Coping strategiesCoping is defined

Coping strategies
Coping is defined as constantly changing cognitive and behavioral efforts to change particular external and/or internal demands that are appraised as taxing or exceeding the resources of the person. Self-initiated self-coping is common in psychosis, indicating that individuals who feel overwhelmed by their psychotic experiences mobilize coping defenses. The coping strategies identified in a few studies are summarized in Table 3.

Psychoeducation For patients, caregivers and their associates, psychoeducation is a valuable tool for determining what is wrong with the patient and how the condition may have developed. This is especially true for a stigmatizing illness such as schizophrenia and for stigmatizing experiences such as hallucinations. Indeed, a majority of people perceive those who “hear voices” as being violent and unstable, and believe that they should be locked away.[40] The distress related to hallucinations is crucial and causes a number of problems that need to be dealt with. On an individual level, distress associated with hallucinations is alleviated by medications and psychotherapy. However, distress associated with hallucinations may also be decreased on a societal level. That is, if attitudes in the general population concerning hallucinations were less negative and damaging, then this would make it much easier for those suffering from hallucinations to properly manage their experiences. Therefore, education campaigns concerning psychotic experiences geared toward the general public, schools and primary health service are also an important intervention strategy. Brief educational courses in mental illness reduce stigmatizing attitudes among a wide variety of participants.[41]

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ฝรั่งรับมือถูกกำหนดเป็นความรับรู้ และพฤติกรรมการเปลี่ยนแปลงเฉพาะภายนอก หรือภายในความต้องการที่จะประเมินเป็น taxing หรือเกินกว่าทรัพยากรของบุคคล ที่เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา ริเริ่มด้วยตนเองตนเองเผชิญอยู่ทั่วไปในหมอ บ่งชี้ว่า บุคคลที่รู้สึกจม โดยประสบการณ์ของ psychotic ระดมรับมือป้องกัน ฝรั่งที่ระบุในการศึกษากี่ที่สรุปในตารางที่ 3Psychoeducation สำหรับผู้ป่วย เรื้อรัง และสมาคมของพวกเขา psychoeducation เป็นเครื่องมือสำคัญสำหรับการกำหนดสิ่งผิดปกติกับผู้ป่วยและวิธีอาจมีพัฒนาสภาพ นี้เป็นจริงโดยเฉพาะอย่างยิ่งโรค stigmatizing เช่นโรคจิตเภท และ stigmatizing ประสบการณ์เช่นเห็นภาพหลอน แน่นอน คนส่วนใหญ่สังเกตผู้ที่ "ได้ยินเสียง" เป็นการรุนแรง และไม่เสถียร และเชื่อว่า พวกเขาควรจะล็อคไป [40] ความทุกข์เกี่ยวข้องกับการเห็นภาพหลอนเป็นสิ่งสำคัญ และเป็นสาเหตุของปัญหาที่ต้องการจะติดต่อกับ ในระดับแต่ละ ทุกข์ที่เกี่ยวข้องกับการเห็นภาพหลอนเป็น alleviated โดยยาและจิตบำบัด อย่างไรก็ตาม ทุกข์ที่เกี่ยวข้องกับการเห็นภาพหลอนอาจยังลดลงในระดับที่นิยม นั่นคือ ทัศนคติในประชากรทั่วไปที่เกี่ยวข้องกับการเห็นภาพหลอนได้ลบ และความเสียหายน้อย แล้วนี้จะทำให้มันง่ายมากสำหรับผู้ที่ทุกข์ทรมานจากการเห็นภาพหลอนการจัดการประสบการณ์ของพวกเขาอย่างถูกต้อง ดังนั้น การส่งเสริมการศึกษาที่เกี่ยวกับประสบการณ์ psychotic เป้าหมายประชาชนทั่วไป โรงเรียนและบริการสุขภาพหลักได้ยังเป็นกลยุทธ์สำคัญแทรกแซง หลักสูตรศึกษาสั้น ๆ เจ็บป่วยจิตลดทัศนคติ stigmatizing ระหว่างผู้เข้าร่วมที่หลากหลาย [41]

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

กลยุทธ์การรับมือการเผชิญปัญหาถูกกำหนดให้เป็นความพยายามในการเปลี่ยนแปลงทางความคิดและพฤติกรรมในการเปลี่ยนแปลงภายนอกและโดยเฉพาะอย่างยิ่ง / หรือความต้องการภายในที่ได้รับการประเมินเป็นเดินทางโดยรถแท็กซี่หรือเกินทรัพยากรของบุคคลที่
เริ่มต้นตัวเองตัวเองเผชิญปัญหาเป็นเรื่องธรรมดาในโรคจิตแสดงให้เห็นว่าผู้ที่รู้สึกว่าจากประสบการณ์ของพวกเขาโรคจิตระดมป้องกันการเผชิญปัญหา กลยุทธ์การรับมือระบุในการศึกษาน้อยได้สรุปไว้ในตารางที่ 3 สุขภาพจิตสำหรับผู้ป่วยผู้ดูแลผู้ป่วยและผู้ร่วมงานของพวกเขาสุขภาพจิตศึกษาเป็นเครื่องมือที่มีคุณค่าสำหรับการกำหนดสิ่งที่ผิดปกติกับผู้ป่วยและวิธีการเงื่อนไขที่อาจจะมีการพัฒนา นี่คือความจริงโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับการเจ็บป่วย stigmatizing เช่นโรคจิตเภทและประสบการณ์ stigmatizing เช่นภาพหลอน อันที่จริงคนส่วนใหญ่รับรู้ผู้ที่ "ได้ยินเสียง" ในฐานะที่เป็นความรุนแรงและความไม่แน่นอนและเชื่อว่าพวกเขาควรจะล็อคออกไป. [40] ในความทุกข์ที่เกี่ยวข้องกับภาพหลอนเป็นสิ่งสำคัญและทำให้เกิดจำนวนของปัญหาที่ต้องได้รับการจัดการ . ในระดับบุคคล, ความทุกข์ที่เกี่ยวข้องกับภาพหลอนมีการบรรเทาโดยยาและจิตบำบัด แต่ความทุกข์ที่เกี่ยวข้องกับภาพหลอนก็อาจจะลดลงในระดับสังคม นั่นคือถ้าทัศนคติในประชากรทั่วไปที่เกี่ยวข้องกับภาพหลอนน้อยเชิงลบและสร้างความเสียหายแล้วนี้จะทำให้มันง่ายมากสำหรับผู้ที่ทุกข์ทรมานจากภาพหลอนที่จะต้องจัดการประสบการณ์ของพวกเขา ดังนั้นแคมเปญการศึกษาเกี่ยวกับประสบการณ์ทางจิตมุ่งไปยังประชาชนทั่วไปโรงเรียนและบริการสุขภาพระดับปฐมภูมินี้ยังมีกลยุทธ์การแทรกแซงที่สำคัญ หลักสูตรการศึกษาโดยย่อในความเจ็บป่วยทางจิตลดทัศนคติ stigmatizing หมู่ที่หลากหลายของผู้เข้าร่วม. [41]

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

กลยุทธ์รับมือ
เผชิญ หมายถึง การเปลี่ยนแปลงทางความคิด และพฤติกรรม โดยเฉพาะความพยายามที่จะเปลี่ยนแปลงภายนอกและ / หรือความต้องการภายในที่ประเมินเป็นเดินทางโดยรถแท็กซี่ หรือเกิน ทรัพยากรบุคคล เริ่มด้วยตนเองเผชิญอยู่ทั่วไปในสังคม ระบุว่า บุคคลที่รู้สึกจมโดยประสบการณ์ทางจิตของพวกเขาระดมรับมือการป้องกันและกลวิธีการเผชิญปัญหาที่ระบุในการศึกษาน้อย สรุปได้ในตารางที่ 3

ศึกษาผู้ป่วย ผู้ดูแล และ บริษัท ร่วมของพวกเขา ศึกษาเป็นเครื่องมือที่มีคุณค่าสำหรับการมีอะไรกับคนไข้ และวิธีการเงื่อนไขอาจจะพัฒนา นี้เป็นจริงโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับ stigmatizing ความเจ็บป่วย เช่น โรคจิตเภท และ stigmatizing ประสบการณ์เช่นภาพหลอนแน่นอน คนส่วนใหญ่มองว่าคนเหล่านั้นได้ยินเสียง " เป็น รุนแรง และ เสถียร และเชื่อว่าพวกเขาควรจะขัง [ 40 ] ความทุกข์ที่เกี่ยวข้องกับภาพหลอนเป็นสําคัญ และสาเหตุที่จำนวนของปัญหาที่ต้องจัดการ ในระดับบุคคล ความทุกข์ที่เกี่ยวข้องกับภาพหลอนปัญหาด้วยยาและจิตบำบัด อย่างไรก็ตามความทุกข์ที่เกี่ยวข้องกับภาพหลอนอาจจะลดลงในระดับที่นิยม นั่นคือ ถ้าทัศนคติในประชากรทั่วไปที่เกี่ยวข้องกับภาพหลอนเป็นลบน้อยกว่า และเกิดความเสียหาย แล้วนี้จะทำให้มันง่ายขึ้นสำหรับผู้ที่ทุกข์ทรมานจากอาการประสาทหลอนที่จะบริหารจัดการประสบการณ์ของพวกเขา ดังนั้นแคมเปญการศึกษาเกี่ยวกับประสบการณ์ทางจิตมุ่งสู่ประชาชนทั่วไป โรงเรียน และบริการสุขภาพปฐมภูมิ ยังมีกลยุทธ์การแทรกแซงที่สําคัญ บทสรุปการศึกษาในหลักสูตร stigmatizing ทางจิตลดทัศนคติของความหลากหลายของผู้เข้าร่วม




[ 41 ]