suggest that cyanobacteria were pre

suggest that cyanobacteria were present billions of years ago
(Schopf, 1993) and contributed to the oxygen atmosphere present
today (Berkner and Marshall, 1965).
While cyanobacteria can be difficult to classify based on physiology
and morphology alone, two general types have been classified,
based upon their tolerance to UV light. UV-sensitive
cyanobacteria colonize beneath the soil surface and are mainly
composed of Microcoleus. Rather than be exposed to UV radiation
and wind scouring, UV sensitive cyanobacteria lie desiccated
beneath the soil surface until activated by moisture to glide to the
surface. They return to their subsurface position before once again
desiccating (Belnap, 2006; Wang et al., 2013). Similarly, some
cyanobacterial species are capable of living inside the pores of
rocks. These endoliths take advantage of the same protections and
opportunity provided by living beneath sand (Fig. 1).
In the current review, we focus on UV-tolerant cyanobacteria
which in desert environments, are principally composed of Scytonema
and Nostoc species. These cyanobacteria live on the soil surface
and possess direct adaptive mechanisms to the desert
environment, particularly to temperature fluctuations and wet/dry
cycles. They have developed the ability to reversibly activate their
metabolism, limiting photosynthesis and growth to wet periods
when the cells are rehydrated. During hot, dry periods, the cells
enter into a quiescent state. Although photosystems I and II (PSI,
PSII) are damaged during high light and dryness, in vitro studies
have shown that PS I and PSII are self-repaired and operational
within minutes of the cell’s rehydration (Harel et al., 2004). This
ability of the cyanobacterial cell to recover from photoinhibition
almost immediately after rehydration is paramount to their
survival.
The cyanobacteria on desert surfaces also protect their photosynthetic
mechanisms and genetic material with UV-protective
pigments. Cyanobacteria developed protective pigments during a
time when UV exposure was far greater than present. In terms of
ozone protection, ancient taxa of cyanobacteria survived early

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แนะนำว่า cyanobacteria มีอยู่พันล้านปีที่ผ่านมา(Schopf, 1993) และส่วนการแสดงบรรยากาศออกซิเจนวันนี้ (Berkner และมาร์แชลล์ 1965)ในขณะที่ cyanobacteria สามารถยากที่จะจัดประเภทตามสาขาสรีรวิทยาคนเดียว มีการจำแนกชนิดทั่วไปสอง สัณฐานวิทยาและตามการยอมรับแสง UV รังสียูวีสำคัญcyanobacteria colonize ใต้ผิวดิน และส่วนใหญ่จะประกอบด้วย Microcoleus แทนที่ได้สัมผัสกับรังสีและลมใย รังสียูวีสำคัญ cyanobacteria นอน desiccatedใต้ผิวดินจนกว่าจะเปิดใช้งาน โดยความชื้นร่อนไปพื้นผิว พวกเขากลับไปยังตำแหน่งของ subsurface ครั้งก่อนอีกdesiccating (Belnap, 2006 วัง et al., 2013) ในทำนองเดียวกัน บางสายพันธุ์ cyanobacterial มีความสามารถในการใช้สอยภายในรูขุมขนของหิน Endoliths เหล่านี้ใช้ประโยชน์จากความคุ้มครองเดียวกัน และโอกาสโดยอยู่ใต้ทราย (Fig. 1)ในการตรวจทานปัจจุบัน เราเน้นป้องกัน UV cyanobacteriaซึ่งในสภาพแวดล้อมทะเลทราย หลักประกอบ Scytonemaและ Nostoc พันธุ์ Cyanobacteria เหล่านี้อาศัยอยู่บนผิวดินและมีกลไกที่เหมาะสมโดยตรงไปทะเลทรายสิ่งแวดล้อม โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิและฝุ่นรอบ พวกเขาได้พัฒนาความสามารถในการเรียกใช้ reversibly ของพวกเขาเผาผลาญ จำกัดฉี่รอบระยะเวลาการเจริญเติบโตและการสังเคราะห์ด้วยแสงเมื่อเซลล์มี rehydrated ช่วงร้อน แห้ง เซลล์ป้อนเข้าสู่สถานะที่ไม่มีการทำ แม้ว่า photosystems ดาว (PSIPSII) หายระหว่างไฟสูงและความแห้งกร้าน ในการศึกษาเครื่องได้แสดงให้เห็นว่า PS ฉันและ PSII จะซ่อมแซมตัวเอง และการดำเนินงานนาที rehydration ของเซลล์ (Harel et al., 2004) นี้ความสามารถของเซลล์ cyanobacterial การกู้คืนจาก photoinhibitionเกือบจะทันทีหลังจาก rehydration แบ่งปันให้พวกเขาอยู่รอดCyanobacteria บนพื้นทะเลทรายยังป้องกันตน photosyntheticกลไกและวัสดุทางพันธุกรรมกับป้องกัน UVเม็ดสี Cyanobacteria พัฒนาสีป้องกันในระหว่างการเวลาเมื่อรังสีได้ไกลมากขึ้นกว่าปัจจุบัน ในแง่ของป้องกันโอโซน taxa โบราณของ cyanobacteria รอดชีวิตก่อน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ชี้ให้เห็นว่าไซยาโนแบคทีเรียเป็นพันล้านปัจจุบันของปีที่ผ่านมา
(Schopf, 1993)
และมีส่วนทำให้บรรยากาศที่มีออกซิเจนในปัจจุบันในวันนี้(Berkner และมาร์แชล, 1965). ในขณะที่ไซยาโนแบคทีเรียอาจเป็นเรื่องยากที่จะจัดขึ้นอยู่กับสรีรวิทยาและสัณฐานวิทยาคนเดียวสองประเภททั่วไปได้รับการจำแนก, ขึ้นอยู่กับความอดทนของพวกเขากับแสงยูวี รังสียูวีที่มีความอ่อนไหวไซยาโนแบคทีเรียอพยพไปอยู่ใต้พื้นผิวดินและส่วนใหญ่ประกอบด้วยMicrocoleus แทนที่จะได้สัมผัสกับรังสียูวีและลมกำจัดสิ่งสกปรกบน, ไซยาโนแบคทีเรียที่ไวต่อรังสียูวีโกหกผึ่งให้แห้งอยู่ใต้พื้นผิวดินจนใช้งานได้โดยความชุ่มชื้นให้กับเหินไปยังพื้นผิว พวกเขากลับไปที่ตำแหน่งใต้ผิวดินของพวกเขาก่อนอีกครั้งdesiccating (Belnap 2006. วัง et al, 2013) ในทำนองเดียวกันบางสายพันธุ์ไซยาโนแบคทีเรียที่มีความสามารถในการดำรงชีวิตอยู่ภายในรูขุมขนของหิน endoliths เหล่านี้ใช้ประโยชน์จากความคุ้มครองเหมือนกันและเปิดโอกาสให้โดยที่อาศัยอยู่ใต้ทราย(รูปที่ 1).. ในการตรวจสอบในปัจจุบันเรามุ่งเน้นไซยาโนแบคทีเรียที่ทนต่อรังสียูวีซึ่งในสภาพแวดล้อมที่ทะเลทรายที่มีองค์ประกอบหลักของ Scytonema และพันธุ์ Nostoc ไซยาโนแบคทีเรียเหล่านี้อาศัยอยู่บนผิวดินและมีกลไกการปรับตัวโดยตรงไปยังทะเลทรายสภาพแวดล้อมโดยเฉพาะอย่างยิ่งจากการผันผวนของอุณหภูมิและเปียก/ แห้งรอบ พวกเขาได้พัฒนาความสามารถในการพลิกกลับของพวกเขาเปิดใช้งานการเผาผลาญอาหาร จำกัด การสังเคราะห์แสงและการเจริญเติบโตระยะเวลาเปียกเมื่อเซลล์จะrehydrated ในช่วงร้อนระยะเวลาแห้งเซลล์เข้าสู่รัฐนิ่ง แม้ว่า photosystems I และ II (PSI, PSII) ได้รับความเสียหายในช่วงแสงสูงและแห้งกร้านในการศึกษาในหลอดทดลองได้แสดงให้เห็นว่าPS I และ PSII ได้ด้วยตนเองการซ่อมแซมและการดำเนินงานภายในไม่กี่นาทีของคืนของเซลล์(Harel et al., 2004) นี้สามารถของเซลล์ไซยาโนแบคทีเรียที่จะฟื้นตัวจาก photoinhibition เกือบจะทันทีหลังจากการคืนเป็นสิ่งสำคัญยิ่งของพวกเขาอยู่รอด. ไซยาโนแบคทีเรียบนพื้นผิวทะเลทรายยังป้องกันการสังเคราะห์แสงของพวกเขากลไกและสารพันธุกรรมด้วยรังสียูวีป้องกันเม็ดสี ไซยาโนแบคทีเรียพัฒนาเม็ดสีป้องกันในช่วงเวลาที่สัมผัสรังสียูวีก็ยังห่างไกลมากขึ้นกว่าปัจจุบัน ในแง่ของการป้องกันโอโซนแท็กซ่าโบราณของไซยาโนแบคทีเรียรอดชีวิตต้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แนะนำว่า กฟภ. ได้เสนอพันล้านปีก่อน
( schopf , 1993 ) และสนับสนุนให้ออกซิเจนบรรยากาศปัจจุบัน
วันนี้ ( เบกเนอร์และมาร์แชล , 1965 ) .
ขณะที่ กฟภ. สามารถยากที่จะจำแนกตามสรีรวิทยา
และสัณฐาน คนเดียว สองประเภททั่วไปได้จำแนก
ขึ้นอยู่กับความอดทนของแสงยูวี
มียูวีไซยาโนแบคทีเรียตั้งรกรากอยู่ใต้ผิวดิน และเป็นหลัก
ประกอบด้วย microcoleus . แทนที่จะถูก
รังสี UV และลมที่มีความไวแสงยูวีโกหกไปผึ่งให้แห้ง
ใต้พื้นผิวดินจนใช้งานได้ โดยความชื้นเหินไป
พื้นผิว พวกเขากลับมาสู่ระดับตำแหน่งก่อนอีกครั้ง
desiccating ( belnap , 2006 ; Wang et al . , 2013 ) ในทำนองเดียวกันบาง
ระบบยูชนิดสามารถอาศัยอยู่ภายในรูขุมขน
หิน endoliths เหล่านี้ใช้ประโยชน์จากการเดียวกันและโอกาส โดยอาศัยอยู่ใต้ทราย

( รูปที่ 1 ) ในการตรวจสอบปัจจุบันเรามุ่งเน้น UV ใจกว้างไซยาโนแบคทีเรีย
ซึ่งในสภาพแวดล้อมที่ทะเลทรายเป็นหลักประกอบด้วย scytonema
Nostoc และชนิด เหล่านี้ที่มีอยู่บนพื้นผิวดิน