Today, Roxy is just holding her kne

Today, Roxy is just holding her knees while looking into the fire.

I sit next to her as usual.

There are a lot of things I could say to cheer her up, but they are all hackneyed irresponsible things.

I cannot bring myself to say them.

Well, the person saying those kind of things might be trying to comfort Roxy, but...


"Certainly..."


She opened her mouth and whispered.


"Back then, I did sigh."


Roxy won't look at me.

However, she's talking to me.

As if making a confession, she continued to speak.


"One day Pax mastered intermediate magic.

He came to show me with great excitement and all I did was sigh.

I might have even said, 'Only to this degree' under my breath."


"It really hurt him, I guess."


When I said that Roxy clutched the end of my robe.


"I think that, honestly, when I was teaching Prince Pax, I was only comparing him to Rudy.

When there was a problem Rudy, you, would immediately understand; Rudy learns magic so easily.

And then I moved directly to this child who was far below Rudy.

So, I might have been condescending."


I did quickly learn up to intermediate magic.

Roxy also probably learned it without difficulty.


But that doesn't mean that everyone else can learn it so easily.

Surely, Pax was giving it his best.

He made his best effort, studied, practiced, and finally learned it.


Then he wanted to show off to Roxy and be complimented, but only received a sigh.

Back when I was in Buena Village, if such a thing would have happened to me...

I would not have come to respect Roxy, and we might not have married.


"In those days I only looked towards the top.

I was thinking about learning King ranked magic and then aiming for further heights.

Perhaps it was arrogance.

It was enough to lead me to neglect the people under me"


Biting her lower lip, Roxy tightly hugged her knees.

I stroked her back.

Roxy was trembling slightly.


"I intended to repent.

After failing I would study well for the next time."


In that instant, tears swelled up in Roxy's eyes.


"But, I regret it, I failed.

Although I had vaguely thought about what I might have done wrong as a teacher,

I mostly just blamed the environment of the royal place; I had to justify myself."


Tears spill from Roxy's eyes.


"I didn't realize that my attitude had such an effect on Prince Pax.

Until the other day, when he told me from his own mouth, I hadn't even a clue."


She buried her face in her knees to catch all of the tears which were endlessly flowing down her face.

I stroked her small back in a circular fashion.


"For Prince Pax, there won't be a next time... "


Roxy simply cried.

I continued to stroke her back.

I had been doing so for a while.

However, I kept stroking her trembling back as she sobbed.


Eventually, Roxy's sobbing stopped.

She looked up at me with engorged bright red eyes.


"Rudy, now, how can I continue to be a teacher?"

" .... "


What should I say to that?

I don't know.

I'm not a teacher.

However there are words that I have heard in the past.


"Sensei"


These may be superficial words which I stole from a game or manga.

It's something said under pretense.

It may be no more then comfort.

I might just be cheating.


"Sensei, even if you fail, experience will still pile up."


I do not think it is wrong to just pay lip service.


"Assuming the teacher does not repeat the same mistakes, the students of the teacher will be brought up magnificently and find happiness like me."

"...."

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

วันนี้ Roxy เพียงถือเข่าของเธอขณะเข้ากองไฟ ผมนั่งติดกับเธอตามปกติ มีจำนวนมากของสิ่งที่ฉันสามารถพูดให้กำลังใจเธอ แต่พวกเขามีสิ่ง hackneyed ทั้งหลาย ฉันไม่สามารถนำตัวเองว่าพวกเขา ดี คนที่บอกชนิดของสิ่งเหล่านั้นอาจกำลังสบาย Roxy แต่... "แน่นอน..." เธอเปิดปากของเธอ และกระซิบ "กลับมาแล้ว ฉันไม่ได้เที่ยว" Roxy ไม่มองที่ฉัน อย่างไรก็ตาม เธอกำลังพูดกับฉัน ว่าการสารภาพ เธอยังคงพูด "วันหนึ่งท่านเข้าใจกลางวิเศษ เขามาแสดงผม มีความตื่นเต้นมากและทั้งหมดที่ฉันไม่ได้แยกกัน ฉันอาจมีแม้ว่า เฉพาะระดับ' ภายใต้ลมหายใจของฉัน" "จริง ๆ ทำร้ายเขา ผมคิดว่า" เมื่อผมพูดว่า Roxy คลัตช์ท้ายเสื้อคลุมของฉัน "ฉันคิดว่า สุจริตอย่าง เมื่อฉันได้สอนเจ้าท่าน ฉันได้เท่าเทียบเขากับ Rudy เมื่อมีปัญหา Rudy คุณทันทีจะ เข้าใจ Rudy รู้มายากลเพื่อได้อย่างง่ายดาย และจากนั้น ฉันย้ายโดยตรงกับเด็กที่ห่างไกลใต้ Rudy ดังนั้น ฉันอาจได้รับ condescending " ฉันได้เรียนรู้ถึงมายากลกลางอย่างรวดเร็ว Roxy ยังคงรู้ได้ยาก แต่ไม่ได้หมายความ ว่า ทุกคนสามารถเรียนรู้มันเพื่อได้อย่างง่ายดาย แน่นอน ท่านได้ให้มันดีที่สุด เขาทำของเขาพยายาม ศึกษา ประสบการณ์ และสุดท้าย ได้เรียนรู้ แล้วเขาอยากจะอวดให้ Roxy และสามารถเสริม ได้ เฉพาะรับการแยกกัน หลังเมื่อผมอยู่ในหมู่บ้านคบัวนา ถ้าสิ่งจะเกิดขึ้นกับฉัน... ไม่ได้มาเคารพ Roxy และเราอาจไม่ได้แต่งงาน "ในวันที่ เฉพาะช็อปปิ้งต่อด้านบน ผมคิดเกี่ยวกับกษัตริย์อันดับมหัศจรรย์การเรียนรู้ และเป้าหมายแล้ว สำหรับความสูงต่อไป บางทีก็หยิ่ง ก็พอที่จะทำให้ฉันละเลยคนใต้ฉัน" Roxy เสียดสีเธอลิล่าง แน่น hugged หัวเข่าของเธอ ฉันแบบขีดลงเธอกลับ Roxy ตะลึงงันเล็กน้อย "ผมตั้งใจกลับเนื้อกลับตัว หลังจาก จะเรียนดีสำหรับครั้งต่อไป" ในการโต้ตอบแบบทันที น้ำตา swelled ค่าในสายตาของ Roxy "แต่ ฉันเสียใจ ล้มเหลวไม่ ถึงแม้ว่าคลับฉันมีความคิดเกี่ยวกับสิ่งที่ผมอาจ ผิดเป็นครู ส่วนใหญ่เพียงตำหนิสภาพแวดล้อมของสถานที่รอยัล ผมให้ตัวเอง" น้ำตาหกจากตาของ Roxy "ฉันไม่ทราบว่า ทัศนคติของฉันมีลักษณะพิเศษดังกล่าวบนท่านเจ้าชาย จนกระทั่งในวันอื่น ๆ เมื่อเขาเล่าจากปากของเขาเอง ฉันไม่ได้ตั้งใจแม้" เขาฝังใบหน้าของเธอในหัวเข่าของเธอไปจับของน้ำตาที่ไหลได้ไม่รู้จบลงใบหน้าของเธอ ฉันแบบขีดลงเธอกลับเล็ก ๆ ในวงกลม "สำหรับเจ้าท่าน ไม่มีครั้งต่อไป... " Roxy ก็ร้อง ฉันยังคงโรคหลอดเลือดสมองเธอกลับ ฉันมีการทำในขณะนั้น อย่างไรก็ตาม ฉันเก็บตบเธอตะลึงงันกลับเป็นนาง sobbed ในที่สุด Roxy ของ sobbing หยุด เธอมองขึ้นที มี engorged ตาสีแดงสดใส "Rudy ตอนนี้ วิธีสามารถฉันยังคงเป็นครู" " .... " สิ่งที่ฉันควรพูดว่า ฉันไม่รู้ ผมไม่เป็นครู อย่างไรก็ตาม มีคำที่ผมเคยได้ยินในอดีต "อาจารย์" เหล่านี้อาจจะผิวเผินคำที่ผมขโมยจากเกมหรือการ์ตูน มันเป็นสิ่งที่กล่าวว่า ภายใต้สนิท มันอาจจะไม่สบายแล้ว ผมอาจแค่ถูกโกง "อาจารย์ แม้ว่าคุณล้มเหลว ประสบการณ์จะยังคงกองไว้" ผมไม่คิดว่า เป็นความผิดเพียงชำระค่าบริการ lip "สมมติว่า ครูทำซ้ำข้อผิดพลาดเดียวกัน นักเรียนของครูที่จะถูกนำขึ้นอย่างประหลาด และพบความสุขอย่างผม" "...."

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

วันนี้ร็อกเป็นเพียงการถือครองหัวเข่าของเธอในขณะที่มองเข้าไปในกองไฟ. ฉันนั่งอยู่ข้าง ๆ เธอตามปกติ. มีสิ่งจำนวนมากที่ผมจะพูดให้กำลังใจเธอขึ้น แต่พวกเขามีทุกสิ่งที่ขาดความรับผิดชอบเสมอ. ฉันไม่สามารถนำตัวเองที่จะบอกว่า พวกเขา. ดีคนที่บอกชนิดของสิ่งเหล่านั้นอาจจะมีการพยายามที่จะปลอบร็อก แต่ ... "แน่นอน ... " เธอเปิดปากของเธอและกระซิบ. "กลับมาแล้วผมถอนหายใจ." ร็อกจะไม่มองไปที่ ฉัน. อย่างไรก็ตามเธอพูดกับฉัน. ถ้าสารภาพความผิดบาปเธอก็ยังคงที่จะพูด. "วันหนึ่งท่านเข้าใจมายากลกลาง. เขามาให้ผมดูด้วยความตื่นเต้นที่ดีและสิ่งที่ผมไม่ได้รับการถอนหายใจ. ผมอาจจะพูดว่า ' เฉพาะในระดับนี้ภายใต้ลมหายใจของฉัน. " "จริงๆมันทำร้ายเขาผมคิดว่า." เมื่อฉันบอกว่าร็อกกำท้ายของเสื้อคลุมของฉัน. "ผมคิดว่าสุจริตเมื่อฉันถูกสอนเจ้าชายสันติภาพฉันเป็นเพียงการเปรียบเทียบ เขาไปที่รูดี้. เมื่อมีปัญหารูดี้, คุณทันทีจะเข้าใจ. รูดี้เรียนรู้เวทมนตร์ได้อย่างง่ายดาย. แล้วฉันย้ายโดยตรงกับเด็กที่อยู่ห่างออกไปด้านล่าง Rudy นี้ดังนั้นฉันอาจจะเคยวางตัว ". ผมไม่ได้เรียนรู้ได้อย่างรวดเร็ว ขึ้นอยู่กับความมหัศจรรย์กลาง. ร็อกยังได้เรียนรู้มันอาจจะไม่ยาก. แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าคนอื่น ๆ สามารถเรียนรู้ได้อย่างง่ายดาย. แท้จริงท่านได้ให้มันที่ดีที่สุดของเขา. เขาทำให้ความพยายามที่ดีที่สุดของเขา, การศึกษา, การฝึกฝนและเรียนรู้ในที่สุด มัน. แล้วเขาก็ต้องการที่จะแสดงให้ร็อกและได้รับการชื่นชม แต่ได้รับการถอนหายใจ. กลับไปตอนที่ผมอยู่ในบูเอนาวิลเลจ, ถ้าสิ่งนั้นจะได้เกิดขึ้นกับฉัน ... ฉันจะไม่ได้มาเคารพร็อกและ เราอาจจะไม่ได้แต่งงานกับ. "ในวันนั้นฉันมองไปทางด้านบน. ฉันคิดเกี่ยวกับการเรียนรู้พระมหากษัตริย์อันดับที่วิเศษแล้วเล็งสูงต่อไป. บางทีมันอาจจะเป็นความหยิ่ง. มันก็เพียงพอที่จะทำให้ฉันจะละเลยคนที่อายุต่ำกว่าฉัน " กัดริมฝีปากล่างของเธอร็อกแน่นกอดเข่าของเธอ. ผมลูบหลังของเธอ. ร็อกสั่นเล็กน้อย. "ผมตั้งใจที่จะกลับใจ. หลังจากความล้มเหลวผมจะเรียนได้ดีสำหรับครั้งต่อไป. " ในทันทีที่น้ำตาพองตัวขึ้นมาในสายตาของร็อก. "แต่ฉันเสียใจมันฉันล้มเหลวถึงแม้ว่าผมจะมีความคิดที่คลุมเครือเกี่ยวกับสิ่งที่ผมอาจจะทำผิดเป็นครูผมส่วนใหญ่เพียงแค่ตำหนิสภาพแวดล้อมของสถานที่พระราช; ผมต้องปรับตัวเอง. " น้ำตารั่วไหลออกมาจากดวงตาของร็อก. "ผมไม่ทราบว่าทัศนคติของฉันมีดังกล่าวมีผลในวันที่เจ้าชายสันติภาพ. จนถึงวันอื่น ๆ เมื่อเขาบอกให้ผมออกมาจากปากของเขาเองผมมีไม่ได้ เงื่อนงำ. " เธอฝังใบหน้าของเธอในหัวเข่าของเธอจับทั้งหมดของน้ำตาที่ได้ไม่รู้จบไหลลงใบหน้าของเธอ. ผมลูบหลังเล็ก ๆ ของเธอในแฟชั่นวงกลม. "สำหรับเจ้าชายสันติภาพจะไม่มีครั้งต่อไป ... " ร็อกเพียงแค่ร้องไห้. ฉันยังคงจังหวะหลังของเธอ. ฉันได้รับการทำเช่นนั้นในขณะที่. แต่ผมเก็บไว้ลูบสั่นเธอกลับมาขณะที่เธอสะอื้น. ในที่สุดสะอื้นร็อกหยุด. เธอมองมาที่ผมด้วยดวงตาสีแดง engorged สดใส"รูดี้ตอนนี้ฉันจะยังคงเป็นครู?" ".... " ฉันควรจะพูดอะไรกับที่? ผมไม่ทราบ. ฉันไม่ได้ครู. อย่างไรก็ตามมีคำที่ผมเคยได้ยินใน อดีตที่ผ่านมา. "อาจารย์" เหล่านี้อาจเป็นคำผิวเผินซึ่งผมขโมยมาจากเกมหรือมังงะ. เป็นสิ่งที่กล่าวว่าภายใต้ข้ออ้าง. มันอาจจะไม่มีอีกแล้วความสะดวกสบาย. ฉันเพียงแค่อาจจะมีการโกง. "อาจารย์แม้ว่าคุณจะล้มเหลวประสบการณ์จะ ยังคงกองพะเนินเทินทึก. " ฉันไม่คิดว่ามันเป็นความผิดที่จะเพียงแค่ริมฝีปากบริการจ่าย. "สมมติว่าครูไม่ซ้ำความผิดพลาดเดียวกันนักเรียนของครูจะถูกนำขึ้นอย่างงดงามและพบความสุขเหมือนผม." "... . "

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

วันนี้ , Roxy เป็นเพียงแค่จับเข่าของเธอขณะที่มองเข้าไปในกองไฟ

ฉันนั่งข้างๆเธอเหมือนเคย

มีหลายอย่างที่ฉันไม่สามารถพูดให้กำลังใจเขา แต่พวกเขาทั้งหมดธรรมดาไม่รับผิดชอบอะไร

ผมไม่สามารถพูดได้

อืม คนที่พูดเรื่องพวกนั้นอาจจะกำลังสบาย ร็อกซี่ แต่ . . . . . . .





" แน่นอน . . . " เธอเปิดปากของเธอและกระซิบ .


" ตอนนั้น ผมถอนหายใจ "


ร็อกซี่ไม่ได้มองฉัน

แต่เธอกำลังคุยกับฉัน

ถ้าสารภาพ เธอยังคงพูดต่อ


" วันนึงท่านเข้าใจกลางเวทมนตร์

เขาพาฉันกับความตื่นเต้นมากและฉันก็ถอนหายใจ

ผมอาจจะบอกว่า แค่ระดับนี้ ' ภายใต้ลมหายใจของฉัน "

" มันทำร้ายเขา ฉันเดา

"เมื่อฉันพูดว่า roxy กุมปลายเสื้อคลุมของฉัน


" ฉันคิดว่า จริงๆ แล้วตอนที่ผมสอนท่านเจ้าชาย ฉันแค่เปรียบเทียบให้รูดี้

เมื่อมีปัญหา รูดี้ คุณจะเข้าใจได้ทันที ; รูดี้เรียนรู้มายากลง่ายๆ

แล้วฉันย้ายตรงนี้เด็กที่อยู่ไกลด้านล่าง รูดี้

ดังนั้นฉันอาจจะได้รับการยอมรับ "

ฉันได้เรียนรู้อย่างรวดเร็วถึงกลางเวทมนตร์

Roxy ยังอาจเรียนรู้ได้โดยไม่ยาก


แต่ที่ไม่ได้หมายความ ว่า ทุกคนสามารถเรียนรู้ได้ง่ายๆ

แน่นอน ท่านก็ให้มันเต็มที่

เขาทำให้ความพยายามที่ดีที่สุดของเขาได้ศึกษาปฏิบัติและเรียนรู้ในที่สุดมัน


แล้วเขาต้องการที่จะแสดงปิดและ Roxy ได้รับคำชม แต่ได้รับถอนหายใจ

กลับมาเมื่อฉันถูกใน Buena หมู่บ้านถ้าสิ่งนั้นจะเกิดขึ้นกับผม . . . . . . .

ผมคงไม่ต้องมาเคารพ ร๊อกซี่ และเราอาจจะไม่ได้แต่งงานกัน


" ในวันเหล่านั้นที่ฉันเพียงมองไปด้านบน

ฉันคิดเกี่ยวกับการเรียนรู้กษัตริย์อันดับเมจิกแล้วมีความสูงเพิ่มเติม

บางทีมันหยิ่ง

มันก็มากพอที่จะทำให้ฉันละเลยคนที่อยู่ภายใต้ผม

" เธอกัดริมฝีปากล่าง ร็อกซี่แน่น กอดเข่า

ผมลูบหลังเธอ

roxy สั่นเล็กน้อย


" ฉันตั้งใจจะกลับใจ

หลังจากล้มเหลวผมจะศึกษาให้ดีต่อไป "


ในวินาทีนั้น น้ำตาบวมใน Roxy ของตา


" แต่ผมจะเสียใจ ผมล้มเหลว

ผมไม่ค่อยคิดเกี่ยวกับสิ่งที่ฉันอาจจะทำผิดเป็นครู

ผมส่วนใหญ่จะโทษสิ่งแวดล้อมของสถานที่ราช ผมต้องปรับตัวเอง "


น้ำตาทะลักจาก Roxy ของตา


" ผมไม่ได้ตระหนักว่าทัศนคติของฉันได้เช่นผลกระทบต่อองค์ท่าน

ถึงวันนั้น เมื่อเขาบอกว่า จากปากของเขาเอง ฉันยังไม่ได้เบาะแส "

เธอฝังอยู่ที่ใบหน้าของเธอ เธอคุกเข่าจับทั้งหมดของน้ำตาที่ไหลลงมาที่ใบหน้าของเธออย่างไม่สิ้นสุด .

ผมลูบหลังเล็กของเธอในแฟชั่นวงกลม


" เพราะองค์ท่านจะไม่มีครั้งต่อไป . . . "


ร็อกซี่ก็ร้องไห้

ผมยังคงลูบหลังเธอ

ผมเคยทำแล้วสักพัก

แต่ผมก็ลูบเธอสั่นกลับมา เธอสะอื้น .


ในที่สุด ร็อกซี่ก็สะอื้นหยุดลง

เธอมองฉันกับคัดตาสีแดงสดใส


" รูดี้ ตอนนี้ ฉันจะยังคงเป็นครู ?

" . . . . . . . "


ผมควรจะพูดว่ายังไง ?

ไม่รู้สิ

ผมไม่ได้เป็นครู

อย่างไรก็ตาม มีคำที่ผมเคยได้ยินในอดีต





" คุณครู " เหล่านี้อาจจะตื้นคำที่ผมขโมยมาจากเกมหรือการ์ตูน

มันเป็นสิ่งที่บอกว่าภายใต้การเสแสร้ง

อาจจะไม่ค่อยสบาย

ผมก็อาจจะถูกโกง


" หมอ ถ้าคุณพลาด ประสบการณ์ก็จะหมักหมม "


ผมไม่คิดว่ามันผิด แค่จ่ายริมฝีปากบริการ


" ถ้าครูไม่ซ้ำความผิดพลาดเดียวกัน นักเรียน ครูจะนำขึ้นอย่างงดงามและมีความสุขเหมือนฉัน " . . .

" . . . . "