Why children develop harmful sexual

Why children develop harmful sexual behaviour

Children and young people who develop harmful sexual behaviour have usually experienced abuse and neglect themselves.

A study by Hackett et al (2013) of children and young people with harmful sexual behaviour suggests that two-thirds had experienced some kind of abuse or trauma such as physical abuse, emotional abuse, sexual abuse, severe neglect, parental rejection, family breakdown, domestic violence, and parental drug and alcohol abuse. Around half of them had experienced sexual abuse.

Research by Hawkes (2009) into the family histories of sexually abusive boys found:

"children had grown up in an environment where their physical or verbal expressions of distress or arousal were not understood, but rather met with angry or fearful responses from their caregivers. Wilful or unconscious ignoring, misunderstanding or repressing of the children’s needs were also recurring themes. Even developmentally normal sexual behaviour by the boys was not understood by caregivers, who tended to react as though the child was a sexual threat or in some other way a sexual peer. The child’s sexual needs were not recognised and in the most extreme cases they appeared to create a pseudo-adult sexual persona to meet the expectations of caregivers."

Children who have been sexually abused may not know that what has happened to them is wrong. This can lead to normalisation of harmful sexual behaviours towards others (Ringrose et al, 2012).

Children and young people who abuse their brothers or sisters may be motivated by jealousy or anger (Yates et al, 2012).

Power is an important factor in sexual abuse. Erooga and Masson (2006) built on the work of Finkelhor and Browne (1985) to explain how a child’s early powerlessness during their own abuse can lead to them needing to dominate others.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ทำไมเด็กพัฒนาพฤติกรรมทางเพศเป็นอันตราย เด็กและคนหนุ่มสาวที่พัฒนาพฤติกรรมทางเพศเป็นอันตรายมักจะมีประสบการณ์การถูกล่วงละเมิด และละเลยตัวเองการศึกษาโดย Hackett et al (2013) ของเด็กและคนหนุ่มสาวมีพฤติกรรมทางเพศเป็นอันตรายแนะนำว่า สองในสามมีประสบการณ์บางประการผิดหรือบาดเจ็บเช่นละเมิดทางกายภาพ ละเมิดทางอารมณ์ ล่วงละเมิดทางเพศ ละเลยอย่างรุนแรง การปฏิเสธโดยผู้ปกครอง แบ่งครอบครัว ความรุนแรงในครอบครัว และละเมิดแอลกอฮอล์และยาเสพติดโดยผู้ปกครอง ประมาณครึ่งหนึ่งของพวกเขามีประสบการณ์การถูกล่วงละเมิดทางเพศวิจัย โดย Hawkes (2009) เป็นประวัติครอบครัวของเด็กชายคำผรุสวาททางเพศที่พบ:"เด็กได้เติบโตขึ้นในสภาพแวดล้อมที่นิพจน์ของกาย หรือวาจาของทุกข์หรือเร้าอารมณ์ไม่เข้าใจ แต่แทนที่จะ ได้พบกับโกรธ หรือกลัวการตอบสนองจากการเรื้อรัง Wilful หรือสติละเว้น เข้าใจผิด หรือ repressing ของความต้องการของเด็กก็ยังเกิดรูป แม้ developmentally ปกติพฤติกรรมทางเพศ โดยเด็กชายถูกเข้าใจ โดย เรื้อรัง ที่มีแนวโน้มการตอบสนองเหมือนเด็กถูกคุกคามทางเพศ หรือ ในบางกรณีเพื่อนทางเพศ ไม่ได้ยังความต้องการทางเพศของเด็ก และในกรณีที่รุนแรงที่สุด ที่ปรากฏการสร้างเพอร์โซนาเพศผู้ใหญ่ pseudo-เพื่อตอบสนองความต้องการของเรื้อรัง"เด็กที่ได้รับทางเพศในทางที่ผิดอาจไม่ทราบว่า สิ่งที่เกิดขึ้นนั้นไม่ถูกต้อง นี้สามารถนำไป normalisation ของพฤติกรรมทางเพศเป็นอันตรายต่อผู้อื่น (Ringrose et al, 2012)เด็กและคนหนุ่มสาวที่ละเมิดของพี่น้องอาจเป็นแรงจูงใจ โดยพระหรือความโกรธ (เยตส์ et al, 2012)พลังงานเป็นปัจจัยสำคัญในการล่วงละเมิดทางเพศ Erooga และ Masson (2006) เน้นการทำงานของ Finkelhor และ Browne (1985) อธิบายว่าเด็ก powerlessness ช่วงระหว่างการละเมิดสิทธิของตนเองสามารถนำไปสู่การครองคน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ทำไมเด็กพัฒนาพฤติกรรมทางเพศที่เป็นอันตรายเด็กและคนหนุ่มสาวที่มีการพัฒนาพฤติกรรมทางเพศที่เป็นอันตรายมีการละเมิดที่มีประสบการณ์และมักจะละเลยตัวเอง. การศึกษาโดย Hackett, et al (2013) ของเด็กและเยาวชนที่มีพฤติกรรมทางเพศที่เป็นอันตรายให้เห็นว่าสองในสามมีประสบการณ์บางชนิด ของการละเมิดหรือการบาดเจ็บเช่นการทำร้ายร่างกายการล่วงละเมิดทางอารมณ์ล่วงละเมิดทางเพศละเลยรุนแรงปฏิเสธผู้ปกครองเสียครอบครัวความรุนแรงในครอบครัวและยาเสพติดของผู้ปกครองและเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ประมาณครึ่งหนึ่งของพวกเขามีประสบการณ์การล่วงละเมิดทางเพศ. การวิจัยโดยฮอว์ค (2009) ลงในประวัติครอบครัวของเด็กชายที่ไม่เหมาะสมทางเพศสัมพันธ์ที่พบ: "เด็กเติบโตขึ้นมาในสภาพแวดล้อมที่การแสดงออกทางกายหรือวาจาของพวกเขาจากความทุกข์หรือความตื่นตัวไม่เข้าใจ แต่พบค่อนข้าง กับการตอบสนองโกรธหรือกลัวจากผู้ดูแลผู้ป่วยของพวกเขา. โดยเจตนาหรือหมดสติไม่สนใจความเข้าใจผิดหรือ repressing ความต้องการของเด็ก ๆ ก็ยังเกิดขึ้นในรูปแบบ. แม้พฤติกรรมทางเพศปกติการพัฒนาโดยชายที่ไม่ได้เข้าใจโดยผู้ดูแลผู้ป่วยที่มีแนวโน้มที่จะตอบสนองกับว่าเด็กเป็น ภัยคุกคามทางเพศหรือในบางวิธีอื่น ๆ เพียร์ทางเพศ. ความต้องการทางเพศของเด็กที่ไม่ได้รับการยอมรับและในกรณีที่รุนแรงที่สุดที่พวกเขาปรากฏตัวขึ้นเพื่อสร้างบุคคลใดที่หลอกผู้ใหญ่ที่จะตอบสนองความคาดหวังของผู้ดูแล. "เด็กที่ได้รับการทารุณกรรมทางเพศอาจจะไม่รู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นกับพวกเขาเป็นสิ่งที่ผิด นี้สามารถนำไปสู่การฟื้นฟูของพฤติกรรมทางเพศที่เป็นอันตรายต่อผู้อื่น (Ringrose et al, 2012). เด็กและคนหนุ่มสาวที่ละเมิดพี่ชายหรือน้องสาวอาจจะแรงบันดาลใจจากความหึงหวงหรือความโกรธ (เยตส์ et al, 2012). พลังงานเป็นปัจจัยสำคัญในการ ล่วงละเมิดทางเพศ Erooga และมาซซ็อง (2006) ที่สร้างขึ้นในการทำงานของ Finkelhor และบราวน์ (1985) ที่จะอธิบายวิธีการที่อ่อนแอในช่วงต้นของเด็กในช่วงการทำผิดกฎของตัวเองสามารถนำไปสู่พวกเขาจำเป็นต้องครองคนอื่น ๆ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ทำไมเด็กพัฒนาอันตรายทางเพศพฤติกรรม

เด็กและคนหนุ่มสาวที่เริ่มมีพฤติกรรมที่เป็นอันตรายมักจะมีประสบการณ์ทางเพศที่ไม่เหมาะสมและละเลยตัวเอง

เรียน แฮ็คเก็ตต์ et al ( 2013 ) ของเด็กและเยาวชน มีพฤติกรรมเป็นอันตรายทางเพศแสดงให้เห็นว่าสองในสามมีประสบการณ์บางชนิดของการละเมิดหรือการบาดเจ็บ เช่น การใช้กำลัง อารมณ์ , ล่วงละเมิดทางเพศ , ละเลยรุนแรงผู้ปกครองปฏิเสธ เสียครอบครัว ความรุนแรงในครอบครัว ยาเสพติด และเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ โดยผู้ปกครอง ประมาณครึ่งหนึ่งของพวกเขามีประสบการณ์การล่วงละเมิดทางเพศ

การวิจัยโดยฮอว์ค ( 2009 ) ในครอบครัวประวัติทางเพศของเด็กผู้ชายที่พบ :

" เด็กที่เติบโตขึ้นในสภาพแวดล้อมที่แสดงออกทางกาย หรือวาจาของความทุกข์หรือตื่นตัว ไม่เข้าใจแต่เจอกับโกรธหรือกลัวคำตอบจากผู้ดูแลของพวกเขา ความจงใจ หรือหมดสติได้เพิกเฉย เข้าใจผิด หรือความต้องการของเด็กๆ ยังไม่มีรูปแบบ แม้พัฒนาการปกติทางเพศ พฤติกรรม โดยเด็กชายไม่เข้าใจโดยผู้ดูแลที่มีพฤติกรรมตอบสนองราวกับเด็กถูกคุกคามทางเพศ หรือในบางวิธีอื่น ๆเพื่อนทางเพศของเด็กความต้องการทางเพศไม่จดจำ และในกรณีที่มากที่สุดพวกเขาปรากฏตัวขึ้นเพื่อสร้างหลอกผู้ใหญ่ทางเพศของบุคคลเพื่อตอบสนองความคาดหวังของผู้ดูแล "

เด็กที่ถูกทารุณทางเพศอาจจะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขาผิด นี้สามารถนำไปสู่การฟื้นฟูของที่เป็นอันตรายพฤติกรรมทางเพศต่อผู้อื่น ( ringrose et al , 2012 ) .

เด็กและเยาวชนที่ใช้ของพี่ชายหรือน้องสาวอาจจะ motivated ด้วยความอิจฉาหรือโกรธ ( Yates et al , 2012 ) .

ไฟฟ้าเป็นปัจจัยสำคัญในการทารุณกรรมทางเพศ erooga แมสเซิ่น ( 2006 ) และสร้างขึ้นในการทำงานของ finkelhor และบราวน์ ( 1985 ) อธิบายว่า เด็กอยู่ในภาวะก่อนในการละเมิดของตนเองสามารถนำพวกเขาต้องการครอง


คนอื่น