ABSTRACT RESISTANCE to airflow of g

ABSTRACT RESISTANCE to airflow of grain sorghum was determined in the airflow rate range of 0.05 to 0.30 m3/s-m2 by measuring pressure drops across grain bed depths of 150 to 1200 mm. Sorghum at moisture levels of 16.5%, 18.5%, and 23% wet basis was used. The foreign matter initially present in the sorghum was determined to be three percent. The resistance to airflow increased with increasing airflow rate and bed depth and with decreasing moisture content. The pressure drop was observed to increase more rapidly with increasing air velocities than with increasing bed depths.
INTRODUCTION Recent studies have suggested that grain sorghum be used as an alternative crop to corn and soybeans in the Delmarva region (Deleware - Maryland - Virginia) (Webb, 1985). Sorghum matures in the late fall and is harvested at a high moisture content of approximately 20 to 25%. Safe storage of sorghum however, requires a moisture content of 12 to 13% (Gunasekaran and Williams, 1985). Therefore, an increase in the production of grain sorghum in this region would increase the need for artificial drying and aeration systems. Moreover sorghum is one of the major grain crops in Asia and Africa. Most of the grain produced in these areas is consumed as food. Sorghum is a valuable source of protein. Although the protein content varies widely (6 to 25%) it generally ranges from 7 to 11% (Hoseney et al., 1981; Wall and Paulis, 1978). Along with corn, sorghum contributes over half the protein needs of the developing countries (Shukla, 1975). Though sorghum is a relatively minor crop in the Western Hemisphere, the U.S. produces more than one third of the total sorghum in the world (Hoseney et al., 1981). Therefore, knowledge of proper conditioning and storing of grain sorghum, is very essential. Drying systems use heat carried by air to remove the moisture from the grain. In aeration systems air is used to remove temperature gradients within the grain mass.
Article was submitted for publication in August, 1987; reviewed and approved for publication by the Food and Process Engineering Institute of ASAE in April, 1988. Presented as ASAE Paper No. 87-6041. Published as Miscellaneous Paper No. 1214 of the Delaware Agricultural Experiment Station. The authors are: SUNDARAM GUNASEKARAN, Assistant Professor, Delaware Agricultural Experiment Station, Agricultural Engineering Dept, College of Agricultural Sciences, and CYNTHIA Y. JACKSON, Student, Chemical Engineering Dept., University of Delaware, Newark.
Design of these grain conditioning systems requires information concerning airflow resistance of the grain to appropriately match the fan to the bin and its contents. The pressure drop through a bed of grain depends on the airflow rate, bed depth, compaction, presence of foreign matter, moisture content and surface and shape characteristics of the grain. Several researchers have reported on the resistance to airflow properties of various grains and other materials (Shedd, 1953; Sheldon et al., 1959; Bakker-Arkema et al., 1969; Haque et al., 1978 Gunasekaran et al., 1983; Cooper and Sumner, 1985 Kumar and Muir, 1986; Jayas and Sokhansanj, 1986 and Siebenmorgen, 1986). The general relationship of resistance to airflow of grain is of the form:
Q=aAP^ [1]
where Q = airflow rate, m^/s-m^ AP = pressure drop, kPa/m a, b = constants for a particular grain Equation [1] is usually presented as a logarithmic plot. According to Shedd (1953), this equation is only adequate for predicting pressure drops over a narrow range of airflow rates, due to the nonlinearity of the curves on a logarithmic plot. However, pressure drops in other airflow ranges can be determined using equation [1] along with different sets of constants, 'a' and 'b'. Hukill and Ives (1955) proposed the following empirical equation which accounts for the nonlinear nature of resistance to airflow data.
AP = cQ2/[ln(l + dQ)] .[2]
where c, d = constants for a particular grain Equation [2] is applicable for a wide airflow range of 0.01 to 20 mVs-m2 (2.0 to 40.0 cfm/ft^) using only a single set of constants ' c' and ' d'. The values of these constants for various grains are presented in Hukill and Ives (1955). At present, there is only limited information available in the literature regarding the resistance of grain sorghum to airflow. Shedd (1953) presented resistance to airflow data for grain sorghum along with several other grains. However, Shedd's data corresponds to a grain moisture content of 13%. For grain conditioning purposes it is necessary to have the resistance to airflow data at moisture contents above 13%. The objective of this investigation is to present information on the effects of airflow rate and bed depth on resistance to airflow of grain sorghum in the moisture content range of 16.5% to 23%.
Vol

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

นามธรรมความต้านทานการไหลของอากาศของเมล็ดข้าวฟ่างที่ถูกกำหนดในช่วงอัตราการไหลของอากาศของ 0.05-0.30 m3/s-m2 โดยประเมินความดันหยดเมล็ดเตียงลึกของ 150-1200 mm. ข้าวฟ่างที่ความชื้นระดับ 16.5%, 18.5% และ 23% ใช้เกณฑ์เปียก ต่างประเทศเรื่องแรกอยู่ในข้าวฟ่างถูกกำหนดให้ ร้อยละ 3 ความต้านทานการไหลของอากาศเพิ่มขึ้น พร้อมเพิ่มความลึกให้บริการและอัตราไหลของอากาศ และชื้นลดลง ปล่อยความดันถูกสังเกตการเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ด้วยการเพิ่มตะกอนอากาศมากกว่า มีความลึกเพิ่มขึ้นเตียง การศึกษาล่าสุดแนะนำได้แนะนำให้ ใช้เมล็ดข้าวฟ่างเป็นพืชทดแทนข้าวโพดและถั่วเหลืองในเขต Delmarva (Deleware -แมริแลนด์ - เวอร์จิเนีย) (เวบบ์ 1985) ข้าวฟ่างที่เติบโตในปลายฤดูใบไม้ร่วง และเก็บเกี่ยวที่ความชื้นสูงประมาณ 20-25% ตู้เซฟเก็บของข้าวฟ่างต้องชื้น 12-13% (Gunasekaran และวิลเลียมส์ 1985) อย่างไรก็ตาม ดังนั้น การเพิ่มการผลิตเมล็ดข้าวฟ่างในภูมิภาคนี้จะเพิ่มต้องการประดิษฐ์ระบบแห้งและ aeration นอกจากนี้ ข้าวฟ่างเป็นพืชเมล็ดใหญ่ในเอเชียและแอฟริกาอย่างใดอย่างหนึ่ง เมล็ดข้าวที่ผลิตในพื้นที่เหล่านี้ส่วนใหญ่จะใช้เป็นอาหาร ข้าวฟ่างเป็นแหล่งมีคุณค่าของโปรตีน แม้ว่าโปรตีนแตกต่างกัน (6-25%) นั้นโดยทั่วไปตั้งแต่ 7 ถึง 11% (Hoseney et al., 1981 ผนังและ Paulis, 1978) กับข้าวโพด ข้าวฟ่างจัดสรรต้องการโปรตีนมากกว่าครึ่งของประเทศกำลังพัฒนา (ชูกลา 1975) แม้ว่าข้าวฟ่างเป็นพืชที่ค่อนข้างน้อยในซีกโลกตะวันตก อเมริกาสร้างมากกว่าหนึ่งในสามของข้าวฟ่างรวมโลก (Hoseney et al., 1981) ดังนั้น ความรู้ในการปรับที่เหมาะสม และจัดเก็บเมล็ดข้าวฟ่าง เป็นสิ่งจำเป็นมาก ระบบอบแห้งใช้ความร้อนที่ดำเนินการ โดยเครื่องบินเพื่อออกความชื้นของเมล็ดข้าว Aeration อากาศระบบใช้การไล่ระดับสีอุณหภูมิภายในของเมล็ดข้าวเอามวล ส่งบทความตีพิมพ์ในเดือนสิงหาคม 1987 ทบทวน และอนุมัติสำหรับสิ่งพิมพ์อาหารและกระบวนการทางวิศวกรรมสถาบันของ ASAE เมษายน 1988 แสดงเป็น ASAE กระดาษหมายเลข 87-6041 จัดพิมพ์เป็นกระดาษเบ็ดเตล็ดหมายเลข 1214 ของสถานีทดลองเกษตรของรัฐเดลาแวร์ มีผู้เขียน: ซันดาราม GUNASEKARAN ผู้ช่วยศาสตราจารย์ สถานีทดลองเกษตรเดลาแวร์ แผนกวิศวกรรมเกษตร วิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และ CYNTHIA Y. แจ็คสัน นักเรียน ฝ่ายวิศวกรรมเคมี มหาวิทยาลัยเดลาแวร์ นวร์ก ของเมล็ดข้าวเหล่านี้ปรับระบบต้องการข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับการต้านทานการไหลของอากาศของข้าวเพื่อให้ตรงกับพัดลมช่องและเนื้อหาอย่างเหมาะสม ปล่อยความดันผ่านเตียงของเมล็ดขึ้นอยู่กับอัตราการไหลของอากาศ ความลึกเตียง กระชับข้อมูล ของต่างประเทศเรื่อง เนื้อหาความชื้น และลักษณะพื้นผิวและรูปร่างของเมล็ดข้าว นักวิจัยต่าง ๆ ได้รายงานในความต้านทานการไหลของอากาศคุณสมบัติของธัญพืชต่าง ๆ และวัสดุอื่น ๆ (Shedd, 1953 ภัณฑ์เชลด้อน et al., 1959 Al. et Bakker Arkema, 1969 Haque et al., 1978 Gunasekaran et al., 1983 คูเปอร์ และซัมเนอร์ 1985 Kumar และ Muir, 1986 Jayas และ Sokhansanj, 1986 และ Siebenmorgen, 1986) ความสัมพันธ์ของความต้านทานการไหลของอากาศของข้าวทั่วไปเป็นแบบฟอร์ม: Q = aAP ^ [1] ที่ Q =การไหลของอากาศอัตรา m ^ / s-m ^ AP =ความดันหล่น kPa/m a, b =ค่าคงที่สำหรับเม็ดเฉพาะสมการ [1] มักจะนำเสนอเป็นพล็อตลอการิทึม ตาม Shedd (1953), สมการนี้เท่านั้นเพียงพอสำหรับการคาดการณ์ความดันหยดช่วงแคบของอัตราไหลของอากาศ จาก nonlinearity ของเส้นโค้งบนลงจุดแบบลอการิทึม อย่างไรก็ตาม ความดันลดลงในช่วงการไหลของอากาศอื่น ๆ สามารถระบุโดยใช้สมการ [1] พร้อมกับชุดของค่าคงที่ 'a' และ 'b' Hukill อีฟส์อ (1955) นำเสนอและรวมสมการต่อไปนี้บัญชีใดในลักษณะไม่เชิงเส้นของความต้านทานการไหลของอากาศข้อมูล AP = cQ2 / [ln (l + dQ)] [2] c, d =ค่าคงที่สำหรับเม็ดเฉพาะสมการ [2] สำหรับการไหลของอากาศกว้างช่วง 0.01-20 mVs m2 (2.0-40.0 เย็น 500w/ft ^) ใช้เพียงหนึ่งชุดของค่าคงที่ 'c' และ 'd' ค่าของค่าคงที่เหล่านี้ในธัญพืชต่าง ๆ จะแสดงใน Hukill และอีฟส์อ (1955) ปัจจุบัน มีข้อมูลที่จำกัดเฉพาะในวรรณกรรมเกี่ยวกับความต้านทานของข้าวฟ่างเมล็ดการไหลเวียนของอากาศ ต้านทาน Shedd (1953) นำเสนอข้อมูลการไหลของอากาศสำหรับเมล็ดข้าวฟ่างกับธัญพืชอื่น ๆ หลาย อย่างไรก็ตาม ข้อมูลของ Shedd ตรงกับชื้นในเมล็ดข้าวเป็น 13% สำหรับเมล็ดข้าวปรับวัตถุประสงค์ จำเป็นต้องมีความต้านทานการไหลของอากาศข้อมูลเนื้อหาความชื้นเหนือ 13% วัตถุประสงค์ของการตรวจสอบนี้จะนำเสนอข้อมูลเกี่ยวกับผลกระทบของความลึกของเตียงและอัตราไหลของอากาศในความต้านทานการไหลของอากาศของเมล็ดข้าวฟ่างในช่วงเนื้อหาของความชื้นของ 16.5% ถึง 23% Vol

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บทคัดย่อความต้านทานต่อการไหลเวียนของอากาศของข้าวฟ่างถูกกำหนดในช่วงอัตราการไหลของอากาศของ 0.05-0.30 m3 / s-m2 โดยการวัดความดันลดลงทั่วทั้งระดับความลึกเตียงเม็ด 150-1,200 มิลลิเมตร ข้าวฟ่างที่ระดับความชื้น 16.5%, 18.5% และ 23% ตามเกณฑ์เปียกถูกนำมาใช้ สิ่งแปลกปลอมอยู่ในขั้นต้นข้าวฟ่างมุ่งมั่นจะเป็นร้อยละสาม ความต้านทานต่อการไหลเวียนของอากาศที่เพิ่มขึ้นมีอัตราการไหลของอากาศที่เพิ่มขึ้นและความลึกนอนและมีการลดความชื้น ความดันลดลงเป็นข้อสังเกตที่จะเพิ่มมากขึ้นอย่างรวดเร็วด้วยการเพิ่มความเร็วลมกว่าด้วยการเพิ่มระดับความลึกเตียง.
บทนำการศึกษาล่าสุดชี้ให้เห็นว่าจะใช้ข้าวฟ่างเป็นพืชทางเลือกให้กับข้าวโพดและถั่วเหลืองในภูมิภาคเดล (Deleware - แมรี่แลนด์ - Virginia) (เวบบ์ , 1985) ข้าวฟ่างครบกำหนดไถ่ถอนในปลายฤดูใบไม้ร่วงและจะมีการเก็บเกี่ยวที่ความชื้นสูงประมาณ 20 ถึง 25% เก็บรักษาความปลอดภัยของข้าวฟ่าง แต่ต้องความชื้น 12-13% (กูนาซีคาแรและวิลเลียมส์, 1985) ดังนั้นการเพิ่มขึ้นของการผลิตของข้าวฟ่างในภูมิภาคนี้จะเพิ่มความต้องการสำหรับการอบแห้งเทียมและระบบการเติมอากาศ ข้าวฟ่างนอกจากนี้ยังเป็นหนึ่งในพืชที่สำคัญในเอเชียและแอฟริกา ส่วนใหญ่ของเมล็ดข้าวที่ผลิตในพื้นที่เหล่านี้มีการบริโภคเป็นอาหาร ข้าวฟ่างเป็นแหล่งที่มีคุณค่าของโปรตีน แม้ว่าปริมาณโปรตีนแตกต่างกัน (6-25%) โดยทั่วไปอยู่ในช่วง 7-11% (Hoseney et al, 1981;. กำแพงและ Paulis, 1978) พร้อมกับข้าวโพดข้าวฟ่างก่อกว่าครึ่งความต้องการโปรตีนของประเทศกำลังพัฒนา (Shukla, 1975) แม้ว่าข้าวฟ่างเป็นพืชเล็ก ๆ น้อย ๆ ในซีกโลกตะวันตกที่เราผลิตมากกว่าหนึ่งในสามของข้าวฟ่างทั้งหมดในโลก (Hoseney et al., 1981) ดังนั้นความรู้เกี่ยวกับเครื่องที่เหมาะสมและการจัดเก็บข้าวฟ่างข้าวเป็นสิ่งสำคัญมาก ระบบอบแห้งใช้ความร้อนที่ดำเนินการโดยเครื่องบินที่จะเอาความชื้นจากเมล็ดข้าว ในการเติมอากาศระบบปรับอากาศที่ใช้ในการลบไล่ระดับอุณหภูมิภายในมวลเม็ด.
ส่งบทความเพื่อตีพิมพ์ในเดือนสิงหาคม 1987; การตรวจสอบและได้รับการอนุมัติสำหรับการตีพิมพ์โดยองค์การอาหารและกระบวนการวิศวกรรมสถานแห่ง ASAE ในเดือนเมษายนปี 1988 ที่นำเสนอเป็น ASAE กระดาษเลขที่ 87-6041 การตีพิมพ์เป็นกระดาษเบ็ดเตล็ดเลขที่ 1214 ของเดลาแวร์สถานีทดลองเกษตร ผู้เขียน: Sundaram กูนาซีคาแร, ผู้ช่วยศาสตราจารย์, เดลาแวร์สถานีทดลองเกษตรวิศวกรรมเกษตรฝ่ายวิทยาลัยวิทยาศาสตร์การเกษตรและ CYNTHIA วาย JACKSON, นักเรียน, วิศวกรรมเคมีฝ่ายมหาวิทยาลัยเดลาแวร์, นิวอาร์.
ออกแบบระบบเครื่องเหล่านี้ต้องใช้เม็ด ข้อมูลเกี่ยวกับความต้านทานการไหลของอากาศของเมล็ดข้าวเพื่อให้เหมาะสมตรงกับพัดลมเพื่อถังและเนื้อหาของมัน ความดันลดลงผ่านเตียงของเมล็ดขึ้นอยู่กับอัตราการไหลของอากาศที่ระดับความลึกเตียงบดอัด, การปรากฏตัวของสิ่งแปลกปลอมความชื้นและลักษณะพื้นผิวและรูปทรงของเมล็ดข้าว นักวิจัยหลายคนได้รายงานเกี่ยวกับความต้านทานต่อการไหลเวียนของอากาศคุณสมบัติของธัญพืชต่างๆและวัสดุอื่น ๆ (Shedd 1953; et al, เชลดอน, 1959. Bakker-Arkema, et al, 1969;. แฮกค์ et al, 1978 กูนาซีคาแร et al, 1983.. คูเปอร์และ Sumner 1985 มาร์และมูเยอร์ 1986; Jayas และ Sokhansanj 1986 และ Siebenmorgen, 1986) ความสัมพันธ์ทั่วไปของความต้านทานต่อการไหลเวียนของอากาศที่มีข้าวเป็นของรูปแบบ:
Q = AAP ^ [1]
ที่ Q = อัตราการไหลของอากาศ, ม. ^ / เอสเอ็มเอพี ^ = ความดันลดลง, ปาสคาล / แม่ข = ค่าคงที่สำหรับสมข้าวโดยเฉพาะอย่างยิ่ง [ 1] จะนำเสนอมักจะเป็นพล็อตลอการิทึม ตามดด์ (1953) สมการนี้เป็นเพียงที่เพียงพอสำหรับการทำนายความดันลดลงในช่วงแคบ ๆ ของอัตราการไหลของอากาศเนื่องจากไม่เป็นเชิงเส้นโค้งบนพล็อตลอการิทึม แต่ความดันลดลงในช่วงการไหลของอากาศอื่น ๆ สามารถได้รับการพิจารณาโดยใช้สมการ [1] พร้อมกับชุดที่แตกต่างของค่าคงที่ '' และ 'b' Hukill และอีฟส์ (1955) ได้เสนอสมการเชิงประจักษ์ต่อไปนี้ซึ่งคิดเป็นธรรมชาติที่ไม่เป็นเชิงเส้นของความต้านทานการไหลของอากาศไปยังข้อมูล.
AP = cQ2 / [LN (L + dQ)]. [2]
ที่ c, d = ค่าคงที่สำหรับสมข้าวโดยเฉพาะอย่างยิ่ง [2] มีผลบังคับใช้สำหรับช่วงกว้างของการไหลของอากาศ 0.01-20 MVS-m2 (2.0-40.0 cfm ฟุต / ^) โดยใช้เพียงชุดเดียวของค่าคงที่ 'C' และ 'D' ค่าของค่าคงที่เหล่านี้สำหรับธัญพืชต่างๆที่นำเสนอใน Hukill และอีฟส์ (1955) ในปัจจุบันมีข้อมูลที่ จำกัด เฉพาะในวรรณคดีที่เกี่ยวกับความต้านทานของข้าวฟ่างการไหลของอากาศ ดด์ (1953) นำเสนอความต้านทานต่อการไหลเวียนของอากาศสำหรับข้อมูลข้าวฟ่างพร้อมกับธัญพืชอื่น ๆ อีกหลาย อย่างไรก็ตามข้อมูลของดด์สอดคล้องกับปริมาณความชื้นเมล็ด 13% เพื่อวัตถุประสงค์ในเครื่องข้าวมันเป็นสิ่งจำเป็นที่จะมีความต้านทานต่อการไหลของอากาศข้อมูลที่ความชื้น 13% ดังกล่าวข้างต้น วัตถุประสงค์ของการตรวจสอบนี้จะนำเสนอข้อมูลเกี่ยวกับผลกระทบของอัตราการไหลของอากาศและความลึกของเตียงในการต้านทานการไหลเวียนของอากาศของข้าวฟ่างข้าวในช่วงที่ความชื้น 16.5% เป็น 23%.
ฉบับ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

บทคัดย่อของข้าวฟ่างความต้านทานต่อการกำหนดอัตราการไหลของอากาศในช่วง 0.05 ถึง 0.30 m3 / s-m2 โดยการวัดความดันลดในระดับความลึกของเตียงเม็ด 150 , 200 มิลลิเมตร ข้าวฟ่างที่ระดับความชื้นของ 16.5% 18.5 % และน้ำหนักเปียก 23 % คือใช้ มีสิ่งแปลกปลอม ตอนแรกอยู่ในข้าวฟ่างตั้งใจจะสามเปอร์เซ็นต์ความต้านทานจะให้เพิ่มขึ้นตามอัตราการไหลของอากาศและความลึกของเตียงและมีการลดความชื้น ความดันสูงเพื่อเพิ่มมากขึ้นอย่างรวดเร็ว ด้วยการเพิ่มความเร็วลมกว่าด้วยการเพิ่มความลึกที่เตียง
แนะนำการศึกษาล่าสุดชี้ให้เห็นว่ามีข้าวฟ่างจะใช้เป็นทางเลือกในการเพาะปลูกข้าวโพดและถั่วเหลืองในเขต delmarva ( deleware - แมริแลนด์ - เวอร์จิเนีย ) ( เวบบ์ , 1985 ) ข้าวฟ่าง matures ในปลายฤดูใบไม้ร่วง และเก็บเกี่ยวผลผลิตที่ความชื้นสูงเนื้อหาประมาณ 20 ถึง 25 % การจัดเก็บที่ปลอดภัยของข้าวฟ่าง แต่ต้องการความชื้น 12 - 13 % ( gunasekaran และวิลเลียมส์ , 1985 )ดังนั้น การเพิ่มผลผลิตของข้าวฟ่างในภูมิภาคนี้จะเพิ่มความต้องการเทียมแห้งและระบบอากาศ นอกจากนี้ ข้าวฟ่าง เป็นหนึ่งในสาขาเมล็ดพืชในเอเชียและแอฟริกา ที่สุดของเมล็ดข้าวที่ผลิตในพื้นที่เหล่านี้จะใช้เป็นอาหาร ข้าวฟ่างเป็นแหล่งที่มีคุณค่าของโปรตีนแม้ว่าปริมาณโปรตีนแตกต่างกันอย่างกว้างขวาง ( 6 - 25 % ) โดยทั่วไปช่วงจาก 7 ถึง 11 % ( hoseney et al . , 1981 ; ผนังและ Paulis , 1978 ) พร้อมกับ ข้าวโพด ข้าวฟ่าง มีส่วนช่วยมากกว่าครึ่งหนึ่งของความต้องการโปรตีนของประเทศกำลังพัฒนา ( shukla , 1975 ) แม้ว่าข้าวฟ่างเป็นพืชค่อนข้างน้อยในซีกโลกตะวันตกสหรัฐอเมริกาผลิตมากกว่าหนึ่งในสามของข้าวฟ่างทั้งหมดในโลก ( hoseney et al . , 1981 ) ดังนั้น ความรู้เครื่องปรับอากาศที่เหมาะสมและการจัดเก็บของข้าวฟ่างเมล็ดมีความสําคัญมาก ระบบอบแห้งใช้ความร้อนโดยอากาศเอาความชื้นออกจากเมล็ด ในระบบอากาศ อากาศจะใช้ในการลบการไล่ระดับสีอุณหภูมิภายในเม็ดมวลสาร
บทความส่งตีพิมพ์ในเดือนสิงหาคม1987 ; ตรวจทาน และอนุมัติให้เผยแพร่โดยอาหารและสถาบันวิศวกรรมกระบวนการของเซ่ ในเมษายน 2531 แสดงเป็นกระดาษเปล่า 87-6041 เซ่ . ได้รับการตีพิมพ์เป็นกระดาษเบ็ดเตล็ดไม่เพียงของเดลาแวร์สถานีทดลองเกษตร . ผู้เขียน : ซันดาราม gunasekaran , ผู้ช่วยศาสตราจารย์ , สถานีทดลองเกษตรเดลาแวร์ แผนกเกษตรวิศวกรรมวิทยาลัยวิทยาศาสตร์การเกษตร และซินเธีย วาย แจ็คสัน , นักเรียน , เคมีวิศวกรรมฝ่ายมหาวิทยาลัยเดลาแวร์นิวยอร์ก
ออกแบบระบบเหล่านี้ ปรับเม็ดต้องมีข้อมูลเกี่ยวกับการต้านทานของเมล็ดให้เหมาะสมตรงกับพัดลมถังและเนื้อหาของมัน แรงดันปล่อยผ่านเตียงของเมล็ดขึ้นอยู่กับอัตราการไหลของอากาศ , ความลึก , เตียงถมการปรากฏตัวของต่างประเทศเรื่องความชื้นและพื้นผิวและรูปร่างลักษณะของเม็ด นักวิจัยหลายได้รายงานเกี่ยวกับความต้านทานต่อคุณสมบัติของธัญพืชต่าง ๆและวัสดุอื่น ๆ ( เชด , 1953 ; เชลด้อน et al . , 1959 ; Bakker ARKEMA et al . , 1969 ; Haque et al . , 1978 gunasekaran et al . , 1983 ; คูเปอร์และซัมเนอร์ ปี 1985 และ คูมาร์ มัวร์ , 1986 ; jayas sokhansanj และ ,1986 และ siebenmorgen , 1986 ) ความสัมพันธ์ทั่วไปของความต้านทานเพื่อให้เมล็ดข้าวมีรูปแบบ :
Q
[ ]
1 = AAP ที่ Q = อัตราการไหลของอากาศ , m
/
s-m AP = ปล่อยความดัน , KPA / M , B = ค่าคงที่ในสมการเม็ดโดยเฉพาะ [ 1 ] มักจะนำเสนอเป็นพล็อตลอการิทึม ตามเชด ( 1953 ) , สมการนี้เป็นเพียงที่เพียงพอเพื่อทำนายลดลงความดันในช่วงแคบ ๆของราคาให้เนื่องจากค่าของเส้นโค้งบนแปลงลอการิทึม อย่างไรก็ตาม การไหลของอากาศความดันลดลงในช่วงอื่น ๆสามารถหาได้โดยใช้สมการ [ 1 ] ตามด้วยชุดที่แตกต่างกันของค่าคงที่ ' ' และ ' ' b ' hukill และ Ives ( 1955 ) ได้เสนอสมการไม่เชิงเส้นเชิงประจักษ์ซึ่งบัญชีสำหรับลักษณะความต้านทานของข้อมูลต่อไปนี้
cq2 / AP = [ LN ( ผม DQ ) ] . [ 2 ]
ที่ CD = ค่าคงที่ในสมการเม็ดโดยเฉพาะ [ 2 ] สามารถใช้ได้เพื่อให้ช่วงกว้างของ 0.01 20 mvs-m2 ( 2.0 ถึง 40.0 cfm / ft
) ใช้เพียงชุดเดียวของค่าคงที่ ' C ' และ ' D ' ค่าของค่าคงที่เหล่านี้สำหรับธัญพืชต่าง ๆและนำเสนอ hukill อีฟส์ ( 1955 ) ปัจจุบันมีเพียง จำกัด ข้อมูลที่มีอยู่ในวรรณกรรมเกี่ยวกับความต้านทานของข้าวฟ่าง เพื่อให้ เชด ( 1953 ) ที่แสดงความต้านทานต่อการให้ข้อมูลสำหรับข้าวฟ่างพร้อมกับธัญพืชอื่น ๆ อย่างไรก็ตาม เชดข้อมูลสอดคล้องกับเนื้อหาของความชื้นเมล็ด 13 %สำหรับธัญพืชปรับวัตถุประสงค์จะต้องมีความต้านทานความชื้น ของข้อมูลที่กว่า 13 % งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอข้อมูลเกี่ยวกับผลกระทบของอัตราการไหลของอากาศและความลึกของเตียงต่อความต้านทานของข้าวฟ่างในความชื้นช่วง 16.5% 23 %
วอล