The peacock (also known as peafowl)

The peacock (also known as peafowl) is a medium sized bird most closely related to the pheasant. Unlike it's common pheasant cousin that inhabits areas of the Northern Hemisphere, the peacock is found in warmer climate of the Southern Hemisphere, with the peacock being most commonly found in India.
There are three main types of peacock, the African Congo peacock, the Indian peacock and the Green peacock all of which are thought to have originated in Asia but are today found in Africa and parts of Australia. All of the three different species of peacock are knwon for their elaborate male peacocks and dull, brown female peacocks (in comparison to the males).

The male peacock is most well known for it's enormous tail feathers that fan out behind the peacock and can be nearly two meters in length. This colourful display of the peacock is thought to be used for both mating and defence purposes. The male peacock attracts a female to mate with by showing off his array of elaborate feathers, and when the male peacock feels threatened, he will fan his tail out in order to make himself look bigger and therefore try to intimidate approaching predators.

The peacock is an omnivorous bird and feeds on insects, plants, seeds, and flower heads. Peacocks have also been known to munch on small mammals and reptiles in order to supplement their diet, which ensures that they are getting the right nutrients. Peacocks have a number of natural predators in the wild that include wild dogs and cats, medium sized mammals such as raccoons and even tigers have been known to hunt peacocks.

Peacocks commonly get to about 20 years old, although some peacock individuals have been known to get to older ages particularly those peacock individuals that are in captivity. Generally, the peacock populations are not under great threat although the green peacock, is listed as being vulnerable to extinction mainly due to hunting and habitat loss.

Male peacocks are known as peacocks and female peacocks are known as peahens (in a similar way to chickens and pheasants). The male is peacock is generally about twice the size of the female peahen, and even larger when the male peacock is displaying his plumage (feathers). When the male peacock does not have his brightly coloured and very elaborate tail feathers on display, they drag behind him. This is known as a tail or a train.

During the mating season, the male peacock may mate with up to six different female peahens. The female peahen lays between 4 and 8 brown coloured eggs. The female peahen incubates her eggs by sitting on them, and the peacock chicks hatch after an incubation period of about a month. The female peacock, looks after and rears her peacock chicks on her own without any help from the male peacock.

Peacocks are most commonly found in deserts and dry savanna areas. Peacocks are also found in forests and dense foliage particularly during the breeding season when the female peacocks are trying to incubate their eggs and rear their chicks without any unwelcome predators spotting them.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

นกยูง (หรือที่เรียกว่านกยูง) เป็นนกขนาดกลางที่เกี่ยวข้องกับไก่ฟ้าสีสุด ไม่เหมือนของทั่วไปไก่ฟ้าสีลูกพี่ลูกน้องที่จำพวกพรายน้ำของซีกโลกเหนือ นกยูงจะจัดอยู่ในอากาศอุ่นของซีกโลกใต้ มีนกที่พบบ่อยที่สุดในอินเดียมีสามประเภทหลักของนกยูง นกยูงคองโกแอฟริกา นกยูงอินเดีย และนกยูงสีเขียวซึ่งทั้งหมดเป็นความคิดที่มีต้นกำเนิดในเอเชีย แต่ปัจจุบันพบในทวีปแอฟริกาและบางส่วนของออสเตรเลีย พันธุ์นกยูงสามที่แตกต่างกันทั้งหมดเป็นที่รู้จักสำหรับ peacocks ชายของพวกเขาอย่างประณีต และทู่ peacocks เพศหญิงสีน้ำตาล (โดยชาย)นกชายเป็นรู้จักมากที่สุดสำหรับมันมหาศาลแพนที่พัดลมออกหลังนกยูง และสามารถมีความยาวเกือบสองเมตร นี้แสดงสีสันของนกเป็นความคิดที่จะใช้สำหรับวัตถุประสงค์ในการผสมพันธุ์และป้องกัน นกชายดึงดูดหญิงปี้ด้วย โดยแสดงปิดขนประณีตหลากหลายของเขา และเมื่อนกชายรู้สึกคาม เขาจะพัดลมเขาหางออกเพื่อให้ตัวเองดูใหญ่ และดังนั้นจึง พยายามข่มขู่ล่าใกล้นกยูงเป็นนกเป็น omnivorous และตัวดึงข้อมูลในแมลง พืช เมล็ดพืช และหัวดอกไม้ Peacocks ได้ถูกรู้จักขบกัดในการเลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กและสัตว์เลื้อยคลานเพื่อเสริมอาหารของตน ซึ่งช่วยให้มั่นใจว่า พวกเขาจะได้รับสารอาหารที่เหมาะสม Peacocks ได้จำนวนล่าตามธรรมชาติในป่าป่าสุนัขและแมว เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดกลางเช่นแรคคูนและเสือแม้แต่ทราบว่ามีล่า peacocksPeacocks ทั่วไปได้ประมาณ 20 ปี ถึงแม้ว่าบุคคลบางนกยูงได้ทราบว่าได้อายุเก่าอย่างยิ่งนกยูงบุคคลที่กุม ทั่วไป ประชากรนกยูงไม่ภายใต้ภัยคุกคามมากแม้ว่านกยูงสีเขียว ถูกแสดงเป็นความเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์เนื่องจากการล่าสัตว์และอยู่อาศัยขาดทุนส่วนใหญ่Peacocks ชายจะเรียกว่า peacocks และ peacocks หญิงจะเรียกว่า peahens (ในไก่และ pheasants) เพศชายเป็นนกยูงกำลังโดยทั่วไปสองเท่า ของ peahen หญิง และขนาดใหญ่กว่าเมื่อนกชายแสดง plumage เขา (ขนนก) เมื่อนกชายไม่ได้ของเขาสีสันและประณีตมากแพนบนจอแสดงผล พวกเขาลากด้านหลัง การนี้เรียกว่าหางหรือรถไฟในช่วงฤดูติดสัด นกชายอาจผสมพันธุ์กับหก peahens หญิงแตกต่างกัน Peahen หญิงวางระหว่าง 4 และ 8 น้ำตาลสีไข่ Peahen หญิง incubates ไข่ของเธอ โดยการให้นั่ง และลูกไก่นกยูงฟักหลังจากระยะการฟักตัวของเกี่ยวกับเดือน นกหญิง ดู และ rears เธอลูกไก่นกยูงในตนเองโดยไม่ต้องมีความช่วยเหลือจากนกชายPeacocks มักพบในทะเลทรายและพื้นที่แห้ง savanna Peacocks จะพบในป่าและใบหนาแน่นโดยเฉพาะในช่วงฤดูกาลผสมพันธุ์เมื่อ peacocks หญิงกำลังฟักไข่ของพวกเขา และหลังของลูกไก่ไม่ล่าใด ๆ ไม่จำนั้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

นกยูง (หรือเรียกว่านกยูง) เป็นนกขนาดกลางส่วนใหญ่ที่เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับไก่ฟ้า ซึ่งแตกต่างจากมันเป็นญาติไก่ฟ้าทั่วไปที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ของซีกโลกเหนือนกยูงพบในสภาพภูมิอากาศที่อบอุ่นของซีกโลกใต้ที่มีนกยูงเป็นที่พบมากที่สุดในอินเดีย.
มีสามประเภทหลักของนกยูงมีนกยูงแอฟริกันคองโกอินเดีย และนกยูงนกยูงสีเขียวทั้งหมดที่มีความคิดที่มีต้นกำเนิดในเอเชีย แต่ในวันนี้พบในทวีปแอฟริกาและบางส่วนของประเทศออสเตรเลีย ทั้งหมดของทั้งสามสายพันธุ์ที่แตกต่างกันของนกยูงจะ knwon สำหรับนกยูงชายซับซ้อนของพวกเขาและหมองคล้ำนกยูงเพศหญิงสีน้ำตาล (เมื่อเปรียบเทียบกับเพศ). นกยูงชายเป็นที่รู้จักกันดีที่สุดสำหรับเป็นขนหางมหาศาลที่แฟนออกจากที่อยู่เบื้องหลังนกยูงและสามารถ เกือบสองเมตรยาว จอแสดงผลที่มีสีสันของนกยูงเป็นความคิดที่จะใช้สำหรับทั้งการผสมพันธุ์และวัตถุประสงค์ในการป้องกัน นกยูงดึงดูดชายหญิงที่จะแต่งงานด้วยโดยการแสดงของเขาออกอาร์เรย์ของขนที่ซับซ้อนและเมื่อนกยูงชายรู้สึกว่าถูกคุกคามเขาจะเป็นแฟนหางของเขาออกมาเพื่อที่จะทำให้ตัวเองดูใหญ่และดังนั้นจึงพยายามที่จะข่มขู่ใกล้ล่า. เป็นนกยูง นกกินและกินแมลงพืชเมล็ดและหัวดอกไม้ นกยูงยังได้รับทราบเพื่อแทะเล็มในเลี้ยงลูกด้วยนมและสัตว์เลื้อยคลานขนาดเล็กเพื่อที่จะเสริมอาหารของพวกเขาซึ่งทำให้มั่นใจได้ว่าพวกเขาจะได้รับสารอาหารที่เหมาะสม นกยูงมีจำนวนของนักล่าตามธรรมชาติในป่าที่มีสุนัขป่าและแมวที่เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดกลางเช่นแรคคูนและแม้กระทั่งเสือได้รับทราบเพื่อล่านกยูง. นกยูงทั่วไปได้รับไปประมาณ 20 ปีถึงแม้ว่าบางบุคคลนกยูงได้รับทราบเพื่อ ได้รับที่จะแก่กว่าวัยโดยเฉพาะอย่างยิ่งบุคคลนกยูงที่อยู่ในการถูกจองจำ โดยทั่วไปประชากรนกยูงไม่อยู่ภายใต้ภัยคุกคามที่ดีแม้ว่านกยูงสีเขียวเป็น บริษัท จดทะเบียนในฐานะที่เป็นความเสี่ยงที่จะสูญเสียส่วนใหญ่เกิดจากการล่าสัตว์และการสูญเสียที่อยู่อาศัย. นกยูงชายที่รู้จักกันเป็นนกยูงนกยูงเพศหญิงและเป็นที่รู้จักกัน peahens (ในทางที่คล้ายกับไก่ และไก่ฟ้า) ชายเป็นนกยูงโดยทั่วไปเกี่ยวกับสองเท่าของขนาดของโมรีหญิงและแม้กระทั่งขนาดใหญ่เมื่อนกยูงชายจะแสดงขนนกของเขา (ขน) เมื่อนกยูงชายไม่ได้มีขนหางสีสดใสและซับซ้อนมากของเขาบนจอแสดงผลที่พวกเขาลากอยู่ข้างหลังเขา นี้เรียกว่าหางหรือรถไฟ. ในช่วงฤดูผสมพันธุ์, นกยูงชายอาจแต่งงานกับได้ถึงหกหญิงที่แตกต่างกัน peahens โมรีหญิงวางระหว่างวันที่ 4 และ 8 ไข่สีน้ำตาล โมรีหญิง incubates ไข่ของเธอโดยการนั่งอยู่บนพวกเขาและลูกไก่ฟักนกยูงหลังจากระยะฟักตัวประมาณหนึ่งเดือน นกยูงหญิงดูหลังจากแว้งและลูกไก่นกยูงของเธอที่เธอเองโดยปราศจากความช่วยเหลือใด ๆ จากนกยูงชาย. นกยูงจะพบมากที่สุดในทะเลทรายและพื้นที่แห้งหญ้าสะวันนา นกยูงยังพบในป่าและใบหนาแน่นโดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงฤดูผสมพันธุ์เมื่อนกยูงเพศหญิงกำลังพยายามที่จะฟักไข่และลูกไก่ด้านหลังของพวกเขาโดยไม่ต้องล่าไม่พอใจใด ๆ ที่พวกเขาจำ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

นกยูง ( หรือที่เรียกว่านกยูง ) เป็นนกขนาดกลางส่วนใหญ่ที่เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับไก่ฟ้า เหมือนมันทั่วไป ไก่ฟ้า ญาติที่อาศัยอยู่ในบริเวณซีกโลกเหนือ นกยูงพบในอากาศร้อนของซีกโลกภาคใต้กับนกยูงถูกพบมากที่สุดในอินเดีย
มีอยู่สามประเภทหลักของนกยูง นกยูงคองโกแอฟริกานกยูงอินเดีย และ สีเขียวนกยูง ซึ่งทั้งหมดจะคิดว่า มีถิ่นกําเนิดในเอเชีย แต่ปัจจุบันพบในแอฟริกาและบางส่วนของออสเตรเลีย ทั้งสามชนิดที่แตกต่างกันของนกยูงเป็น knwon สำหรับนกยูงของชายและหญิง ความทึบ นกยูง บราวน์ ( เปรียบเทียบกับคน

)นกยูงตัวผู้ส่วนใหญ่รู้จักกันดีสำหรับมันใหญ่มากหางขนนกที่พัดลมออกมาหลังนกยูง และสามารถเกือบสองเมตรในความยาว แสดงสีสันสวยงามของนกยูงจึงคิดที่จะใช้ทั้งเพื่อผสมพันธุ์และมีการป้องกัน นกยูงตัวผู้ดึงดูด ผู้หญิง คู่กับ โดยแสดงอาร์เรย์ของขนนกที่ซับซ้อน และเมื่อนกยูงเพศผู้รู้สึกถูกคุกคามเขาจะหางพัดของเขาออกเพื่อให้ตัวเองดูใหญ่ขึ้นจึงพยายามขู่ใกล้ล่า

นกยูงเป็นนก และอาหารที่กินทั้งพืชและสัตว์ แมลง พืช เมล็ดพืช และ หัวดอกไม้ นกยูงยังรู้จักที่จะแทะเล็มในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมและสัตว์เลื้อยคลานขนาดเล็กเพื่อเสริมอาหารของพวกเขา ซึ่งช่วยให้มั่นใจว่าพวกเขาได้รับสารอาหารที่เหมาะสมนกยูงมีหมายเลขของธรรมชาตินักล่าในป่า ได้แก่ หมาป่า แมว ขนาดกลาง เช่น เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม และแม้แต่เสือได้รับทราบเพื่อล่าสัตว์นกยูงนกยูง .

ปกติได้ประมาณ 20 ปี แม้ว่าบางคนนกยูงได้รู้จัก ได้แก่ ทุกเพศทุกวัย โดยเฉพาะบุคคลที่เป็นนกยูง . โดยทั่วไปนกยูงประชากรไม่ได้อยู่ภายใต้การคุกคามมากแม้ว่านกยูงสีเขียว ระบุว่าเป็นความเสี่ยงที่จะสูญพันธุ์เนื่องจากการล่าและการสูญเสียถิ่นที่อยู่อาศัย นกยูงเพศผู้

จะเรียกว่านกยูงนกยูงตัวเมีย และเป็นที่รู้จักกันเป็น peahens ( ในลักษณะที่คล้ายคลึงกับไก่และไก่ฟ้า ) ผู้ชายเป็นนกยูง เป็นประมาณสองเท่าของขนาดของโมรี หญิงและแม้แต่ขนาดใหญ่เมื่อนกยูงตัวผู้จะแสดงขน ( ขน ) เมื่อนกยูงตัวผู้มีสีสดใส และซับซ้อนมาก เขาขนหางบนจอแสดงผล พวกเขาลากอยู่ข้างหลังเขา นี้เป็นที่รู้จักกันเป็นหาง หรือรถไฟ

ช่วงฤดูผสมพันธุ์นกยูงตัวผู้จะผสมพันธุ์กับตัวเมียถึงหก peahens แตกต่างกัน ส่วนโมรีหญิงวางระหว่าง 4 และ 8 สีน้ำตาล สีไข่ส่วนนกยูงตัวเมียฟักไข่หญิงไข่ของเธอโดยนั่งอยู่บนมันและนกยูงลูกไก่ฟักผ่านระยะฟักตัวประมาณ 1 เดือน นกยูงตัวเมีย ดูหลัง และเลี้ยงลูกไก่นกยูงของเธอโดยไม่มีความช่วยเหลือใด ๆจากนกยูงเพศผู้

นกยูงมักพบในทะเลทรายและทุ่งหญ้าสะวันนาแห้ง พื้นที่นกยูงยังพบได้ในป่าและใบไม้หนาแน่น โดยเฉพาะในช่วงฤดูผสมพันธุ์ เมื่อนกยูงตัวเมียจะฟักไข่ไข่ของพวกเขาและหลังลูกไก่ของพวกเขาโดยไม่ต้องไม่พอใจนักล่าที่ระบุไว้ .