where the fungushas penetrated thro

where the fungus
has penetrated through the stomata. These lesions then grow,
coalesce and produce uredospores with their distinctive orange
colour (Fig. 2a and c). Chlorotic spots can be observed
on the upper surface of the leaves. During the last stage of the
disease, lesions become necrotic.
Coffee rust became a concern for coffee-producing Latin
American countries mainly before (Wellman 1952) and just
after its introduction to these countries (Muller 1971; Waller
1972; Schuppener et al. 1977). At that time, the disease was
feared, because all Latin American coffee plantations grew
susceptible cultivars. However, soon after proving the effectiveness
of chemical control and due to the relatively limited
damage caused by the disease, particularly at high altitudes,
Mesoamerican coffee farmers and technical authorities began
to consider it to be manageable. This general view prevailed
until the 2008 to 2013 epidemics hit Mesoamerica, from Colombia
to Mexico, including Peru, Ecuador and some Caribbean
countries (Cressey 2013).
Despite coffee rust not being feared by the farmers, the
disease had caused significant losses even before the period
2008–2013. Most of these losses went unnoticed due to an
interaction between the disease and the coffee tree phenology.
For some (not well understood) reason, coffee rust attacks are
more severe on high yielding coffee trees (Zambolim et al.
1992; de Carvalho et al. 1996; Avelino and Savary 2002;
Avelino et al. 2006; Lopez-Bravo et al. 2012). In addition,
coffee trees exhibit a biennial production rhythm, particularly
at full sun exposure: high yielding trees normally produce low
yields the following year and vice versa. After a high yield
year, farmers therefore expect a low yield, with or without
coffee rust. However, the reduction in production may not
be attributed to the biennial production rhythm alone. Coffee
rust may also contribute to this decrease by killing severely
infected branches, such that they cannot bear fruits in the
following year (Fig. 1). These secondary losses, i.e. losses
caused by the current epidemic on productivity in the following
years, have probably always existed. Primary losses, i.e.
losses caused by the current epidemic during the current year’s
production, are less important. Usually, the fastest growth and
the peak of the epidemic are during and at the end of the
harvest, respectively (Avelino et al. 1991; Avelino and Savary
2002). Under these conditions, the current harvest is almost
unaffected. However, under certain circumstances, the epidemic
can reach high levels earlier in the season, causing the
premature death of branches, and the loss of the fruits they
bear, before the harvest. The recent epidemics, which affected
Mesoamerica, resulted in unexpected high primary losses due
to this phenomenon (Fig. 1). These apparent, direct, losses
indicated that something unusual was occurring.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ซึ่งเชื้อรานี้มีทะลวงผ่าน stomata เหล่านี้ได้แล้วเจริญเติบโตรวม coalesce และผลิต uredospores มีสีส้มโดดเด่นของพวกเขาสี (Fig. 2a และ c) สามารถสังเกตจุดปากบนพื้นผิวด้านบนของใบ ในระหว่างขั้นตอนสุดท้ายของการโรค ได้เป็น necroticสนิมกาแฟกลายเป็น กังวลสำหรับกาแฟผลิตละตินประเทศสหรัฐอเมริกาส่วนใหญ่ก่อน (Wellman 1952) และเพียงหลังจากนั้นนำประเทศเหล่านี้ (มูลเลอร์ 1971 วอลเลอร์1972 Schuppener et al. 1977) ในขณะนั้น เป็นโรคกลัว เนื่องจากเติบโตสวนริกากาแฟทั้งหมดพันธุ์ไวต่อ อย่างไรก็ตาม เร็ว ๆ นี้หลังจากพิสูจน์ประสิทธิภาพสารเคมีควบคุม และเนื่อง จากค่อนข้างจำกัดความเสียหายที่เกิดจากโรค โดยเฉพาะอย่างยิ่งในระดับสูงเกษตรกรกาแฟในอเมริกากลางและเจ้าหน้าที่ทางเทคนิคเริ่มต้องพิจารณาให้ถูก มุมมองทั่วไปตระหนักถึง 2008 เพื่อ 2013 โรคระบาดตีเมโสอเมริกา จากโคลัมเบียการเม็กซิโก รวมทั้งประเทศเปรู เอกวาดอร์ และแคริบเบียนบางประเทศ (Cressey 2013)แม้ มีสนิมกาแฟไม่ถูกกลัว โดยเกษตรกร การโรคได้เกิดความสูญเสียที่สำคัญแม้ก่อนรอบระยะเวลาปี 2008-2013 ส่วนใหญ่เหล่านี้สูญเสียไปจำเริญเนื่องการโต้ตอบระหว่างโรค phenology กาแฟทรีมีเหตุผลบางอย่าง (ไม่ดีเข้าใจ) โจมตีสนิมกาแฟรุนแรงมากขึ้นในสูงบริษัทต้นกาแฟ (Zambolim et al1992 de Carvalho et al. 1996 Avelino และ Savary 2002Avelino et al. 2006 Lopez-Bravo et al. 2012) นอกจากนี้กาแฟต้นไม้แสดงจังหวะการผลิตทุกสองปี โดยเฉพาะอย่างยิ่งแสงแดดเต็มที่: ต้นไม้สูงบริษัทปกติผลิตต่ำทำให้การต่อไปนี้ปีทางระหว่าง หลังจากผลตอบแทนสูงปี เกษตรกรคาดว่า yield ต่ำ มี หรือไม่มีดังนั้นกาแฟสนิม อย่างไรก็ตาม การลดลงในการผลิตอาจไม่สามารถเกิดจากการผลิตทุกสองปีจังหวะเพียงอย่างเดียว กาแฟสนิมยังได้อาจนำไปสู่การลดลง โดยการฆ่าอย่างรุนแรงสาขา การติดเชื้อเช่นที่พวกเขาไม่สามารถแบกผลไม้ในการต่อปี (Fig. 1) เหล่านี้สูญเสียรอง เช่นขาดทุนเกิดจากโรคระบาดปัจจุบันบนผลผลิตต่อไปนี้ปี มีเสมอคงอยู่ ขาดทุนหลัก เช่นขาดทุนที่เกิดจากการระบาดปัจจุบันของปีปัจจุบันการผลิต มีความสำคัญน้อยกว่า มักจะ การเจริญเติบโตที่เร็วที่สุด และช่วงระบาดของโรคอยู่ระหว่าง และ เมื่อสิ้นสุดการเก็บเกี่ยว ตามลำดับ (Avelino et al. 1991 Avelino และ Savary2002) ภายใต้เงื่อนไขเหล่านี้ เก็บเกี่ยวปัจจุบันก็เกือบหมดผลกระทบ อย่างไรก็ตาม ในบางสถานการณ์ ระบาดสามารถเข้าถึงระดับสูงก่อนหน้านี้ในฤดูกาล ก่อให้เกิดการตายก่อนวัยอันควรของสาขา และการสูญเสียของผลไม้เหล่านั้นหมี ก่อนเก็บเกี่ยว การล่าโรคระบาด ซึ่งได้รับผลกระทบเมโสอเมริกา ส่งผลให้ขาดทุนหลักสูงคาดครบกำหนดการปรากฏการณ์ที่นี้ (Fig. 1) ความสูญเสียที่ชัดเจน ตรงระบุว่า สิ่งผิดปกติเกิดขึ้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ที่เชื้อราได้ซึมผ่านปากใบ แผลเหล่านี้เติบโตรวมกันและผลิต uredospores กับสีส้มของพวกเขาที่โดดเด่นสี(รูป. 2a และค) จุด chlorotic สามารถสังเกตได้บนพื้นผิวด้านบนของใบ ในระหว่างขั้นตอนสุดท้ายของโรคแผลกลายเป็นเศษ. สนิมกาแฟกลายเป็นความกังวลสำหรับกาแฟที่ผลิตละตินประเทศอเมริกาส่วนใหญ่ก่อน (Wellman 1952) และเพียงแค่หลังจากการแนะนำตัวไปยังประเทศเหล่านี้(มุลเลอร์ 1971; เฉไฉ1972. Schuppener et al, 1977 ) ในเวลานั้นเป็นโรคที่กลัวเพราะสวนกาแฟในละตินอเมริกาทุกคนเติบโตพันธุ์อ่อนแอต่อ แต่ไม่นานหลังจากที่พิสูจน์ประสิทธิภาพของการควบคุมสารเคมีและเนื่องจากการที่ค่อนข้าง จำกัด ความเสียหายที่เกิดจากโรคโดยเฉพาะอย่างยิ่งในระดับสูงเกษตรกรผู้ปลูกกาแฟ Mesoamerican และหน่วยงานทางเทคนิคเริ่มที่จะต้องพิจารณาว่าจะสามารถจัดการได้ นี้มุมมองทั่วไปเกลี้ยกล่อมจน 2008-2013 ระบาดตี Mesoamerica จากโคลอมเบียเม็กซิโกรวมทั้งเปรูเอกวาดอร์และบางแคริบเบียนประเทศ(Cressey 2013). แม้จะมีกาแฟสนิมไม่ได้กลัวโดยเกษตรกรที่เป็นโรคทำให้เกิดความสูญเสียที่สำคัญแม้กระทั่งก่อนที่ระยะเวลา2008-2013 ส่วนใหญ่ของการสูญเสียเหล่านี้ไปไม่มีใครสังเกตเห็นเนื่องจากการทำงานร่วมกันระหว่างโรคและเครื่องชงกาแฟต้นไม้ชีพลักษณ์ได้. สำหรับบางคน (ไม่เข้าใจ) เหตุผลการโจมตีกาแฟสนิมมีความรุนแรงมากขึ้นในต้นกาแฟที่ให้ผลผลิตสูง(Zambolim et al. 1992; เดอร์วัลโญ่, et al . 1996; Avelino และ Savary 2002; Avelino et al, 2006;.. โลเปซไชโย et al, 2012) นอกจากนี้ต้นกาแฟแสดงจังหวะการผลิตล้มลุกโดยเฉพาะอย่างยิ่งในแสงแดดเต็ม: ต้นไม้ที่ให้ผลผลิตสูงตามปกติการผลิตต่ำอัตราผลตอบแทนในปีต่อไปและในทางกลับกัน หลังจากที่ให้ผลตอบแทนสูงในปีเกษตรกรดังนั้นจึงคาดว่าจะมีผลผลิตต่ำมีหรือไม่มีสนิมกาแฟ อย่างไรก็ตามการลดลงของการผลิตอาจจะไม่นำมาประกอบกับจังหวะการผลิตล้มลุกเพียงอย่างเดียว กาแฟสนิมนอกจากนี้ยังอาจนำไปสู่การลดลงอย่างรุนแรงโดยการฆ่าสาขาที่ติดเชื้อเช่นที่พวกเขาไม่สามารถแบกผลไม้ในปีต่อไป(รูปที่ 1). การสูญเสียรองเหล่านี้สูญเสียเช่นที่เกิดจากการแพร่ระบาดในปัจจุบันในการผลิตต่อไปนี้ในปีที่ผ่านมาอาจจะมีอยู่เสมอ การสูญเสียประถมศึกษาคือการสูญเสียที่เกิดจากการแพร่ระบาดในปัจจุบันในช่วงปีปัจจุบันการผลิตที่มีความสำคัญน้อยกว่า โดยปกติการเจริญเติบโตเร็วที่สุดและสูงสุดของการแพร่ระบาดในช่วงที่มีและในตอนท้ายของการเก็บเกี่ยวตามลำดับ(Avelino et al, 1991;. Avelino และ Savary 2002) ภายใต้เงื่อนไขเหล่านี้การเก็บเกี่ยวปัจจุบันเกือบจะได้รับผลกระทบ อย่างไรก็ตามภายใต้สถานการณ์บางอย่างแพร่ระบาดสามารถเข้าถึงในระดับสูงก่อนหน้านี้ในฤดูกาลที่ก่อให้เกิดการเสียชีวิตก่อนวัยอันควรของสาขาและการสูญเสียของผลไม้ที่พวกเขาแบกก่อนการเก็บเกี่ยว โรคระบาดที่ผ่านมาซึ่งได้รับผลกระทบMesoamerica ส่งผลในการสูญเสียที่ไม่คาดคิดหลักสูงเนื่องจากปรากฏการณ์นี้(รูปที่ 1). เหล่านี้ชัดเจนตรงความสูญเสียที่ชี้ให้เห็นว่าบางสิ่งบางอย่างที่ผิดปกติเกิดขึ้น