The solid, rigid material has been

The solid, rigid material has been the leading role in architecture industry for hundred years, but in this project this definition of architectural material has been changed. In this case, the soft, flexible rubber has been applied into the structure system, interior space and architectural organization. The rigid metal, concrete and glass play the roles as molds to shape the deformable rubber. This combination makes a brand-new relationship between these materials and come out becomes the new visuality of spaces and provides a new sensing experience for the users.
Based on the applications of materials and behaviors of structures, this project can be separated into two different systems: hanging and stacking. The hanging system is the application of elasticity of the rubber. In this case all the spaces were hung by the rubber cable and there is no major structure touches ground. In the stacking system, the rubber plays as the medium between different materials, be shaped by metal and glass, and formed the new hierarchy for the interiority and the exteriority.
Follow these two architectural systems, there are three portions serve as the based constructions: the entrance building, the west tower and the east building. The design of entrance building and west tower are based on the hanging system: all the chambers and exhibition platforms are hold by the rubber cable and be connected to the cantilever structure. On the systematic aspect, the interior decorations and the architectural constructions become one through this design action. The east building is part of the stacking system. The rubber is the connection between metal components and glass shells. This mixture of material makes distorted visuality and a soft sense of touching for the users: it’s a brand new property for the interior space.
In the end this project becomes the mixture of hyper-properties in different meanings. On the structure aspect, it shows the new relationship between materials. On the user experience aspect, it provides the new senses of touching for the visitors. Most importantly on the architectural aspect, it makes a new architectural language and compositional methods for architectural design.
Project Location: Sir. John Soane Museum, London, England.
Designer: Che-Kuang Chuang
Adviser: Hernan Diaz Alonso, Jose Carlos Lopez Cervantes
School: University of Applied Arts Vienna, Studio Excessive

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

วัสดุไม้ แข็งได้รับบทบาทผู้นำ ในอุตสาหกรรมสถาปัตยกรรมร้อยปี แต่ ในโครงการนี้มีการเปลี่ยนแปลงคำนิยามของสถาปัตยกรรมวัสดุนี้ ในกรณีนี้ นุ่ม ยืดหยุ่นยางได้ถูกใช้เป็นโครงสร้างระบบ พื้นที่ภายใน และสถาปัตยกรรมองค์กร โลหะแข็ง คอนกรีต และกระจกเล่นบทบาทเป็นแม่พิมพ์รูปยาง deformable ชุดนี้ทำให้ความสัมพันธ์ใหม่ระหว่างวัสดุเหล่านี้ และได้รับกลายเป็น visuality ใหม่ของช่อง และให้ตรวจวัดประสบการณ์ใหม่สำหรับผู้ใช้ตามการใช้งานของวัสดุและลักษณะการทำงานของโครงสร้าง โครงการนี้แบ่งได้เป็นสองระบบที่แตกต่าง: แขวน และวางซ้อนกันได้ ระบบแขวนเป็นโปรแกรมของความยืดหยุ่นของยาง ในกรณีนี้ พื้นที่ทั้งหมดถูกแขวน โดยสายยาง และมีโครงสร้างที่สำคัญไม่สัมผัสพื้น ในระบบซ้อน ยางเล่นเป็นตัวกลางระหว่างวัสดุที่แตกต่าง มีรูปร่าง โดยโลหะและกระจก และเกิดใหม่ลำดับชั้นสำหรับการ interiority และการ exteriorityทำตามทั้งสองระบบสถาปัตยกรรม มีสามส่วนเป็นการก่อสร้าง: อาคารทางเข้า หอคอยตะวันตก และตะวันออก การออกแบบทางเข้าอาคารและอาคารเวสต์จะอิงตามระบบแขวน: แชมเบอร์สและแพลตฟอร์มนิทรรศการทั้งหมดจะเก็บไว้ ด้วยสายยาง และเชื่อมต่อกับโครงสร้าง cantilever ในด้านการเป็นระบบ การตกแต่งและสถาปัตยกรรมการก่อสร้างเป็นหนึ่งผ่านการออกแบบนี้ ตึกแบบตะวันออกเป็นส่วนหนึ่งของระบบซ้อน ยางมีการเชื่อมต่อระหว่างส่วนประกอบโลหะและกระจกเปลือกหอย นี้ส่วนผสมของวัสดุทำให้เพี้ยน visuality และรู้สึกนุ่มสัมผัสสำหรับผู้ใช้: มันเป็นใหม่สำหรับพื้นที่ภายในในสุด โครงการนี้กลายเป็น ส่วนผสมของไฮเปอร์คุณสมบัติในความหมายที่แตกต่างกัน ในด้านโครงสร้าง มันแสดงความสัมพันธ์ใหม่ระหว่างวัสดุ ในด้านประสบการณ์ผู้ใช้ ให้ความรู้สึกใหม่ของการสัมผัสผู้เยี่ยมชม สำคัญที่สุดคือในด้านสถาปัตยกรรม มันทำให้ภาษาสถาปัตยกรรมใหม่และวิธี compositional สำหรับออกแบบสถาปัตยกรรมตั้งโครงการ: รัก จอห์นโซนพิพิธภัณฑ์ ลอนดอน อังกฤษออกแบบ: Che-กวงงดาที่ปรึกษา: ดิแอ Hernan ลอน Jose Carlos แซร์วองต์นิเฟอร์โลเปซโรงเรียน: มหาวิทยาลัยเวียนนาประยุกต์ศิลป์ Studio มากเกินไป

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ของแข็งวัสดุแข็งที่ได้รับบทบาทนำในอุตสาหกรรมสถาปัตยกรรมหลายร้อยปี แต่ในโครงการนี้ความหมายของวัสดุสถาปัตยกรรมนี้ได้รับการเปลี่ยนแปลง ในกรณีนี้นุ่มยางมีความยืดหยุ่นได้ถูกนำมาใช้ในระบบโครงสร้างพื้นที่ภายในองค์กรและสถาปัตยกรรม โลหะแข็งคอนกรีตและแก้วมีบทบาทเป็นแม่พิมพ์เพื่อรูปร่างยาง deformable ชุดนี้ทำให้ความสัมพันธ์ใหม่ระหว่างวัสดุเหล่านี้และออกมากลายเป็น Visuality ใหม่ของช่องว่างและให้ประสบการณ์การตรวจวัดใหม่สำหรับผู้ใช้.
ขึ้นอยู่กับการใช้งานของวัสดุและพฤติกรรมของโครงสร้างโครงการนี้สามารถแยกออกเป็นสองระบบที่แตกต่างกัน : แขวนและซ้อน ระบบแขวนเป็นโปรแกรมของความยืดหยุ่นของยาง ในกรณีนี้พื้นที่ทั้งหมดที่ถูกแขวนด้วยสายเคเบิลยางและไม่มีโครงสร้างที่สำคัญสัมผัสกับพื้น ในระบบซ้อนยางเล่นเป็นสื่อกลางระหว่างวัสดุที่แตกต่างกันจะมีรูปร่างโดยโลหะและกระจกที่และรูปแบบลำดับชั้นใหม่สำหรับเรื่องราวภายในและสิ่งภายนอกได้.
ทำตามทั้งสองระบบสถาปัตยกรรมมีสามส่วนทำหน้าที่เป็นผู้ก่อสร้างตาม: อาคารทางเข้าหอคอยทางทิศตะวันตกและทิศตะวันออกอาคาร การออกแบบของประตูทางเข้าอาคารและหอคอยทิศตะวันตกจะขึ้นอยู่กับระบบการแขวน: ห้องและแพลตฟอร์มการจัดนิทรรศการเป็นถือโดยใช้สายยางและสามารถเชื่อมต่อกับโครงสร้างคาน ในด้านระบบการตกแต่งภายในและการก่อสร้างสถาปัตยกรรมกลายเป็นหนึ่งในการดำเนินการผ่านการออกแบบนี้ อาคารทางทิศตะวันออกเป็นส่วนหนึ่งของระบบการซ้อน ยางคือการเชื่อมต่อระหว่างชิ้นส่วนโลหะและเปลือกหอยแก้ว ส่วนผสมของสารนี้ทำให้ Visuality บิดเบี้ยวและความรู้สึกที่นุ่มสัมผัสสำหรับผู้ใช้: มันเป็นแบรนด์คุณสมบัติใหม่สำหรับพื้นที่ภายใน.
ในท้ายที่สุดโครงการนี้จะกลายเป็นส่วนผสมของ Hyper-คุณสมบัติในความหมายที่แตกต่างกัน ในด้านโครงสร้างมันแสดงให้เห็นความสัมพันธ์ใหม่ระหว่างวัสดุ ในด้านประสบการณ์การใช้งานก็ให้ความรู้สึกใหม่ของการสัมผัสสำหรับผู้เข้าชม สิ่งสำคัญที่สุดในด้านสถาปัตยกรรมก็จะทำให้ภาษาสถาปัตยกรรมใหม่และวิธีการ compositional สำหรับการออกแบบสถาปัตยกรรม.
สถานที่ตั้งโครงการ: เซอร์ พิพิธภัณฑ์จอห์นโซน, ลอนดอน, อังกฤษ.
ออกแบบ: Che-Kuang จวง
ที่ปรึกษา: เฮอร์บอลอนโซ่, Jose Carlos Lopez Cervantes
โรงเรียน: มหาวิทยาลัยศิลปะประยุกต์เวียนนา, สตูดิโอมากเกินไป

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ทึบ วัสดุแข็งได้รับบทนำในอุตสาหกรรมสถาปัตยกรรมเป็นร้อยปี แต่ในโครงการนี้ ซึ่งความหมายของวัสดุสถาปัตยกรรมได้รับการเปลี่ยนแปลง ในกรณีนี้ , นุ่ม , ยางที่ยืดหยุ่นได้ถูกนำมาใช้ในระบบโครงสร้างพื้นที่และองค์กรสถาปัตยกรรม โลหะแข็งคอนกรีตแก้วและบทบาทเป็น แม่พิมพ์ให้กับรูปร่างของยางโดย . การรวมกันนี้จะทำให้ความสัมพันธ์ใหม่ระหว่างวัสดุเหล่านี้และออกมากลายเป็นการมองเห็นใหม่เป็นและให้สัมผัสประสบการณ์ใหม่สำหรับผู้ใช้ขึ้นอยู่กับการใช้งานของวัสดุและพฤติกรรมของโครงสร้าง โครงการนี้สามารถแยกออกได้เป็นสองระบบที่แตกต่างกัน : ที่แขวนและเรียงซ้อน การวางระบบเป็นโปรแกรมที่ยืดหยุ่นของยาง ในกรณีนี้เป็นทั้งหมดถูกแขวนโดยยางและสายหลักไม่มีโครงสร้างที่สัมผัสกับพื้นดิน ในราคาถูก ระบบ ยางเล่นเป็นสื่อกลางระหว่างวัสดุที่แตกต่างถูกหล่อหลอมโดยโลหะและแก้ว และเกิดระบบใหม่สำหรับส่วนในและ exteriority .ตามเหล่านี้สองสถาปัตยกรรมระบบมี 3 ส่วนที่เป็นฐานก่อสร้าง : อาคารทางเข้าทิศตะวันตก ทาวเวอร์ และอาคารตะวันออก การออกแบบอาคารและทางเข้าหอคอยทิศตะวันตกยึดแขวนระบบ : ทุกห้องและแพลตฟอร์มงานแสดงจะถือโดยยางสายเคเบิลและเชื่อมต่อโครงสร้างสะพาน . ด้านระบบ , การตกแต่งภายในและการก่อสร้างสถาปัตยกรรมกลายเป็นหนึ่งผ่านการกระทำออกแบบนี้ อาคารตะวันออกเป็นส่วนหนึ่งของ Stacking ระบบ ยางที่เป็นการเชื่อมต่อระหว่างส่วนประกอบโลหะและเปลือกแก้ว นี้ส่วนผสมของวัสดุทำให้บิดเบือนการใช้สายตาและความรู้สึกอ่อนนุ่มสัมผัสสำหรับผู้ใช้ : มันเป็นแบรนด์ใหม่คุณสมบัติของพื้นที่ภายในในที่สุดโครงการนี้จะผสมคุณสมบัติของไฮเปอร์ ในความหมายที่แตกต่างกัน บนโครงสร้างด้าน แสดงให้เห็นว่า ความสัมพันธ์ใหม่ระหว่างวัสดุ ในประสบการณ์ของผู้ใช้ลักษณะ มันให้ความรู้สึกใหม่ของการสัมผัสสำหรับผู้เข้าชม ที่สำคัญที่สุดในด้านสถาปัตยกรรม ทำให้ใหม่ภาษาสถาปัตยกรรมและวิธีการส่วนประกอบสำหรับการออกแบบสถาปัตยกรรมที่ตั้งโครงการ : ครับ พิพิธภัณฑ์ , จอห์น เคจ ลอนดอน , อังกฤษผู้ออกแบบ : เชกวงชวงที่ปรึกษา : เฮอนัน ดิแอซ อลอนโซ่ โจเซ่ คาร์ลอส โลเปซ , ในชื่อโรงเรียน : ศิลปะประยุกต์มหาวิทยาลัยเวียนนา , สตูดิโอมากเกินไป