- ข้อความ
- ประวัติศาสตร์
「Aa, it feels kind of nostalgic」Nig
「Aa, it feels kind of nostalgic」
Night, with Hanna and Martha asleep, Jin and the 《Automata》 Reiko returned to the 《Magi Craft Meister》 base, the research facility.
「It’s bright even though it’s night… there are magic lamps, huh」
The important areas inside the research facility are furnished with magic lamps, and because the 《Automata》 had been doing the maintenance all this time, the research facility’s equipment were adequately functional.
Because of that, the 《Automata》 had passed its life of service, and had once collapsed in front of Jin. Jin then repaired it, or rather remodeled it with magic into the current Reiko.
「Well then… to start with, shall I upgrade Reiko?」
「Is that fine?」
「Aa, I’ll be in your care in the future after this… Lie down over there」
「Okay, thank you very much」
In the room Reiko was remodeled, Reiko laid on the same bench.
「I’ll cut your magic power temporarily」
「Understood」
When the 《Magic Drive》 stopped, Reiko’s operation smoothly stopped. Since Jin had already come up with an upgrade plan for Reiko in his head, he immediately collected materials.
「Okay, this looks good」
In the storehouse there was a large quantity of 《Mana Material》 stored, from them there were two beautiful 《Magic Obsidian》 he picked out.
Next he took out 《Magic Quartz》, two of them together for the eyes. To connect them, he wrote down a 《Magic Formula》 he devised.
「Alright, magic detection, and life detection. Also long distance, magnification, night vision, see through」
Once again by adding absurd features the upgrade was finished. Then again.
「Somehow, it feels like some parts have slightly deteriorated. I might as well 《Reinforce》 it」
Jin felt that the joints of the arms and legs were slightly worn out.
「The 《Light Silver》 can’t keep up with Reiko’s power after all, I’ll have to change it to 《Light Mithril》」
The shape of the frame could be left as, changing it to a stronger material, further coating it with a thin film of Adamantite on the exterior. With this, the durability increased by many times.
「There was too much muscles because I was in a hurry that time. But I might as well take the opportunity to thin the strands of 《Magic Fibre》 to increase the number of them. With this the flexibility should increase and the durability should improve」
It was same as a wire rope made by twisting together thin steel wire.
「I feel like this material wasn’t here before… aa, it’s the wing of the 《Sham Dragon》 Reiko had defeated. The 《Magic Skin》 is just perfect for skin」
Jin finished all of the upgrades he wanted to do in about 4 hours. Though the external appearance had not changed at all, the insides could be said to be powered up.
「Alright, Reiko, 《Wake Up》!」 ⚑
The 《Magic Drive》 restarted. She immediately woke up as there was enough magic power used this time.
「Father」
「Reiko, how’s your condition?」
Reiko got up and landed on the floor. For a little while, she moved little by little to check the condition of her body,
「It’s very good. Thank you very much」
She says with a bow.
「I see, that’s good. Then, we’ll return to the village today」
When Jin said that, Reiko,
「Eh? Weren’t you going to come stay here?」
「No, there’s my promise with Hanna, and most importantly, there’s no food or water here…」
From Jin’s words, Reiko received some shock,
「T-That’s right… Father needs to eat…」
and she felt down. While Jin was surprised that the 《Automata》 grew such feelings,
「Aa, because of that, we’ll go back and forth between the village and here, you’ll need to adjust to living in this environment」
「… okay, I’ll do my best」
So using the 《Warp Gate》, Jin and Reiko returned to Kaina Village. Jin quietly slipped into his own bed, with Reiko standing beside it. To that Reiko, Jin,
「Hey, I’ll feel restless if you stand there」
But Reiko,
「However, this is because if something terrible were to happen to Father. Also, it is unnecessary to concern yourself with me as I do not tire」
「Then are the very least, please sit on the chair」
「But…」
「Listen to what I say」
「…understood」
After such an exchange, Jin finally got a short sleep.
The next morning.
Hanna came to wake up Jin who overslept due to going to the laboratory last night. But.
「Father is still sleeping」
She was obstructed by Reiko. Hanna,
「Move. Because breakfast is ready I need to wake up Onii-chan」
「Please let him sleep for a little longer」
「The food is done!」
「Lack of sleep is not good for his health」
「If he doesn’t eat, his stomach will be empty!」
「… so noisy」
Of course he would have no choice but to wake up with all the noise being made at the bedside.
「Aa, it’s morning, huh. Hanna, did you come to wake me up?」
「Un!」
For some reason Hanna looked at Reiko with a face of triumph.
「…」
Reiko hanged her head.
Jin got dressed and washed his face, then went to eat.
「Good morning Jin. It’s rare that you would oversleep」
It was rare that the Jin who was always an early riser to oversleep, Martha said.
「Ee, there were various things I did till it was a little late」
「Are you making something agaain? You really like to do that」
Because Martha knew Jin liked manufacturing things, with those few words it ended.
After breakfast.
Hanna left to the yard after helping with the dishwashing. And, there awaited Reiko. Hanna avoided Reiko and went towards the workshop Jin would be in but then,
「Hanna-chan, please wait」
Reiko called out.
「What? I’m going to the place where my Onii-chan is」
「Could I talk to you a little?」
「I have nothing to say to someone like you」
Reiko held onto the cold Hanna,
「It goes without saying. I want to hear a story about Father」
「Onii-chan?」
For matters regarding Jin, the Hanna who was about to leave stopped her feet.
「Yes. Father immediately disappeared after he rebuilt me… because he disappeared, yesterday was the first time I talked with Father」
「So that’s it…」
Because of that confession, Hanna though Reiko was a little pitiful.
「Hanna-chan, because you’ve lived together with Father for half a year, I think you know more about Father than me. Therefore please let me hear a story」
With that said, Hanna’s will to refuse was broken, and decided to start with the somewhat boastful story.
「… the first thing is that I was the one to find Jin-oniichan! When I went to the forest to pick up the leaves of the tea trees, Onii-chan had collapsed」
「When Onii-chan saw me drawing the water, because it was difficult for me, he made a pump for me!」
「Because he made a bicycle trailer for me, carrying the water became easier!」
「He made me a tool to sieve the wheat so that I could eat delicious bread!」
「For the stove, it has become easier to make meals. There is no need for firewood」
「He made me a ball and handball, and also played a game of tag with me. Onii-chan is really kind」
「He made the Golems Gon and Gen, and also made my Mr Horse, Mint, for me. It’s really fast!」
The chronological order was disconnected, but from the fervent speech displayed by Hanna, she could hear that Jin cherished Hanna.
「Is that so? Father seems to take good care of Hanna-chan」
So, those words spontaneously spilled from the mouth of Reiko.
「I guess… so」
「Yes. That is so. Yesterday I was finally able to see Father, and had him finally repair my body that was in bad condition」
「Really?」
Hanna, who had been almost hogging Jin to herself, started feeling a little guilty once she knew that Reiko had been alone for a long time.
「Ri…ght… Reiko-oneechan would be lonely if she couldn’t meet Onii-chan… I would be too…」
Hanna recalled that she was lonely after losing her parents, up until she met Jin.
「I’m sorry. Somehow, it felt like Reiko-oneechan was going to take Jin-oniichan away…」
Then Reiko gently caressed Hanna’s head,
「It’s okay. Last night, Father had said it. 『There’s my promise with Hanna-chan』」
「Promise…」
He would stay in the village until Spring, Jin told her that.
「I see, so Onii-chan said that!」
Hanna’s face brightened, to her Reiko,
「Hanna-chan, would you become friends with me?」
said holding out her hand. Hanna stared at that hand for a little bit, and eventually returned a firm grasp with both hands,
「Un! Reiko-oneechan is my friend! My best regards, Onee-chan」
「Yes, Hanna-chan」
Jin smiled while quietly watching the situation between the two in the shadows of the workshop.
Night, with Hanna and Martha asleep, Jin and the 《Automata》 Reiko returned to the 《Magi Craft Meister》 base, the research facility.
「It’s bright even though it’s night… there are magic lamps, huh」
The important areas inside the research facility are furnished with magic lamps, and because the 《Automata》 had been doing the maintenance all this time, the research facility’s equipment were adequately functional.
Because of that, the 《Automata》 had passed its life of service, and had once collapsed in front of Jin. Jin then repaired it, or rather remodeled it with magic into the current Reiko.
「Well then… to start with, shall I upgrade Reiko?」
「Is that fine?」
「Aa, I’ll be in your care in the future after this… Lie down over there」
「Okay, thank you very much」
In the room Reiko was remodeled, Reiko laid on the same bench.
「I’ll cut your magic power temporarily」
「Understood」
When the 《Magic Drive》 stopped, Reiko’s operation smoothly stopped. Since Jin had already come up with an upgrade plan for Reiko in his head, he immediately collected materials.
「Okay, this looks good」
In the storehouse there was a large quantity of 《Mana Material》 stored, from them there were two beautiful 《Magic Obsidian》 he picked out.
Next he took out 《Magic Quartz》, two of them together for the eyes. To connect them, he wrote down a 《Magic Formula》 he devised.
「Alright, magic detection, and life detection. Also long distance, magnification, night vision, see through」
Once again by adding absurd features the upgrade was finished. Then again.
「Somehow, it feels like some parts have slightly deteriorated. I might as well 《Reinforce》 it」
Jin felt that the joints of the arms and legs were slightly worn out.
「The 《Light Silver》 can’t keep up with Reiko’s power after all, I’ll have to change it to 《Light Mithril》」
The shape of the frame could be left as, changing it to a stronger material, further coating it with a thin film of Adamantite on the exterior. With this, the durability increased by many times.
「There was too much muscles because I was in a hurry that time. But I might as well take the opportunity to thin the strands of 《Magic Fibre》 to increase the number of them. With this the flexibility should increase and the durability should improve」
It was same as a wire rope made by twisting together thin steel wire.
「I feel like this material wasn’t here before… aa, it’s the wing of the 《Sham Dragon》 Reiko had defeated. The 《Magic Skin》 is just perfect for skin」
Jin finished all of the upgrades he wanted to do in about 4 hours. Though the external appearance had not changed at all, the insides could be said to be powered up.
「Alright, Reiko, 《Wake Up》!」 ⚑
The 《Magic Drive》 restarted. She immediately woke up as there was enough magic power used this time.
「Father」
「Reiko, how’s your condition?」
Reiko got up and landed on the floor. For a little while, she moved little by little to check the condition of her body,
「It’s very good. Thank you very much」
She says with a bow.
「I see, that’s good. Then, we’ll return to the village today」
When Jin said that, Reiko,
「Eh? Weren’t you going to come stay here?」
「No, there’s my promise with Hanna, and most importantly, there’s no food or water here…」
From Jin’s words, Reiko received some shock,
「T-That’s right… Father needs to eat…」
and she felt down. While Jin was surprised that the 《Automata》 grew such feelings,
「Aa, because of that, we’ll go back and forth between the village and here, you’ll need to adjust to living in this environment」
「… okay, I’ll do my best」
So using the 《Warp Gate》, Jin and Reiko returned to Kaina Village. Jin quietly slipped into his own bed, with Reiko standing beside it. To that Reiko, Jin,
「Hey, I’ll feel restless if you stand there」
But Reiko,
「However, this is because if something terrible were to happen to Father. Also, it is unnecessary to concern yourself with me as I do not tire」
「Then are the very least, please sit on the chair」
「But…」
「Listen to what I say」
「…understood」
After such an exchange, Jin finally got a short sleep.
The next morning.
Hanna came to wake up Jin who overslept due to going to the laboratory last night. But.
「Father is still sleeping」
She was obstructed by Reiko. Hanna,
「Move. Because breakfast is ready I need to wake up Onii-chan」
「Please let him sleep for a little longer」
「The food is done!」
「Lack of sleep is not good for his health」
「If he doesn’t eat, his stomach will be empty!」
「… so noisy」
Of course he would have no choice but to wake up with all the noise being made at the bedside.
「Aa, it’s morning, huh. Hanna, did you come to wake me up?」
「Un!」
For some reason Hanna looked at Reiko with a face of triumph.
「…」
Reiko hanged her head.
Jin got dressed and washed his face, then went to eat.
「Good morning Jin. It’s rare that you would oversleep」
It was rare that the Jin who was always an early riser to oversleep, Martha said.
「Ee, there were various things I did till it was a little late」
「Are you making something agaain? You really like to do that」
Because Martha knew Jin liked manufacturing things, with those few words it ended.
After breakfast.
Hanna left to the yard after helping with the dishwashing. And, there awaited Reiko. Hanna avoided Reiko and went towards the workshop Jin would be in but then,
「Hanna-chan, please wait」
Reiko called out.
「What? I’m going to the place where my Onii-chan is」
「Could I talk to you a little?」
「I have nothing to say to someone like you」
Reiko held onto the cold Hanna,
「It goes without saying. I want to hear a story about Father」
「Onii-chan?」
For matters regarding Jin, the Hanna who was about to leave stopped her feet.
「Yes. Father immediately disappeared after he rebuilt me… because he disappeared, yesterday was the first time I talked with Father」
「So that’s it…」
Because of that confession, Hanna though Reiko was a little pitiful.
「Hanna-chan, because you’ve lived together with Father for half a year, I think you know more about Father than me. Therefore please let me hear a story」
With that said, Hanna’s will to refuse was broken, and decided to start with the somewhat boastful story.
「… the first thing is that I was the one to find Jin-oniichan! When I went to the forest to pick up the leaves of the tea trees, Onii-chan had collapsed」
「When Onii-chan saw me drawing the water, because it was difficult for me, he made a pump for me!」
「Because he made a bicycle trailer for me, carrying the water became easier!」
「He made me a tool to sieve the wheat so that I could eat delicious bread!」
「For the stove, it has become easier to make meals. There is no need for firewood」
「He made me a ball and handball, and also played a game of tag with me. Onii-chan is really kind」
「He made the Golems Gon and Gen, and also made my Mr Horse, Mint, for me. It’s really fast!」
The chronological order was disconnected, but from the fervent speech displayed by Hanna, she could hear that Jin cherished Hanna.
「Is that so? Father seems to take good care of Hanna-chan」
So, those words spontaneously spilled from the mouth of Reiko.
「I guess… so」
「Yes. That is so. Yesterday I was finally able to see Father, and had him finally repair my body that was in bad condition」
「Really?」
Hanna, who had been almost hogging Jin to herself, started feeling a little guilty once she knew that Reiko had been alone for a long time.
「Ri…ght… Reiko-oneechan would be lonely if she couldn’t meet Onii-chan… I would be too…」
Hanna recalled that she was lonely after losing her parents, up until she met Jin.
「I’m sorry. Somehow, it felt like Reiko-oneechan was going to take Jin-oniichan away…」
Then Reiko gently caressed Hanna’s head,
「It’s okay. Last night, Father had said it. 『There’s my promise with Hanna-chan』」
「Promise…」
He would stay in the village until Spring, Jin told her that.
「I see, so Onii-chan said that!」
Hanna’s face brightened, to her Reiko,
「Hanna-chan, would you become friends with me?」
said holding out her hand. Hanna stared at that hand for a little bit, and eventually returned a firm grasp with both hands,
「Un! Reiko-oneechan is my friend! My best regards, Onee-chan」
「Yes, Hanna-chan」
Jin smiled while quietly watching the situation between the two in the shadows of the workshop.
0/5000
「Aa มันรู้สึกดีของ nostalgic」กลางคืน กับฮันนา และมาร์ธาหลับ จิ 《Automata》 เรโกะกลับไป 《Magi เรือ Meister》 ฐาน สถานวิจัย「It ของสดใสแม้ว่าจะเป็นกลางคืน...มีโคมวิเศษ huh」พื้นที่สำคัญภายในสถานวิจัยจะตกแต่ง ด้วยโคมไฟมหัศจรรย์ และเนื่องจาก 《Automata》 ที่มีการทำการบำรุงรักษาขณะนี้ อุปกรณ์ของสถานวิจัยได้ทำงานอย่างเพียงพอที่ 《Automata》 ที่ได้ผ่านชีวิตของบริการ และมีครั้งเดียวยุบหน้าจิ จิแล้ว ทำการซ่อมแซม หรือค่อนข้างห้องมัน ด้วยเวทมนตร์เป็นเรโกะปัจจุบัน「Well จากนั้นจะเริ่มต้นด้วย จะฉันปรับรุ่นเรโกะ? 」「Is ที่ดี? 」「Aa จะในการดูแลของคุณในอนาคตหลังจากนี้... นอนมากกว่า there」「Okay ขอบคุณมาก much」ในห้องพักที่เรโกะถูกออกแบบ เรโกะวางบนม้านั่งเดียวกัน「I จะตัด temporarily」 อำนาจวิเศษของคุณ「Understood」เมื่อ 《Magic Drive》 หยุด การดำเนินการของเรโกะได้อย่างราบรื่นหยุดลง เนื่องจากจิแล้วมาขึ้นกับแผนการเกรดเรโกะในหัวของเขา เขาทันทีเก็บรวบรวมวัสดุ「Okay รูป good」ในบ้านมีจำนวนมากของ 《Mana Material》 ที่เก็บไว้ จากนั้น มีสองสวยงาม 《Magic Obsidian》 เขารับออกต่อไป เขาเอาออก 《Magic Quartz》 สองของพวกเขากันในสายตา การเชื่อมต่อพวกเขา เขาเขียนลง 《Magic Formula》 ที่เขากำหนด「Alright ตรวจหาวิเศษ และตรวจสอบชีวิต ไกล ขยาย วิสัยทัศน์ตอนกลางคืน ดู through」อีกครั้ง โดยเพิ่มคุณสมบัติไร้สาระ อัปเกรดเสร็จ จากนั้นมา「Somehow มันรู้สึกเหมือนบางส่วนมีรูปเล็กน้อย ฉันอาจเป็นดี 《Reinforce》 it」จิรู้สึกว่า รอยต่อของแขนและขาได้เล็กน้อยผม《Light 「The Silver》 ไม่ทันของเรโกะพลังงานหลังจากที่ทุก ฉันจะเปลี่ยนไป 《Light Mithril》」รูปร่างของกรอบสามารถด้านซ้ายเป็น เปลี่ยนเป็นวัสดุที่แข็งแรง เพิ่มเติม เคลือบ ด้วยฟิล์มบางของ Adamantite ในภายนอก นี้ อายุการใช้งานเพิ่มขึ้นหลายครั้ง「There มีกล้ามเนื้อมากเกินไปเนื่องจากผมในเวลาที่เร่งรีบ แต่ฉันเช่นอาจใช้โอกาสบาง strands ของ 《Magic Fibre》 ในการเพิ่มจำนวนของพวกเขา นี้ ควรเพิ่มความยืดหยุ่น และความทนทานที่ควร improve」เหมือนกับลวดสลิงโดยบิดลวดบางร่วมกันได้「I รู้สึกเหมือนวัสดุนี้ไม่ได้ที่นี่ก่อน...เอเอ เป็นปีกของ 《Sham Dragon》 เรโกะก็พ่ายแพ้ 《Magic Skin》 เหมาะสำหรับ skin」จินเสร็จทั้งหมดของการอัพเกรดจะต้องทำประมาณ 4 ชั่วโมง แม้ว่ารูปลักษณ์ภายนอกก็ไม่เปลี่ยนแปลงเลย insides สามารถกล่าวว่า ต้องเรโกะ 《Wake Up》, 「Alright ! 」⚑《Magic ที่เริ่ม Drive》 เธอทันทีตื่นเป็นมีอำนาจวิเศษพอใช้เวลานี้「Father」「Reiko วิธีของเงื่อนไขในการ? 」เรโกะมีค่า และที่ดินบนพื้น เดี๋ยว เธอย้ายน้อยเพื่อตรวจสอบสภาพของร่างกาย「It ของดี ขอขอบคุณคุณ much」 มากเธอกล่าวกับธนูดู 「I ดี จากนั้น เราจะกลับไป today」 วิลเลจเมื่อจิกล่าวว่า เรโกะ「Eh ไม่ได้คุณจะมาพักที่นี่? 」「No มีฉันสัญญากับฮันนา และสำคัญที่สุด มีอาหารหรือน้ำที่นี่ไม่...」จากคำของจิ เรโกะรับบางช็อต「T-ถูกต้อง... พ่อต้องกิน...」และเธอรู้สึกลง ในขณะที่จิมากว่า 《Automata》 ที่เพิ่มขึ้นเช่นความรู้สึก「Aa เนื่องจาก ที่เราจะไปและกลับระหว่างหมู่บ้านและที่นี่ คุณจะต้องปรับตัวให้อาศัยอยู่ใน environment」 นี้「...เอาล่ะ ฉัน best」 ของฉันโดย ใช้ 《Warp Gate》 จิ้นและเรโกะกลับไปหมู่บ้านไคน่า จิ้นเงียบ ๆ เล็ดรอดลงในเตียงของเขาเอง กับเรโกะยืนอยู่ด้านข้าง การที่เรโกะ จิน「Hey จะรู้สึกกระสับกระส่ายถ้าคุณยืน there」แต่เรโกะ「However เป็นเช่นนี้เพราะถ้าสิ่งที่น่ากลัวเกิดขึ้นกับพ่อ ยัง มันมีความจำเป็นเกี่ยวกับตัวเองด้วยผมทำไม่ tire」「Then มีน้อยมาก กรุณานั่ง chair」「But...」「Listen ให้อะไรฉัน say」「... understood」หลังจากนั้นการแลกเปลี่ยน จิ้นสุดท้ายได้นอนหลับสั้นเช้าวันถัดไปฮันนามาปลุกจิที่ overslept เนื่องจากไปปฏิบัติในคืนสุดท้าย แต่「Father is still sleeping」She was obstructed by Reiko. Hanna,「Move. Because breakfast is ready I need to wake up Onii-chan」「Please let him sleep for a little longer」「The food is done!」「Lack of sleep is not good for his health」「If he doesn’t eat, his stomach will be empty!」「… so noisy」Of course he would have no choice but to wake up with all the noise being made at the bedside.「Aa, it’s morning, huh. Hanna, did you come to wake me up?」「Un!」For some reason Hanna looked at Reiko with a face of triumph.「…」Reiko hanged her head.Jin got dressed and washed his face, then went to eat.「Good morning Jin. It’s rare that you would oversleep」It was rare that the Jin who was always an early riser to oversleep, Martha said.「Ee, there were various things I did till it was a little late」「Are you making something agaain? You really like to do that」Because Martha knew Jin liked manufacturing things, with those few words it ended.After breakfast.Hanna left to the yard after helping with the dishwashing. And, there awaited Reiko. Hanna avoided Reiko and went towards the workshop Jin would be in but then,「Hanna-chan, please wait」Reiko called out.「What? I’m going to the place where my Onii-chan is」「Could I talk to you a little?」「I have nothing to say to someone like you」Reiko held onto the cold Hanna,「It goes without saying. I want to hear a story about Father」「Onii-chan?」For matters regarding Jin, the Hanna who was about to leave stopped her feet.「Yes. Father immediately disappeared after he rebuilt me… because he disappeared, yesterday was the first time I talked with Father」「So that’s it…」Because of that confession, Hanna though Reiko was a little pitiful.「Hanna-chan, because you’ve lived together with Father for half a year, I think you know more about Father than me. Therefore please let me hear a story」With that said, Hanna’s will to refuse was broken, and decided to start with the somewhat boastful story.「… the first thing is that I was the one to find Jin-oniichan! When I went to the forest to pick up the leaves of the tea trees, Onii-chan had collapsed」「When Onii-chan saw me drawing the water, because it was difficult for me, he made a pump for me!」「Because he made a bicycle trailer for me, carrying the water became easier!」「He made me a tool to sieve the wheat so that I could eat delicious bread!」「For the stove, it has become easier to make meals. There is no need for firewood」「He made me a ball and handball, and also played a game of tag with me. Onii-chan is really kind」「He made the Golems Gon and Gen, and also made my Mr Horse, Mint, for me. It’s really fast!」The chronological order was disconnected, but from the fervent speech displayed by Hanna, she could hear that Jin cherished Hanna.「Is that so? Father seems to take good care of Hanna-chan」So, those words spontaneously spilled from the mouth of Reiko.「I guess… so」「Yes. That is so. Yesterday I was finally able to see Father, and had him finally repair my body that was in bad condition」「Really?」Hanna, who had been almost hogging Jin to herself, started feeling a little guilty once she knew that Reiko had been alone for a long time.「Ri…ght… Reiko-oneechan would be lonely if she couldn’t meet Onii-chan… I would be too…」Hanna recalled that she was lonely after losing her parents, up until she met Jin.「I’m sorry. Somehow, it felt like Reiko-oneechan was going to take Jin-oniichan away…」Then Reiko gently caressed Hanna’s head,「It’s okay. Last night, Father had said it. 『There’s my promise with Hanna-chan』」「Promise…」He would stay in the village until Spring, Jin told her that.「I see, so Onii-chan said that!」Hanna’s face brightened, to her Reiko,「Hanna-chan, would you become friends with me?」said holding out her hand. Hanna stared at that hand for a little bit, and eventually returned a firm grasp with both hands,「Un! Reiko-oneechan is my friend! My best regards, Onee-chan」「Yes, Hanna-chan」Jin smiled while quietly watching the situation between the two in the shadows of the workshop.
การแปล กรุณารอสักครู่..
「 AA มันรู้สึกดีนะ」
ตอนกลางคืนกับฮันนาและมาร์ธาหลับ จิน และ《ออโตมาตา》เรโกะกลับ《มาจิสเตอร์》งานฝีมือฐานศูนย์วิจัย .
「มันสดใสแม้เป็นคืน . . . . . . . มีโคมไฟมายากลเหรอ」
พื้นที่สำคัญภายในสถานที่ งานวิจัยจะถูกตกแต่งด้วยโคมไฟมายากล และเพราะ《ออโตมาตา》เคยทำบำรุงรักษาตลอดเวลาอุปกรณ์สถานที่วิจัย คือ การทำงานอย่างเพียงพอ .
เพราะที่ 《ออโตมาตา》ที่ผ่านมาของชีวิตราชการ เคยล้มลงตรงหน้าจิน จินแล้วซ่อมมันหรือมากกว่าการออกแบบด้วยเวทมนตร์ในปัจจุบัน เรโกะ
「แล้ว . . . . . . . เริ่มต้นด้วย จะอัพเกรด เรโกะ ? 」
「สบายดีมั้ย ? 」
「 AA , ฉันจะอยู่ในการดูแลของคุณในอนาคตหลังจากนี้ . . . . . . . นอนตรงนั้น」
「โอเค ขอบคุณมาก」
ในห้องเรโกะเป็น remodeled เรโกะวางลงบนม้านั่งเดียวกัน
「ฉันจะตัดพลังเวทย์ของคุณชั่วคราว」
「เข้าใจ」
เมื่อ《》ขับรถมายากลหยุด เรโกะดำเนินงานอย่างราบรื่น หยุด ตั้งแต่จินก็มากับการปรับแผนการให้เรโกะในหัวของเขา เขารีบเก็บวัสดุ .
「โอเค ดูดีนะ」
ในโกดังมีขนาดใหญ่ปริมาณของวัสดุ《มานะ》เก็บไว้ จากพวกเขา มี สอง สวย《มายากล Obsidian 》เขาเลือก .
หน้าเขาเอา《》ผลึกเวทมนตร์ , สองของพวกเขาร่วมกันสำหรับดวงตา เพื่อเชื่อมต่อพวกเขา เขาเขียนลง《อาคม》เขา devised .
「ก็ได้ เวทมนตร์ตรวจจับและตรวจสอบชีวิต ยังยาวไกลขยายเวลากลางคืน ดูผ่าน」
อีกครั้ง โดยการเพิ่มคุณสมบัติการอัพเกรดบ้าบอคอแตกเสร็จ จากนั้นอีกครั้ง
「เหมือนบางชิ้นส่วนต้องมีการเสื่อมโทรม ฉันอาจจะ《เสริมสร้าง》มัน」
จินรู้สึกว่าข้อต่อของแขนและขาเล็กน้อยเสียแล้ว 《
「ที่แสงเงิน》ไม่สามารถให้ทันกับเรโกะ พลังงาน หลังจากทั้งหมด ผมจะต้องเปลี่ยนเป็น《แสงมัชฌิม》」
รูปร่างของกรอบจะเป็นซ้าย เปลี่ยนเป็นวัสดุที่แข็งแกร่งซึ่งเคลือบด้วยฟิล์มบางของดามันไทในภายนอก กับนี้ ความทนทานเพิ่มขึ้นหลายครั้ง .
「มีกล้ามเนื้อมาก เพราะผมกำลังรีบเลย แต่ฉันอาจจะใช้โอกาสที่บางเส้น《》เส้นใยเวทมนตร์ที่จะเพิ่มจำนวนของพวกเขามีความยืดหยุ่นและทนทาน ควรเพิ่ม ควรปรับปรุง」
มันเหมือนสายเชือกทำจากลวดเหล็กบาง ๆบิดกัน .
「ผมรู้สึกว่าวัสดุนี้ไม่ได้มาที่นี่ก่อน . . . . . . . อ๊ะ มันเป็นปีกของมังกร《หลอกลวง》เรโกะก็พ่ายแพ้ การ《เมจิก ผิว》เป็นเพียงเหมาะสำหรับผิว」
จินเสร็จทั้งหมดของการอัพเกรดที่เขาต้องการจะทำใน 4 ชั่วโมงแม้ว่าลักษณะภายนอกไม่ได้เปลี่ยนแปลงเลย ข้างในจะมีการขับเคลื่อนขึ้น
「ก็ได้ เรโกะ 《ตื่น》 ! 」⚑
《ขับกล》รีสตาร์ท ทันทีที่เธอตื่นขึ้นมาอย่างมีพลังเพียงพอที่ใช้ในครั้งนี้ พ่อ」
「「เรโกะ เป็นไงบ้าง ? 」
เรโกะมีขึ้น และลงจอดบนพื้น สักพักเธอย้ายไปทีละนิด เพื่อตรวจสอบสภาพของร่างกายเธอ
「มันดีมาก ขอบคุณมาก」
เธอบอกกับโบว์ .
「ผมเห็นว่าดี แล้วเราก็จะกลับไปบ้านวันนี้」
เมื่อจินกล่าว เรโกะ ,
「เอ๊ะ ? คุณไม่ได้กำลังจะมาพักที่นี่ 」
「ไม่ มีสัญญากับ ฮันน่า และที่สำคัญ ไม่มีน้ำหรืออาหารที่นี่ . . . . . . . 」
จาก จิน เป็นคำเรโกะที่ได้รับบางช็อต
「นั่นแหละ . . . . . . . พ่อต้องกิน . . . . . . . 」
และเธอรู้สึกลง ในขณะที่จินแปลกใจว่า《ออโตมาตา》โตขึ้นความรู้สึกดังกล่าว ,
「 AA เพราะการที่เราจะไปกลับระหว่างบ้านและที่นี่คุณจะต้องปรับการใช้ชีวิตในสภาพแวดล้อม「」
. . . . . . . โอเค ผมจะทำที่ดีที่สุด」ของฉันดังนั้นการใช้《》 Warp Gate , จินและเรย์โกะกลับไปไก่นา วิลเลจจินเงียบ ๆเล็ดรอดเข้ามาในเตียงของเขาเอง กับเรโกะที่ยืนอยู่ข้างๆมัน กับเรโกะ จิน
「นี่ ผมจะรู้สึกหงุดหงิดถ้าคุณยืน」
แต่เรโกะ 「อย่างไรก็ตาม นี้เป็น เพราะหากมีเรื่องร้ายเกิดขึ้นกับพ่อ นอกจากนี้ก็ไม่จำเป็นที่จะต้องกังวลกับตัวเองฉันเป็นฉันไม่ยาง」
「แล้วเป็นอย่างน้อยที่สุด นั่งบนเก้าอี้」「
แต่ . . . . . . . 」「ฟังสิ่งที่ผมพูด」
「 . . . เข้าใจ」
หลังจากการแลกเปลี่ยนดังกล่าว จินก็ได้นอนสั้น
เช้าวันถัดไป .
ฮันนามาตื่นจินที่ตื่นสายเนื่องจากจะปฏิบัติการเมื่อคืน แต่ . . . . .
「พ่อยังคงนอน」
เธอถูกขัดขวางโดย เรโกะ แฮนน่า ,
「ย้าย เพราะอาหารเช้าพร้อมแล้วฉันต้องตื่นมาโอนี่จัง」
「โปรดปล่อยให้เขานอนต่ออีกหน่อย」
「อาหารเสร็จเรียบร้อยแล้ว 」
「ขาดการนอนหลับไม่ดีสำหรับเขา」
สุขภาพ「ถ้าเขาไม่กิน ท้องจะว่าง 」「เสียงดัง」
. . . . . . . แน่นอน เขาจะไม่มีทางเลือก แต่ที่จะตื่นขึ้นมาด้วยเสียงที่ถูกทำที่ข้างเตียง .
「 AA มันเช้าแล้วเหรอ แฮนน่า เธอมาเพื่อปลุกฉัน 」
「อุน 」
เหตุผลที่ฮันนามองเรโกะด้วยสีหน้าแห่งชัยชนะได้ 「
. . . . . . . 」เรโกะแขวนหัวของเธอ .
จินแต่งตัวและล้างหน้าของเขา แล้ว ไปกิน
「อรุณสวัสดิ์ จิน ของหายากที่คุณจะเพลิน」
ยากว่าจินที่มักจะเป็นคนตื่นเช้า นอนตื่นสาย มาร์ธาพูด
「 อี มีหลายอย่างที่ผมทำจนมันสายไป」
「คุณทำอะไร agaain ? คุณชอบทำแบบนั้น」
เพราะมาร์ธารู้ว่าจินชอบการผลิตสิ่งกับคำไม่กี่คำ จบ
หลังจากอาหารเช้า .
แฮนซ้ายสนาม หลังจากที่ช่วย กับเด็กล้างจาน และ มีขึ้น เรโกะ แฮนน่าหลีกเลี่ยง เรโกะ และไปต่อโรง จินจะอยู่แล้ว
「แฮนน่า ชาน กรุณารอ」
「เรโกะที่เรียกออกมา อะไร ? ฉันกำลังจะไปที่ที่ผมโอนี่จังเป็น」
「ขอคุยด้วยหน่อยได้มั้ย ? 」
「ผมไม่มีอะไรต้องพูดกับใครสักคนที่เหมือนคุณ 」
ตอนกลางคืนกับฮันนาและมาร์ธาหลับ จิน และ《ออโตมาตา》เรโกะกลับ《มาจิสเตอร์》งานฝีมือฐานศูนย์วิจัย .
「มันสดใสแม้เป็นคืน . . . . . . . มีโคมไฟมายากลเหรอ」
พื้นที่สำคัญภายในสถานที่ งานวิจัยจะถูกตกแต่งด้วยโคมไฟมายากล และเพราะ《ออโตมาตา》เคยทำบำรุงรักษาตลอดเวลาอุปกรณ์สถานที่วิจัย คือ การทำงานอย่างเพียงพอ .
เพราะที่ 《ออโตมาตา》ที่ผ่านมาของชีวิตราชการ เคยล้มลงตรงหน้าจิน จินแล้วซ่อมมันหรือมากกว่าการออกแบบด้วยเวทมนตร์ในปัจจุบัน เรโกะ
「แล้ว . . . . . . . เริ่มต้นด้วย จะอัพเกรด เรโกะ ? 」
「สบายดีมั้ย ? 」
「 AA , ฉันจะอยู่ในการดูแลของคุณในอนาคตหลังจากนี้ . . . . . . . นอนตรงนั้น」
「โอเค ขอบคุณมาก」
ในห้องเรโกะเป็น remodeled เรโกะวางลงบนม้านั่งเดียวกัน
「ฉันจะตัดพลังเวทย์ของคุณชั่วคราว」
「เข้าใจ」
เมื่อ《》ขับรถมายากลหยุด เรโกะดำเนินงานอย่างราบรื่น หยุด ตั้งแต่จินก็มากับการปรับแผนการให้เรโกะในหัวของเขา เขารีบเก็บวัสดุ .
「โอเค ดูดีนะ」
ในโกดังมีขนาดใหญ่ปริมาณของวัสดุ《มานะ》เก็บไว้ จากพวกเขา มี สอง สวย《มายากล Obsidian 》เขาเลือก .
หน้าเขาเอา《》ผลึกเวทมนตร์ , สองของพวกเขาร่วมกันสำหรับดวงตา เพื่อเชื่อมต่อพวกเขา เขาเขียนลง《อาคม》เขา devised .
「ก็ได้ เวทมนตร์ตรวจจับและตรวจสอบชีวิต ยังยาวไกลขยายเวลากลางคืน ดูผ่าน」
อีกครั้ง โดยการเพิ่มคุณสมบัติการอัพเกรดบ้าบอคอแตกเสร็จ จากนั้นอีกครั้ง
「เหมือนบางชิ้นส่วนต้องมีการเสื่อมโทรม ฉันอาจจะ《เสริมสร้าง》มัน」
จินรู้สึกว่าข้อต่อของแขนและขาเล็กน้อยเสียแล้ว 《
「ที่แสงเงิน》ไม่สามารถให้ทันกับเรโกะ พลังงาน หลังจากทั้งหมด ผมจะต้องเปลี่ยนเป็น《แสงมัชฌิม》」
รูปร่างของกรอบจะเป็นซ้าย เปลี่ยนเป็นวัสดุที่แข็งแกร่งซึ่งเคลือบด้วยฟิล์มบางของดามันไทในภายนอก กับนี้ ความทนทานเพิ่มขึ้นหลายครั้ง .
「มีกล้ามเนื้อมาก เพราะผมกำลังรีบเลย แต่ฉันอาจจะใช้โอกาสที่บางเส้น《》เส้นใยเวทมนตร์ที่จะเพิ่มจำนวนของพวกเขามีความยืดหยุ่นและทนทาน ควรเพิ่ม ควรปรับปรุง」
มันเหมือนสายเชือกทำจากลวดเหล็กบาง ๆบิดกัน .
「ผมรู้สึกว่าวัสดุนี้ไม่ได้มาที่นี่ก่อน . . . . . . . อ๊ะ มันเป็นปีกของมังกร《หลอกลวง》เรโกะก็พ่ายแพ้ การ《เมจิก ผิว》เป็นเพียงเหมาะสำหรับผิว」
จินเสร็จทั้งหมดของการอัพเกรดที่เขาต้องการจะทำใน 4 ชั่วโมงแม้ว่าลักษณะภายนอกไม่ได้เปลี่ยนแปลงเลย ข้างในจะมีการขับเคลื่อนขึ้น
「ก็ได้ เรโกะ 《ตื่น》 ! 」⚑
《ขับกล》รีสตาร์ท ทันทีที่เธอตื่นขึ้นมาอย่างมีพลังเพียงพอที่ใช้ในครั้งนี้ พ่อ」
「「เรโกะ เป็นไงบ้าง ? 」
เรโกะมีขึ้น และลงจอดบนพื้น สักพักเธอย้ายไปทีละนิด เพื่อตรวจสอบสภาพของร่างกายเธอ
「มันดีมาก ขอบคุณมาก」
เธอบอกกับโบว์ .
「ผมเห็นว่าดี แล้วเราก็จะกลับไปบ้านวันนี้」
เมื่อจินกล่าว เรโกะ ,
「เอ๊ะ ? คุณไม่ได้กำลังจะมาพักที่นี่ 」
「ไม่ มีสัญญากับ ฮันน่า และที่สำคัญ ไม่มีน้ำหรืออาหารที่นี่ . . . . . . . 」
จาก จิน เป็นคำเรโกะที่ได้รับบางช็อต
「นั่นแหละ . . . . . . . พ่อต้องกิน . . . . . . . 」
และเธอรู้สึกลง ในขณะที่จินแปลกใจว่า《ออโตมาตา》โตขึ้นความรู้สึกดังกล่าว ,
「 AA เพราะการที่เราจะไปกลับระหว่างบ้านและที่นี่คุณจะต้องปรับการใช้ชีวิตในสภาพแวดล้อม「」
. . . . . . . โอเค ผมจะทำที่ดีที่สุด」ของฉันดังนั้นการใช้《》 Warp Gate , จินและเรย์โกะกลับไปไก่นา วิลเลจจินเงียบ ๆเล็ดรอดเข้ามาในเตียงของเขาเอง กับเรโกะที่ยืนอยู่ข้างๆมัน กับเรโกะ จิน
「นี่ ผมจะรู้สึกหงุดหงิดถ้าคุณยืน」
แต่เรโกะ 「อย่างไรก็ตาม นี้เป็น เพราะหากมีเรื่องร้ายเกิดขึ้นกับพ่อ นอกจากนี้ก็ไม่จำเป็นที่จะต้องกังวลกับตัวเองฉันเป็นฉันไม่ยาง」
「แล้วเป็นอย่างน้อยที่สุด นั่งบนเก้าอี้」「
แต่ . . . . . . . 」「ฟังสิ่งที่ผมพูด」
「 . . . เข้าใจ」
หลังจากการแลกเปลี่ยนดังกล่าว จินก็ได้นอนสั้น
เช้าวันถัดไป .
ฮันนามาตื่นจินที่ตื่นสายเนื่องจากจะปฏิบัติการเมื่อคืน แต่ . . . . .
「พ่อยังคงนอน」
เธอถูกขัดขวางโดย เรโกะ แฮนน่า ,
「ย้าย เพราะอาหารเช้าพร้อมแล้วฉันต้องตื่นมาโอนี่จัง」
「โปรดปล่อยให้เขานอนต่ออีกหน่อย」
「อาหารเสร็จเรียบร้อยแล้ว 」
「ขาดการนอนหลับไม่ดีสำหรับเขา」
สุขภาพ「ถ้าเขาไม่กิน ท้องจะว่าง 」「เสียงดัง」
. . . . . . . แน่นอน เขาจะไม่มีทางเลือก แต่ที่จะตื่นขึ้นมาด้วยเสียงที่ถูกทำที่ข้างเตียง .
「 AA มันเช้าแล้วเหรอ แฮนน่า เธอมาเพื่อปลุกฉัน 」
「อุน 」
เหตุผลที่ฮันนามองเรโกะด้วยสีหน้าแห่งชัยชนะได้ 「
. . . . . . . 」เรโกะแขวนหัวของเธอ .
จินแต่งตัวและล้างหน้าของเขา แล้ว ไปกิน
「อรุณสวัสดิ์ จิน ของหายากที่คุณจะเพลิน」
ยากว่าจินที่มักจะเป็นคนตื่นเช้า นอนตื่นสาย มาร์ธาพูด
「 อี มีหลายอย่างที่ผมทำจนมันสายไป」
「คุณทำอะไร agaain ? คุณชอบทำแบบนั้น」
เพราะมาร์ธารู้ว่าจินชอบการผลิตสิ่งกับคำไม่กี่คำ จบ
หลังจากอาหารเช้า .
แฮนซ้ายสนาม หลังจากที่ช่วย กับเด็กล้างจาน และ มีขึ้น เรโกะ แฮนน่าหลีกเลี่ยง เรโกะ และไปต่อโรง จินจะอยู่แล้ว
「แฮนน่า ชาน กรุณารอ」
「เรโกะที่เรียกออกมา อะไร ? ฉันกำลังจะไปที่ที่ผมโอนี่จังเป็น」
「ขอคุยด้วยหน่อยได้มั้ย ? 」
「ผมไม่มีอะไรต้องพูดกับใครสักคนที่เหมือนคุณ 」
การแปล กรุณารอสักครู่..
ภาษาอื่น ๆ
การสนับสนุนเครื่องมือแปลภาษา: กรีก, กันนาดา, กาลิเชียน, คลิงออน, คอร์สิกา, คาซัค, คาตาลัน, คินยารวันดา, คีร์กิซ, คุชราต, จอร์เจีย, จีน, จีนดั้งเดิม, ชวา, ชิเชวา, ซามัว, ซีบัวโน, ซุนดา, ซูลู, ญี่ปุ่น, ดัตช์, ตรวจหาภาษา, ตุรกี, ทมิฬ, ทาจิก, ทาทาร์, นอร์เวย์, บอสเนีย, บัลแกเรีย, บาสก์, ปัญจาป, ฝรั่งเศส, พาชตู, ฟริเชียน, ฟินแลนด์, ฟิลิปปินส์, ภาษาอินโดนีเซี, มองโกเลีย, มัลทีส, มาซีโดเนีย, มาราฐี, มาลากาซี, มาลายาลัม, มาเลย์, ม้ง, ยิดดิช, ยูเครน, รัสเซีย, ละติน, ลักเซมเบิร์ก, ลัตเวีย, ลาว, ลิทัวเนีย, สวาฮิลี, สวีเดน, สิงหล, สินธี, สเปน, สโลวัก, สโลวีเนีย, อังกฤษ, อัมฮาริก, อาร์เซอร์ไบจัน, อาร์เมเนีย, อาหรับ, อิกโบ, อิตาลี, อุยกูร์, อุสเบกิสถาน, อูรดู, ฮังการี, ฮัวซา, ฮาวาย, ฮินดี, ฮีบรู, เกลิกสกอต, เกาหลี, เขมร, เคิร์ด, เช็ก, เซอร์เบียน, เซโซโท, เดนมาร์ก, เตลูกู, เติร์กเมน, เนปาล, เบงกอล, เบลารุส, เปอร์เซีย, เมารี, เมียนมา (พม่า), เยอรมัน, เวลส์, เวียดนาม, เอสเปอแรนโต, เอสโทเนีย, เฮติครีโอล, แอฟริกา, แอลเบเนีย, โคซา, โครเอเชีย, โชนา, โซมาลี, โปรตุเกส, โปแลนด์, โยรูบา, โรมาเนีย, โอเดีย (โอริยา), ไทย, ไอซ์แลนด์, ไอร์แลนด์, การแปลภาษา.
- Training individuals to drive in a more
- In Thailand there is an occupation agric
- I am currently a 4th year student in the
- ฉันมีความคิดว่า การออกเดินทางไปท่องเที่ย
- อยู่ไกลจาก อำเภอท่าใหม่ 13 กิโลเมตร
- ฉันรักเธอ
- ineffective
- old man
- But I like to read moreAre you hot in a
- เราสามารถทำได้เพียงแค่นี้
- นักศึกษาฝึกงาน
- ฉันรักเธอ
- ฉันไม่ค่อยได้คุยกับเขา
- and 78.6 and yellowness decreased from 1
- อย่าแกล้งน้องสิ
- In this paper we propose
- นักศึกษาฝึกงาน
- This process continues until we
- คุณอาจจะได้เป็นนักแต่งเป็นที่เก่งที่สุดก
- brandlarm
- Please sing a song again
- McDonald's Japan sales have been devasta
- Training individuals to drive in a more
- McDonald's Japan sales have been devasta
