- ข้อความ
- ประวัติศาสตร์
Noun ClausesSee The Sentence for de
Noun Clauses
See The Sentence for definitions of sentence, clause, and dependent clause.
A sentence which contains just one clause is called a simple sentence.
A sentence which contains one independent clause and one or more dependent clauses is called a complex sentence. (Dependent clauses are also called subordinate clauses.)
There are three basic types of dependent clauses: adjective clauses, adverb clauses, and noun clauses. (Adjective clauses are also called relative clauses.)
This page contains information about noun clauses. Also see Adjective Clauses and Adverb Clauses.
A. Noun clauses perform the same functions in sentences that nouns do:
A noun clause can be a subject of a verb:
What Billy did shocked his friends.
A noun clause can be an object of a verb:
Billy抯 friends didn抰 know that he couldn抰 swim.
A noun clause can be a subject complement:
Billy抯 mistake was that he refused to take lessons.
A noun clause can be an object of a preposition:
Mary is not responsible for what Billy did.
A noun clause (but not a noun) can be an adjective complement:
Everybody is sad that Billy drowned.
B. You can combine two independent clauses by changing one to a noun clause and using it in one of the ways listed above. The choice of the noun clause marker (see below) depends on the type of clause you are changing to a noun clause:
To change a statement to a noun clause use that:
I know + Billy made a mistake =
I know that Billy made a mistake.
To change a yes/no question to a noun clause, use if or whether:
George wonders + Does Fred know how to cook? =
George wonders if Fred knows how to cook.
To change a wh-question to a noun clause, use the wh-word:
I don抰 know + Where is George? =
I don抰 know where George is.
C. The subordinators in noun clauses are called noun clause markers. Here is a list of the noun clause markers:
that
if, whether
Wh-words: how, what, when, where, which, who, whom, whose, why
Wh-ever words: however, whatever, whenever, wherever, whichever, whoever, whomever
D. Except for that, noun clause markers cannot be omitted. Only that can be omitted, but it can be omitted only if it is not the first word in a sentence:
correct:
Billy抯 friends didn抰 know that he couldn抰 swim.
correct:
Billy抯 friends didn抰 know he couldn抰 swim.
correct:
Billy抯 mistake was that he refused to take lessons.
correct:
Billy抯 mistake was he refused to take lessons.
correct:
That Billy jumped off the pier surprised everyone.
not correct:
* Billy jumped off the pier surprised everyone.
E. Statement word order is always used in a noun clause, even if the main clause is a question:
not correct:
* Do you know what time is it? (Question word order: is it)
correct:
Do you know what time it is? (Statement word order: it is)
not correct:
* Everybody wondered where did Billy go. (Question word order: did Billy go)
correct:
Everybody wondered where Billy went. (Statement word order: Billy went)
F. Sequence of tenses in sentences containing noun clauses:
When the main verb (the verb in the independent clause) is present, the verb in the noun clause is:
future if its action/state is later
He thinks that the exam next week will be hard.
He thinks that the exam next week is going to be hard.
present if its action/state is at the same time
He thinks that Mary is taking the exam right now.
past if its action/state is earlier
He thinks that George took the exam yesterday.
When the main verb (the verb in the independent clause) is past, the verb in the noun clause is:
was/were going to or would + BASE if its action/state is later
He thought that the exam the following week was going to be hard.
He thought that the exam the following week would be hard.
past if its action/state is at the same time
He thought that Mary was taking the exam then.
past perfect if its action/state is earlier
He thought that George had taken the exam the day before.
If the action/state of the noun clause is still in the future (that is, after the writer has written the sentence), then a future verb can be used even if the main verb is past.
The astronaut said that people will live on other planets someday.
If the action/state of the noun clause continues in the present (that is, at the time the writer is writing the sentence) or if the noun clause expresses a general truth or fact, the simple present tense can be used even if the main verb is past.
We learned that English is not easy.
The boys knew that the sun rises in the east.
G. Here are some examples of sentences which contain one noun clause (underlined) and one independent clause:
Noun clauses as subjects of verbs:
That George learned how to swim is a miracle.
Whether Fred can get a better job is not certain.
What Mary said confused her parents.
However you learn to spell is OK with me.
Noun clauses as objects of verbs:
We didn抰 know that Billy would jump.
We didn抰 know Billy would jump.
Can you tell me if Fred is here?
I don抰 know where he is.
George eats whatever is on his plate.
Noun clauses as subject complements:
The truth is that Billy was not very smart.
The truth is Billy was not very smart.
The question is whether other boys will try the same thing.
The winner will be whoever runs fastest.
Noun clauses as objects of prepositions:
Billy didn抰 listen to what Mary said.
He wants to learn about whatever is interesting.
Noun clauses as adjective complements:
He is happy that he is learning English.
We are all afraid that the final exam will be difficult.
See The Sentence for definitions of sentence, clause, and dependent clause.
A sentence which contains just one clause is called a simple sentence.
A sentence which contains one independent clause and one or more dependent clauses is called a complex sentence. (Dependent clauses are also called subordinate clauses.)
There are three basic types of dependent clauses: adjective clauses, adverb clauses, and noun clauses. (Adjective clauses are also called relative clauses.)
This page contains information about noun clauses. Also see Adjective Clauses and Adverb Clauses.
A. Noun clauses perform the same functions in sentences that nouns do:
A noun clause can be a subject of a verb:
What Billy did shocked his friends.
A noun clause can be an object of a verb:
Billy抯 friends didn抰 know that he couldn抰 swim.
A noun clause can be a subject complement:
Billy抯 mistake was that he refused to take lessons.
A noun clause can be an object of a preposition:
Mary is not responsible for what Billy did.
A noun clause (but not a noun) can be an adjective complement:
Everybody is sad that Billy drowned.
B. You can combine two independent clauses by changing one to a noun clause and using it in one of the ways listed above. The choice of the noun clause marker (see below) depends on the type of clause you are changing to a noun clause:
To change a statement to a noun clause use that:
I know + Billy made a mistake =
I know that Billy made a mistake.
To change a yes/no question to a noun clause, use if or whether:
George wonders + Does Fred know how to cook? =
George wonders if Fred knows how to cook.
To change a wh-question to a noun clause, use the wh-word:
I don抰 know + Where is George? =
I don抰 know where George is.
C. The subordinators in noun clauses are called noun clause markers. Here is a list of the noun clause markers:
that
if, whether
Wh-words: how, what, when, where, which, who, whom, whose, why
Wh-ever words: however, whatever, whenever, wherever, whichever, whoever, whomever
D. Except for that, noun clause markers cannot be omitted. Only that can be omitted, but it can be omitted only if it is not the first word in a sentence:
correct:
Billy抯 friends didn抰 know that he couldn抰 swim.
correct:
Billy抯 friends didn抰 know he couldn抰 swim.
correct:
Billy抯 mistake was that he refused to take lessons.
correct:
Billy抯 mistake was he refused to take lessons.
correct:
That Billy jumped off the pier surprised everyone.
not correct:
* Billy jumped off the pier surprised everyone.
E. Statement word order is always used in a noun clause, even if the main clause is a question:
not correct:
* Do you know what time is it? (Question word order: is it)
correct:
Do you know what time it is? (Statement word order: it is)
not correct:
* Everybody wondered where did Billy go. (Question word order: did Billy go)
correct:
Everybody wondered where Billy went. (Statement word order: Billy went)
F. Sequence of tenses in sentences containing noun clauses:
When the main verb (the verb in the independent clause) is present, the verb in the noun clause is:
future if its action/state is later
He thinks that the exam next week will be hard.
He thinks that the exam next week is going to be hard.
present if its action/state is at the same time
He thinks that Mary is taking the exam right now.
past if its action/state is earlier
He thinks that George took the exam yesterday.
When the main verb (the verb in the independent clause) is past, the verb in the noun clause is:
was/were going to or would + BASE if its action/state is later
He thought that the exam the following week was going to be hard.
He thought that the exam the following week would be hard.
past if its action/state is at the same time
He thought that Mary was taking the exam then.
past perfect if its action/state is earlier
He thought that George had taken the exam the day before.
If the action/state of the noun clause is still in the future (that is, after the writer has written the sentence), then a future verb can be used even if the main verb is past.
The astronaut said that people will live on other planets someday.
If the action/state of the noun clause continues in the present (that is, at the time the writer is writing the sentence) or if the noun clause expresses a general truth or fact, the simple present tense can be used even if the main verb is past.
We learned that English is not easy.
The boys knew that the sun rises in the east.
G. Here are some examples of sentences which contain one noun clause (underlined) and one independent clause:
Noun clauses as subjects of verbs:
That George learned how to swim is a miracle.
Whether Fred can get a better job is not certain.
What Mary said confused her parents.
However you learn to spell is OK with me.
Noun clauses as objects of verbs:
We didn抰 know that Billy would jump.
We didn抰 know Billy would jump.
Can you tell me if Fred is here?
I don抰 know where he is.
George eats whatever is on his plate.
Noun clauses as subject complements:
The truth is that Billy was not very smart.
The truth is Billy was not very smart.
The question is whether other boys will try the same thing.
The winner will be whoever runs fastest.
Noun clauses as objects of prepositions:
Billy didn抰 listen to what Mary said.
He wants to learn about whatever is interesting.
Noun clauses as adjective complements:
He is happy that he is learning English.
We are all afraid that the final exam will be difficult.
0/5000
Noun ClausesSee The Sentence for definitions of sentence, clause, and dependent clause.A sentence which contains just one clause is called a simple sentence.A sentence which contains one independent clause and one or more dependent clauses is called a complex sentence. (Dependent clauses are also called subordinate clauses.)There are three basic types of dependent clauses: adjective clauses, adverb clauses, and noun clauses. (Adjective clauses are also called relative clauses.)This page contains information about noun clauses. Also see Adjective Clauses and Adverb Clauses.A. Noun clauses perform the same functions in sentences that nouns do:A noun clause can be a subject of a verb:What Billy did shocked his friends.A noun clause can be an object of a verb:Billy抯 friends didn抰 know that he couldn抰 swim.A noun clause can be a subject complement:Billy抯 mistake was that he refused to take lessons.A noun clause can be an object of a preposition:Mary is not responsible for what Billy did.A noun clause (but not a noun) can be an adjective complement:Everybody is sad that Billy drowned.B. You can combine two independent clauses by changing one to a noun clause and using it in one of the ways listed above. The choice of the noun clause marker (see below) depends on the type of clause you are changing to a noun clause:To change a statement to a noun clause use that:I know + Billy made a mistake =I know that Billy made a mistake.To change a yes/no question to a noun clause, use if or whether:George wonders + Does Fred know how to cook? =George wonders if Fred knows how to cook.To change a wh-question to a noun clause, use the wh-word:I don抰 know + Where is George? =I don抰 know where George is.C. The subordinators in noun clauses are called noun clause markers. Here is a list of the noun clause markers:thatif, whetherWh-words: how, what, when, where, which, who, whom, whose, whyWh-ever words: however, whatever, whenever, wherever, whichever, whoever, whomeverD. Except for that, noun clause markers cannot be omitted. Only that can be omitted, but it can be omitted only if it is not the first word in a sentence:correct:Billy抯 friends didn抰 know that he couldn抰 swim.correct:Billy抯 friends didn抰 know he couldn抰 swim.correct:Billy抯 mistake was that he refused to take lessons.correct:Billy抯 mistake was he refused to take lessons.correct:That Billy jumped off the pier surprised everyone.not correct:* Billy jumped off the pier surprised everyone.E. Statement word order is always used in a noun clause, even if the main clause is a question:not correct:* Do you know what time is it? (Question word order: is it)correct:Do you know what time it is? (Statement word order: it is)not correct:* Everybody wondered where did Billy go. (Question word order: did Billy go)correct:Everybody wondered where Billy went. (Statement word order: Billy went)F. Sequence of tenses in sentences containing noun clauses:When the main verb (the verb in the independent clause) is present, the verb in the noun clause is:future if its action/state is laterHe thinks that the exam next week will be hard.He thinks that the exam next week is going to be hard.present if its action/state is at the same timeHe thinks that Mary is taking the exam right now.past if its action/state is earlierHe thinks that George took the exam yesterday.When the main verb (the verb in the independent clause) is past, the verb in the noun clause is:was/were going to or would + BASE if its action/state is laterHe thought that the exam the following week was going to be hard.He thought that the exam the following week would be hard.past if its action/state is at the same timeHe thought that Mary was taking the exam then.past perfect if its action/state is earlierHe thought that George had taken the exam the day before.If the action/state of the noun clause is still in the future (that is, after the writer has written the sentence), then a future verb can be used even if the main verb is past.The astronaut said that people will live on other planets someday.If the action/state of the noun clause continues in the present (that is, at the time the writer is writing the sentence) or if the noun clause expresses a general truth or fact, the simple present tense can be used even if the main verb is past.
We learned that English is not easy.
The boys knew that the sun rises in the east.
G. Here are some examples of sentences which contain one noun clause (underlined) and one independent clause:
Noun clauses as subjects of verbs:
That George learned how to swim is a miracle.
Whether Fred can get a better job is not certain.
What Mary said confused her parents.
However you learn to spell is OK with me.
Noun clauses as objects of verbs:
We didn抰 know that Billy would jump.
We didn抰 know Billy would jump.
Can you tell me if Fred is here?
I don抰 know where he is.
George eats whatever is on his plate.
Noun clauses as subject complements:
The truth is that Billy was not very smart.
The truth is Billy was not very smart.
The question is whether other boys will try the same thing.
The winner will be whoever runs fastest.
Noun clauses as objects of prepositions:
Billy didn抰 listen to what Mary said.
He wants to learn about whatever is interesting.
Noun clauses as adjective complements:
He is happy that he is learning English.
We are all afraid that the final exam will be difficult.
We learned that English is not easy.
The boys knew that the sun rises in the east.
G. Here are some examples of sentences which contain one noun clause (underlined) and one independent clause:
Noun clauses as subjects of verbs:
That George learned how to swim is a miracle.
Whether Fred can get a better job is not certain.
What Mary said confused her parents.
However you learn to spell is OK with me.
Noun clauses as objects of verbs:
We didn抰 know that Billy would jump.
We didn抰 know Billy would jump.
Can you tell me if Fred is here?
I don抰 know where he is.
George eats whatever is on his plate.
Noun clauses as subject complements:
The truth is that Billy was not very smart.
The truth is Billy was not very smart.
The question is whether other boys will try the same thing.
The winner will be whoever runs fastest.
Noun clauses as objects of prepositions:
Billy didn抰 listen to what Mary said.
He wants to learn about whatever is interesting.
Noun clauses as adjective complements:
He is happy that he is learning English.
We are all afraid that the final exam will be difficult.
การแปล กรุณารอสักครู่..
ข้อคำนามดูประโยคสำหรับคำจำกัดความของประโยคข้อและข้อขึ้น. ประโยคที่มีเพียงหนึ่งข้อที่เรียกว่าประโยคง่ายๆ. ประโยคที่มีคำสั่งอย่างใดอย่างหนึ่งที่เป็นอิสระและหนึ่งหรือคำสั่งมากขึ้นอยู่เรียกว่าเป็นประโยคที่ซับซ้อน (ขึ้นอยู่กับคำสั่งที่เรียกว่าบุรพบท.) มีสามประเภทพื้นฐานของข้อขึ้นคือข้อคำคุณศัพท์คำวิเศษณ์คำสั่งและคำสั่งที่เป็นรูปธรรม (คำสั่งคำคุณศัพท์จะเรียกว่าญาติเบ็ดเตล็ด.) หน้านี้มีข้อมูลเกี่ยวกับคำสั่งที่เป็นรูปธรรม ยังเห็นข้อคำคุณศัพท์คำวิเศษณ์และข้อ. เอ ข้อคำนามทำหน้าที่เดียวกันในประโยคที่ว่าคำนามทำข้อคำนามอาจจะเป็นเรื่องของคำกริยา:. สิ่งที่บิลลี่ไม่ตกใจเพื่อน ๆ ของเขาประโยคคำนามอาจเป็นเป้าหมายของคำกริยาที่ใช้งาน: เพื่อนบิลลี่抯didn抰รู้ว่าเขา couldn抰ว่ายน้ำ. ประโยคคำนามอาจจะเป็นส่วนเติมเต็มเรื่อง:. ผิดพลาดบิลลี่抯คือการที่เขาปฏิเสธที่จะเรียนประโยคคำนามอาจเป็นเป้าหมายของคำบุพบทที่ใช้งาน: แมรี่จะไม่รับผิดชอบต่อสิ่งที่บิลลี่ได้. ประโยคคำนาม (แต่ไม่ได้เป็น คำนาม) อาจเป็นคำคุณศัพท์สมบูรณ์: ทุกคนเป็นเรื่องน่าเศร้าที่บิลลี่จมน้ำ. บี คุณสามารถรวมสองประโยคอิสระโดยการเปลี่ยนหนึ่งข้อเป็นรูปธรรมและใช้วิธีใดวิธีหนึ่งดังกล่าวข้างต้น ทางเลือกของเครื่องหมายประโยคคำนาม (ดูด้านล่าง) จะขึ้นอยู่กับชนิดของข้อที่คุณมีการเปลี่ยนแปลงข้อคำนาม: การเปลี่ยนคำสั่งให้ใช้ประโยคคำนามว่าฉันรู้ + บิลลี่ทำผิดพลาด = ฉันรู้ว่าบิลลี่ทำ . ความผิดพลาดในการเปลี่ยนใช่/ คำถามข้อที่เป็นรูปธรรมไม่ใช้หรือไม่ว่าถ้า: จอร์จมหัศจรรย์ + เฟร็ดไม่ทราบวิธีการปรุงอาหาร? = จอร์จสงสัยว่าเฟร็ดรู้วิธีการปรุงอาหาร. ในการเปลี่ยน WH-คำถามข้อที่เป็นรูปธรรมให้ใช้ WH-คำว่า: ฉันไม่抰รู้ + ในกรณีที่จอร์จคืออะไร? = ฉันไม่抰ทราบว่าจอร์จ. ซี ใต้บังคับบัญชาในประโยคคำนามจะเรียกว่านามข้อบ่งชี้ นี่คือรายการเครื่องหมายประโยคคำนาม: ว่าถ้าไม่ว่าWh-คำ: วิธีการที่ทำอะไรเมื่อไหร่ที่ไหนซึ่งใครใครที่มีทำไมWh ที่เคยคำ: แต่สิ่งที่ทุกที่ทุกเวลาแล้วแต่จำนวนใด, ใครก็ตามคนที่ดี ยกเว้นที่เครื่องหมายประโยคคำนามที่ไม่สามารถมองข้าม เดียวที่สามารถมองข้าม แต่ก็สามารถถูกมองข้าม แต่ถ้ามันไม่ได้เป็นคำแรกในประโยค: ถูกต้อง: เพื่อนบิลลี่抯didn抰รู้ว่าเขา couldn抰ว่ายน้ำ. ที่ถูกต้อง: เพื่อนบิลลี่抯didn抰รู้ว่าเขา couldn抰ว่ายน้ำที่ถูกต้อง: บิลลี่抯ผิดพลาดคือการที่เขาปฏิเสธที่จะใช้เวลาเรียน. ที่ถูกต้อง: ความผิดพลาดบิลลี่抯เขาปฏิเสธที่จะใช้เวลาเรียน. ที่ถูกต้อง: ที่บิลลี่กระโดดลงจากท่าเรือทุกคนแปลกใจ. ไม่ถูกต้อง: * บิลลี่กระโดดลงจากท่าเรือทุกคนแปลกใจ. อี คำชี้แจงคำสั่งนั้นจะใช้คำนามในข้อแม้ว่าข้อหลักคือคำถาม: ไม่ถูกต้อง: * คุณรู้ว่าเวลามันคืออะไร? (คำถามคำสั่ง: มัน) ที่ถูกต้อง: คุณรู้ไหมว่าสิ่งที่เวลามันคืออะไร? (งบคำสั่ง: มันเป็น) ไม่ถูกต้อง: * ทุกคนสงสัยที่บิลลี่ไม่ไป (คำถามคำสั่ง: บิลลี่ไม่ไป) ที่ถูกต้อง: ทุกคนสงสัยที่บิลลี่ไป (งบคำสั่ง: บิลลี่ไป) เอฟ ลำดับของกาลในประโยคที่มีคำสั่งคำนาม: เมื่อกริยาหลัก (กริยาในประโยคอิสระ) เป็นปัจจุบันคำกริยาในประโยคคำนามคือในอนาคตหากการกระทำ/ รัฐของมันคือต่อมาเขาคิดว่าการสอบในสัปดาห์หน้าจะยาก. เขาคิดว่าการสอบในสัปดาห์หน้าเป็นไปได้ยาก. ปัจจุบันถ้าการกระทำ / รัฐของมันคือในเวลาเดียวกันเขาคิดว่าแมรี่คือการสอบขณะนี้. ที่ผ่านมาถ้าการกระทำ / รัฐของมันคือก่อนหน้านี้เขาคิดว่าจอร์จเอาเมื่อวานนี้สอบ. เมื่อกริยาหลัก (กริยาในประโยคอิสระ) เป็นอดีตที่ผ่านมาคำกริยาในประโยคคำนามคือ: ถูก / กำลังจะไปหรือจะ + BASE ถ้าการกระทำ / รัฐของมันคือต่อมาเขาคิดว่าการสอบในสัปดาห์ต่อมาเป็นไปได้ยาก. เขาคิดว่าการสอบในสัปดาห์ต่อไปนี้จะยาก. ที่ผ่านมาถ้าการกระทำ / รัฐของมันคือในเวลาเดียวกันเขาคิดว่าแมรี่การสอบแล้ว. ที่ผ่านมาที่สมบูรณ์แบบถ้าการกระทำ / รัฐของมันคือก่อนหน้านี้เขาคิดว่าว่าจอร์จได้รับการสอบวันก่อน. ถ้าการกระทำ / สถานะของประโยคคำนามที่ยังคงอยู่ในอนาคต (นั่นคือหลังจากที่ผู้เขียนได้เขียนประโยค) แล้วคำกริยาในอนาคตสามารถใช้งานได้ถ้าคำกริยาหลักคือ ที่ผ่านมา. มนุษย์อวกาศกล่าวว่าคนที่จะมีชีวิตอยู่บนดาวเคราะห์ดวงอื่นสักวันหนึ่ง. หากการกระทำ / สถานะของประโยคคำนามที่ยังคงอยู่ในปัจจุบัน (นั่นคือในเวลาที่นักเขียนจะเขียนประโยค) หรือถ้าประโยคคำนามเป็นการแสดงออกถึงความจริงทั่วไป หรือความเป็นจริงที่เรียบง่ายปัจจุบันกาลสามารถใช้งานได้ถ้าคำกริยาหลักคือที่ผ่านมา. เราได้เรียนรู้ว่าภาษาอังกฤษไม่ใช่เรื่องง่าย. เด็กชายรู้ว่าดวงอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันออก. กรัม นี่คือตัวอย่างของประโยคที่มีประโยคคำนามหนึ่งคือ (ขีดเส้นใต้) และข้ออิสระ: ข้อคำนามเป็นเรื่องของคำกริยา: ที่จอร์จได้เรียนรู้วิธีการว่ายน้ำเป็นสิ่งมหัศจรรย์. ไม่ว่าจะเป็นเฟร็ดจะได้รับงานที่ดีกว่าคือไม่แน่ใจ. สิ่งที่แมรี่กล่าวว่า . สับสนพ่อแม่ของเธอแต่คุณเรียนรู้ที่จะสะกดตกลงกับฉัน. ประโยคคำนามเป็นวัตถุของคำกริยา:. เรา didn抰รู้ว่าบิลลี่จะกระโดดเราdidn抰รู้ว่าบิลลี่จะกระโดด. คุณสามารถบอกฉันว่าเฟร็ดอยู่ที่นี่? ฉันไม่抰รู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน. จอร์จกินสิ่งที่อยู่ในจานของเขา. ประโยคคำนามเป็นเรื่องการเติมเต็ม: ความจริงก็คือบิลลี่ไม่ได้เป็นสมาร์ทมาก. ความจริงก็คือบิลลี่ไม่ได้เป็นสมาร์ทมาก. คำถามคือว่าเด็กคนอื่น ๆ จะพยายามในสิ่งเดียวกันผู้ชนะจะเป็นใครก็ตามที่วิ่งเร็วที่สุด. ประโยคคำนามเป็นวัตถุของคำบุพบท: บิลลี่ didn抰ฟังสิ่งที่แมรี่กล่าวว่า. เขาต้องการที่จะเรียนรู้เกี่ยวกับสิ่งที่เป็นที่น่าสนใจ. ประโยคคำนามเป็นคำคุณศัพท์เติมเต็ม:. เขามีความสุขที่เขาจะได้เรียนรู้ภาษาอังกฤษเรามีทุกกลัวว่าการสอบครั้งสุดท้ายจะเป็นเรื่องยาก
การแปล กรุณารอสักครู่..
คำนามส่วน
เห็นประโยค สำหรับความหมายของประโยค อนุประโยคกับอนุประโยค .
ประโยคซึ่งประกอบด้วยเพียงหนึ่งข้อ เรียกว่า ประโยคง่ายๆ
ประโยคซึ่งประกอบด้วยหนึ่งหรือมากกว่าหนึ่งอนุประโยคอิสระและอนุประโยคเรียกว่าประโยคซับซ้อน ( อนุประโยคจะเรียกว่าลูกน้องอนุประโยค )
มีสามประเภทพื้นฐานของอนุประโยค :คำคุณศัพท์วลี อนุประโยคกริยาวิเศษณ์และประโยคคำนาม ( อนุประโยคคุณศัพท์จะเรียกว่าประโยค ญาติ )
หน้านี้มีข้อมูลเกี่ยวกับประโยคคำนาม เห็นประโยค คำคุณศัพท์และวิเศษณ์อนุประโยค
. นามอนุประโยคแสดงหน้าที่ในประโยคเดียวกันว่าคำนาม :
นามานุประโยคสามารถเป็นประธานของคำกริยา :
แล้วบิลลี่ก็ตกใจ
เพื่อนๆของเขานามานุประโยคสามารถเป็นกรรมของกริยา :
บิลลี่抯เพื่อนก็抰รู้ว่าเขาคง抰ว่ายน้ำ .
นามานุประโยค สามารถเติมเต็มเรื่อง :
บิลลี่抯ผิดว่าเขาปฏิเสธที่จะใช้บทเรียน .
นามานุประโยคสามารถวัตถุเป็นบุพบท :
แมรี่ ไม่รับผิดชอบต่อสิ่งที่บิลลี่ทำ .
นามานุประโยค ( แต่ไม่ใช่คำนาม ) สามารถเป็นคำคุณศัพท์ประกอบ :
ทุกคนเศร้า บิลลี่ จมน้ำ
Bคุณสามารถรวมสองส่วนที่เป็นอิสระ โดยการเปลี่ยนหนึ่งนามานุประโยคและใช้มันในวิธีหนึ่งที่ระบุข้างต้น ทางเลือกของนามานุประโยคเครื่องหมาย ( ดูด้านล่าง ) ขึ้นอยู่กับชนิดของประโยคจะเปลี่ยนเป็นนามานุประโยค :
เปลี่ยนงบนามานุประโยคใช้ :
ฉันรู้ว่าบิลลี่ทำผิด =
ฉันรู้ว่าบิลลี่ทำผิด .
เปลี่ยน ใช่ / ไม่ใช่ คำถาม ในนาม ข้อ ,ถ้าใช้หรือไม่ :
จอร์จ สิ่งมหัศจรรย์ก็เฟรด ทำอาหารเป็นมั้ย ? =
จอร์จ สิ่งมหัศจรรย์ถ้าเฟร็ดทำอาหาร .
เปลี่ยนเป็นคำถามอะเป็นนามานุประโยค ใช้อะ่
ผมก็抰รู้ว่าอยู่ที่ไหน จอร์จ =
ฉันก็抰รู้ว่าจอร์จ .
C subordinators ในประโยคคำนามเรียกว่านามานุประโยคเครื่องหมาย นี่คือรายการของนามานุประโยคเครื่องหมาย :
คำพูดว่า ถ้าไม่ว่าอะว่า อะไร เมื่อไร ที่ไหนซึ่ง , ที่ , ผู้ซึ่ง , ทำไม
อะเคยคำ อย่างไรก็ตาม ไม่ว่า ทุกที ทุกเวลา ไม่ว่าใครก็ตาม ไม่ว่า
D ยกเว้นว่านามานุประโยคเครื่องหมายไม่สามารถละเว้นได้ เท่านั้นที่สามารถถูกละเว้น แต่สามารถถูกละเว้น แต่ถ้ามันไม่ได้เป็นคำแรกในประโยค :
ถูกต้อง : บิลลี่抯เพื่อนก็抰รู้ว่าเขาคง抰ว่ายน้ำ
ถูกต้อง : บิลลี่抯เพื่อนก็抰รู้เขาก็抰
ถูกต้อง : ว่ายน้ำบิลลี่抯ผิดพลาดที่เขาไม่ยอมเรียน
ถูกต้อง : บิลลี่抯ผิดเขาไม่ยอมเรียน
ถูกต้อง : บิลลี่ กระโดดออกจากท่าเรือ ทุกคนแปลกใจ ไม่ถูกต้อง :
* บิลลี่กระโดดออกจากท่าเรือ ทุกคนแปลกใจ เช่น งบ
คำสั่งมักใช้ใน นามานุประโยค ถ้าประโยคหลักเป็นคำถาม :
ไม่ถูกต้อง :
รู้ไหมว่ากี่โมงแล้ว ? ( คำถามคำสั่ง :มันถูกต้อง )
:
รู้ไหมว่ากี่โมงแล้ว ? ( คำสั่งคำสั่ง : มันไม่ถูกต้อง : )
* ทุกคนสงสัยว่าทำไมบิลลี่ไป ( คำถามคำสั่ง : บิลลี่ไป )
:
ทุกคนถูกต้องสงสัยว่าบิลลี่ไป ( คำสั่งคำสั่ง : บิลลี่ไป ) F .
ลำดับกาลในประโยคที่มีประโยคคำนาม :
เมื่อกริยาหลัก ( คำกริยาในอนุประโยคอิสระ ) เป็นปัจจุบันคำกริยาในนามข้อคือ :
อนาคต ถ้าการกระทำ / รัฐภายหลัง
เขาคิดว่าสอบสัปดาห์หน้าจะยาก
เขาคิดว่าสอบอาทิตย์หน้าก็จะยากหน่อย ถ้าการกระทำ /
ปัจจุบันสถานะในเวลาเดียวกัน
เขาคิดว่าแมรี่พา สอบแล้ว ถ้าการกระทำของรัฐที่ผ่านมา
คือ ก่อนหน้านี้เขาคิดว่าจอร์จ
สอบเมื่อวานเมื่อกริยาหลัก ( คำกริยาในอนุประโยคอิสระ ) เป็นอดีต , คำกริยาในนามข้อคือ :
เคย / จะหรือฐาน ถ้าการกระทำของรัฐภายหลัง
เขาคิดว่าการสอบในสัปดาห์ต่อไป จะเป็น ยาก
เขาคิดว่าการสอบในสัปดาห์ต่อไปนี้ คงเป็นเรื่องยาก ถ้าการกระทำของรัฐที่ผ่านมา
ได้ในเวลาเดียวกัน เขาคิดว่าแมรี่ก็สอบแล้ว
.
เห็นประโยค สำหรับความหมายของประโยค อนุประโยคกับอนุประโยค .
ประโยคซึ่งประกอบด้วยเพียงหนึ่งข้อ เรียกว่า ประโยคง่ายๆ
ประโยคซึ่งประกอบด้วยหนึ่งหรือมากกว่าหนึ่งอนุประโยคอิสระและอนุประโยคเรียกว่าประโยคซับซ้อน ( อนุประโยคจะเรียกว่าลูกน้องอนุประโยค )
มีสามประเภทพื้นฐานของอนุประโยค :คำคุณศัพท์วลี อนุประโยคกริยาวิเศษณ์และประโยคคำนาม ( อนุประโยคคุณศัพท์จะเรียกว่าประโยค ญาติ )
หน้านี้มีข้อมูลเกี่ยวกับประโยคคำนาม เห็นประโยค คำคุณศัพท์และวิเศษณ์อนุประโยค
. นามอนุประโยคแสดงหน้าที่ในประโยคเดียวกันว่าคำนาม :
นามานุประโยคสามารถเป็นประธานของคำกริยา :
แล้วบิลลี่ก็ตกใจ
เพื่อนๆของเขานามานุประโยคสามารถเป็นกรรมของกริยา :
บิลลี่抯เพื่อนก็抰รู้ว่าเขาคง抰ว่ายน้ำ .
นามานุประโยค สามารถเติมเต็มเรื่อง :
บิลลี่抯ผิดว่าเขาปฏิเสธที่จะใช้บทเรียน .
นามานุประโยคสามารถวัตถุเป็นบุพบท :
แมรี่ ไม่รับผิดชอบต่อสิ่งที่บิลลี่ทำ .
นามานุประโยค ( แต่ไม่ใช่คำนาม ) สามารถเป็นคำคุณศัพท์ประกอบ :
ทุกคนเศร้า บิลลี่ จมน้ำ
Bคุณสามารถรวมสองส่วนที่เป็นอิสระ โดยการเปลี่ยนหนึ่งนามานุประโยคและใช้มันในวิธีหนึ่งที่ระบุข้างต้น ทางเลือกของนามานุประโยคเครื่องหมาย ( ดูด้านล่าง ) ขึ้นอยู่กับชนิดของประโยคจะเปลี่ยนเป็นนามานุประโยค :
เปลี่ยนงบนามานุประโยคใช้ :
ฉันรู้ว่าบิลลี่ทำผิด =
ฉันรู้ว่าบิลลี่ทำผิด .
เปลี่ยน ใช่ / ไม่ใช่ คำถาม ในนาม ข้อ ,ถ้าใช้หรือไม่ :
จอร์จ สิ่งมหัศจรรย์ก็เฟรด ทำอาหารเป็นมั้ย ? =
จอร์จ สิ่งมหัศจรรย์ถ้าเฟร็ดทำอาหาร .
เปลี่ยนเป็นคำถามอะเป็นนามานุประโยค ใช้อะ่
ผมก็抰รู้ว่าอยู่ที่ไหน จอร์จ =
ฉันก็抰รู้ว่าจอร์จ .
C subordinators ในประโยคคำนามเรียกว่านามานุประโยคเครื่องหมาย นี่คือรายการของนามานุประโยคเครื่องหมาย :
คำพูดว่า ถ้าไม่ว่าอะว่า อะไร เมื่อไร ที่ไหนซึ่ง , ที่ , ผู้ซึ่ง , ทำไม
อะเคยคำ อย่างไรก็ตาม ไม่ว่า ทุกที ทุกเวลา ไม่ว่าใครก็ตาม ไม่ว่า
D ยกเว้นว่านามานุประโยคเครื่องหมายไม่สามารถละเว้นได้ เท่านั้นที่สามารถถูกละเว้น แต่สามารถถูกละเว้น แต่ถ้ามันไม่ได้เป็นคำแรกในประโยค :
ถูกต้อง : บิลลี่抯เพื่อนก็抰รู้ว่าเขาคง抰ว่ายน้ำ
ถูกต้อง : บิลลี่抯เพื่อนก็抰รู้เขาก็抰
ถูกต้อง : ว่ายน้ำบิลลี่抯ผิดพลาดที่เขาไม่ยอมเรียน
ถูกต้อง : บิลลี่抯ผิดเขาไม่ยอมเรียน
ถูกต้อง : บิลลี่ กระโดดออกจากท่าเรือ ทุกคนแปลกใจ ไม่ถูกต้อง :
* บิลลี่กระโดดออกจากท่าเรือ ทุกคนแปลกใจ เช่น งบ
คำสั่งมักใช้ใน นามานุประโยค ถ้าประโยคหลักเป็นคำถาม :
ไม่ถูกต้อง :
รู้ไหมว่ากี่โมงแล้ว ? ( คำถามคำสั่ง :มันถูกต้อง )
:
รู้ไหมว่ากี่โมงแล้ว ? ( คำสั่งคำสั่ง : มันไม่ถูกต้อง : )
* ทุกคนสงสัยว่าทำไมบิลลี่ไป ( คำถามคำสั่ง : บิลลี่ไป )
:
ทุกคนถูกต้องสงสัยว่าบิลลี่ไป ( คำสั่งคำสั่ง : บิลลี่ไป ) F .
ลำดับกาลในประโยคที่มีประโยคคำนาม :
เมื่อกริยาหลัก ( คำกริยาในอนุประโยคอิสระ ) เป็นปัจจุบันคำกริยาในนามข้อคือ :
อนาคต ถ้าการกระทำ / รัฐภายหลัง
เขาคิดว่าสอบสัปดาห์หน้าจะยาก
เขาคิดว่าสอบอาทิตย์หน้าก็จะยากหน่อย ถ้าการกระทำ /
ปัจจุบันสถานะในเวลาเดียวกัน
เขาคิดว่าแมรี่พา สอบแล้ว ถ้าการกระทำของรัฐที่ผ่านมา
คือ ก่อนหน้านี้เขาคิดว่าจอร์จ
สอบเมื่อวานเมื่อกริยาหลัก ( คำกริยาในอนุประโยคอิสระ ) เป็นอดีต , คำกริยาในนามข้อคือ :
เคย / จะหรือฐาน ถ้าการกระทำของรัฐภายหลัง
เขาคิดว่าการสอบในสัปดาห์ต่อไป จะเป็น ยาก
เขาคิดว่าการสอบในสัปดาห์ต่อไปนี้ คงเป็นเรื่องยาก ถ้าการกระทำของรัฐที่ผ่านมา
ได้ในเวลาเดียวกัน เขาคิดว่าแมรี่ก็สอบแล้ว
.
การแปล กรุณารอสักครู่..
ภาษาอื่น ๆ
การสนับสนุนเครื่องมือแปลภาษา: กรีก, กันนาดา, กาลิเชียน, คลิงออน, คอร์สิกา, คาซัค, คาตาลัน, คินยารวันดา, คีร์กิซ, คุชราต, จอร์เจีย, จีน, จีนดั้งเดิม, ชวา, ชิเชวา, ซามัว, ซีบัวโน, ซุนดา, ซูลู, ญี่ปุ่น, ดัตช์, ตรวจหาภาษา, ตุรกี, ทมิฬ, ทาจิก, ทาทาร์, นอร์เวย์, บอสเนีย, บัลแกเรีย, บาสก์, ปัญจาป, ฝรั่งเศส, พาชตู, ฟริเชียน, ฟินแลนด์, ฟิลิปปินส์, ภาษาอินโดนีเซี, มองโกเลีย, มัลทีส, มาซีโดเนีย, มาราฐี, มาลากาซี, มาลายาลัม, มาเลย์, ม้ง, ยิดดิช, ยูเครน, รัสเซีย, ละติน, ลักเซมเบิร์ก, ลัตเวีย, ลาว, ลิทัวเนีย, สวาฮิลี, สวีเดน, สิงหล, สินธี, สเปน, สโลวัก, สโลวีเนีย, อังกฤษ, อัมฮาริก, อาร์เซอร์ไบจัน, อาร์เมเนีย, อาหรับ, อิกโบ, อิตาลี, อุยกูร์, อุสเบกิสถาน, อูรดู, ฮังการี, ฮัวซา, ฮาวาย, ฮินดี, ฮีบรู, เกลิกสกอต, เกาหลี, เขมร, เคิร์ด, เช็ก, เซอร์เบียน, เซโซโท, เดนมาร์ก, เตลูกู, เติร์กเมน, เนปาล, เบงกอล, เบลารุส, เปอร์เซีย, เมารี, เมียนมา (พม่า), เยอรมัน, เวลส์, เวียดนาม, เอสเปอแรนโต, เอสโทเนีย, เฮติครีโอล, แอฟริกา, แอลเบเนีย, โคซา, โครเอเชีย, โชนา, โซมาลี, โปรตุเกส, โปแลนด์, โยรูบา, โรมาเนีย, โอเดีย (โอริยา), ไทย, ไอซ์แลนด์, ไอร์แลนด์, การแปลภาษา.
- ความสำเร็จของคุณเป็นความภาคภูมิใจของครอบ
- ポークカレーライス
- 涕
- You want to sleep now
- ฉันขอเพิ่มอีก500ยูโร
- However, there are some obstacles to mov
- 神体
- คุณเงียบหายไป.ฉันใจไม่ดีกังวบว่าคุณจะเป็
- Don’t worry. We’ve got a very
- i'm not handsome
- พบ
- Worked in garden this morning
- ฉันบอกคุณหรอ
- คุณชอบกินบุฟเฟ่หรือไม
- It time go to sleep
- Handbag
- รูปนี้ฉันดูเป็นยังไงบ้าง
- ไข่
- ในวันครบรอบวันเกิดวันนี้ ฉันมีคำนิยามสำห
- บางที ฉันคิดว่าฉันอาจจะใช้ประโยชน์จาก
- Old-fashioned
- อีกไม่นานคุณก็ไปนอน
- The region that includes many of the sub
- ใน100,000คนจะป่วยโรคเบลล์พัสซี่30คน,แต่ส
