Factor mixture modelling analysisTh

Factor mixture modelling analysis
This is often useful in reducing the number of classes into more meaningful subgroups, especially if the classes are modelling differences in severity. The FMMA results presented in Table 5 should be interpreted in the light of our theoretical model of paranoia, specifically that the items are related non-reflexively, with the more extreme paranoia items being associated with a greater overall severity, as indicated by the item count. Based on the goodness-of-fit indices, two models stand out (shown in bold in Table 5): both were one-factor models with four latent classes. Following the notation of Clark et al,29 the best-fitting model in terms of the Bayesian information criterion was the four-class variant of FMM-3 (FMM-3, 4C). This model proposes that: (1) people in the survey can be categorised into four groups (or classes): the people in each class experience a similar type of paranoid ideation, distinct from that experienced by people in the other classes; and (2) underlying each class, there is a single dimension of ‘paranoia’, which is conceptualised identically in each class (as indicated by the invariant factor loadings; range of standardised loadings 0.394-0.850). In other words, the level of paranoia (’severity’) is the same in each class (as indicated by the invariant factor variance). On both theoretical and empirical grounds, this assumption is, however, implausible - people in the community with different types of paranoid experiences will vary in terms of the severity of those experiences.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ปัจจัยส่วนผสมการวิเคราะห์สร้างแบบจำลองนี้มักจะเป็นประโยชน์ในการลดจำนวนชั้นเรียนเป็นกลุ่มย่อยมีความหมายมากขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าเรียนการสร้างแบบจำลองความแตกต่างในความรุนแรง ผล FMMA ที่แสดงในตาราง 5 ควรจะตีความนี้รูปแบบของทฤษฎีของทโป โดยที่สินค้าที่เกี่ยวข้องไม่ใช่-reflexively มีทโปสินค้ามากขึ้นจะเกี่ยวข้องกับความรุนแรงโดยรวมมากขึ้น ตามที่ระบุ โดยการตรวจนับสินค้า ตามดัชนีความดีพอ 2 รุ่นโดดเด่นออกมา (แสดงในตัวหนาในตาราง 5): ทั้งถูกแบบจำลองปัจจัยหนึ่งกับแฝงอยู่ชั้นสี่ ตามบันทึกของ Clark et al, 29 รูปแบบเหมาะสมดีที่สุดในเกณฑ์ข้อมูลทฤษฎีมีตัวแปรคลาส 4 ของ FMM-3 (FMM-3, 4 C) รูปแบบนี้เสนอที่: (1) บุคคลในแบบสำรวจที่สามารถจัดเป็น 4 กลุ่ม (หรือเรียน): คนในแต่ละระดับชั้นพบชนิดหนึ่งคล้าย ideation ระแวง แตกต่างจากที่มีประสบการณ์คนในชั้นอื่น ๆ และต้นแบบ (2) แต่ละชั้น มีมิติเดียวของ 'ทโป" ซึ่งเป็นแนวคิดเหมือนกันในแต่ละชั้น (ตามที่ระบุ โดย loadings คูณบล็อก หลากหลายแบบ loadings 0.394-0.850) ในคำอื่น ๆ ระดับของทโป ('ความรุนแรง') ได้เหมือนกันในแต่ละชั้น (ตามที่ระบุ โดยผลต่างของสัดส่วนไม่เปลี่ยนแปลง) ทฤษฎี และผลจาก เป็น อย่างไรก็ตาม ไม่น่าเชื่อ - คนในชุมชนมีประสบการณ์ระแวงชนิดต่าง ๆ จะแตกต่างกันในแง่ของความรุนแรงของประสบการณ์เหล่านั้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การสร้างแบบจำลองการวิเคราะห์ปัจจัยที่มีส่วนผสม
นี้มักจะเป็นประโยชน์ในการลดจำนวนของการเรียนออกเป็นกลุ่มย่อยที่มีความหมายมากขึ้นโดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าเรียนที่มีความแตกต่างในการสร้างแบบจำลองความรุนแรง ผลการ FMMA แสดงในตารางที่ 5 ควรจะตีความในแง่ของรูปแบบทางทฤษฎีของความหวาดระแวงเฉพาะรายการที่มีความสัมพันธ์ที่ไม่อัตโนมัติกับรายการหวาดระแวงมากขึ้นการเชื่อมโยงกับความรุนแรงมากขึ้นโดยรวมตามที่ระบุโดยนับรายการ . ขึ้นอยู่กับดัชนีความดีของพอดีสองรุ่นโดดเด่น (แสดงเป็นตัวหนาในตารางที่ 5): ทั้งสองรุ่นเป็นปัจจัยหนึ่งที่มีสี่ชั้นแฝง ต่อไปนี้สัญกรณ์ของคลาร์ก, et al, 29, รุ่นที่ดีที่สุดที่เหมาะสมในแง่ของการเกณฑ์ข้อมูลแบบเบย์เป็นตัวแปรที่สี่ชั้น FMM-3 (FMM-3, 4C) รุ่นนี้แนะว่า (1) ผู้คนในการสำรวจสามารถแบ่งออกเป็นสี่กลุ่ม (หรือเรียน): คนในแต่ละระดับประสบการณ์ประเภทที่คล้ายกันของความคิดหวาดระแวงแตกต่างจากที่มีประสบการณ์โดยผู้คนในชั้นเรียนอื่น ๆ ; และ (2) พื้นฐานแต่ละชั้นมีมิติเดียวของ 'หวาดระแวง' ซึ่งเป็นแนวความคิดเหมือนกันในแต่ละชั้นเรียน (ตามที่ระบุโดยปัจจัยแรงคงที่; ช่วงของแรงมาตรฐาน 0.394-0.850) ในคำอื่น ๆ ระดับของความหวาดระแวง ('ความรุนแรง') เป็นเหมือนกันในแต่ละชั้นเรียน (ตามที่ระบุโดยปัจจัยความแปรปรวนคงที่) ทั้งบริเวณทางทฤษฎีและการทดลองสมมติฐานนี้ แต่ไม่น่าเชื่อ - คนในชุมชนที่มีความแตกต่างของประสบการณ์หวาดระแวงจะแตกต่างกันในแง่ของความรุนแรงของประสบการณ์เหล่านั้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ปัจจัยส่วนผสมการสร้างแบบจำลองการวิเคราะห์
นี้มักจะเป็นประโยชน์ในการลดจำนวนของชั้นเรียนในกลุ่มย่อยที่มีความหมายมากขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ถ้าเรียนแบบความแตกต่างของความรุนแรง ผลลัพธ์ที่สมาคมเสนอตารางที่ 5 ควรจะตีความในแง่ของแบบจำลองทางทฤษฎีของความหวาดระแวง โดยรายการที่เกี่ยวข้อง reflexively ปลอด ,ด้วยความรุนแรงมากขึ้น ความหวาดระแวงรายการที่ถูกเชื่อมโยงกับความรุนแรงมากขึ้นโดยรวมที่ระบุไว้ตามรายการนับ บนพื้นฐานของความดีของดัชนีพอดี สองรุ่นที่โดดเด่น ( ที่แสดงในตัวหนาในตารางที่ 5 ) : ทั้งสองปัจจัยหนึ่งรุ่นที่มีสี่ชั้นแฝง ตามบันทึกของคลาร์ก et al ,29 ปรับรุ่นที่ดีที่สุดในแง่ของมาตรฐานข้อมูลแบบเป็นสี่ชั้นเรียนแตกต่างจาก fmm-3 ( fmm-3 , 4c ) รุ่นนี้เสนอว่า ( 1 ) คนในการสำรวจ สามารถแบ่งออกเป็น 4 กลุ่ม ( หรือเรียน ) : ประชาชนในแต่ละชั้นเรียนประสบการณ์ประเภทที่คล้ายกันของ paranoid ) , แตกต่างจากที่มีประสบการณ์ โดยผู้คนในชั้นเรียนอื่น ๆ ; และ ( 2 ) สำหรับแต่ละชั้นมีมิติเดียวของ ' ระแวง ' ซึ่งเป็น conceptualized อย่างเดียวกันในแต่ละชั้นเรียน ( ตามที่ระบุไว้โดยการกระทำ ; ปัจจัยค่าคงที่มาตรฐานครอบคลุมช่วงของ 0.394-0.850 ) ในคำอื่น ๆระดับของโรคหวาดระแวง ( 'severity ' ) เป็นแบบเดียวกันในแต่ละชั้น ( แสดงเป็น โดยปัจจัยความแปรปรวน ) ทั้งในด้านทฤษฎีและเชิงประจักษ์ภูมี สมมติฐานนี้คือ อย่างไรก็ตามไม่น่าเชื่อ ผู้คนในชุมชนมีชนิดที่แตกต่างของประสบการณ์หวาดระแวงจะแตกต่างกันในแง่ของความรุนแรงของประสบการณ์เหล่านั้น .