Bagan became a central powerbase in

Bagan became a central powerbase in the mid 9th century under King Anawratha, who unified Burma under Theravada Buddhism. It is estimated that as many as 13,000 temples and stupas once stood on this 42 sq km plain in central Myanmar, and Marco Polo once described Bagan as a "gilded city alive with tinkling bells and the swishing sounds of monks' robes". Approximately 2,200 remain today, in various states of disrepair. Some are large and well maintained, such as the Ananda Pahto, others are small tumbledown relics in the middle of overgrown grass. All sites are considered sacred, so when visiting, be respectful including removing shoes as well as socks before entering or stepping onto them.
Bagan's golden age ended in 1287 when the Kingdom and its capital city was invaded and sacked by the Mongols. Its population was reduced to a village that remained amongst the ruins of the once larger city. In 1998, this village and its inhabitants were forcibly relocated a few kilometers to the south of Bagan, forming "New Bagan" where you will find accommodation in its handful of cheap, quaint, clean hotels and religious centers.
Despite the majesty and importance of Bagan, UNESCO did not include it on its World Heritage Site, because it says some temples were rebuilt in an un-historic way. Nonetheless, the site is arguably as impressive as the Pyramids of Egypt: a dry, vast open landscape dominated entirely by votive architecture.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

พุกามเป็น powerbase กลางในศตวรรษ 9 กลางภายใต้กษัตริย์ Anawratha ผู้ร่วมพม่าภายใต้ศาสนาพุทธเถรวาท มันคือประมาณว่า วัดและพระธาตุเป็น 13000 ครั้งยืนบนนี้ 42 ตร.กม.ธรรมดาในพม่ากลาง และมาร์โคโปโลเมื่ออธิบายพุกามเป็น "หอคำเมืองเต็มไป ด้วย tinkling ระฆังและเสียง swishing ของเสื้อคลุมของพระสงฆ์" ประมาณ 2200 วันนี้ อยู่ในรัฐต่าง ๆ ของทรุดโทรม มีขนาดใหญ่ และ ช้อปปิ้ง เช่นอานันทวิหาร มีธาตุ tumbledown เล็กกลางหญ้าดิบ ไซต์ทั้งหมดที่ถือว่าศักดิ์สิทธิ์ ได้เที่ยว ได้เคารพรวมทั้งถอดรองเท้ากับถุงเท้าก่อนที่จะป้อน หรือก้าวไปยุคทองของพุกามสิ้นสุดใน 1287 เมื่ออาณาจักรและเมืองหลวงของรุกราน และไล่ออกตามชาวมองโกล ประชากรได้ลดลงเป็นหมู่บ้านที่ยังคงอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพังของเมืองครั้งใหญ่ ในปี 1998 หมู่บ้านนี้และคนถูกบังคับให้ย้ายออกกี่กิโลเมตรทางใต้ของพุกาม ขึ้นรูป "นิวบากัน" ที่คุณจะหาที่พักในกำมือของโรงแรมราคาประหยัด บริการ ทำความสะอาดและศูนย์กลางทางศาสนาแม้ มีพระและความสำคัญของพุกาม ยูเนสโกไม่มีมันบนของมรดกโลก เนื่องจากว่า บางวัดก็สร้างในทางประวัติศาสตร์ไม่ กระนั้น เว็บไซต์ที่มีว่าประทับใจเป็นพีระมิดส์อียิปต์: แนวนอนเปิดแห้ง ใหญ่ครอบงำทั้ง โดย votive สถาปัตยกรรม

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

พุกามกลายเป็น powerbase กลางในช่วงกลางศตวรรษที่ 9 ภายใต้พระมหากษัตริย์ Anawratha ที่แบบครบวงจรภายใต้พม่าพระพุทธศาสนาเถรวาท มันเป็นที่คาดว่าเป็นจำนวน 13,000 วัดและเจดีย์ครั้งหนึ่งเคยเป็นเกี่ยวกับเรื่องนี้ 42 ตารางกิโลเมตรธรรมดาในภาคกลางของพม่าและมาร์โคโปโลเคยเล่าพุกามเป็น "เมืองที่มีชีวิตอยู่กับทองระฆังทำให้เกิดเสียงติ้งและเสียง swishing อาภรณ์พระสงฆ์" ประมาณ 2200 ยังคงอยู่ในวันนี้ในรัฐต่างๆของสภาพทรุดโทรม บางคนมีขนาดใหญ่และมีสภาพดีเช่นอนันดา Pahto ที่คนอื่นจะพระธาตุพังทลายขนาดเล็กที่อยู่ตรงกลางของหญ้ารก เว็บไซต์ทั้งหมดจะถือว่าศักดิ์สิทธิ์ดังนั้นเมื่อเยี่ยมชมจะเคารพรวมทั้งถอดรองเท้าเช่นเดียวกับถุงเท้าก่อนที่จะเข้าหรือเหยียบลงบนพวกเขา.
ยุคทองของพุกามสิ้นสุดลงใน 1287 เมื่อราชอาณาจักรและเมืองหลวงถูกรุกรานและไล่ออกจากมองโกล ประชากรของมันลดลงไปยังหมู่บ้านที่ยังคงอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพังของเมืองที่มีขนาดใหญ่ครั้งเดียว ในปี 1998 นี้และหมู่บ้านที่อาศัยอยู่ในบังคับถูกย้ายไม่กี่กิโลเมตรทางทิศใต้ของพุกามไว้ "พุกามใหม่" ที่คุณจะได้พบกับที่พักในกำมือของราคาถูก, แปลกตา, โรงแรมที่สะอาดและศูนย์ศาสนา.
แม้จะมีพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและความสำคัญของ พุกามยูเนสโกไม่ได้รวมไว้ในตัวมรดกโลกเพราะมันบอกว่าวัดบางคนถูกสร้างขึ้นมาใหม่ในทางที่ยกเลิกประวัติศาสตร์ อย่างไรก็ตามเว็บไซต์ที่มีเนื้อหาที่เป็นที่ประทับใจเป็นปิรามิดของอียิปต์ที่แห้งภูมิทัศน์อันกว้างใหญ่เปิดครอบงำโดยสิ้นเชิงสถาปัตยกรรมเกี่ยวกับคำปฏิญาณ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

พุกามเป็นกลาง powerbase ในกลางศตวรรษที่ 9 ภายใต้กษัตริย์ anawratha ที่ปึกแผ่นพม่าภายใต้พุทธศาสนาเถรวาท มันคือประมาณว่า วัดและเจดีย์มากที่สุดเท่าที่ 10 , 000 เมื่อยืนอยู่บน 42 ตารางกิโลเมตรที่ราบในภาคกลางของพม่า และ มาร์โค โปโล เมื่ออธิบายพุกามเป็น " หอคำเมืองมีชีวิตอยู่กับเสียงระฆังและเสียงขับรถของพระจีวร " ประมาณ 2200 ยังคงวันนี้ในรัฐต่าง ๆทรุดโทรม . มีขนาดใหญ่และดูแลเป็นอย่างดี เช่น อนันดา pahto , คนอื่น ๆมีขนาดเล็กบุโรทั่งพระธาตุกลาง หญ้า รก . เว็บไซต์ทั้งหมดจะถือว่าศักดิ์สิทธิ์ ดังนั้นเมื่อเข้าเยี่ยมชม จะเคารพ รวมทั้งเอารองเท้ารวมทั้งถุงเท้าก่อนใส่ หรือเหยียบลงบนพวกเขา .
พุกามเป็นยุคทองสิ้นสุดลงใน 1287 เมื่ออาณาจักรและเมืองทุนถูกรุกรานและทำลายโดย Mongols . ประชากรของมันลดลงไปที่หมู่บ้านนั้นอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพังของครั้งใหญ่ในเมือง ในปี 1998 , หมู่บ้านและประชาชนถูกบังคับย้ายไม่กี่กิโลเมตรทางใต้ของพุกามสร้างใหม่ " อวตาร " ที่คุณจะหาที่พักในกำมือของราคาถูก , น่ารักทำความสะอาดโรงแรมและศูนย์ทางศาสนา
แม้จะทรงและความสำคัญของพุกาม ยูเนสโก ไม่ได้รวมไว้ในเว็บไซต์มรดกโลกของมัน เพราะมันบอกว่าบางวัดถูกสร้างใหม่ในประวัติศาสตร์ของสหประชาชาติ . อย่างไรก็ตาม เว็บไซต์เป็นอย่างน่าประทับใจเป็นปิรามิดของอียิปต์ : แห้ง , ทิวทัศน์ที่กว้างใหญ่ที่โดดเด่นด้วยสถาปัตยกรรมศรีวิชัยทั้งหมด