AbstractRapeseed meal (RSM) and whe

Abstract
Rapeseed meal (RSM) and wheat dried distillers grains with solubles (DDGS) are byproducts which may be incorporated into pig diets. However, in comparison with wheat and soyabean meal, higher non-starch polysaccharide (NSP) content in RSM and DDGS may impose dietary limitations. Two 2 × 2 factorial experiments were conducted to investigate the interaction between xylanase (0 vs. 200 mg/kg) and protease (0 vs. 200 mg/kg) enzyme supplementation on (1) growth performance and carcass characteristics, and (2) apparent ileal (AID) and total tract nutrient digestibility (ATTD), manure gaseous emissions in grower–finisher pigs. In experiment 1, to assess growth performance, 128 pigs (body weight (BW), 34.2 ± 2.1 kg; n = 32) were allocated to one of four treatments based on a basal diet containing DDGS (300 g/kg) and RSM (210 g/kg): (1) basal diet; (2) basal diet plus 200 mg/kg protease enzyme; (3) basal diet plus 200 mg/kg xylanase enzyme; (4) basal diet plus 200 mg/kg protease and 200 mg/kg xylanase enzymes. In experiment 1, pigs offered diets supplemented with protease had a lower ADG (P

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

นามธรรม
อาหารเรพซีด (RSM) และธัญพืช distillers ข้าวสาลีแห้งกับ solubles (DDGS) เป็นพลอยซึ่งอาจรวมอยู่ในอาหารสุกร อย่างไรก็ตาม เมื่อเปรียบเทียบกับข้าวสาลีและ soyabean อาหาร สูงไม่ใช่แป้ง polysaccharide (NSP) เนื้อหาใน RSM และ DDGS อาจกำหนดน้ำหนัก ได้ดำเนินการทดลองแฟก 2 × 2 2 การตรวจสอบการโต้ตอบระหว่างไซลาเนส (เทียบกับ 0 200 mg/kg) และรติเอส (0 เทียบกับ 200 mg/kg) แห้งเสริมเอนไซม์ในประสิทธิภาพการทำงาน (1) เจริญเติบโต และ ลักษณะซาก และ ileal (2) ชัดเจน (ช่วย) และทางเดินรวมธาตุอาหาร digestibility (ATTD), มูลเป็นต้นการปล่อยในสุกร grower – อุปกรณ์ ในการทดสอบ 1 ในการประเมินประสิทธิภาพการเจริญเติบโต สุกร 128 (ร่างกายน้ำหนัก (BW), 34.2 ± 2.1 กก. n = 32) ถูกปันส่วนตามอาหารโรค DDGS (300 g/kg) และ RSM (210 g/kg) รักษาสี่อย่างใดอย่างหนึ่ง: อาหารโรค (1) (2) โรคอาหารรวม 200 มก./กก.รติเอสเอนไซม์ (3) โรคอาหารรวมทั้งเอนไซม์ไซลาเนส 200 มก./กก. (4) โรคอาหาร บวก 200 มก./กก.รติเอส และเอนไซม์ไซลาเนส 200 มก./กก. ในการทดลองที่ 1 สุกรให้อาหารเสริมกับรติเอสมี ADG ล่าง (P < 0001) ระหว่างปลูกรวมและอุปกรณ์ ระยะเวลา (d 0-ฆ่า) เปรียบเทียบกับสุกรนำเสนออาหาร โดยรติเอส มีการโต้ตอบระหว่างแห้งเสริมระยะ รติเอส และไซลาเนสใน ADFI เติบโต (P < 0.01) และ BW (P < 0.01) ระยะสิ้น (d 28-ฆ่า), สุกรนำเสนออาหารที่ประกอบด้วยไซลาเนสและรติเอสมี BW ลดลงเมื่อเทียบกับสุกรที่นำเสนออาหารเฉพาะรติเอสหรือไซลาเนสและ ADFI ลดลง อย่างไรก็ตาม นี้โต้ตอบได้ไม่ชัดช่วงเติบโต (0-28 d) ในการทดลอง 2 สุกรเพศชายทั้งหมด 24 (BW 78 ± 2.3 กิโลกรัม n = 6), ในลังเผาผลาญ และนำเสนออาหารเหมือนกับในการทดลอง 1 มีการโต้ตอบระหว่างไซลาเนสและรติเอส (P < 0.05) บนความช่วยเหลือของ GE อาหารที่ประกอบด้วยเฉพาะรติเอสได้เพิ่มความช่วยเหลือของ GE เมื่อเทียบกับโรคสุกรเลี้ยงดู อย่างไรก็ตาม ความช่วยเหลือของ GE ลดเมื่อรติเอสถูกรวมกับไซลาเนส อาหารที่ประกอบด้วยไซลาเนสลดปล่อยกลิ่นมูลเปรียบเทียบกับอาหารโดยไซลาเนส (598 เทียบกับ OuE 1306/m3 P < 0.05) ในสรุป รติเอสเพิ่มความช่วยเหลือของ GE และไซลาเนสลดปล่อยก๊าซกลิ่นมูล แต่ประสิทธิภาพไม่เจริญเติบโตดีขึ้นเอนไซม์ของสุกร grower อุปกรณ์นำเสนออาหารตาม RSM และ DDGS

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บทคัดย่อ
กากเรพซีด (RSM) และข้าวสาลีธัญพืชกลั่นแห้งกับ Solubles (DDGS) เป็นสารซึ่งอาจจะรวมอยู่ในอาหารสุกร อย่างไรก็ตามเมื่อเทียบกับข้าวสาลีและกากถั่วเหลือง polysaccharide ไม่แป้งสูง (NSP) เนื้อหาใน RSM และ DDGS อาจกำหนดข้อ จำกัด การบริโภคอาหาร สอง 2 × 2 ปัจจัยการทดลองได้ดำเนินการตรวจสอบการมีปฏิสัมพันธ์ระหว่างไซลาเนส (0 เทียบกับ 200 mg / kg) และโปรตีเอส (0 เทียบกับ 200 mg / kg) การเสริมเอนไซม์ใน (1) การเจริญเติบโตและลักษณะซากและ (2) ileal ชัดเจน (AID) และรวมการย่อยสารอาหารทางเดิน (ATTD) ปุ๋ยการปล่อยก๊าซในสุกรปลูกหมัดเด็ด การทดลองที่ 1 การประเมินการเจริญเติบโต 128 หมู (น้ำหนักตัว (BW) 34.2 ± 2.1 กิโลกรัม; n = 32) ได้รับการจัดสรรให้กับหนึ่งในสี่ของการรักษาขึ้นอยู่กับอาหารพื้นฐานที่มี DDGS (300 กรัม / กิโลกรัม) RSM ( 210 กรัม / กิโลกรัม): (1) อาหารพื้นฐาน; (2) อาหารพื้นฐานที่ผสม 200 mg / เอนไซม์โปรติเอสกิโลกรัม; (3) อาหารพื้นฐานที่ผสม 200 mg / kg เอนไซม์ไซลาเนส; (4) อาหารพื้นฐานที่ผสม 200 mg / kg โปรติเอสและ 200 mg / kg เอนไซม์ไซลาเนส ในการทดลองที่ 1, หมูเสนออาหารเสริมด้วยโปรติเอสมี ADG ต่ำกว่า (P <0.001) ในระหว่างการปลูกรวมและระยะเวลาการหมัดเด็ด (ง 0-ฆ่า) เมื่อเทียบกับสุกรอาหารโดยไม่ต้องเสนอโปรติเอส มีปฏิสัมพันธ์ระหว่างขั้นตอนการเจริญเติบโตโปรติเอสและการเสริมเอนไซม์ใน ADFI (p <0.01) และ BW (p <0.01) ในระหว่างขั้นตอนการตกแต่ง (ง 28 ฆ่า), หมูเสนออาหารที่มีทั้งไซลาเนสและโปรตีเอสได้ ADFI ลดลงและลดลงเมื่อเทียบกับ BW หมูเสนอน้ำย่อยหรือเอนไซม์อาหารเท่านั้น แต่การทำงานร่วมกันนี้ไม่เห็นได้ชัดในช่วงระยะเวลาการเจริญเติบโต (d 0-28) ในการทดลองที่ 2, 24 ทั้งชายหมู (BW 78 ± 2.3 กิโลกรัม; n = 6) กำลังอยู่ในลังการเผาผลาญอาหารและเสนอขายอาหารเหมือนกับที่ใช้ในการทดลอง 1 มีปฏิสัมพันธ์ระหว่างไซลาเนสและโปรตีเอส (P <0.05) เมื่อวันที่ ความช่วยเหลือของจีอี อาหารที่มีโปรติเอสมีเพียง AID ที่เพิ่มขึ้นของจีอีเมื่อเทียบกับฐานที่เลี้ยงสุกร; แต่ความช่วยเหลือของจีอีลดลงเมื่อโปรติเอสได้ร่วมกับไซลาเนส อาหารที่มีเอนไซม์ช่วยลดการปล่อยก๊าซปุ๋ยกลิ่นเมื่อเทียบกับอาหารโดยไม่ต้องไซลาเนส (598 เทียบกับ 1306 OUE / m3; P <0.05) สรุปได้ว่าโปรติเอสที่เพิ่มขึ้นช่วยของจีอีและไซลาเนสลดการปล่อยกลิ่นปุ๋ย, การเจริญเติบโต แต่เอนไซม์ไม่ดีขึ้นของผู้ปลูกหมูหมัดเด็ดอาหารให้อยู่บนพื้นฐานของ RSM และ DDGS

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

นามธรรม
เรพซีดมื้อ ( RSM ) ข้าวสาลีอบแห้งและการกลั่นธัญพืชกับ solubles ( DDGs ) เป็นผลพลอยได้ซึ่งอาจจะรวมอยู่ในอาหารหมู อย่างไรก็ตาม ในการเปรียบเทียบกับ ข้าวสาลี และถั่วเหลืองอาหาร , โนนสูง แป้ง พอลิแซ็กคาไรด์ ( NSP ) เนื้อหาใน RSM DDGs อาจจะกําหนดข้อจำกัดและอาหาร 2 × 2 การทดลองการทดลองเพื่อศึกษาปฏิสัมพันธ์ระหว่างไซลาเนส ( 0 vs .200 มก. / กก. ) และโปรติเอส ( 0 และ 200 มก. / กก. ) เอ็นไซม์ ( 1 ) การเจริญเติบโตและลักษณะซาก และ ( 2 ) แจ้ง ileal ( ช่วยเหลือ ) และรวมระบบการย่อยได้ ( attd ) , การปล่อยก๊าซฯ สามารถปลูกในมูลสุกร ในการทดลองที่ 1 เพื่อศึกษาการเจริญเติบโต คุณหมู ( น้ำหนักตัว ( BW ) 34.2 ± 2.1 กิโลกรัมn = 32 ) ถูกจัดสรรไปหนึ่งในสี่ของการรักษาขึ้นอยู่กับอาหารสูตรอาหารที่มี DDGs ( 300 กรัม / กก. ) และ RSM ( 210 กรัม / กก. ) ( 1 ) อาหาร ( 2 ) อาหารฐานบวก 200 mg / kg เอนไซม์โปรติเอส ( 3 ) อาหารฐานบวก 200 mg / kg เอนไซม์เอนไซม์ ( 4 ) สูตรอาหารเพิ่ม 200 มิลลิกรัม / กิโลกรัม โปรตีนและเอนไซม์ไซลาเนส 200 mg / kg . ในการทดลองที่ 1 หมูเสนออาหารเสริมด้วยเอนไซม์โปรติเอสมีอัตราการเจริญเติบโตลดลง ( p < 0001 ) ระหว่างผู้ปลูกรวมกันและทำให้ระยะเวลา ( D 0-slaughter ) เมื่อเปรียบเทียบกับสุกรได้รับอาหารโดยไม่ต้องโปรติเอส มีปฏิสัมพันธ์ระหว่างระยะเจริญเติบโต และเอนไซม์ โปรเสริม adfi ( P < 0.01 ) และน้ำหนักตัว ( p < 0.01 ) ระหว่างการขั้นตอน ( D 28 ฆ่า )สุกรได้รับอาหารที่มีเอนไซม์และโปรตีนทั้งสองให้มี adfi ลดลงและลดลงเมื่อเทียบกับน้ำหนักตัวสุกรเสนอโปรเนสเท่านั้น หรืออาหาร อย่างไรก็ตาม ปฏิสัมพันธ์นี้ไม่ได้ปรากฏชัดในช่วง 0 D ( 28 ) ในการทดลองที่ 2 24 ทั้งสุกรเพศผู้ ( น้ำหนักตัว 78 ± 2.3 กิโลกรัม ; n = 6 ) , ตั้งอยู่ในการเผาผลาญลังและเสนออาหารเหมือนที่ในการทดลองที่ 1มีปฏิสัมพันธ์ระหว่างไซลาเนส และโปรติเอส ( P < 0.05 ) ในการช่วยเหลือของ GE อาหารที่มีโปรตีนมีเพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับความช่วยเหลือของ GE แรกเริ่มเลี้ยงหมู อย่างไรก็ตาม ความช่วยเหลือของ GE ลดลงเมื่อโปรตีนถูกรวมกับเนส . อาหารที่ประกอบด้วยเอนไซม์ลดกลิ่นมูลการเปรียบเทียบกับอาหารโดยไซลาเนส ( 598 vs จะ Oue / m3 ; P < 0.05 ) สรุปโปรเพิ่มความช่วยเหลือของ GE และลดกลิ่นมูล ปล่อยเอนไซม์และเอนไซม์ดีขึ้น อย่างไรก็ตามการเจริญเติบโตของสุกรได้รับอาหารจากผู้ปลูกรุ่น RSM กับ DDGs .