Children imitate the specific aggre

Children imitate the specific aggressive behaviors of the actors they see on television. Television violence stimulates the child, facilitating the emission of aggressive acts that may be reinforced; television violence raises or lowers the emotional responsively of the child to violence, increasing the likelihood of aggressive behavior; television violence fosters accepting attitudes toward aggression, increasing the probability of aggressive behavior; and television violence is watched by aggressive children because it provides opportunities to rationalize their own aggressive behavior as the norm.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เด็กเลียนแบบพฤติกรรมก้าวร้าวเฉพาะนักแสดงที่พวกเขาเห็นในโทรทัศน์ ความรุนแรงในโทรทัศน์กระตุ้นเด็ก อำนวยความสะดวกการเล็ดรอดของการกระทำที่ก้าวร้าวที่อาจจะเสริม เพิ่มความรุนแรงในโทรทัศน์ หรือออกทางอารมณ์ของเด็กกับความรุนแรง เพิ่มความเป็นไปได้ของพฤติกรรมก้าวร้าว responsively ความรุนแรงในโทรทัศน์เด็กยอมรับเจตคติการรุกราน การเพิ่มความเป็นไปได้ของพฤติกรรมก้าวร้าว และความรุนแรงในโทรทัศน์จะดู โดยเด็กก้าวร้าวเนื่องโอกาส rationalize พฤติกรรมก้าวร้าวของตนเองเป็นปกติ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เด็กเลียนแบบพฤติกรรมก้าวร้าวที่เฉพาะเจาะจงของนักแสดงที่พวกเขาเห็นในโทรทัศน์ ความรุนแรงโทรทัศน์ช่วยกระตุ้นเด็กที่อำนวยความสะดวกในการปล่อยของการกระทำที่ก้าวร้าวที่อาจจะเสริม; ความรุนแรงโทรทัศน์เพิ่มหรือลด responsively ทางอารมณ์ของเด็กไปสู่​​ความรุนแรงที่เพิ่มขึ้นน่าจะเป็นของพฤติกรรมก้าวร้าว; ความรุนแรงโทรทัศน์ส่งเสริมทัศนคติที่มีต่อการยอมรับการรุกรานที่เพิ่มขึ้นน่าจะเป็นของพฤติกรรมก้าวร้าว; และความรุนแรงโทรทัศน์โดยการเฝ้าดูเด็กก้าวร้าวเพราะมีโอกาสที่จะหาเหตุผลเข้าข้างตนเองพฤติกรรมก้าวร้าวของตัวเองเป็นบรรทัดฐาน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เด็กเลียนแบบพฤติกรรมก้าวร้าวที่เฉพาะเจาะจงของนักแสดงที่พวกเขาเห็นในโทรทัศน์ โทรทัศน์ความรุนแรง กระตุ้นเด็ก การส่งเสริมการปล่อยการกระทำก้าวร้าวอาจจะเสริม ความรุนแรงโทรทัศน์เพิ่มหรือลดอารมณ์ หน้าที่ของเด็กกับความรุนแรง , การเพิ่มโอกาสของพฤติกรรมก้าวร้าว ;โทรทัศน์ความรุนแรงจัดยอมรับทัศนคติในการเพิ่มความน่าจะเป็นของพฤติกรรมก้าวร้าว และใช้ความรุนแรงโทรทัศน์มองเด็กก้าวร้าว เพราะมันมีโอกาสที่จะอธิบายพฤติกรรมก้าวร้าวของตนเองเป็นบรรทัดฐาน