Psychoeducation for schizophreniaEi

Psychoeducation for schizophrenia
Eila Tellervo Pekkala1, Lars Bertil Merinder2
1Department of Psychiatry, Rehabilitation Unit, Porvoo Hospital, Porvoo, Finland. 2Dept of Psychiatric Demography, Institute of
Basic Psychiatric Research, University Hospital of Aarhus, Risskov, Denmark
Contact address: Eila Tellervo Pekkala, Department of Psychiatry, Rehabilitation Unit, Porvoo Hospital, Sairaalantie 2, Porvoo, 06200,
Finland. [e-mail].
Editorial group: Cochrane Schizophrenia Group.
Publication status and date: Edited (no change to conclusions), published in Issue 1, 2009.
Review content assessed as up-to-date: 23 January 2002.
Citation: Pekkala ET, Merinder LB. Psychoeducation for schizophrenia. Cochrane Database of Systematic Reviews 2002, Issue 2. Art.
No.: CD002831. DOI: 10.1002/14651858.CD002831.
Copyright © 2009 The Cochrane Collaboration. Published by JohnWiley & Sons, Ltd.
A B S T R A C T
Background
Schizophrenia can be a severe and chronic illness characterised by lack of insight and poor compliancewith treatment. Psychoeducational
approaches have been developed to increase patients’ knowledge of, and insight into, their illness and its treatment. It is supposed that
this increased knowledge and insight will enable people with schizophrenia to cope in a more effective way with their illness, thereby
improving prognosis.
Objectives
To assess the effects of psychoeducational interventions compared to the standard levels of knowledge provision.
Search strategy
Electronic searches of CINAHL (1982-1999), The Cochrane Library CENTRAL (Issue 1, 1999), The Cochrane Schizophrenia
Group’s Register (May 2001), EMBASE (1980-1999), MEDLINE (1966-1999), PsycLit (1974-1999), and Sociofile (1974-1999) were
undertaken. These were supplemented by cross-reference searching and personal contact with authors of all included studies.
Selection criteria
All relevant randomised controlled trials focusing on psychoeducation for schizophrenia and/or related seriousmental illnesses involving
individuals or groups. Quasi-randomised trials were excluded.
Data collection and analysis
Data were extracted independently from included papers by at least two reviewers. Authors of trials were contacted for additional and
missing data. Relative risks (RR) and 95% confidence intervals (CI) of homogeneous dichotomous data were calculated. A random
effects model was used for heterogeneous dichotomous data. Where possible the numbers needed to treat (NNT) were also calculated.
Weighted or standardised means were calculated for continuous data.
Main results
Ten studies are included in this review. All studies of group education included family members. Compliance with medication was
significantly improved in a single study using brief group intervention (at one year) but other studies produced equivocal or skewed
data. Any kind of psychoeducational intervention significantly decreased relapse or readmission rates at nine to 18 months follow-up
compared with standard care

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Psychoeducation ในโรคจิตเภทEila Tellervo Pekkala1, Lars Bertil Merinder21Department ของพยาบาลจิตเวช ฟื้นฟูหน่วย Porvoo, Porvoo ฟินแลนด์ 2Dept เฟนฮอว์จิตเวช สถาบันวิจัยทางจิตเวช มหาวิทยาลัยโรงพยาบาลของอาร์ฮุส Risskov เดนมาร์กที่อยู่ติดต่อ: Eila Tellervo Pekkala ภาควิชา จิตเวชศาสตร์ หน่วยฟื้นฟู โรง พยาบาล Porvoo, Sairaalantie 2, Porvoo, 06200ฟินแลนด์ [e-mail]บรรณาธิการกลุ่ม: กลุ่มโรคจิตเภทขั้นประกาศสถานะและวัน: แก้ไข (ไม่เปลี่ยนแปลงสรุป) เผยแพร่ในประเด็น 1, 2009ทบทวนเนื้อหาประเมินเป็นล่าสุด: 23 2002 มกราคมอ้างอิง: Pekkala ET, Merinder ปอนด์ Psychoeducation ในโรคจิตเภท ฐานข้อมูลขั้นของระบบรีวิว 2002 ฉบับที่ 2 ศิลปะหมายเลข: CD002831 ดอย: 10.1002/14651858.CD002831ลิขสิทธิ์ © 2009 ความร่วมมือคอเครน เผยแพร่ โดย JohnWiley และบุตร จำกัดแบบ B S T R C Tพื้นหลังโรคจิตเภทสามารถการเจ็บป่วยอย่างรุนแรง และเรื้อรังที่ดำเนิน โดยขาดความเข้าใจและรักษา compliancewith ดี Psychoeducationalวิธีได้รับการพัฒนาเพื่อเพิ่มความรู้ผู้ป่วย และสัมผัส ความเจ็บป่วยและการรักษา จึงควรที่เพิ่มความรู้และความเข้าใจนี้จะช่วยให้ผู้ที่ มีโรคจิตเภทเพื่อรับมือในวิธีมีประสิทธิภาพกับการเจ็บป่วย ผลปรับปรุงการคาดคะเนวัตถุประสงค์การประเมินผลกระทบของมาตรา psychoeducational เมื่อเทียบกับระดับมาตรฐานของการจัดความรู้ค้นหากลยุทธ์ค้นหาอิเล็กทรอนิกส์ CINAHL (1982-1999), เดอะขั้นไลบรารีกลาง (ปัญหา 1, 1999), โรคจิตเภทขั้นกลุ่มทะเบียน (2544 พฤษภาคม), EMBASE (1980-1999), MEDLINE (1966-1999), PsycLit (1974-1999), และ Sociofile (1974-1999)ดำเนินการ เหล่านี้ถูกเสริม โดยอ้างค้นหา และบุคคลติดต่อกับผู้เขียนรวมทั้งการศึกษาเกณฑ์การเลือกRandomised เน้น psychoeducation โรคจิตเภทและ/หรือ seriousmental ที่เกี่ยวข้องกับโรคที่เกี่ยวข้องกับการทดลองควบคุมที่เกี่ยวข้องทั้งหมดบุคคลหรือกลุ่ม การทดลองเสมือน randomised ถูกแยกออกรวบรวมข้อมูลและวิเคราะห์ข้อมูลถูกแยกต่างหากจากเอกสารรวม โดยทานน้อยสอง ผู้เขียนทดลองได้รับการติดต่อสำหรับการเพิ่มเติม และข้อมูลสูญหาย มีคำนวณความเสี่ยงสัมพัทธ์ (RR) และ 95% ช่วงความเชื่อมั่น (CI) ของข้อมูลเหมือน dichotomous การสุ่มลักษณะพิเศษของแบบจำลองถูกใช้ dichotomous ข้อมูลแตกต่างกัน ได้ มีคำนวณตัวเลขที่จำเป็นในการรักษา (NNT) ยังวิธีการถ่วงน้ำหนัก หรือแบบมีคำนวณสำหรับข้อมูลต่อเนื่องผลลัพธ์หลักการศึกษา 10 รวมอยู่ในบทความนี้ การศึกษาของกลุ่มศึกษาทั้งหมดรวมสมาชิกในครอบครัว สอดคล้องกับยาได้ปรับปรุงอย่างมีนัยสำคัญในการศึกษาเดียวใช้แทรกแซงกลุ่มย่อ (ในหนึ่งปี) แต่ศึกษาอื่น ๆ ผลิต equivocal หรือบิดข้อมูล Psychoeducational แทรกแซงใด ๆ อย่างมีนัยสำคัญลดอัตราการกลับไปเสพหรือ readmission ที่ติดตามเดือนเก้า-18เปรียบเทียบกับมาตรฐานการดูแล

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สุขภาพจิตสำหรับโรคจิตเภท
Eila Tellervo Pekkala1 ลาร์ส Bertil Merinder2
1 ภาควิชาจิตเวชศาสตร์หน่วยฟื้นฟูโรงพยาบาล Porvoo, Porvoo, ฟินแลนด์ 2Dept จิตเวชประชากรศาสตร์สถาบัน
พื้นฐานจิตเวชวิจัยโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยอาร์ฮุสรอสคอฟ, เดนมาร์ก
ที่อยู่ติดต่อ: Eila Tellervo Pekkala, ภาควิชาจิตเวชศาสตร์หน่วยฟื้นฟูโรงพยาบาล Porvoo, Sairaalantie 2 Porvoo, 06200,
ฟินแลนด์ . [e-mail]
กลุ่มบรรณาธิการ:. Cochrane โรคจิตเภทกลุ่ม
สถานะและวันที่ตีพิมพ์: แก้ไข (เปลี่ยนไปสู่ข้อสรุปไม่ได้) ที่ตีพิมพ์ในฉบับที่ 1 2009
เนื้อหาการสอบทานการประเมินว่าขึ้นไปวันที่: 23 มกราคม 2002 .
อ้างอิง: Pekkala ET, Merinder ปอน สุขภาพจิตสำหรับโรคจิตเภท ฐานข้อมูล Cochrane ความคิดเห็นของระบบ 2002, ฉบับที่ 2 ศิลปะ.
No .: CD002831 ดอย:. 10.1002 / 14651858.CD002831
ลิขสิทธิ์© 2009 Cochrane ร่วมมือ เผยแพร่โดย JohnWiley & Sons, Ltd.
บทคัดย่อ
พื้นหลัง
โรคจิตเภทอาจจะเป็นความเจ็บป่วยที่รุนแรงและเรื้อรังจากการขาดความเข้าใจและการรักษาไปตามที่ยากจน สุขภาพจิตศึกษา
วิธีการได้รับการพัฒนาเพื่อเพิ่มความรู้ของผู้ป่วยและความเข้าใจในการเจ็บป่วยและการรักษาของพวกเขา มันควรที่
เพิ่มความรู้และความเข้าใจนี้จะช่วยให้คนที่มีอาการจิตเภทที่จะรับมือในวิธีที่มีประสิทธิภาพมากขึ้นกับความเจ็บป่วยของพวกเขาจึง
ปรับปรุงการพยากรณ์โรค.
วัตถุประสงค์
เพื่อประเมินผลกระทบของการแทรกแซงสุขภาพจิตเมื่อเทียบกับระดับมาตรฐานของการให้ความรู้.
กลยุทธ์การค้นหา
การค้นหาอิเล็กทรอนิกส์ ของ CINAHL (1982-1999), Cochrane Library CENTRAL (ฉบับที่ 1, 1999), Cochrane โรคจิตเภท
กลุ่มสมาชิกของ (พฤษภาคม 2001) EMBASE (1980-1999) MEDLINE (1966-1999) PsycLit (1974-1999) และ Sociofile (1974-1999) ได้รับการ
ดำเนินการ เหล่านี้ได้ถูกเสริมด้วยการค้นหาอ้างอิงข้ามและบุคคลติดต่อกับผู้เขียนของการศึกษารวมทั้งหมด.
เกณฑ์การคัดเลือก
ทั้งหมดที่เกี่ยวข้องการทดลองแบบสุ่มมุ่งเน้นไปที่สุขภาพจิตสำหรับโรคจิตเภทและ / หรือการเจ็บป่วยที่เกี่ยวข้องกับ seriousmental ที่เกี่ยวข้องกับ
บุคคลหรือกลุ่ม การทดลองเสมือนสุ่มได้รับการยกเว้น.
การเก็บรวบรวมข้อมูลและการวิเคราะห์
ข้อมูลที่ถูกสกัดเป็นอิสระจากเอกสารรวมอย่างน้อยสองความคิดเห็น ผู้เขียนของการทดลองได้รับการติดต่อเพิ่มเติมและ
ข้อมูลที่ขาดหายไป ความเสี่ยงสัมพัทธ์ (RR) และช่วงความเชื่อมั่น 95% (CI) ของข้อมูล dichotomous ถูกคำนวณเป็นเนื้อเดียวกัน สุ่ม
แบบจำลองผลกระทบที่ใช้สำหรับข้อมูล dichotomous ที่แตกต่างกัน ที่เป็นไปได้ตัวเลขที่จำเป็นในการรักษา (NNT) ถูกคำนวณยัง.
ถ่วงน้ำหนักหรือวิธีการที่ได้มาตรฐานจะถูกคำนวณสำหรับข้อมูลอย่างต่อเนื่อง.
ผลหลัก
สิบศึกษาจะรวมอยู่ในการตรวจสอบนี้ การศึกษาทั้งหมดของการศึกษารวมกลุ่มสมาชิกในครอบครัว การปฏิบัติตามด้วยยาได้รับการ
ปรับปรุงให้ดีขึ้นอย่างมีนัยสำคัญในการศึกษาเดียวโดยใช้การแทรกแซงของกลุ่มสั้น ๆ (ที่หนึ่งปี) แต่การศึกษาอื่น ๆ ที่ผลิตกำกวมหรือบิดเบือน
ข้อมูล ชนิดของการแทรกแซงใด ๆ สุขภาพจิตลดลงอย่างมีนัยสำคัญหรือมีอัตราการกำเริบของโรคกลับมารักษาซ้ำที่เก้าถึง 18 เดือนติดตาม
เมื่อเทียบกับการดูแลมาตรฐาน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สุขภาพจิตสำหรับจิตเภท
eila tellervo pekkala1 ลาร์สเบอร์ทิล merinder2
สาขาจิตเวชศาสตร์ หน่วยเวชศาสตร์ฟื้นฟูโรงพยาบาล Porvoo Porvoo ฟินแลนด์ . 2dept ประชากรศาสตร์จิตเวช สถาบันวิจัยขั้นพื้นฐาน
จิตเวช โรงพยาบาลมหาวิทยาลัย Aarhus , Risskov , เดนมาร์ก
ติดต่อ : eila tellervo pekkala ภาควิชาจิตเวชศาสตร์ โรงพยาบาล Porvoo หน่วยฟื้นฟู ,sairaalantie 2 , Porvoo 06200
, , ฟินแลนด์ เบธานี . นิวยอร์ก @ น็อตติงแฮม ac.uk .
บรรณาธิการกลุ่ม : Cochrane จิตเภทกลุ่ม .
สถานะประกาศวันที่ : แก้ไข ( การเปลี่ยนแปลงสรุป ) , ตีพิมพ์ในฉบับที่ 1 , 2009 .
ทบทวนเนื้อหาประเมินที่ทันสมัย : 23 มกราคม 2002
อ้างอิง : pekkala ร้อยเอ็ด merinder ปอนด์สุขภาพจิตสำหรับโรคจิตเภท Cochrane ฐานข้อมูลอย่างเป็นระบบ บทวิจารณ์ 2545 ฉบับที่ 2
ภาพตัดปะหมายเลข : cd002831 . ดอย : 10.1002 / 14651858 . cd002831 .
ลิขสิทธิ์© 2009 ริงโก สตาร์ . เผยแพร่โดย johnwiley &บุตรชาย , Ltd .
B S T R A C T

โรคจิตเภทพื้นหลังสามารถรุนแรง โรคภาวะขาดข้อมูลเชิงลึกและการดำเนินการตามยากจน และเรื้อรัง วิธี psychoeducational
ได้ถูกพัฒนาขึ้น เพื่อเพิ่ม ของผู้ป่วย ความรู้และความเข้าใจเป็นของการเจ็บป่วยและการรักษา มันควรจะเป็นที่เพิ่มความรู้และความเข้าใจ
นี้จะช่วยให้ผู้ที่เป็นโรคจิตเภทในวิธีที่มีประสิทธิภาพมากขึ้นเพื่อรับมือกับการเจ็บป่วยของพวกเขาจึง
ปรับปรุงการพยากรณ์โรค .

มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการแทรกแซง psychoeducational เทียบกับระดับมาตรฐานของการให้ความรู้ ค้นหา ค้นหากลยุทธ์อิเล็กทรอนิกส์

cinahl ( 1982-1999 )The Cochrane หอสมุดกลาง ( ฉบับที่ 1 , 1999 ) , Cochrane จิตเภท
กลุ่มลงทะเบียน ( พฤษภาคม 2544 ) embase ( 1980-1999 ) , Medline ( 1966-1999 ) psyclit ( 1974-1999 ) และ sociofile ( 1974-1999 )
แลก เหล่านี้ถูกเสริมโดยอ้างอิงข้ามและการติดต่อส่วนตัวกับผู้เขียนศึกษาเกณฑ์การคัดเลือก

ทั้งหมดรวมด้านต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง ควบคุมการทดลองเน้นสุขภาพจิตสำหรับโรคจิตเภทและ / หรือโรคที่เกี่ยวข้องกับ seriousmental
บุคคลหรือกลุ่ม การทดลองสุ่ม และได้รับการยกเว้น .

ข้อมูลการเก็บรวบรวมข้อมูลและการวิเคราะห์ข้อมูลจากเอกสาร โดยแยกอิสระรวมอย่างน้อยสอง ผู้ตรวจทาน ผู้เขียนของการทดลองการติดต่อเพื่อเพิ่มเติมและ
ข้อมูลที่หายไปความเสี่ยงสัมพัทธ์ ( RR ) และช่วงความเชื่อมั่น 95% ( CI ) ข้อมูล dichotomous เป็นเนื้อเดียวกันได้ สุ่มผลรูปแบบ dichotomous ใช้ข้อมูลเดียวกัน เป็นไปได้ ตัวเลขต้องปฏิบัติ ( nnt ) ก็คำนวณน้ำหนักมาตรฐานคำนวณหรือ
หมายถึงข้อมูลอย่างต่อเนื่อง ผลลัพธ์หลัก

10 การศึกษาจะรวมอยู่ในรีวิวนี้การศึกษาการศึกษาของกลุ่ม ได้แก่ สมาชิกในครอบครัว สอดคล้องกับยา
เพิ่มขึ้นในครั้งเดียวโดยใช้กลุ่มสั้น ( 1 ปี ) แต่การศึกษาอื่น ๆที่น่าสงสัยหรือเบ้
ข้อมูล ชนิดของการแทรกแซง psychoeducational ลดลงหรืออัตราการกลับมารักษาซ้ำซ้ำที่ 9 ถึง 18 เดือนติดตาม
เมื่อเปรียบเทียบกับการดูแลมาตรฐาน