The results of the causality will p

The results of the causality will provide governments with useful information to examine
their economic development policy, to adjust priorities
regarding economic investment, and to boost national
economic growth given limited resources. More
resources should be allocated preferentially to the
travel and tourism industry, if the tourism-led
economy hypothesis is supported (Chen and Chiou-
Wei, 2010). Nevertheless, different empirical evidence
shows different policy implications, which cannot
only contribute to distinguishing the innate characters
of the tourism industry, but can also be used as the
basis for how a government can resolve policies
associated with the symbiosis of tourism businesses
and economic development. The use of a kind of
structural change test as described by Gregory and
Hansen (1996), which has not been previously
applied in this area, will provide policymakers with
concrete empirical evidence to support the decision
making process by consideration of the multiple
impacts of tourism on economic development.
Therefore, researcher may need to conduct
research that incorporates other feasible factors in the
models and then policymakers can formulate efficient
policy taking into account the results. However, in
the case of Thailand, the results may lead to a
possible policy implication that tourism may not be
the main factor driving economic development.
Therefore, the Thai government should pay attention
to promoting other sectors in addition to tourism to
expand economic growth. A careful empirical
analysis, such as was applied in the examples
discussed in this paper, is desirable for any country
that may want to focus on the tourism industry as
part of its national economic development policy.
Considering methodology issues, some doubts
have been cast on the appropriateness of model
specification and the omission of important variables
in previous studies. Thus, more future research
incorporating other feasible variables is needed for
model validation. Such possible variables could
include the size of the national economy, the level
of openness of the country as well as the level of
travel restrictions, the degree of dependence on tourism, the tourism destination life cycle, and the
level of economic development. In addition, researchers
may compare multiple countries using the above
variables as intervening factors between economic
development and tourism activity and may then be
able to draw a concrete conclusion regarding
tourism-led economic growth theory.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ผลของเวรกรรมที่จะให้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์ในการตรวจสอบรัฐบาลนโยบายการพัฒนาเศรษฐกิจ การปรับลำดับความสำคัญเกี่ยวกับการลงทุน และเพิ่มพลังแห่งเติบโตทางเศรษฐกิจที่จำกัดทรัพยากรที่กำหนด เพิ่มเติมทรัพยากรควรปันส่วนขึ้นก่อนไปอุตสาหกรรมท่องเที่ยวและการท่องเที่ยว ถ้าการท่องเที่ยวนำสมมติฐานเศรษฐกิจจะได้รับการสนับสนุน (เฉินและ Chiou-Wei, 2010) อย่างไรก็ตาม แตกต่างเชิงประจักษ์หลักฐานแสดงผลกระทบนโยบายแตกต่างกัน ซึ่งไม่สามารถนำไปสู่เนื้อหาโดยธรรมชาติเท่านั้นของอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว แต่ยังสามารถใช้เป็นพื้นฐานสำหรับรัฐบาลสามารถแก้ไขนโยบายเกี่ยวข้องกับ symbiosis ของธุรกิจการท่องเที่ยวและพัฒนาเศรษฐกิจ การใช้ชนิดของทดสอบการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างตามที่อธิบายไว้ โดยเกรกอรี และแฮนเซน (1996), ซึ่งไม่ได้ก่อนหน้านี้ใช้ในพื้นที่นี้ จะช่วยให้ผู้กำหนดนโยบายด้วยคอนกรีตหลักฐานเชิงประจักษ์เพื่อสนับสนุนการตัดสินใจทำให้กระบวนการ โดยพิจารณาตัวผลกระทบของการท่องเที่ยวในการพัฒนาเศรษฐกิจดังนั้น นักวิจัยอาจจำเป็นต้องดำเนินการวิจัยที่ครอบคลุมปัจจัยอื่น ๆ เป็นไปได้ในการรูปแบบ และผู้กำหนดนโยบายสามารถกำหนดมีประสิทธิภาพนโยบายที่คำนึงถึงผล อย่างไรก็ตาม ในกรณีของประเทศไทย ผลอาจนำไปสู่การนัยของนโยบายที่เป็นไปได้ที่การท่องเที่ยวอาจไม่ปัจจัยหลักที่ขับเคลื่อนการพัฒนาเศรษฐกิจดังนั้น รัฐบาลไทยควรให้ความสนใจการส่งเสริมภาคอื่น ๆ นอกเหนือจากการท่องเที่ยวขยายการเติบโตทางเศรษฐกิจ ระวังเป็นเชิงประจักษ์การวิเคราะห์ เช่นใช้ในตัวอย่างกล่าวถึงในเอกสารนี้ เป็นที่พึงปรารถนาสำหรับประเทศใดที่อาจต้องการเน้นที่อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวเป็นเป็นส่วนหนึ่งของนโยบายการพัฒนาเศรษฐกิจแห่งชาติพิจารณาวิธีการปัญหา ข้อสงสัยบางอย่างได้รับการโยนในความเหมาะสมของรูปแบบข้อมูลจำเพาะและการละเลยของตัวแปรที่สำคัญในการศึกษาก่อนหน้านี้ ดังนั้น ในอนาคตงานวิจัยมากขึ้นอีกทั้งยังมีตัวแปรอื่น ๆ ไปได้จำเป็นสำหรับการตรวจสอบรูปแบบ ตัวแปรดังกล่าวเป็นไปได้อาจมีขนาดของเศรษฐกิจของประเทศ ระดับการเปิดกว้างของประเทศเช่นเดียวกับระดับของข้อจำกัด ระดับของการพึ่งพาการท่องเที่ยว วงจรชีวิตปลายทางการท่องเที่ยว การท่องเที่ยว และการระดับของการพัฒนาเศรษฐกิจ นอกจากนี้ นักวิจัยอาจเปรียบเทียบหลายประเทศใช้ข้างต้นตัวแปรเป็นปัจจัยแทรกแซงระหว่างเศรษฐกิจกิจกรรมการพัฒนาและการท่องเที่ยวและอาจจะได้ข้อสรุปคอนกรีตเกี่ยวกับทฤษฎีเศรษฐกิจการท่องเที่ยวนำ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผลของเวรกรรมจะให้รัฐบาลมีข้อมูลที่เป็นประโยชน์ในการตรวจสอบ
นโยบายการพัฒนาเศรษฐกิจของพวกเขาในการปรับความคาดหวัง
เกี่ยวกับการลงทุนเศรษฐกิจและเพื่อเพิ่มระดับชาติ
การเติบโตทางเศรษฐกิจที่ได้รับทรัพยากรที่ จำกัด เพิ่มเติม
ทรัพยากรควรจะจัดสรรพิเศษกับการ
เดินทางและการท่องเที่ยวอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวถ้านำ
สมมติฐานเศรษฐกิจได้รับการสนับสนุน (Chen และ Chiou-
Wei 2010) อย่างไรก็ตามหลักฐานเชิงประจักษ์ที่แตกต่างกัน
แสดงให้เห็นถึงผลกระทบนโยบายที่แตกต่างกันซึ่งไม่สามารถ
เพียงนำไปสู่การแยกความแตกต่างของตัวละครโดยธรรมชาติ
ของอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว แต่ยังสามารถนำมาใช้เป็น
พื้นฐานสำหรับวิธีการที่รัฐบาลสามารถแก้ไขนโยบาย
ที่เกี่ยวข้องกับ symbiosis ของธุรกิจการท่องเที่ยว
และการพัฒนาเศรษฐกิจ การใช้ชนิดของ
การทดสอบการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างตามที่อธิบายไว้โดยเกรกอรี่และ
แฮนเซน (1996) ซึ่งยังไม่ได้รับก่อนหน้านี้
นำไปใช้ในพื้นที่นี้จะช่วยให้ผู้กำหนดนโยบายที่มี
หลักฐานเชิงประจักษ์ที่เป็นรูปธรรมเพื่อสนับสนุนการตัดสินใจ
ทำให้กระบวนการพิจารณาของหลาย
ผลกระทบของการท่องเที่ยว ต่อการพัฒนาเศรษฐกิจ.
ดังนั้นนักวิจัยอาจจะต้องดำเนินการ
วิจัยที่ประกอบด้วยปัจจัยอื่น ๆ ที่เป็นไปได้ใน
รูปแบบและแล้วผู้กำหนดนโยบายสามารถกำหนดได้อย่างมีประสิทธิภาพ
นโยบายคำนึงถึงผล อย่างไรก็ตามใน
กรณีของประเทศไทยผลที่อาจนำไปสู่
​​ความหมายนโยบายที่เป็นไปได้ว่าการท่องเที่ยวอาจจะไม่เป็น
ปัจจัยหลักที่ขับรถการพัฒนาเศรษฐกิจ.
ดังนั้นรัฐบาลไทยควรให้ความสนใจ
กับการส่งเสริมภาคอื่น ๆ นอกเหนือไปจากการท่องเที่ยวที่จะ
ขยายการเติบโตทางเศรษฐกิจ เชิงประจักษ์ระวัง
การวิเคราะห์เช่นถูกนำมาใช้ในตัวอย่างที่
กล่าวถึงในบทความนี้เป็นที่พึงประสงค์สำหรับประเทศใด ๆ
ที่อาจต้องการที่จะมุ่งเน้นไปที่อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวเป็น
ส่วนหนึ่งของนโยบายการพัฒนาเศรษฐกิจแห่งชาติของตน.
พิจารณาเรื่องวิธีการข้อสงสัยบางอย่าง
ได้รับการโยนบน ความเหมาะสมของรูปแบบ
สเปคและงดตัวแปรที่สำคัญ
ในการศึกษาก่อนหน้านี้ ดังนั้นการวิจัยในอนาคตมากขึ้น
ผสมผสานตัวแปรที่เป็นไปได้อื่น ๆ เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับ
การตรวจสอบรูปแบบ ตัวแปรที่เป็นไปได้ดังกล่าวอาจ
รวมถึงขนาดของเศรษฐกิจของประเทศ, ระดับ
ของการเปิดกว้างของประเทศเช่นเดียวกับระดับของ
การ จำกัด การเดินทางระดับของการพึ่งพาการท่องเที่ยว, วงจรชีวิตของแหล่งท่องเที่ยวและ
ระดับของการพัฒนาทางเศรษฐกิจ นอกจากนี้นักวิจัย
อาจเปรียบเทียบหลายประเทศใช้ดังกล่าวข้างต้น
เป็นตัวแปรปัจจัยทางเศรษฐกิจระหว่างแทรกแซง
การพัฒนาและกิจกรรมการท่องเที่ยวและจากนั้นอาจจะ
สามารถที่จะวาดข้อสรุปที่เป็นรูปธรรมเกี่ยวกับ
ทฤษฎีการเติบโตทางเศรษฐกิจการท่องเที่ยวที่นำโดย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ผลของความสัมพันธ์จะให้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์เพื่อตรวจสอบรัฐบาลนโยบายการพัฒนาเศรษฐกิจของตน เพื่อปรับลำดับเกี่ยวกับ การลงทุน และการเพิ่มชาติการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจจากทรัพยากรที่ จำกัด เพิ่มเติมควรจัดสรรทรัพยากร preferentially ไปอุตสาหกรรมการเดินทางและการท่องเที่ยว หากการท่องเที่ยวนำสมมติฐานเศรษฐกิจได้รับการสนับสนุน ( เฉินเฉียว - และWei , 2010 ) อย่างไรก็ตาม หลักฐานเชิงประจักษ์ที่แตกต่างกันแสดงนัยของนโยบายต่างๆ ซึ่งไม่สามารถเท่านั้นสนับสนุนแยกอักขระ .ของอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว แต่ยังสามารถใช้เป็นพื้นฐานสำหรับวิธีการที่รัฐบาลสามารถแก้ไขนโยบายที่เกี่ยวข้องกับการประสานธุรกิจการท่องเที่ยวและการพัฒนาเศรษฐกิจ การใช้ชนิดของทดสอบการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างตามที่อธิบายไว้โดยเกรกอรีและแฮนเซน ( 1996 ) ซึ่งไม่ได้ก่อนหน้านี้ใช้ในพื้นที่นี้ จะให้นโยบายกับคอนกรีตหลักฐานเชิงประจักษ์เพื่อสนับสนุนการตัดสินใจกระบวนการผลิต โดยพิจารณาจากหลาย ๆผลกระทบของการท่องเที่ยวที่มีต่อการพัฒนาเศรษฐกิจดังนั้น ผู้วิจัยจะต้องทำการการวิจัยซึ่งประกอบด้วยปัจจัยอื่น ๆที่เป็นไปได้ในรูปแบบและจากนั้นสามารถกำหนดนโยบายที่มีประสิทธิภาพนโยบายการพิจารณาผลลัพธ์ อย่างไรก็ตามกรณีประเทศไทย ผลลัพธ์อาจนำไปสู่เป็นไปได้ว่าอาจเป็นนโยบายของการท่องเที่ยวปัจจัยสำคัญที่ทำให้การพัฒนาเศรษฐกิจดังนั้น รัฐบาลควรให้ความสนใจเพื่อส่งเสริมภาคอื่น ๆ นอกเหนือไปจากการท่องเที่ยวขยายการเติบโตทางเศรษฐกิจ รอบคอบเชิงประจักษ์การวิเคราะห์ เช่น ถูกใช้ในตัวอย่างที่กล่าวถึงในบทความนี้เป็นที่พึงปรารถนาสำหรับประเทศใด ๆที่อาจต้องการที่จะมุ่งเน้นไปที่อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวเป็นส่วนหนึ่งของนโยบายการพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศพิจารณาปัญหาและข้อสงสัยบางอย่างได้รับการโยนเกี่ยวกับความเหมาะสมของโมเดลสเปคและการละเลยของตัวแปรสำคัญในการศึกษาก่อนหน้านี้ . ดังนั้นการวิจัยในอนาคตมากกว่าตัวแปรที่เป็นไปได้อื่น ๆจึงเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับรูปแบบการตรวจสอบ ตัวแปรดังกล่าวสามารถเป็นไปได้รวมถึงขนาดของเศรษฐกิจของประเทศ , ระดับการเปิดเสรีของประเทศรวมทั้งระดับของการท่องเที่ยวจำกัด ระดับของการพึ่งพาการท่องเที่ยว , การท่องเที่ยวและปลายทาง วัฏจักรชีวิตระดับของการพัฒนาทางเศรษฐกิจ นอกจากนี้ นักวิจัยอาจเปรียบเทียบหลายประเทศที่ใช้ข้างบนตัวแปรที่เป็นปัจจัยทางเศรษฐกิจแทรกแซงระหว่างการท่องเที่ยวและการพัฒนากิจกรรม และอาจเป็นสามารถวาดข้อสรุปที่เป็นรูปธรรมเกี่ยวกับการท่องเที่ยวนำทฤษฎีการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ