There was already quite a number of

There was already quite a number of people gathered in the party hall.

「Woah~」

Impressed, I unconsciously let a silly exclamation.

Onee-samas with colorful dresses overflowing the hall, fluttering and swaying, its colorfulness coupling with the large flowers decorating the hall here and there, it was like being in a sea of flowers.
And onii-samas wearing tuxedos, of course not as much as onee-samas, are also splendid and nice.



Wa─, this is the Pivoine’s summer party I was yearning for.
It all looks like shining and sparkling!

In the first place, because most of the participants are Suiran’s students, there is a youthful atmosphere.
Until now, as the daughter of the Kishouin family, I sometimes went to the parties but since they were the ones for the likes of uncles and aunties (*oji-samas & oba-samas) of the high society, it just gives more fatigues and isn’t fun at all.
I decline as much as possible under the pretext of still being a child.
Though my parents looks like they want to take me along.

「Reika? Are you okay?」
Oh my. Was my mouth open?
In a hurry, I put back my mask that was going to come off.

「I’m fine, onii-sama. But please, I’d like you to stay beside me」
I hold the arm more tightly that was supposed to holding the partner’s hand and escort it.
I’m sorry if there’s wrinkles on the jacket’s sleeve.
But I’m pretty sure I’d become lost as soon as I get distracted and get off guard.

「Look, onii-sama. It’s all dazzling and sparkling」
「Isn’t it just the reflection of the chandelier? They’ve probably calculated the lighting」
Please don’t pour cold water on a maiden’s dream.

The party begun, the participants started to chat with drinks in the hands, so I immediately asked onii-sama to go to see the roses arch.

「I want to see it by all means before the day falls! It’s onii-sama who recommended me, no?」
「Yes yes」

I went out in the terrace with onii-sama’s escort, it was there, in the western-style garden with a little white fountain and table sets. The roses arch!
It’s cuter than I thought!
On the arch made of red roses, the white laced ribbon fluttering in the wind was like a wedding veil.
And the bell on the top!
I want to ring it!

「Onii-sama! Is there by any chance, jinx like becoming happy if we ring that bell!?」
「Well, I never heard it but.──Do you want to ring it?」
「Ugh」

If there is such a cute bell, anyone will want to ring it!
I wonder if it’s no good. There’s also many people around.
Would I look like a country girl?

「Come」

Onii-sama took my hand and pulled me to the front of the arch.

「Excuse-me. My sister would like to ring this bell, is it alright?」

Onii-sama asked to the senior in the nearest to the arch.
The senior willingly ceded the place and onii-sama urged me, saying 「here, take it」. But to ring it when there’s so much attention like now, you have some courage─!
Onii-sama, you are so brave─!

Well, since it’s a good opportunity, by grace of courtesy of everyone, shall we ring it ?
But as I was too embarrassed to ring it alone, I made onii-sama join me.
When we two rang the bell, somebody told 「Ara, it’s looks like the wedding’s bride and groom」and onii-sama made a more subtle face. Let’s not mind it.

Girls of the elementary school who were watching, gathered saying that they wanted to ring it as well when they saw me ring the bell merrily.
It’s right, it’s right.
Actually, I’m sure everyone wanted to ring it. Thanks to me who ashamed first by cutting in the vanguard.
I did a good deed.

Returning inside after enjoying the roses arch, there were people dancing the waltz in the middle of the hall!
Party! Waltz!

「Onii-sama」

Onii-sama, like having guessed something, averted his gaze from me and tried to go to the buffet corner.
However, grabbing onii-sama’s arm, I did not move.

「Onii-sama, it’s the waltz」
「I don’t want to」
A straight answer, huh.

As a child of the upper class, I did receive ballroom dancing as well.
Onii-sama too, doesn’t seem to be learning it now but, had learned in the past.
Since we got this much trouble learning it, shouldn’t we take the opportunity and use it? If not, then why did we learn for?
After ringing the bell of the roses arch, seems like my tension became strangely high.
Usually, I wouldn’t be thinking about going dancing on my own as I’m too embarrassed.

「Onii-sama, only one song. please, please.」
Please say okay for the cute little sisters making memories.

「Hahh…」
Onii-sama made a big sigh and dropped his head.
「Only for one song then」

Hooray─!

The waltz played by the orchestra flows through the hall.
One, two, three. One, two, three.
Straightening the back─, don’t lower the arm, alright! One, two, three, one, two, three.

While remembering the teacher’s lesson, I turn around and around.
The chandelier on the ceiling is sparkling.
My favorite dress’ hem is fluttering.
Ahh, this is like a dream.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แล้วก็มีจำนวนมากของคนรวมตัวกันอยู่ในห้องโถงของบุคคล. 「ว้าว ~ 」ประทับใจผมไม่รู้ตัวให้ตกใจโง่. onee-Samas กับชุดที่มีสีสันล้นฮอลล์, กระพือและโยก, สีสรรของการมีเพศสัมพันธ์ที่มีดอกไม้ขนาดใหญ่ตกแต่ง ห้องโถงที่นี่และมีมันก็เหมือนอยู่ในทะเลของดอกไม้. และ Onii-Samas สวมชุดทักซิโด้แน่นอนไม่มากเท่าที่ onee-Samas นอกจากนี้ยังมีที่สวยงามและดี. Wa─นี้เป็นช่วงฤดูร้อนของบุคคลที่ Pivoine ของผมก็โหยหา สำหรับ. ทุกอย่างดูเหมือนส่องแสงและประกาย! ในสถานที่แรกเพราะส่วนใหญ่ของผู้เข้าร่วมเป็นนักศึกษา Suiran ของมีบรรยากาศที่อ่อนเยาว์. คือจนถึงขณะนี้เป็นลูกสาวของครอบครัว Kishouin บางครั้งผมไปงานปาร์ตี้ แต่เนื่องจากพวกเขา เป็นคนสำหรับชอบของลุงและป้า (* Oji-Samas และบา-Samas) ของสังคมชั้นสูงก็แค่ให้ความเหนื่อยล้ามากขึ้นและจะไม่สนุกเลย. ฉันลดลงมากที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ภายใต้ข้ออ้างของที่ยังคงความ เด็ก. แม้ว่าพ่อแม่ของฉันดูเหมือนว่าพวกเขาต้องการที่จะพาฉันไป. 「 Reika? คุณโอเค? 」โอ้ เป็นปากของฉันเปิด? รีบผมนำกลับมาหน้ากากของฉันที่กำลังจะออกมา. 「ผมสบายดี Onii-sama แต่โปรดฉันต้องการให้คุณอยู่เคียงข้างฉัน」ฉันถือแขนแน่นที่ควรจะจับมือพาร์ทเนอร์และพามัน. ฉันขอโทษถ้ามีริ้วรอยบนแขนเสื้อแจ็คเก็ตของ. แต่ฉันว่าฉันสวย d 'กลายเป็นหายไปทันทีที่ฉันได้รับฟุ้งซ่านและได้รับการออกยาม. 「ดู, Onii-sama ทุกอย่าง」พราวและเป็นประกาย「มันไม่ได้เป็นเพียงภาพสะท้อนของโคมระย้า? พวกเขาได้คำนวณแสงอาจ」กรุณาอย่าเทน้ำเย็นบนความฝันของหญิงสาวคนหนึ่ง. บุคคลที่เริ่มเข้าร่วมการเริ่มต้นในการแชทกับเครื่องดื่มในมือดังนั้นฉันถามทันที Onii-sama ที่จะไปดูดอกกุหลาบโค้ง「ฉันต้องการที่จะเห็นมันโดยทั้งหมดหมายความว่าก่อนที่จะวันตก! มัน Onii-sama ที่แนะนำฉันไม่? 」「ใช่ใช่」ผมก็ออกไปในระเบียงพร้อมคุ้มกัน Onii-sama ของมันอยู่ที่นั่นในสวนสไตล์ตะวันตกที่มีน้ำพุสีขาวเล็ก ๆ น้อย ๆ และชุดโต๊ะ โค้งกุหลาบ! มันน่ารักกว่าที่ฉันคิด! บนซุ้มประตูที่ทำจากดอกกุหลาบสีแดง, สีกระพือริบบิ้นเจือสีขาวในลมเป็นเหมือนม่านแต่งงาน. และระฆังที่ด้านบน! ฉันต้องการให้แหวนมัน! 「 Onii-sama! มีโอกาสใด ๆ ซวยเหมือนกลายเป็นมีความสุขถ้าเราแหวนที่ระฆัง !? 」「ดีฉันไม่เคยได้ยินมันbut.──Doคุณต้องการให้แหวนมันได้หรือไม่」「ฮึ」ถ้ามีเช่นระฆังที่น่ารักทุกคนจะ ต้องการให้แหวนมัน! ผมสงสัยว่ามันไม่ดี นอกจากนี้ยังมีคนจำนวนมากทั่ว. ฉันจะมีลักษณะเหมือนหญิงสาวที่ประเทศ? 「มา」Onii-sama เอามือของฉันและดึงผมไปที่ด้านหน้าของซุ้มประตู. 「ขอโทษฉัน น้องสาวของฉันอยากจะกดกริ่งนี้ก็ไม่เป็นไร? 」Onii-sama ขอให้ผู้บริหารระดับสูงในใกล้กับซุ้มประตู. อาวุโสเต็มใจยกให้สถานที่และ Onii-sama กระตุ้นให้ข้าพเจ้าว่า「นี่จะเอามัน」แต่การที่แหวนมันเมื่อมีความสนใจมากเช่นตอนนี้คุณมีcourage─บาง! Onii-sama คุณจึงbrave─! ดีเพราะมันเป็นโอกาสที่ดีโดยพระคุณของมารยาทของทุกคนเราจะดังได้หรือไม่แต่เป็น ผมก็อายเกินไปที่จะแหวนมันคนเดียวที่ผมทำ Onii-sama ร่วมฉัน. เมื่อเราสองสั่นกระดิ่งบางคนบอกว่า「 Ara ก็ดูเหมือนว่างานแต่งงานของเจ้าสาวและเจ้าบ่าว」และ Onii-sama ทำหน้าที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น Let 's ไม่ทราบมัน. หญิงของโรงเรียนประถมศึกษาที่ได้รับการเฝ้าดูรวบรวมบอกว่าพวกเขาต้องการที่จะดังเป็นอย่างดีเมื่อพวกเขาเห็นฉันกดกริ่งสนุกสนาน. มันอยู่มันถูกต้อง. ที่จริงฉันแน่ใจว่าทุกคนอยากให้แหวนมัน . ขอบคุณที่ฉันละอายใจที่เป็นครั้งแรกโดยการตัดในแนวหน้า. ฉันได้ทำความดี. กลับมาภายในหลังจากที่เพลิดเพลินกับดอกกุหลาบโค้งมีคนเต้นเพลงเต้นรำในช่วงกลางของฮอลล์! พรรค! Waltz! 「 Onii-sama 」Onii-sama เช่นมีการคาดเดาสิ่งที่หันไปจ้องมองเขาจากฉันและพยายามที่จะไปที่มุมบุฟเฟ่ต์. แต่คว้าแขน Onii-sama ผมไม่ได้ย้าย. 「 Onii-sama ก็ วอลทซ์」「ผมไม่ต้องการที่จะ」คำตอบตรงฮะ. ในฐานะที่เป็นลูกของชนชั้นสูงที่ผมได้รับการเต้นรำเช่นกัน. Onii-Sama เกินไปดูเหมือนจะไม่ได้เรียนรู้ได้ในขณะนี้ แต่ได้เรียนรู้ ในอดีตที่ผ่านมา. เนื่องจากเราได้รับนี้ปัญหามากการเรียนรู้มันไม่ควรที่เราจะใช้โอกาสและใช้มันได้หรือไม่ ถ้าไม่ได้แล้วทำไมเราไม่เรียนรู้? หลังจากเสียงระฆังของดอกกุหลาบโค้งดูเหมือนว่าฉันกลายเป็นความตึงเครียดสูงแปลก. โดยปกติผมจะไม่คิดเกี่ยวกับการไปเต้นด้วยตัวเองที่ฉันอายเกินไป. 「 Onii -sama เพียงหนึ่งเพลง โปรดกรุณา. ' โปรดบอกโอเคสำหรับน้องสาวน้อยน่ารักที่ทำให้ความทรงจำ. 「 Hahh ... 」Onii-sama ทำถอนหายใจใหญ่และลดลงหัวของเขา. 「เฉพาะเพลงหนึ่งแล้ว」Hooray─! เต้นรำเล่นโดยวงไหลผ่าน ฮอลล์. หนึ่งสองสาม หนึ่งสองสาม. ยืดback─ไม่ลดแขนเป็นไร! หนึ่งสองสามหนึ่งสองสาม. ในขณะที่ความทรงจำบทเรียนของครูที่ฉันหันไปรอบ ๆ และรอบ. โคมระย้าบนเพดานเป็นประกาย. ชุดโปรดของฉัน 'มิ้มเป็นกระพือ. อ่านี้เป็นเหมือนความฝัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มีแล้วค่อนข้างจำนวนของคนที่รวมตัวกันในงานเลี้ยง 「

ว้าววว ~ 」

ประทับใจผมโดยไม่รู้ตัว ปล่อยให้เครื่องหมายอัศเจรีย์โง่

พี่ samas ที่มีสีสันชุดล้นหอประชุม สั่น หวั่นไหว ควบคู่ colorfulness ที่มีขนาดใหญ่ดอกไม้ตกแต่งทางเดินตรงนั้นตรงนี้ มันก็เหมือนเป็น ในทะเลแห่งดอกไม้ และ samas
โอนี่ใส่ทักซิโด้แน่นอนไม่เท่าพี่ samas , นอกจากนี้ยังมีที่สวยงามและดี



. ─ นี่ของพีวอนพรรคฤดูร้อนฉันโหยหา .
มันดูเหมือนว่าทั้งหมดที่ส่องแสงเป็นประกาย !

ในสถานที่แรกเพราะส่วนใหญ่ของผู้เข้าร่วมเป็นนักเรียน suiran ก็มีบรรยากาศอ่อนเยาว์ .
จนถึงตอนนี้ เป็นลูกสาวของ kishouin ครอบครัว ,บางครั้งฉันไปงานเลี้ยง แต่ตั้งแต่พวกเขาเป็นคนที่ชอบของลุง และคุณป้า ( * ใน samas &โอบะ samas ) ของสังคมสูง มันก็ทำให้ความเหนื่อยล้า และไม่สนุกเลย .
ผมลดลงมากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ภายใต้ข้ออ้างว่ายังคงเป็นเด็ก .
แต่พ่อแม่ของฉัน ดูเหมือนพวกเขาต้องการให้ฉันไปด้วยนะ

「 เรย์กะใช่มั้ย ? คุณโอเคมั้ย ? 」
โอ้ . มีปากเปิด
รีบผมใส่หลังหน้ากากนั่นจะหลุดออกมา

「ฉันสบายดี โอนี่ซามะ แต่ได้โปรด ฉันอยากให้เธออยู่เคียงข้างฉัน」
ฉันกอดแขนแน่นๆมันถือของคู่มือ และ นำมัน
ขอโทษถ้ามีรอยยับบนแขนเสื้อของเสื้อ .
แต่ผมแน่ใจว่า ผมจะกลายเป็นหายไปทันทีที่ฉันฟุ้งซ่านและได้รับ หลุด

「ดูสิ โอนี่ซามะมันคือทั้งหมดที่เจิดจ้าเป็นประกาย」
「ไม่ใช่เพียงเงาสะท้อนของโคมไฟ ? พวกเขาอาจจะคำนวณแสง」
อย่าขัดคอของ Maiden ฝัน

พรรคเริ่ม , ผู้เริ่มแชทกับเครื่องดื่มในมือ ผมถามทันทีโอนี่ซามะไปดูดอกกุหลาบโค้ง .

「ฉันต้องการที่จะเห็นมันทั้งหมดหมายถึง ก่อนที่ วันตก !มันโอนี่ซามะที่แนะนำฉัน ไม่ใช่เหรอ 」
「」ครับ

ผมออกไปที่ระเบียงกับโอนี่ซามะก็พา มันอยู่ ใน สวนแบบตะวันตกกับน้ำพุสีขาวเล็ก ๆน้อย ๆและชุดโต๊ะ ดอกกุหลาบโค้ง !
มันน่ารักกว่าที่ฉันคิด
บนโค้งทำจากดอกกุหลาบสีแดง , สีขาวเจือริบบิ้นในลมกระพือเหมือนม่านแต่งงาน .
และระฆังด้านบน !
ผมต้องการแหวนมัน

「โอนี่ซามะ ! มีบังเอิญซวยเหมือนมีความสุขถ้าเราสั่นระฆัง ! ? 」
「ผมเคยได้ยินแต่ ──คุณต้องการแหวนมัน 」
「อ่า」

หากมีความน่ารัก เบลล์ จะมีใครต้องการแหวนมัน
ผมสงสัยว่า ถ้ามันไม่มีดี มีหลายคนที่อยู่รอบๆ .
ผมจะดูเหมือนประเทศผู้หญิง

「มา」

โอนี่ซามะเอามือของฉันและดึงฉันไปด้านหน้าของซุ้มประตู .

「ขอโทษครับ น้องสาวของฉันต้องการแหวนระฆังนี้ ไม่เป็นไรเหรอ ? 」

โอนี่ซามะถามรุ่นพี่ที่ใกล้ซุ้มประตู .
รุ่นพี่เต็มใจยกให้ สถาน ที่ และ โอนี่ซามะให้ฉันพูด「ที่นี่ เอาไป」 . แต่แหวนมันเมื่อมีความสนใจมาก เหมือนตอนนี้ คุณต้องมีความกล้า─ !
โอนี่ซามะ คุณกล้าหาญมาก─ !

อืม ในเมื่อมันเป็นโอกาสที่ดีโดยพระคุณของมารยาทของทุกคน เราแหวนมัน
แต่ผมก็อายเกินไปที่จะแหวนมันคนเดียว ผมได้โอนี่ซามะไปด้วย . . .
เมื่อเราสองกดกริ่ง บางคนบอก「 Ara , มันดูเหมือนเจ้าสาวแต่งงานและเจ้าบ่าว」และ โอนี่ซามะทำหน้ามากกว่า อย่าไปสนใจ

หญิงของโรงเรียนระดับประถมศึกษาที่กำลังดูอยู่มาบอกว่าพวกเขาต้องการแหวนก็เช่นกัน เมื่อพวกเขาเห็นฉันกดกริ่งอย่างสนุกสนาน .
มันใช่ มันถูก
ผมแน่ใจว่าทุกคนต้องการแหวนมัน ขอบคุณนะที่อายก่อน โดยตัดในแนวหน้า
ฉันทำสิ่งที่ดี

กลับมาภายในหลังจากเพลิดเพลินกับซุ้มกุหลาบ มีคนเต้นวอลซ์ในตรงกลางของทางเดิน
ปาร์ตี้ ! เต้นได้ !



」「โอนี่ซามะ