To be sure, the likelihood of gover

To be sure, the likelihood of government malfeasance under different public
programs -- regulatory versus direct government management -- may differ markedly,
and we are only just beginning to understand the causes of any such differences. Among
the relevant factors are undoubtedly transparency and complexity, and, more generally,
control systems within the public sector; and the magnitude of private incentives for
abuses. For example, a rule-based system in which public funds are invested in
government bonds or in broad market indexes is relatively easy to monitor and therefore
seems to involve limited scope for abuse. By contrast, given the wide variety of ways in
which private actors can circumvent the intent of any specific rule, a government
regulatory system can be quite complex. Such complexity may increase the potential for
corruption, as actors try to "bribe" regulators to approve non-transparent schemes. Such
concerns are of particular importance in developing countries, where non-governmental
consumer and investor protection organizations may be weak and unsophisticated.
A good example of the risks may be offered by Kazakhstan, which lacks a welldeveloped
set of financial markets and has little of the infrastructural and regulatory
prerequisites for the proper functioning of individual accounts. And even in
industrialized economies with relatively efficient governments and well-developed
financial markets, the scale of the regulatory challenge should not be underestimated.
For example, according to Arthur Levitt, Chairman of the Securities and Exchange
Commission in the United States, more than half of all Americans do not know the
difference between a stock and a bond; only 12 percent know the difference between a
load and no-load mutual fund; only 16 percent say they have a clear understanding of
what the Individual Retirement Account is; and only 8 percent say they completely
understand the expenses that their mutual funds charge. The investor education and
investor protection measures required to ensure that an individual account system
operates well despite these knowledge gaps seem substantial.
The "mis-selling" controversy in the United Kingdom also illustrates the
difficulties of regulating individual accounts. In 1988, new regulations allowed investors
in private pensions to contract out of the public pension system. At the time, few analysts
thought that these individual accounts would present regulatory difficulties. After all, the
U.K. financial services industry was, by and large, a reasonably safe place to invest and
the 1986 Financial Services Act had established a system of self-regulation combined
with heavy penalties for conducting investment business without authorization.
As it turned out, the U.K. experienced substantial difficulties with the movement
to personal pensions. (Perhaps these problems should not have been so surprising: Kevin
James reports that when asked whether they preferred a 10 percent discount on a $300
TV or $25, 28 percent of those surveyed in the U.K. opted for the latter!) In what has
become known as the “mis-selling” controversy, high-pressure sales tactics were used to
persuade members of good occupational pension schemes (especially older, long-serving
members) to switch into unsuitable personal pension schemes. Sales agents had often
sought too little information from potential clients to provide proper advice, and their
firms did not keep adequate records to defend themselves against subsequent mis-selling
claims.
The bottom line is that public malfeasance or incompetence can be just as
dangerous under individual accounts as under public defined benefit systems. The key
questions are thus the difficulties of constructing open, transparent systems under
alternative regimes, and the capacities of individuals and organizations to monitor the
public sector.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เพื่อให้แน่ใจว่า โอกาสของ malfeasance รัฐบาลภายใต้สาธารณะแตกต่างกัน-กำกับดูแลและการบริหารจัดการภาครัฐโดยตรง - โปรแกรมอาจแตกต่างกันอย่างเด่นชัดและเราเป็นเพียงจุดเริ่มต้นเพื่อให้เข้าใจสาเหตุของความแตกต่างดังกล่าว ในหมู่ปัจจัยที่เกี่ยวข้องมีข้อสงสัยความโปร่งใสและความซับซ้อน และ โดยทั่ว ไประบบการควบคุมภายในภาครัฐ และขนาดของแรงจูงใจส่วนตัวสำหรับละเมิด ตัวอย่างเช่น การตามกฎระบบเงินลงทุนในรัฐบาลตราสารหนี้ หรือดัชนีตลาดเป็นค่อนข้างง่ายในการตรวจสอบดังนั้นดูเหมือนว่าจะ เกี่ยวข้องกับขอบเขตที่จำกัดสำหรับการละเมิด โดยคมชัด กำหนดความหลากหลายของวิธีนักแสดงส่วนตัวที่สามารถหลีกเลี่ยงความตั้งใจของกฎที่เฉพาะเจาะจงใด ๆ รัฐบาลระบบกำกับดูแลได้อย่างค่อนข้างซับซ้อน ความซับซ้อนดังกล่าวอาจเพิ่มโอกาสในการทุจริต นักแสดงพยายาม "ติดสินบน" หน่วยงานกำกับดูแลการอนุมัติแผนงานไม่โปร่งใส ดังกล่าวความกังวลที่สำคัญโดยเฉพาะในประเทศกำลังพัฒนา เอกชนองค์กรคุ้มครองผู้บริโภคและนักลงทุนอาจจะอ่อนแอ และมีธรรมชาติตัวอย่างที่ดีของความเสี่ยงที่อาจถูกนำเสนอ โดยคาซัคสถาน ซึ่งขาดการ welldevelopedตั้งของตลาดการเงิน และมีโครงสร้างพื้นฐาน และข้อบังคับน้อยข้อกำหนดเบื้องต้นสำหรับการทำงานของแต่ละบัญชี และแม้แต่ในอุตสาหกรรมเศรษฐกิจ กับรัฐบาลค่อนข้างมีประสิทธิภาพ และพัฒนาตลาดการเงิน ระดับของความท้าทายกฎระเบียบไม่ควร underestimatedตัวอย่างเช่น ตามอาร์เธอร์เลวิตต์ ประธานหลักทรัพย์และอัตราแลกเปลี่ยนค่านายหน้าในสหรัฐอเมริกา มากกว่าครึ่งของชาวอเมริกันทั้งหมดไม่ทราบความแตกต่างระหว่างหุ้นและตราสารหนี้ เพียง 12 เปอร์เซ็นต์ทราบความแตกต่างระหว่างการโหลดและรอบกอง เพียง 16 เปอร์เซ็นต์บอกว่า พวกเขาได้เข้าใจอย่างชัดเจนแต่ละบัญชีเกษียณคืออะไร และเพียง 8 เปอร์เซ็นต์บอกว่า พวกเขาอย่างสมบูรณ์เข้าใจค่าใช้จ่ายที่กองทุนของค่าธรรมเนียม การศึกษาของนักลงทุน และมาตรการป้องกันนักลงทุนที่จำเป็นเพื่อให้แน่ใจว่าระบบการบัญชีแต่ละบัญชีทำงานได้ดีแม้ มีเหล่านี้ช่องความรู้ดูเหมือนจะพบความขัดแย้ง "ขายอย่างไม่ถูกต้อง" ในประเทศไทยยังแสดงให้เห็นถึงการปัญหาของการควบคุมแต่ละบัญชี ในปี 1988 กฎระเบียบใหม่อนุญาตให้นักลงทุนขนส่ส่วนสัญญาระบบบำนาญสาธารณะ ในเวลา นักวิเคราะห์ไม่กี่ความคิดเหล่านี้แต่ละบัญชีจะแสดงปัญหาด้านกฎระเบียบที่ หลังจากที่ทุก การอุตสาหกรรมบริการทางการเงินของสหราชอาณาจักรเป็น โดยและมีขนาดใหญ่ สถานปลอดภัยพอสมควรในการลงทุน และ1986 ทำเงินได้ก่อตั้งขึ้นในระบบของการควบคุมตนเองรวมมีบทลงโทษที่หนักสำหรับการดำเนินธุรกิจการลงทุน โดยไม่มีการตรวจสอบจะเปิดออก สหราชอาณาจักรประสบพบปัญหากับการเคลื่อนไหวเงินบำนาญส่วนบุคคล (บางทีปัญหาเหล่านี้จะไม่ได้น่าแปลกใจมาก: เควินเจมส์รายงานว่า เมื่อถามว่า พวกเขาต้องการให้ส่วนลดร้อยละ 10 $300โทรทัศน์หรือ $25 ร้อยละ 28 ของผู้สำรวจในอังกฤษเลือกสำหรับหลัง) ในสิ่งที่มีรู้จักกันในนาม "ขายอย่างไม่ถูกต้อง" ทะเลาะวิวาท ใช้แรงดันสูงขายกลยุทธ์การชักชวนสมาชิกของโครงร่างเพนชั่นอาชีวดี (โดยเฉพาะรุ่นเก่า บัติตามสมาชิก) ให้เปลี่ยนเป็นแบบแผนเงินบำนาญส่วนบุคคลที่ไม่เหมาะสม ตัวแทนจำหน่ายมักจะมีขอข้อมูลจากลูกค้าที่มีศักยภาพในการให้คำแนะนำที่เหมาะสม น้อยเกินไปและบริษัทได้เก็บบันทึกเพียงพอเพื่อปกป้องตัวเองต่อตามมาอย่างไม่ถูกต้องการขายอ้างบรรทัดล่างคือ ที่ malfeasance สาธารณะ หรือกว่ากำหนดสามารถเป็นเป็นอันตรายภายใต้แต่ละบัญชีตามภายใต้ระบบสาธารณะประโยชน์ คีย์คำถามจึงมีความยากลำบากในการสร้างระบบเปิด โปร่งใสภายใต้ระบอบการปกครองอื่น และความสามารถของบุคคลและองค์กรตรวจสอบการภาครัฐ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เพื่อให้แน่ใจว่าโอกาสในการทุจริตของรัฐบาลภายใต้ประชาชนที่แตกต่างกัน
โปรแกรม - การกำกับดูแลโดยตรงกับการบริหารจัดการของรัฐบาล - อาจแตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัด
และเรามีเพียงการเริ่มต้นที่จะเข้าใจสาเหตุของความแตกต่างดังกล่าวใด ๆ ท่ามกลาง
ปัจจัยที่เกี่ยวข้องไม่ต้องสงสัยความโปร่งใสและความซับซ้อนและมากขึ้นโดยทั่วไป
ระบบการควบคุมภายในภาคประชาชน และขนาดของแรงจูงใจส่วนตัวสำหรับ
การละเมิด ยกตัวอย่างเช่นระบบตามกฎในการที่เงินของประชาชนมีการลงทุนใน
พันธบัตรรัฐบาลหรือดัชนีตลาดกว้างค่อนข้างง่ายที่จะตรวจสอบและดังนั้นจึง
ดูเหมือนว่าจะเกี่ยวข้องกับการ จำกัด ขอบเขตการทำผิดกฎ โดยคมชัดให้ความหลากหลายของวิธีการ
ที่นักแสดงเอกชนสามารถหลีกเลี่ยงเจตนาของกฎที่เฉพาะเจาะจงใด ๆ ของรัฐบาล
ระบบการกำกับดูแลสามารถที่ค่อนข้างซับซ้อน ความซับซ้อนดังกล่าวอาจเพิ่มศักยภาพในการ
ทุจริตการเป็นนักแสดงที่พยายามที่จะ "สินบน" หน่วยงานกำกับดูแลจะอนุมัติแผนการที่ไม่โปร่งใส เช่น
ความกังวลที่มีความสำคัญโดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเทศกำลังพัฒนาที่ไม่ใช่ภาครัฐ
ของผู้บริโภคและการคุ้มครองนักลงทุนองค์กรอาจจะอ่อนแอและตรงไปตรงมา.
เป็นตัวอย่างที่ดีของความเสี่ยงที่อาจจะถูกนำเสนอโดยคาซัคสถานซึ่งขาด welldeveloped
ชุดของตลาดการเงินและมีน้อยของ โครงสร้างพื้นฐานและกฎระเบียบ
ข้อกำหนดเบื้องต้นสำหรับการทำงานที่เหมาะสมของแต่ละบัญชี และแม้กระทั่งใน
ประเทศอุตสาหกรรมกับรัฐบาลที่มีประสิทธิภาพค่อนข้างดีและการพัฒนา
ตลาดการเงินขนาดของความท้าทายกฎระเบียบที่ไม่ควรประมาท.
ตัวอย่างเช่นตามที่อาร์เธอร์เลวิทประธานกรรมการหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์
คณะกรรมการในสหรัฐอเมริกามากกว่าครึ่งหนึ่ง ของชาวอเมริกันทุกคนไม่ทราบ
ความแตกต่างระหว่างหุ้นและพันธบัตร; เพียงร้อยละ 12 ทราบความแตกต่างระหว่างการ
โหลดและโหลดไม่มีกองทุนรวม เพียงร้อยละ 16 กล่าวว่าพวกเขามีความเข้าใจที่ชัดเจนของ
สิ่งที่บุคคลบัญชีเพื่อการเกษียณอายุเป็น; และมีเพียงร้อยละ 8 กล่าวว่าพวกเขาอย่างสมบูรณ์
เข้าใจค่าใช้จ่ายที่กองทุนรวมของพวกเขาคิดค่าใช้จ่าย การศึกษาของนักลงทุนและ
มาตรการคุ้มครองผู้ลงทุนที่จำเป็นเพื่อให้มั่นใจว่าระบบบัญชีของแต่ละบุคคล
ดำเนินการที่ดีแม้จะมีช่องว่างความรู้เหล่านี้ดูเหมือนมาก.
"การขายผิดพลาด" ความขัดแย้งในสหราชอาณาจักรนอกจากนี้ยังแสดงให้เห็นถึง
ความยากลำบากของการควบคุมบัญชีแต่ละบัญชี ในปี 1988 กฎระเบียบใหม่ได้รับอนุญาตให้นักลงทุน
ในเงินบำนาญภาคเอกชนหดตัวออกจากระบบบำเหน็จบำนาญประชาชน ในขณะที่นักวิเคราะห์ไม่กี่
คิดว่าแต่ละบัญชีเหล่านี้จะนำเสนอความยากลำบากในการกำกับดูแล หลังจากที่
สหราชอาณาจักร อุตสาหกรรมการให้บริการทางการเงินโดยและขนาดใหญ่เป็นสถานที่ที่ปลอดภัยพอสมควรในการลงทุนและ
บริการทางการเงินตามพระราชบัญญัติปี 1986 ได้จัดตั้งระบบการควบคุมตนเองรวมกัน
กับบทลงโทษที่หนักสำหรับการดำเนินธุรกิจด้านการลงทุนโดยไม่ต้องอนุมัติ.
ที่จะเปิดออก, สหราชอาณาจักรประสบปัญหาอย่างมาก กับการเคลื่อนไหวของ
เงินบำนาญส่วนบุคคล (บางทีปัญหาเหล่านี้ไม่ควรได้รับที่น่าแปลกใจดังนั้น: เควิน
เจมส์รายงานว่าเมื่อถูกถามว่าพวกเขาต้องการส่วนลดร้อยละ 10 ใน 300 $
ทีวีหรือ $ 25 ร้อยละ 28 ของผู้ตอบแบบสำรวจในสหราชอาณาจักรเลือกอย่างหลัง!) ในสิ่งที่ได้
กลายเป็นที่รู้จัก ขณะที่ "ผิดพลาดขาย" ความขัดแย้งแรงดันสูงกลยุทธ์การขายที่ใช้ในการ
ชักชวนให้สมาชิกของดีโครงการเงินบำนาญอาชีวอนามัย (โดยเฉพาะรุ่นเก่ายาวนาน
สมาชิก) ที่จะเปลี่ยนเป็นไม่เหมาะสมโครงการเงินบำนาญส่วนบุคคล ตัวแทนขายมักจะ
ขอข้อมูลน้อยเกินไปจากลูกค้าที่มีศักยภาพในการให้คำแนะนำที่เหมาะสมของพวกเขาและ
บริษัท ที่ไม่ได้เก็บบันทึกเพียงพอที่จะปกป้องตัวเองตามมาขายผิดพลาด
การเรียกร้อง.
บรรทัดล่างคือว่าการทุจริตภาครัฐหรือขาดคุณสมบัติสามารถเช่นเดียวกับ
อันตรายภายใต้บุคคล บัญชีภายใต้ระบบสาธารณะประโยชน์ที่กำหนดไว้ คีย์
คำถามจึงมีความยากลำบากในการสร้างเปิดระบบโปร่งใสภายใต้
ระบอบการปกครองทางเลือกและความสามารถของบุคคลและองค์กรในการตรวจสอบ
ภาครัฐ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เพื่อให้มั่นใจว่า โอกาสของรัฐบาล การทุจริต ภายใต้สาธารณะต่างโปรแกรม -- กฎระเบียบและการจัดการของรัฐบาลโดยตรง -- อาจแตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัด ,และเราก็เป็นเพียงจุดเริ่มต้นที่จะเข้าใจสาเหตุของความแตกต่างดังกล่าว . ระหว่างปัจจัยที่เกี่ยวข้องคือไม่ต้องสงสัยโปร่งใสและความซับซ้อน , และ , มากขึ้นโดยทั่วไปควบคุมระบบในภาคสาธารณะ และขนาดของแรงจูงใจส่วนตัวการละเมิดสิทธิมนุษยชน ตัวอย่างเช่น ระบบฐานที่ภาครัฐลงทุนในกองทุนในพันธบัตรรัฐบาลหรือในดัชนีตลาดกว้างค่อนข้างง่ายในการตรวจสอบ และดังนั้นจึงดูเหมือนว่าจะเกี่ยวข้องกับขอบเขตจำกัดสำหรับการละเมิด ในทางตรงกันข้าม ให้หลากหลายวิธีในซึ่งนักแสดงเอกชนสามารถหลบเลี่ยงเจตนาของกฎที่เฉพาะเจาะจงใด ๆรัฐบาลระบบกฎระเบียบจะค่อนข้างซับซ้อน ความซับซ้อนดังกล่าวอาจเพิ่มศักยภาพการทุจริตเป็นนักแสดงพยายามที่จะ " ควบคุมสินบน " อนุมัติ ไม่ใช่แบบใส เช่นความกังวลเป็นสำคัญโดยเฉพาะในประเทศกำลังพัฒนา ซึ่งเอกชนองค์กรคุ้มครองผู้บริโภค และนักลงทุนอาจจะอ่อนแอและปกติตัวอย่างที่ดีของความเสี่ยงที่อาจได้รับการเสนอจากคาซัคสถาน ซึ่งขาด welldevelopedชุดของตลาดการเงินและมีเพียงเล็กน้อยของโครงสร้างพื้นฐานหรือเตรียมความพร้อมสำหรับการทำงานที่เหมาะสมของแต่ละบัญชี . และแม้แต่ในประเทศอุตสาหกรรมต่างกับรัฐบาลที่ค่อนข้างมีประสิทธิภาพ และการพัฒนาตลาดการเงิน , ขนาดของความท้าทายที่องค์กรไม่ควรมองข้ามตัวอย่างเช่นตามที่อาเธอร์ เลวิตต์ ประธานคณะกรรมการหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์คณะกรรมการในสหรัฐอเมริกา มากกว่าครึ่งหนึ่งของชาวอเมริกันทุกคนไม่รู้ความแตกต่างระหว่างหุ้นและพันธบัตร เพียง 12 เปอร์เซ็นต์ ทราบความแตกต่างระหว่างโหลดและกองทุนรวมไม่มี ; เพียง 16 เปอร์เซ็นต์กล่าวว่าพวกเขามีความเข้าใจที่ชัดเจนของที่บัญชีเกษียณอายุรายบุคคล และเพียง 8 เปอร์เซ็นต์กล่าวว่าพวกเขาอย่างสมบูรณ์เข้าใจค่าใช้จ่ายที่กองทุนของพวกเขา ค่าใช้จ่าย การลงทุนการศึกษามาตรการคุ้มครองผู้ลงทุนต้องตรวจสอบให้แน่ใจว่าระบบบัญชีบุคคลสามารถทำงานได้ดีแม้จะมีช่องว่างความรู้เหล่านี้ดูเหมือนมาก" เพื่อขาย " การทะเลาะวิวาทในสหราชอาณาจักรนอกจากนี้ยังแสดงให้เห็นถึงปัญหาของการควบคุมบัญชีผู้ใช้แต่ละ ในปี 1988 , กฎระเบียบใหม่ให้นักลงทุนบำนาญส่วนตัวสัญญาออกจากระบบบำนาญประชาชน ในเวลาเพียงไม่กี่ .คิดว่าแต่ละบัญชีเหล่านี้จะนำเสนอปัญหาด้านกฎระเบียบ หลังจากทั้งหมดอุตสาหกรรมบริการทางการเงิน UK คือโดยและขนาดใหญ่ที่เหมาะสมปลอดภัย ลงทุน และAct 1986 บริการทางการเงินได้สร้างระบบของตนเองรวมกับโทษหนักสําหรับการทําธุรกิจการลงทุนโดยไม่ได้รับอนุญาต .เรื่องกลับกลายเป็นว่า อังกฤษ เจอปัญหามากกับการเคลื่อนไหวให้บำนาญส่วนตัว ( บางที ปัญหาเหล่านี้ไม่ควรได้รับประหลาดใจ : เควินเจมส์รายงานว่าเมื่อถามว่าพวกเขาต้องการส่วนลด 10 เปอร์เซ็นต์ ใน 300 เหรียญทีวีหรือ $ 25 , 28 เปอร์เซ็นต์ของผู้ตอบแบบสำรวจในอังกฤษ เลือกอย่างหลัง ! ) ในสิ่งที่มีกลายเป็นที่รู้จักในฐานะ " เพื่อขาย " การโต้เถียง , กลยุทธ์การขายเพื่อใช้แรงดันสูงชักชวนสมาชิกในโครงการเงินบำนาญที่ดี ( โดยเฉพาะรุ่นเก่า ยาว ให้บริการสมาชิก ) ที่จะเปลี่ยนเป็นรูปแบบเงินบำนาญส่วนบุคคลที่ไม่เหมาะสม ตัวแทนการขายมีบ่อย ๆขอข้อมูลน้อยเกินไปจากลูกค้าที่มีศักยภาพเพื่อให้คำแนะนำที่เหมาะสม และความบริษัท ไม่ได้เก็บบันทึกเพียงพอที่จะป้องกันตัวเองจากการขายเพื่อต่อการเรียกร้องบรรทัดล่างคือการทุจริตภาครัฐหรือการไร้ความสามารถสามารถเช่นเดียวกับอันตรายในแต่ละบัญชีตามที่กำหนดภายใต้ระบบ สาธารณะประโยชน์ คีย์คำถามจึงมีความยากในการสร้างความโปร่งใสในระบบเปิดระบบทางเลือกและศักยภาพของบุคคลและองค์กรเพื่อตรวจสอบภาคสาธารณะ