The present study showed no signifi

The present study showed no significant differences
between the ratings of patient and staff
attitudes of overall health promotion, but significant
differences in all four subscales as well
as in some individual items. It is interesting that
the subscale of empowerment was rated as the
most important aspect of health promotion
intervention by both patients and staff, and that
staff reported significantly higher scores for this
subscale. This is commensurate with the
description of health promotion by the World
Health Organization that includes the principles
of participation, self-determination and empowerment
as being essential, in particular within
the mental health field (World Health
Organisation, 1984, 1986, 2004). These findings
are interesting regarding the value of empowerment
approaches in health promotion interventions
within health care services, which has not
been highlighted in findings from other research
studies in this field. Health promotion in clinical
practice seems to focus more on information
and education in order to promote a healthier
behavior and way of life than on emphasizing
efforts to strengthen the patients’ own perspective
on positive aspects of health (Berg et al.,
2005; Markle-Reid et al., 2006; Whitehead,
2006; Casey, 2007; Irvine, 2007; Kelley and
Abraham, 2007). An empowerment approach,
which embraces a dialogue and a collaborative
relationship as well as the consumers’ involvement in decision-making about their services,
is a powerful predictor of recovery and
positive mental health outcomes in chronically
ill patients (Lecomte et al., 1999; Link et al.,
2001; Crane-Ross et al., 2006; Roth and
Crane-Ross, 2002; Wallerstein, 2006).
Patients reported significantly higher scores
than staff in the subscales alliance and educational
support, as well as in six items included
in these subscales. It is already known that the
alliance is foundational to the delivery of
mental health care (McGuire et al., 2001) and
that the patients’ satisfaction with their relationship
to the staff is strongly related to improved
health outcome (McCabe and Priebe, 2004) as
well as their satisfaction with the mental health
care they receive (Bjo¨rkman et al., 1995;
Johansson and Eklund, 2003; Schro¨ der et al.,
2006). One consideration is that alliance and
empowerment sometimes reflect two sides of
the same issue because staff may consider the
concrete method or intervention as more
central while patients may consider the experience
of being regarded as an equal person as
the most important issue. The finding that
patients rated educational support significantly
higher than staff as well as a desire to get
support to see new possibilities and to
get knowledge about what they could do to feel
better, raises some issues. Previous studies have
shown that patients describe compassion and
interest from staff as essential, but without the
investment and actions to help the patient to
solve problems and achieve stated or implied
goals, the relationship was not perceived as
restorative (Shatell et al., 2007). Patients need
the kind of information and educational support
in an interactive manner in order to develop
their own ability in decision-making and self
empowerment (Svedberg et al., 2003; Ha¨to¨ nen
et al., 2008; Svedberg et al., 2008). The quality
of a health educator’s work is not to be evaluated
by its effectiveness in changing people’s
behavior but by whether these people find the
dialogue valuable in helping them to shape
their own crucial values and decisions concerning
how to live their lives (Buchanan, 2006).
This becomes problematic when health education
is based on an expert authority
disease-oriented model where one of the paradoxes
is the degree of voluntarism or free
choice (Whitehead, 2006; Casey, 2007). It has
been stated that staff might believe that health
education is the same as giving information and
that successful health promotion is when the
client follows the advice given from the staff
(Naidoo and Wills, 2000; Whitehead, 2003). The
findings from the present study show that health
education focuses on positive dimensions of
health, promotion of the individuals’ knowledge
and ability for decision-making is the most vital
part of an overall broad health promotion strategy.
However, educational support is an important
issue in health promotion because lack of
knowledge and relevant information about care
leads to powerlessness and limits the patient’s
possibilities for self-determination (Nordgren
and Fridlund, 2001). This is important because
powerlessness is known to be key risk factor for
ill health (Wallerstein 1992; Fitzsimons and
Fuller, 2002).
The main aspects of health promotion are
described as education, alliance and empowerment
(Nutbeam, 1998) which is in line with the
findings of this study. The subscale practical
support was not rated as central by either
patients or staff, but staff reported significantly
higher scores than patients did regarding this
subscale. The subscale practical support only
includes one item and needs further clarification.
However, researchers have urged that
some problems are best-served through action-
oriented interventions as finding work, financial
aid, housing and medication, situations
where merely talk or interaction-oriented
interventions are not enough (Shatell et al.,
2007).

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การศึกษาครั้งนี้แสดงให้เห็นว่าไม่มีความแตกต่างระหว่างการจัดอันดับของผู้ป่วยและเจ้าหน้าที่ทัศนคติของการส่งเสริมสุขภาพโดยรวมแต่มีความหมายที่แตกต่างกันในทั้งสี่ subscales เช่นเดียวกับในแต่ละรายการบาง เป็นที่น่าสนใจว่าsubscale เพิ่มขีดความสามารถในการได้รับการจัดอันดับให้เป็นที่สิ่งสำคัญที่สุดของการส่งเสริมสุขภาพการแทรกแซงโดยผู้ป่วยทั้งสองและพนักงานและพนักงานรายงานคะแนนที่สูงกว่าอย่างมีนัยสำคัญในการนี้subscale นี่คือความที่มีรายละเอียดของการส่งเสริมสุขภาพโดย World องค์การอนามัยที่มีหลักการมีส่วนร่วมของความมุ่งมั่นในตนเองและเพิ่มขีดความสามารถในฐานะที่เป็นสิ่งสำคัญโดยเฉพาะอย่างยิ่งภายในสุขภาพจิตฟิลด์(อนามัยโลกองค์การ 1984, 1986, 2004) การค้นพบนี้เป็นที่น่าสนใจเกี่ยวกับค่าของการเสริมสร้างศักยภาพแนวทางในการแทรกแซงการส่งเสริมสุขภาพที่อยู่ในการดูแลสุขภาพซึ่งยังไม่ได้รับการเน้นในการค้นพบจากงานวิจัยอื่นๆการศึกษาในสาขานี้ การส่งเสริมสุขภาพในคลินิกปฏิบัติดูเหมือนว่าจะมุ่งเน้นเพิ่มเติมเกี่ยวกับข้อมูลและการศึกษาเพื่อส่งเสริมการมีสุขภาพพฤติกรรมและวิถีชีวิตมากกว่าเน้นความพยายามที่จะสร้างความเข้มแข็งของผู้ป่วยมุมมองของตัวเองในด้านบวกของสุขภาพ(Berg, et al. 2005; Markle- เรด et al, 2006;. เฮด2006 เคซี่ย์, 2007 เออร์ 2007 เคลลี่และอับราฮัม, 2007) วิธีการเสริมสร้างพลังอำนาจที่รวบรวมการสนทนาและการทำงานร่วมกันความสัมพันธ์เช่นเดียวกับการมีส่วนร่วมของผู้บริโภคในการตัดสินใจเกี่ยวกับการบริการของพวกเขาคือการทำนายที่มีประสิทธิภาพของการกู้คืนและผลลัพธ์ทางสุขภาพจิตในเชิงบวกในโรคเรื้อรังผู้ป่วย(Lecomte et al, 1999. การเชื่อมโยง, et al. 2001;. เครน-รอสส์, et al, 2006; Roth และเครน-รอส., 2002; วอลเลอร์, 2006) ผู้ป่วยที่รายงานคะแนนที่สูงกว่าอย่างมีนัยสำคัญกว่าพนักงานในพันธมิตร subscales และการศึกษาการสนับสนุนเช่นเดียวกับในหกรายการรวมถึงใน subscales เหล่านี้ เป็นที่ทราบกันแล้วว่าพันธมิตรเป็นพื้นฐานในการจัดส่งของการดูแลสุขภาพจิต(แมคไกวร์ et al., 2001) และความพึงพอใจของผู้ป่วยที่มีความสัมพันธ์ของพวกเขาให้กับเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องอย่างยิ่งที่จะปรับตัวดีขึ้นผลลัพธ์สุขภาพ(McCabe และ Priebe, 2004) ในฐานะเดียวกับความพึงพอใจของพวกเขาที่มีสุขภาพจิตดูแลพวกเขาได้รับ(Björkman, et al, 1995;. Johansson และ Eklund 2003. Schro¨เดอร์, et al, 2006) หนึ่งในการพิจารณาว่าเป็นพันธมิตรและเพิ่มขีดความสามารถสะท้อนให้เห็นถึงบางครั้งทั้งสองด้านของปัญหาเดียวกันเพราะเจ้าหน้าที่อาจพิจารณาวิธีการที่เป็นรูปธรรมหรือแทรกแซงมากขึ้นกลางในขณะที่ผู้ป่วยอาจพิจารณาประสบการณ์ที่จะถูกมองว่าเป็นคนที่เท่ากันเป็นปัญหาที่สำคัญที่สุด การค้นพบว่าผู้ป่วยที่จัดอันดับการสนับสนุนการศึกษาอย่างมีนัยสำคัญสูงกว่าพนักงานเช่นเดียวกับความปรารถนาที่จะได้รับการสนับสนุนที่จะเห็นความเป็นไปได้ใหม่ๆ และได้รับความรู้เกี่ยวกับสิ่งที่พวกเขาสามารถทำที่จะรู้สึกดีขึ้นทำให้เกิดปัญหาบางอย่าง การศึกษาก่อนหน้านี้ได้แสดงให้เห็นว่าผู้ป่วยที่อธิบายความเมตตาและความสนใจจากพนักงานเป็นสิ่งจำเป็นแต่ไม่มีการลงทุนและการดำเนินการเพื่อช่วยให้ผู้ป่วยที่จะแก้ปัญหาและประสบความสำเร็จตามที่ระบุไว้หรือโดยนัยเป้าหมายความสัมพันธ์ที่ไม่ได้ถูกมองว่าเป็นบูรณะ(Shatell et al., 2007) . ผู้ป่วยจำเป็นต้องชนิดของข้อมูลและการสนับสนุนการศึกษาในลักษณะการโต้ตอบเพื่อพัฒนาความสามารถของตนเองในการตัดสินใจของตัวเองและเพิ่มขีดความสามารถ(Svedberg et al, 2003;. Hato nen et al, 2008;. Svedberg et al, 2008) คุณภาพของการทำงานการศึกษาสุขภาพไม่ได้ที่จะได้รับการประเมินโดยมีประสิทธิภาพในการเปลี่ยนแปลงของผู้คนพฤติกรรมแต่ไม่ว่าคนเหล่านี้หาการเจรจาที่มีคุณค่าในการช่วยให้พวกเขาเพื่อรูปร่างค่าความสำคัญของตัวเองและการตัดสินใจเกี่ยวกับวิธีการใช้ชีวิตของพวกเขา(บูคานัน 2006) . นี้จะกลายเป็นปัญหาเมื่อการศึกษาสุขภาพจะขึ้นอยู่กับผู้มีอำนาจผู้เชี่ยวชาญรูปแบบการเกิดโรคที่มุ่งเน้นที่หนึ่งของความขัดแย้งคือระดับของvoluntarism หรือฟรีทางเลือก(เฮด 2006 เคซี่ย์, 2007) มันได้รับการระบุว่าพนักงานอาจจะเชื่อว่าสุขภาพการศึกษาเป็นเช่นเดียวกับการให้ข้อมูลและการที่การส่งเสริมสุขภาพที่ประสบความสำเร็จคือเมื่อลูกค้าดังต่อไปนี้คำแนะนำที่ได้รับจากพนักงาน(Naidoo และพินัยกรรม 2000; ไวท์เฮด, 2003) ผลการวิจัยจากการแสดงการศึกษาปัจจุบันว่าสุขภาพการศึกษามุ่งเน้นไปที่มิติในเชิงบวกของสุขภาพ, โปรโมชั่นของความรู้ของประชาชนและความสามารถในการตัดสินใจเป็นสำคัญที่สุดส่วนหนึ่งของกลยุทธ์การส่งเสริมสุขภาพในวงกว้างโดยรวม. อย่างไรก็ตามการสนับสนุนการศึกษาเป็นสิ่งสำคัญปัญหาในการส่งเสริมสุขภาพเพราะขาดความรู้และข้อมูลที่เกี่ยวข้องเกี่ยวกับการดูแลจะนำไปสู่ความอ่อนแอและข้อจำกัด ของผู้ป่วยเป็นไปได้สำหรับการตัดสินใจเอง(Nordgren และ Fridlund, 2001) นี้เป็นสิ่งสำคัญเพราะความอ่อนแอเป็นที่รู้จักกันเป็นปัจจัยเสี่ยงที่สำคัญสำหรับสุขภาพไม่ดี(วอลเลอร์ 1992; Fitzsimons และ. ฟุลเลอร์, 2002) ประเด็นหลักของการส่งเสริมสุขภาพการอธิบายว่าการศึกษาเป็นพันธมิตรและเพิ่มขีดความสามารถ(Nutbeam, 1998) ซึ่งสอดคล้องกับผลการศึกษานี้ subscale ปฏิบัติการสนับสนุนไม่ได้รับการจัดอันดับเป็นกลางโดยทั้งผู้ป่วยหรือเจ้าหน้าที่แต่เจ้าหน้าที่รายงานอย่างมีนัยสำคัญคะแนนสูงกว่าผู้ป่วยที่ไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้subscale subscale สนับสนุนการปฏิบัติเท่านั้นรวมถึงหนึ่งรายการและความต้องการคำชี้แจงเพิ่มเติม. อย่างไรก็ตามนักวิจัยได้บอกว่าปัญหาบางอย่างจะทำหน้าที่ที่ดีที่สุดผ่านการกระทำการแทรกแซงที่มุ่งเน้นการหางานการเงินความช่วยเหลือที่อยู่อาศัยและยาสถานการณ์ที่เป็นเพียงการพูดคุยหรือการทำงานร่วมกันที่มุ่งเน้นการแทรกแซงที่มีไม่เพียงพอ (Shatell et al., 2007)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การศึกษาพบว่าไม่มีความแตกต่างระหว่างคะแนนของผู้ป่วย

และทัศนคติของเจ้าหน้าที่ส่งเสริมสุขภาพโดยรวม แต่ความแตกต่างในทั้งสี่นั้นเช่นกัน

ในบางรายการของแต่ละบุคคล มันเป็นที่น่าสนใจที่
( ความเข้มแข็งของคะแนน

ที่สำคัญด้านการส่งเสริมสุขภาพในการแทรกแซงโดยทั้งผู้ป่วยและบุคลากร และที่
เจ้าหน้าที่รายงานว่า คะแนนสูงขึ้น ( นี้

นี้สมน้ำสมเนื้อกับ
รายละเอียดของการส่งเสริมสุขภาพ โดยองค์การอนามัยโลก

รวมถึงหลักการของการมีส่วนร่วม ในการตัดสินใจด้วยตนเอง และการเสริมสร้าง
เป็นสำคัญ โดยเฉพาะในด้านสุขภาพจิต (

) สุขภาพโลก , 1984 , 1986 , 2004 )
ผลนี้น่าสนใจเกี่ยวกับคุณค่าของการเสริมสร้างพลังอำนาจในการส่งเสริมสุขภาพผู้ป่วย

แนวทางในการบริการด้านสุขภาพ ซึ่งมีการเน้นผล

อื่น ๆ การศึกษาวิจัยในด้านนี้ การส่งเสริมสุขภาพในคลินิก
ดูเหมือนจะมุ่งเน้นที่ข้อมูล
และการศึกษาเพื่อส่งเสริมสุขภาพพฤติกรรมและวิถีชีวิตกว่าเน้น
ความพยายามที่จะเสริมสร้างของคนไข้เอง มุมมองในด้านบวกสุขภาพ

เบิร์ก et al . , 2005 ; มาร์เคิล Reid et al . , 2006 ; สิว
2006 ; เคซี่ , 2007 ; เออร์ไวน์ , 2007 ; เคลลี่และ
อับราฮัม , 2007 ) การเสริมสร้างพลังอำนาจด้าน
ที่รวบรวมบทสนทนาและร่วมกัน
ความสัมพันธ์ตลอดจนผู้บริโภคมีส่วนร่วมในการตัดสินใจเกี่ยวกับการบริการของพวกเขา
คือตัวแปรที่มีประสิทธิภาพของการกู้คืนและ

บวกผลลัพธ์สุขภาพจิตในผู้ป่วยเรื้อรัง ( lecomte et al . , 1999 ; ลิงค์ et al . ,
2001 ; เครน Ross et al . , 2006 ; Roth และ
เครน Ross , 2002 ; วอลเลอร์สไตน์ , 2006 ) .

รายงานผู้ป่วยสูงกว่าคะแนนมากกว่าพนักงานใน ที่โดยพันธมิตร และการสนับสนุนทางการศึกษา
เช่นเดียวกับใน 6 รายการรวม
นั้นเหล่านี้มันเป็นที่รู้จักกันอยู่แล้วว่าพันธมิตรมีพื้นฐานไปส่ง

ดูแลสุขภาพของจิต ( McGuire et al . , 2001 ) และ
ที่ความพึงพอใจของผู้ป่วยที่มีความสัมพันธ์กับเจ้าหน้าที่เป็นอย่างยิ่ง

ผลที่เกี่ยวข้องกับการปรับปรุงสุขภาพและแมคคาบี้ priebe , 2004 )
เช่นกันความพึงพอใจกับสุขภาพจิต สุขภาพ
ดูแลพวกเขาได้รับ ( bjo ตั้ง rkman et al . , 1995 ;
Johansson และ Eklund 2546 ;schro
ตั้งเดอ et al . , 2006 ) ปัจจัยหนึ่งคือ พันธมิตร และบางครั้งก็สะท้อนพลังของทั้งสองฝ่าย

ปัญหาเดียวกัน เพราะเจ้าหน้าที่อาจพิจารณาวิธีคอนกรีต หรือการแทรกแซงเพิ่มเติม

กลางในขณะที่ผู้ป่วยอาจพิจารณาประสบการณ์
ถูกถือเป็นคนเท่า
ปัญหาสำคัญที่สุด พบว่าผู้ป่วยได้รับการสนับสนุนอย่างมาก

ศึกษาสูงกว่าเจ้าหน้าที่รวมทั้งความปรารถนาที่จะได้รับการสนับสนุน เพื่อดูความเป็นไปได้ใหม่และ


ได้รับความรู้เกี่ยวกับสิ่งที่พวกเขาสามารถทำเพื่อรู้สึก
ดีกว่า ยกประเด็นบางอย่าง การศึกษาก่อนหน้านี้ได้แสดงให้เห็นว่าผู้ป่วยอธิบายเมตตา

และความสนใจจากพนักงานเป็นสิ่งจำเป็น แต่ไม่มี
การลงทุนและการกระทำเพื่อช่วยให้ผู้ป่วย
แก้ปัญหาและให้ระบุหรือโดยปริยาย
เป้าหมาย