Numerous studies have investigated

Numerous studies have investigated the language that PTSD
sufferers use in “trauma narratives” describing their traumatic
experiences (for a review, see (O’Kearney and Perrott
2006)), but only a handful of these studies have used automated
analysis of language. The Linguistic Inquiry Word
Count (LIWC) (Pennebaker et al. 2007) has been used to
analyze the narratives of 28 female assault victims being
treated for chronic PTSD, and found that the LIWC cognitive
words category was inversely correlated with posttreatment
anxiety, and that social adjustment was negatively
related to negative emotion words and death words (AlvarezConrad,
Zoellner, and Foa 2001).
We conduct a LIWC analysis of the PTSD and non-PTSD
tweets to determine if there are differences in the language
usage of PTSD users. We applied the LIWC battery and
examined the distribution of words in their language. Each
tweet was tokenized by separating on whitespace. For each
user, for a subset of the LIWC categories, we measured the
proportion of tweets that contained at least one word from
that category. Specifically, we examined the following nine
categories: first, second and third person pronouns, swear,
anger, positive emotion, negative emotion, death, and anxiety
words. Second person pronouns were used significantly
less often by PTSD users, while third person pronouns and
words about anxiety were used significantly more often. Unsurprisingly,
given the stylistic and topical difference between
tweets and trauma narratives, we do not observe the
same trends as Alvarez-Conrad et al. (2001), but the fact that
significant differences in language use exist is an encouraging
demonstration of the effectiveness of our data

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การศึกษาจำนวนมากได้สืบสวนภาษา PTSD ที่ที่นอนใช้ใน "บาดเจ็บ narratives" อธิบายความเจ็บปวดประสบการณ์ (สำหรับรีวิว ดู (O'Kearney และ Perrott2006)), แต่ใช้กำมือเท่านั้นเหล่านี้ศึกษาโดยอัตโนมัติการวิเคราะห์ภาษา คำถามที่ภาษาศาสตร์จำนวน (LIWC) (Pennebaker et al. 2007) ได้รับใช้วิเคราะห์ narratives ของเหยื่อทำร้ายหญิง 28 ถูกรับการรักษาโรค PTSD และพบว่า LIWC การรับรู้ประเภทคำ inversely correlated กับ posttreatmentวิตกกังวล และว่า การปรับตัวทางสังคมส่งผลเสียที่เกี่ยวข้องกับอารมณ์ลบคำคำตาย (AlvarezConradZoellner และ Foa 2001)เราดำเนินการวิ LIWC ของ PTSD ไม่ PTSDเข้ามาเพื่อตรวจสอบว่า มีความแตกต่างในภาษาการใช้งานของผู้ใช้ PTSD เราใช้แบตเตอรี่ LIWC และตรวจสอบการกระจายของคำในภาษาของตนเอง แต่ละtweet ถูก tokenized โดยแยกในช่องว่าง สำหรับแต่ละผู้ใช้ สำหรับชุดย่อยของประเภท LIWC เราวัดสัดส่วนของฟีดที่ประกอบด้วยอย่างน้อยหนึ่งคำจากประเภทที่ โดยเฉพาะ เราตรวจสอบเก้าต่อไปนี้หมวดหมู่: ครั้งแรก สองและสรรพนามบุรุษที่สาม สาบานความโกรธ อารมณ์บวก ลบออก ตาย และวิตกกังวลคำ ใช้สรรพนามบุรุษที่สองอย่างมีนัยสำคัญน้อยมักผู้ PTSD ขณะสรรพนามบุรุษที่สาม และคำเกี่ยวกับความวิตกกังวลถูกกันอย่างมีนัยสำคัญมากขึ้น ประกอบให้เป็นสำนวน และเฉพาะแตกต่างกันเข้ามาและบาดเจ็บ narratives เราไม่สังเกตพบการเดียวกันแนวโน้มเป็น Alvarez คอนราด et al. (2001), แต่ความจริงที่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญในการใช้ภาษาเป็นการส่งเสริมสาธิตประสิทธิภาพของข้อมูล

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ศึกษาจำนวนมากได้รับการตรวจสอบภาษาที่พล็อตผู้ประสบภัยใช้ในการ "เรื่องเล่าบาดเจ็บ" อธิบายบาดแผลของพวกเขาประสบการณ์(เพื่อการตรวจสอบให้ดู (O'Kearney และ Perrott 2006)) แต่เพียงไม่กี่คนของการศึกษาเหล่านี้ได้ใช้อัตโนมัติวิเคราะห์ของภาษา สอบถามภาษาศาสตร์โปรแกรม Word จำนวน (LIWC) (Pennebaker et al. 2007) ได้รับการใช้ในการวิเคราะห์เรื่องเล่าของ28 ผู้ที่ตกเป็นเหยื่อการโจมตีหญิงที่กำลังรับการรักษาสำหรับพล็อตเรื้อรังและพบว่ามีความรู้ความเข้าใจLIWC คำประเภทที่มีความสัมพันธ์ผกผันกับ posttreatment ความวิตกกังวลและว่าได้รับการปรับตัวทางสังคมในเชิงลบที่เกี่ยวข้องกับคำพูดอารมณ์เชิงลบและคำตาย (AlvarezConrad, Zoellner และ Foa 2001). เราดำเนินการวิเคราะห์ LIWC ของพล็อตและไม่ใช่พล็อตทวีตเพื่อตรวจสอบว่ามีความแตกต่างในภาษาการใช้งานของผู้ใช้พล็อต เราใช้แบตเตอรี่ LIWC และตรวจสอบการกระจายตัวของคำในภาษาของพวกเขา แต่ละทวีตได้โดยการแยก tokenized ในช่องว่าง สำหรับแต่ละผู้ใช้สำหรับย่อยของประเภท LIWC เราวัดสัดส่วนของทวิตเตอร์ที่มีอย่างน้อยหนึ่งคำจากประเภทที่ โดยเฉพาะเราตรวจสอบต่อไปนี้เก้าประเภทแรกสรรพนามคนที่สองและสามสาบานโกรธอารมณ์บวกอารมณ์เชิงลบความตายและความวิตกกังวลคำ สรรพนามคนที่สองถูกนำมาใช้อย่างมีนัยสำคัญน้อยมักจะโดยผู้ใช้พล็อตในขณะที่คำสรรพนามบุคคลที่สามและคำพูดเกี่ยวกับความวิตกกังวลถูกนำมาใช้อย่างมีนัยสำคัญบ่อยขึ้น แปลกใจที่ได้รับแตกต่างโวหารและเฉพาะระหว่างทวิตเตอร์และเรื่องเล่าบาดเจ็บเราไม่ได้สังเกตแนวโน้มเช่นเดียวกับอัลวาเร-et al, คอนราด (2001) แต่ความจริงที่ว่าความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญในการใช้ภาษาที่มีอยู่เป็นกำลังใจสาธิตประสิทธิภาพของข้อมูลของเรา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การศึกษามากมายได้ศึกษาภาษาว่า PTSDผู้ที่ใช้ใน " บาดแผลของผู้บาดเจ็บ เรื่องเล่า " อธิบายประสบการณ์ ( สำหรับรีวิว เห็น ( o'kearney และเพอร์ร็อต2006 ) แต่เพียงกำมือของการศึกษาเหล่านี้ได้ใช้แบบอัตโนมัติการวิเคราะห์ภาษา คำสอบถาม ภาษาศาสตร์( liwc ) ( นับ เพนเนเบเกอร์ et al . 2550 ) ได้ถูกใช้เพื่อการวิเคราะห์เรื่องเล่า 28 โจมตีเหยื่อเป็นหญิงการรักษา PTSD เรื้อรัง และพบว่า liwc รับรู้หมวดหมู่คำความสัมพันธ์ผกผันกับรักษาความวิตกกังวล และการปรับตัวในสังคมที่เกี่ยวข้องกับอารมณ์ความรู้สึกเชิงลบและความตาย ( alvarezconrad คำ , คำโซลเนอร์ และ โฟ 2001 )เราวิเคราะห์ liwc ของ PTSD และไม่ใช่ PTSDทวีตเพื่อตรวจสอบว่ามีความแตกต่างในภาษาการใช้งานของผู้ใช้ PTSD เราใช้ liwc แบตเตอรี่และการตรวจสอบการกระจายของคำในภาษาของตนเอง แต่ละข้อความในทวิตเตอร์ tokenized โดยแยกในช่องว่าง . สำหรับแต่ละผู้ใช้เป็นเซตย่อยของ liwc ประเภท เราวัดสัดส่วนของทวีตที่มีอย่างน้อยหนึ่งข่าวจากประเภทที่ โดยเฉพาะ เราตรวจสอบต่อไปนี้เก้าหมวดหมู่ : แรกที่สองและสามคน สรรพนาม สาบานได้ความโกรธ , คิดบวกอารมณ์ , อารมณ์ , ความตายด้านลบ และความวิตกกังวลคำ สรรพนามบุรุษที่สองถูกใช้อย่างมากบ่อย ๆโดยผู้ใช้ PTSD ในขณะที่บุคคลที่สามคำสรรพนามและคำพูดที่เกี่ยวกับความกังวลถูกใช้อย่างมีนัยสำคัญมากขึ้น แปลกใจ ,ให้รูปแบบและความแตกต่างเฉพาะระหว่างทวีตและ trauma ) เราไม่ได้สังเกตแนวโน้มเดียวกัน อัลวาเรซ คอนราด et al . ( 2001 ) แต่ความจริงที่ว่าความแตกต่างในการใช้ภาษาอยู่เป็นนิมิตการสาธิตประสิทธิภาพของข้อมูลเรา