Toni Cade Bambara’s short story The

Toni Cade Bambara’s short story The Lesson is an insightful and down-to-Earth look into the lives of the urban poor. Told through the eyes of Sylvia, a young black girl living in the inner city, it chronicles a trip with a teacher, Ms. Moore, to the world-famous (and expensive) F.A.O. Schwartz Toy Store. Upon witnessing the vast display of wealth at the store, some of the students begin to recognize the wide economic gap separating them from the rest of society (says Sugar on page 410, “I don’t think…that this is not much of a democracy…equal chance to pursue happiness means equal crack at the dough, don’t it?”) but others go on in blissful ignorance of the poverty in which they live.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Toni Cade เกษตรเรื่องเรียนจะมีลักษณะที่ลึกซึ้ง และลงเพื่อแผ่นดินลงในชีวิตของคนจนเมือง มันบอกว่า ผ่านสายตาของซิลเวีย สาวดำที่อาศัยอยู่ในตัวเมือง พงศาวดารกับครู นางสาวมัวร์ การชื่อ (และแพง) F.A.O. Schwartz จัดเก็บของเล่น เมื่อพยานการแสดงมากมายให้เลือกมากมายที่ร้าน ของนักเรียนเริ่มรู้จักช่องว่างทางเศรษฐกิจกว้างแยกออกจากสังคม (กล่าวว่า น้ำตาลหน้า 410, "ไม่คิด...ว่า ไม่มากของประชาธิปไตย...โอกาสเท่าไล่ความสุขหมายถึง รอยแตกเท่าที่แป้ง ไม่มัน? ") แต่คนอื่น ๆ ไปใน blissful ไม่รู้ความยากจนที่พวกเขาอาศัยอยู่

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

โทนีเคด Bambara เรื่องสั้นของบทเรียนที่เป็นที่ชาญฉลาดและลงเพื่อโลกมองเข้ามาในชีวิตของคนยากจนในเมือง เล่าผ่านสายตาของซิลเวียเป็นสาวหนุ่มผิวดำที่อาศัยอยู่ในเมืองชั้นในก็เดินทางไว้กับครูนางสาวมัวร์ที่จะมีชื่อเสียงระดับโลก (และแพง) FAO Schwartz ร้านขายของเล่น เมื่อพยานจอแสดงผลใหญ่ของความมั่งคั่งที่ร้านค้าบางส่วนของนักเรียนเริ่มรับรู้ช่องว่างทางเศรษฐกิจกว้างแยกพวกเขาจากส่วนที่เหลือของสังคม (พูดว่าน้ำตาลในหน้า 410 ว่า "ผมไม่คิดว่า ... ว่านี้ไม่ได้มากของ ประชาธิปไตย ... โอกาสเท่าเทียมกันที่จะไล่ตามความสุขหมายถึงการแตกเท่ากันที่แป้งไม่ได้หรือไม่ ") แต่คนอื่น ๆ ไปในความสุขในความโง่เขลาของความยากจนในการที่พวกเขาอาศัยอยู่

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เรื่องสั้นของโทนี เคด แบมบาร่าเป็นบทเรียนที่ลึกซึ้งและลงเพื่อแผ่นดินมองเข้าไปในชีวิตของคนจนเมือง . บอกด้วยสายตาของซิลเวีย เด็กดำหญิงสาวที่อาศัยอยู่ในเมือง มันพงศาวดารการเดินทางกับอาจารย์ คุณมัวร์ กับที่มีชื่อเสียง ( และแพง ) f.a.o. Schwartz ร้านของเล่น เมื่อพยานมากมายแสดงความมั่งคั่งของที่ร้านบางส่วนของนักเรียนเริ่มรับรู้กว้างช่องว่างทางเศรษฐกิจแยกพวกเขาจากส่วนที่เหลือของสังคม ( บอกว่าน้ำตาลบนหน้าฉัน " ฉันไม่คิดว่า . . . มันไม่มากของประชาธิปไตย . . . . . . . โอกาสที่จะไล่ตามความสุขหมายถึงรอยแตกที่เท่ากับแป้ง ใช่ไหม ? " ) แต่คนอื่นไปในความสุขของความยากจนที่พวกเขาอาศัยอยู่