The goals of this study were to exa

The goals of this study were to examine whether patient characteristics changed
significantly during IPT for depression, and whether changes in these characteristics
differentially predicted posttreatment outcome. Regarding the first goal, patient
functioning improved significantly in all investigated domains, both interpersonal and
cognitive, with medium to large effect sizes. These findings are consistent with O’Hara
and colleagues’ (2000) and Whisman’s (2001) finding that dyadic adjustment increased
in IPT, and corroborate Ravitz and colleagues’ (2008) findings in this same patient
sample (though with different statistical methods for assessing change) that both
interpersonal problems and attachment insecurity decreased. These findings add to the
literature by demonstrating that perceived social support and dysfunctional attitudes also
improved during IPT. The changes in interpersonal domains are consistent with IPT’s
direct focus, and, as discussed previously, IPT could affect cognitions by classifying
dysfunctional thoughts as the product of a disease state rather than as a reflection of
reality (Weissman et al., 2000). IPT, then, may foster improvement in all these areas;
however, the use of a single treatment group does prevents a definitive conclusion,
because effects may be due to history, maturation, regression to the mean, and/or the
impact of repeated testing.
Regarding the second goal, changes in several patient characteristics were
associated with various outcome variables. Decreased interpersonal problems and
increased satisfaction with social support were associated with favorable outcomes, and
surprisingly, decreased dyadic adjustment and increased attachment avoidance, both
20
changes in the less adaptive direction, were also associated with favorable outcome.
These findings suggest that it is unlikely that decreasing dysfunctional attitudes,
improving dyadic adjustment, increasing attachment security, or gathering more
individuals to use as social supports are mechanisms through which IPT leads to
symptom improvement (though it does not completely disqualify these as mechanisms, as
one cannot prove the null).
Improved interpersonal problems and increased satisfaction with social support,
however, did emerge as candidate change mechanisms: both changed adaptively over
treatment, and adaptive change in both related to better outcome (albeit to a marginally
significant degree). Of course, it is also possible that decreased depression ameliorates
interpersonal problems and increases satisfaction with perceived social support, or that a
third variable is at work. Therefore, further research with a control group and repeated
measures is needed both to establish the temporal sequence of changes in interpersonal
problems, social support satisfaction, and depression symptoms, and to test for their
statistical mediation of IPT’s specific treatment effect. If these variables are
demonstrated to be mediators (mechanisms), IPT psychotherapists might target their
interventions at tempering those domains of maladaptive interpersonal style that are
measured by the IIP-64; that is, tendencies to be overly domineering, submissive, cold, or
self-sacrificing. Future studies also could examine whether specific interpersonal
problem domains are more associated with symptom change in order to clarify whether
interventions should be even more narrowly targeted. Further, psychotherapists might
aim to foster patients’ effective utilization of their existing social support systems. This
might be

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เป้าหมายของการศึกษานี้ได้ตรวจสอบว่าการเปลี่ยนแปลงลักษณะผู้ป่วย
อย่างมีนัยสำคัญระหว่าง IPT สำหรับภาวะซึมเศร้า และการเปลี่ยนแปลงในลักษณะเหล่านี้
posttreatment ผลคาดการณ์ differentially เกี่ยวกับเป้าหมายแรก ผู้ป่วย
ทำงานอย่างมีนัยสำคัญในการปรับปรุงทั้งหมดตรวจสอบโดเมน ทั้งมนุษยสัมพันธ์ และ
รับรู้ กับปานกลางถึงขนาดใหญ่มีผลการ ผลการวิจัยเหล่านี้จะสอดคล้องกับ O' ระ
และของเพื่อนร่วมงาน (2000) และของ Whisman (2001) หาที่ปรับปรุง dyadic เพิ่ม
ใน IPT และ corroborate Ravitz และของเพื่อนร่วมงาน (2008) พบในผู้ป่วยรายเดียวกันนี้
ตัวอย่าง (แต่ก็ มีวิธีแตกต่างกันทางสถิติสำหรับการประเมินการเปลี่ยนแปลง) ที่ทั้ง
ปัญหามนุษยสัมพันธ์และความไม่มั่นคงแนบลดลง ผลการวิจัยเหล่านี้เพิ่มการ
วรรณกรรม โดยเห็นที่รับรู้การสนับสนุนทางสังคมและทัศนคตินบายัง
ขึ้นระหว่าง IPT การเปลี่ยนแปลงในโดเมนที่มนุษยสัมพันธ์สอดคล้องกับของ IPT
ตรงโฟกัส และ เป็นการกล่าวถึง ก่อนหน้านี้ IPT อาจส่งผลกระทบต่อ cognitions โดยประเภท
นบาคิด เป็นผลิตภัณฑ์ของสถานะโรคไม่ ใช่ เป็นภาพสะท้อนของ
จริง (Weissman และ al., 2000) IPT แล้ว อาจส่งเสริมการพัฒนาในพื้นที่เหล่านี้ทั้งหมด;
อย่างไรก็ตาม การใช้กลุ่มเดียวรักษาป้องกันสรุปทั่วไป,
เนื่องจากลักษณะพิเศษอาจเป็น เพราะประวัติ พ่อแม่ การถดถอยเพื่อหมายถึง หรือ
ผลกระทบของการทดสอบซ้ำได้
เกี่ยวกับเป้าหมายที่สอง มีการเปลี่ยนแปลงในลักษณะผู้ป่วยหลาย
เกี่ยวข้องกับตัวแปรผลลัพธ์ต่าง ๆ ได้ ลดปัญหามนุษยสัมพันธ์ และ
ความพึงพอใจเพิ่มขึ้น ด้วยการสนับสนุนทางสังคมเชื่อมโยงกับผลลัพธ์ที่ดี และ
จู่ ๆ ลดลงปรับปรุง dyadic และหลีกเลี่ยงการเพิ่มสิ่งที่แนบมา ทั้ง
20
ยังถูกเปลี่ยนแปลงในทิศทางที่ไม่เหมาะสม เชื่อมโยงกับผลลัพธ์อัน
พบเหล่านี้แนะนำว่า ไม่น่าทัศนคตินบาที่ลดลง,
dyadic ปรับ ปรับปรุง เพิ่มความปลอดภัยเอกสารแนบ หรือรวบรวมเพิ่มเติม
บุคคลที่ใช้สนับสนุนทางสังคมเป็นกลไกที่ IPT นำไป
ปรับปรุงอาการ (แม้จะไม่สมบูรณ์รับรองเหล่านี้เป็นกลไก เป็น
หนึ่งไม่สามารถพิสูจน์ค่า null) ได้
ปัญหามนุษยสัมพันธ์และความพึงพอใจเพิ่มขึ้น ด้วยการสนับสนุนทางสังคม,
อย่างไรก็ตาม ไม่ได้เกิดเป็นกลไกการเปลี่ยนแปลงผู้สมัคร: ทั้งการเปลี่ยนแปลงอย่างเหมาะกว่า
รักษา และการเปลี่ยนแปลงปรับทั้งที่เกี่ยวข้องกับผลที่ได้ดีกว่า (แม้ว่าจะเป็นดี
ปริญญาสำคัญ) แน่นอน มันเป็นไปได้ว่า ภาวะซึมเศร้าลดลง ameliorates
มนุษยสัมพันธ์ปัญหาและเพิ่มความพึงพอใจกับการรับรู้การสนับสนุนทางสังคม หรือที่
เป็นตัวแปรที่สามที่ทำงาน ดังนั้น ไปวิจัยกับกลุ่มควบคุม และซ้ำ
เป็นมาตรการจำเป็นทั้งเพื่อกำหนดลำดับของการเปลี่ยนแปลงชั่วคราวในมนุษยสัมพันธ์
ปัญหา ความพึงพอใจการสนับสนุนทางสังคม และ อาการซึมเศร้า และ การทดสอบของ
กาชาดสถิติของผลการรักษาเฉพาะของ IPT ถ้าตัวแปรเหล่านี้
สาธิตจะ อักเสบ (กลไก), IPT psychotherapists อาจกำหนดเป้าหมายการ
มาตราการทางโดเมนเหล่านั้นลักษณะ maladaptive มนุษยสัมพันธ์ที่เป็นการแบ่งเบาบรรเทา
วัด โดย IIP-64 นั่นคือ แนวโน้มที่จะ domineering มากเกินไป ยอมแพ้ เย็น หรือ
เสียสละตนเอง การศึกษาในอนาคตยังสามารถตรวจสอบว่าเฉพาะมนุษยสัมพันธ์
ปัญหาโดเมนถูกเพิ่มเติมเกี่ยวกับอาการเปลี่ยนแปลงเพื่อชี้แจงว่า
งานวิจัยควรมีการกำหนดเป้าหมายยิ่งแคบ ๆ ได้ เพิ่มเติม psychotherapists อาจ
จุดมุ่งหมายเพื่อสนับสนุนให้ผู้ป่วยใช้ประสิทธิภาพของระบบสนับสนุนทางสังคมของตนที่มีอยู่ได้ นี้
อาจ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เป้าหมายของการศึกษานี้คือ ตรวจสอบว่า ลักษณะของผู้ป่วยเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญในช่วงนี้
สำหรับอาการซึมเศร้าและไม่ว่าการเปลี่ยนแปลงลักษณะเหล่านี้แตกต่างกันรักษา
ทำนายผล เกี่ยวกับเป้าหมายแรก การทำงานดีขึ้นอย่างมีนัยสำคัญในผู้ป่วย
ทั้งหมดตรวจสอบโดเมน ทั้งระหว่างบุคคลและ
รับรู้ กับปานกลาง ขนาดผลใหญ่ข้อมูลเหล่านี้สอดคล้องกับโอฮาร่า
และเพื่อนร่วมงาน ' ( 2000 ) และ whisman ( 2001 ) พบว่า การรับรู้การปรับเพิ่มขึ้น
ในนี้ และยืนยันว่าราวิซและเพื่อนร่วมงาน ' ( 2008 ) พบในผู้ป่วย
ตัวอย่างเดียวกันนี้ ( แต่ด้วยวิธีการทางสถิติที่แตกต่างกันสำหรับการประเมินการเปลี่ยนแปลง ) ว่า ทั้งปัญหาระหว่างบุคคลและสิ่งที่แนบที่ไม่ปลอดภัย
ลดลง การค้นพบเหล่านี้เพิ่ม
วรรณกรรมแสดงให้เห็นว่าการรับรู้การสนับสนุนทางสังคม และทัศนคติที่ผิดปกติยัง
ปรับปรุงระหว่าง IPT การเปลี่ยนแปลงในโดเมนบุคคล สอดคล้องกับเป้าหมายของ
ตรงโฟกัส และตามที่กล่าวไว้ก่อนหน้านี้ , นี้อาจมีผลต่อความคิด โดยจัดกลุ่ม
ความคิดแตกแยกเป็นผลิตภัณฑ์ของโรคของรัฐมากกว่าเป็นภาพสะท้อนของ
ความเป็นจริง ( Weissman et al . , 2000 ) นี้ แล้วอาจส่งเสริมการปรับปรุงในพื้นที่เหล่านี้ทั้งหมด ;
แต่ใช้กลุ่มการรักษาเดียวจะป้องกันไม่ให้ข้อสรุปแน่นอน
เพราะผลอาจจะเนื่องจากประวัติ การเจริญเติบโต การถดถอยกับค่าเฉลี่ย และ / หรือผลกระทบของการทดสอบซ้ำ
.
เกี่ยวกับเป้าหมายที่สอง การเปลี่ยนแปลงในลักษณะของผู้ป่วยหลายคน
ที่เกี่ยวข้องกับตัวแปรผลลัพธ์ต่าง ๆ มีปัญหา
ลดลงเพิ่มความพึงพอใจกับการสนับสนุนทางสังคม มีความสัมพันธ์กับผลลัพธ์ที่ดีและ
จู่ ๆ ลดลงและการรับรู้การปรับเพิ่มขึ้นด้วย ทั้งการเปลี่ยนแปลงในน้อยกว่า 20

ปรับทิศทาง นอกจากนี้ยังเกี่ยวข้องกับผลดี .
ข้อมูลเหล่านี้ชี้ให้เห็นว่า มันไม่น่าลดทัศนคติที่ผิดปกติ
ปรับปรุงโดยใช้การปรับปรุงการรักษาความปลอดภัยสิ่งที่แนบมาหรือการรวบรวมบุคคลมากขึ้น
เพื่อใช้เป็นแรงสนับสนุนทางสังคม มีกลไกที่ผ่านนี้นำไปสู่การพัฒนาอาการ ( แม้ว่ามันจะไม่สมบูรณ์ตัดสิทธิ์เหล่านี้เป็นกลไก เช่น
หนึ่งไม่สามารถพิสูจน์ null ) .
ปรับปรุงปัญหาระหว่างบุคคล และเพิ่มความพึงพอใจกับการสนับสนุน ทางสังคม
แต่ทำออกมาเป็นกลไกการเปลี่ยนแปลงผู้สมัคร :ทั้งการเปลี่ยนแปลงการปรับตัวมากกว่า
รักษา และการเปลี่ยนแปลงในผลทั้งเกี่ยวข้องกับดีกว่า ( แม้ว่าจะเล็กน้อย
( องศา ) แน่นอนมันเป็นไปได้ที่ลดลงและปัญหาภาวะซึมเศร้า ameliorates
บุคคลเพิ่มความพึงพอใจกับการรับรู้การสนับสนุนทางสังคม หรือว่า
ตัวแปรที่สามคือที่งาน ดังนั้น การศึกษาวิจัยเพิ่มเติมกับกลุ่มควบคุมและซ้ำ
มาตรการที่จำเป็นทั้งในการสร้างลำดับของการเปลี่ยนแปลงและปัญหาระหว่างบุคคล
, ความพึงพอใจ การสนับสนุนทางสังคม และอาการซึมเศร้า และทดสอบการไกล่เกลี่ยทางสถิติของพวกเขา
ของ IPT เป็นเฉพาะรักษาผล ถ้าตัวแปรเหล่านี้จะเป็นสื่อกลางให้
( กลไก ) IPT นักจิตบำบัดอาจเป้าหมาย
การแทรกแซงในการแบ่งเบาโดเมนของผู้ maladaptive สไตล์บุคคลที่
วัดโดย iip-64 ; นั่นคือแนวโน้มไปครอบงำ , อ่อนน้อม , เย็น , หรือ
ตนเองเสียสละ . การศึกษาในอนาคตยังสามารถตรวจสอบว่าโดเมนที่เป็นปัญหาเฉพาะบุคคล
เพิ่มเติมที่เกี่ยวข้องกับอาการเปลี่ยนแปลง เพื่อชี้แจงว่า การแทรกแซงจะมากกว่าเป้าหมาย
หวุดหวิดเพิ่มเติม นักจิตบำบัดอาจ
วัตถุประสงค์เพื่อส่งเสริมให้ผู้ป่วยที่มีประสิทธิภาพการใช้งานของระบบสนับสนุนทางสังคมที่มีอยู่ของพวกเขา นี้
อาจจะ