Chanyeol...” Jongdae trails off, ge

Chanyeol...” Jongdae trails off, getting his mate’s attention at once when he returns home with the others after hunting. He’s been trying to figure out how to tell Chanyeol for a while now, but he also wanted to be 100% sure before sharing the news. He’s also not too sure how Chanyeol will react.

Chanyeol is at his side in an instant, worry dampening his usually cheerful expression. “What’s wrong?”

“Nothing’s wrong,” Jongdae begins nervously. “I–”

“Are you hurt?” Chanyeol interrupts, eyes quickly scanning over Jongdae’s form to check for injury. “Did something happen while I was gone?”

“I’m fine. Stop fussing,” Jongdae orders and Chanyeol just looks at him questioningly until he continues. “I mean, we’re fine,” Jongdae says, glancing down and purposely placing his hands over his belly where the beginning of his and Chanyeol’s pup is growing inside of him.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Chanyeol..." แนว Jongdae ปิด ได้รับความสนใจคู่ของเขาครั้งเมื่อเขากลับบ้านกับคนอื่น ๆ หลังจากล่าสัตว์ เขาได้พยายามหาวิธีบอก Chanyeol ในขณะนี้ แต่เขายังต้องการให้ แน่ใจก่อนร่วมข่าว 100% เขาไม่แน่ใจว่าเกินไปวิธี Chanyeol จะตอบสนองChanyeol ของเขาด้านในมีกังวลทันที dampening นิพจน์ปกติร่าเริงของเขาได้ คืออะไรผิด""ไม่มีอะไรที่ไม่ถูกต้อง Jongdae เริ่มคน "ฉัน – ""มีคุณเจ็บตรงไหน" Chanyeol ขัดจังหวะ ตาอย่างรวดเร็วสแกนผ่านฟอร์มของ Jongdae เพื่อตรวจสอบการบาดเจ็บ "สิ่งที่เกิดขึ้นในขณะที่ผมหายไป""ฉันดี Stop fussing ใบสั่ง Jongdae และ Chanyeol ก็ดูที่เขา questioningly จนกว่าเขาดำเนินต่อ "ผมหมายถึง เราดี Jongdae กล่าวว่า ทิวทัศน์ลง และจงใจวางมือบนท้องของเขาที่มีการเติบโตของเขาและของ Chanyeol ฑิมภ์ภายในของเขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ชานยอล . . . . . . . " จงแดเส้นทางออก หยิบคู่ของความสนใจทันที เมื่อเขากลับไปบ้านกับคนอื่น หลังจากการล่าสัตว์ เขาพยายามที่จะคิดออกวิธีการบอกชานยอลมาสักพักแล้ว แต่เขายังต้องการแน่ใจ 100% ก่อนแชร์ข่าว เขายังไม่เกินไปแน่ใจว่าชานยอลจะตอกกลับ

ชานยอลที่ข้างเขาทันที สีหน้ากังวลฟองสบู่มักจะร่าเริงของเขา" เกิดอะไรขึ้น ? "

" ไม่มีอะไร " จงแดจะเริ่มขึ้นอย่างหงุดหงิด " ผม - "

" คุณเจ็บเหรอ ? " ชานยอลขัดจังหวะ ดวงตาได้อย่างรวดเร็วสแกนผ่านจงแดเป็นแบบฟอร์มเพื่อตรวจสอบอาการบาดเจ็บ " เกิดอะไรขึ้นตอนที่ผมไม่อยู่ "

" ผมสบายดี หยุดวุ่นวายได้แล้ว สั่ง " ชานยอลและจงแดก็มองเขาอย่างน่าสงสัย จนกระทั่งเขาอย่างต่อเนื่อง ฉันหมายถึง เราสบายดี " จงแดบอกglancing ลงและจงใจวางมือไปที่ท้องของเขาเริ่มต้นของเขาและชานยอลเป็นฑิมภ์เติบโตภายในเขา