There is an abundance of research t

There is an abundance of research that examines the impact of family structure on
delinquency (Amato & Keith, 1991; Price & Kunz, 2003; Rankin, 1983). The majority of
research finds that youth from broken homes report increased levels of delinquency. For
example, in a longitudinal survey of 411 males living in South London, Juby and Farrington
(2001) found that delinquency rates were higher among 75 boys who were living in nonintact
homes compared to boys living in intact families. Moreover, Price and Kunz (2003) conducted a
meta-analysis involving 72 studies that involved divorce and juvenile delinquency. The results
indicated that children from divorced homes have higher rates of delinquency (status offenses,
crimes against person, felony theft, general delinquency, tobacco and drug use) compared to
children from intact homes, with the exception of alcohol use.
Some have questioned the causal relationship, arguing that there may

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มีความอุดมสมบูรณ์ของงานวิจัยที่ตรวจสอบผลกระทบของโครงสร้างครอบครัวบนเปลี่ยน (Amato & Keith, 1991 ราคา & Kunz, 2003 Rankin, 1983) ส่วนใหญ่วิจัยพบว่า เยาวชนจากบ้านเสียรายงานลงเพิ่มขึ้นระดับ สำหรับตัวอย่าง ในระยะยาวจากการสำรวจชายที่อาศัยอยู่ ใน ลอนดอนใต้ Juby Farrington 411(2001) พบว่า ราคาลงได้สูงระหว่างชาย 75 คนได้อาศัยอยู่ใน nonintactบ้านเปรียบเทียบกับเด็กผู้ชายที่อาศัยอยู่ในครอบครัวเหมือนเดิม นอกจากนี้ ราคาและ Kunz (2003) ดำเนินการmeta-analysis เกี่ยวข้องกับการศึกษา 72 ที่หย่าและเยาวชนลง ผลลัพธ์ระบุว่า เด็กจากบ้านหย่ามีอัตราสูงของลง (ความผิดด้านสถานะอาชญากรรมต่อบุคคล ขโมย felony ลงบัญชี ยาสูบ และยาใช้) เปรียบเทียบกับเด็กจากบ้านเหมือนเดิม ยกเว้นสุราบางได้ไต่สวนความสัมพันธ์เชิงสาเหตุ การโต้เถียงที่อาจมี

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มีความอุดมสมบูรณ์ของการวิจัยที่ตรวจสอบผลกระทบของโครงสร้างครอบครัวคือการกระทำผิด (อะแอนด์คี ธ 1991; ราคาและ Kunz, 2003; คิ่น 1983) ส่วนใหญ่ของการวิจัยพบว่าเยาวชนจากบ้านหักรายงานเพิ่มระดับของการกระทำผิด สำหรับตัวอย่างเช่นในการสำรวจ 411 ยาวของเพศชายที่อาศัยอยู่ในลอนดอนใต้ Juby และ Farrington (2001) พบว่าอัตราการกระทำผิดที่สูงขึ้นใน 75 ชายผู้ที่อาศัยอยู่ใน nonintact บ้านเมื่อเทียบกับเด็กชายที่อาศัยอยู่ในครอบครัวเหมือนเดิม นอกจากนี้ราคาและ Kunz (2003) ดำเนินการmeta-analysis ที่เกี่ยวข้องกับการศึกษา 72 ที่เกี่ยวข้องกับการหย่าร้างและเด็กและเยาวชน ผลการวิจัยพบว่าเด็กที่มาจากบ้านที่หย่าร้างมีอัตราที่สูงขึ้นของการกระทำผิด(ความผิดสถานะอาชญากรรมต่อคนขโมยความผิดทางอาญา, การกระทำผิดทั่วไปยาสูบและใช้ยาเสพติด) เมื่อเทียบกับเด็กที่มาจากบ้านเหมือนเดิมยกเว้นการใช้เครื่องดื่มแอลกอฮอล์. บางคนได้ถาม ความสัมพันธ์เชิงสาเหตุเถียงว่าอาจมี

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มีความอุดมสมบูรณ์ของงานวิจัยที่ศึกษาผลกระทบของโครงสร้างครอบครัว
( ( Amato &คีธ , 1991 ; ราคา& คุนซ์ , 2003 ; Rankin , 1983 ) ส่วนใหญ่พบว่า เยาวชนจากบ้าน
เสียรายงานระดับที่เพิ่มขึ้นของบริษัท . สำหรับ
ตัวอย่างในการสำรวจตามยาวของ 411 เพศชายอาศัยอยู่ในลอนดอน , juby
ฟาร์ริงตัน และ( 2001 ) พบว่า อัตราการผิดนัดชำระหนี้ที่สูงขึ้นระหว่าง 75 เด็กชายที่อาศัยอยู่ในบ้าน nonintact
เมื่อเทียบกับเด็กที่อาศัยอยู่ในครอบครัวเหมือนเดิม นอกจากนี้ ราคา และ คุนซ์ ( 2546 ) ได้ทำการศึกษาที่เกี่ยวข้องกับ 72
อภิมานหย่าและเด็กและเยาวชน . ผลลัพธ์
ระบุว่า เด็กจากบ้านหย่าร้างมีอัตราสูงกว่าของการกระทำผิด ( สถานะความผิด
ความผิดต่อบุคคลอาชญากรรมการโจรกรรม เยาวชนทั่วไป ยาสูบ และการใช้ยา ) เทียบกับ
เด็กจากบ้านเหมือนเดิม ยกเว้นการใช้แอลกอฮอล์
บางส่วนได้สอบสวนความสัมพันธ์เชิงสาเหตุ เถียงว่าอาจมี