however, the researchers actually p

however, the researchers actually presented false heart rates that appeared to show participants that they no longer experienced fear when shown the snake pictures. A follow-up study (Kent, Wilson, & Nelson, 1972) disputed the effectiveness of the treatment by clearly demonstrating that the treatment simply did not work. In addition to the experimental demonstration, the follow-up report presented a case study as a clinical addendum. The case study described a 24-year-old woman, Miss H., who had a phobia of spiders. She was given the false-feedback "therapy" using pictures of spiders instead of snakes. After treatment, Miss H. stated that her fear of spiders was in no way altered or reduced. Although she accepted the false feedback as her own heart rate, she stated that she was still "paralyzed by fear" and that she would prefer to avoid such therapy sessions in the future.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อย่างไรก็ตาม นักวิจัยจริงนำเสนอราคาห้องเท็จที่ปรากฏจะแสดงคนที่พวกเขาไม่มีประสบการณ์กลัวเมื่อแสดงภาพงู การศึกษาติดตามผล (Kent, Wilson, & เนลสัน 1972) มีข้อโต้แย้งประสิทธิภาพของการรักษา โดยเห็นชัดเจนว่า การรักษาก็ไม่ได้ผล นอกจากการสาธิตทดลอง รายงานติดตามผลการนำเสนอกรณีศึกษาเป็นภาคผนวกทางคลินิก กรณีศึกษาอธิบายผู้หญิงอายุ 24 ปี น.ส. H. ที่มีอาการกลัวของแมงมุม เธอได้รับการเท็จเสนอแนะ "การบำบัด" โดยใช้ภาพของแมงมุมแทนงู หลังการรักษา นางสาว H. ระบุว่า เธอกลัวแมงมุมในทางเปลี่ยนแปลง หรือลดลง แม้ว่าเธอยอมรับผลป้อนกลับเท็จเป็นอัตราการเต้นหัวใจของเธอเอง เธอระบุว่า เธอได้ยัง "อัมพาต ด้วยความกลัว" และการที่ เธอต้องการหลีกเลี่ยงการรักษาด้วยเช่นรอบเวลาในอนาคต

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แต่นักวิจัยที่นำเสนอจริงอัตราการเต้นของหัวใจที่ผิดพลาดที่ปรากฏที่จะแสดงให้ผู้เข้าร่วมที่พวกเขาไม่กลัวอีกต่อไปเมื่อมีประสบการณ์แสดงให้เห็นภาพงู การศึกษาติดตาม (เคนท์วิลสันและเนลสัน, 1972) แน่นอนประสิทธิผลของการรักษาอย่างชัดเจนโดยแสดงให้เห็นถึงว่าการรักษาก็ไม่ได้ทำงาน นอกจากนี้ยังมีการสาธิตการทดลองรายงานการติดตามนำเสนอกรณีศึกษาเป็นภาคผนวกทางคลินิก กรณีศึกษาอธิบายผู้หญิง 24 ปีนางสาวเอชที่มีความหวาดกลัวของแมงมุม เธอได้รับการตอบรับที่ผิดพลาด "การบำบัด" โดยใช้ภาพของแมงมุมแทนของงู หลังจากการรักษานางสาวเอชกล่าวว่าความกลัวของเธอก็คือแมงมุมในทางแก้ไขหรือลดลงไม่ แม้ว่าเธอจะได้รับการยอมรับข้อเสนอแนะที่เป็นเท็จอัตราการเต้นหัวใจของเธอเองเธอบอกว่าเธอยังคงเป็น "อัมพาตด้วยความกลัว" และบอกว่าเธอต้องการที่จะหลีกเลี่ยงการบำบัดดังกล่าวในอนาคต

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

อย่างไรก็ตาม นักวิจัยแสดงจริงเท็จอัตราการเต้นของหัวใจที่ปรากฏเพื่อแสดงผู้เข้าร่วมที่พวกเขาไม่ประสบความกลัวเมื่อแสดงงูภาพ การติดตามผล ( เคนท์ วิลสัน &เนลสัน , 1972 ) โต้แย้งประสิทธิผลของการรักษาโดยชัดเจน แสดงให้เห็นว่าการรักษาเพียงไม่ทำงาน นอกจากการสาธิตทดลองรายงานการติดตามนำเสนอกรณีศึกษาเป็นภาคผนวกในคลินิก กรณีศึกษาอธิบายผู้หญิงอายุ 24 คนหนึ่ง คุณเฮช ที่มีความหวาดกลัวของแมงมุม เธอให้ข้อมูลเท็จ " บำบัด " ใช้ภาพแทนของ แมงมุม งู หลังการรักษา คุณเฮช ระบุว่า เธอกลัวของแมงมุมคือในทางที่ไม่มีการเปลี่ยนแปลงหรือลดลง แม้ว่าเธอจะยอมรับความคิดเห็นเท็จ กับอัตราการเต้นของหัวใจเธอเองเธอกล่าวว่าเธอยังคง " เป็นอัมพาตด้วยความกลัว " และว่าเธอต้องการที่จะหลีกเลี่ยงเช่นการรักษาครั้งต่อไปในอนาคต