Writing ModelMy story takes place i

Writing Model
My story takes place in our school on a Thursday afternoon. We were all sitting in our English class, listening to our teacher explaining the story of Leonardo da Vinci.

Suddenly, I heard something behind me. It sounded like a gust of wind. I turned around but L couldn't see anything. Then I checked my bag and my smart phone wasn't there. Someone had stolen it!

I ran out of the class and saw a girl, who looked like a famous action actress in Thailand,jumping out of a window into the street.Two of the guards were lying on the ground, That was the last time I saw my smart phone. Now, I never take my phone to class, and I don't get in trouble with the teacher

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

รูปแบบการเขียนเรื่องราวเกิดขึ้นในโรงเรียนของเราในบ่ายวันพฤหัสบดี เราทั้งหมดนั่งในการเรียนภาษาอังกฤษ ฟังของเราครูอธิบายเรื่องราวของดาวินชี Leonardoทันใดนั้น ฉันได้ยินอะไรข้างหลัง ได้แต่เพียงแห่งเช่น gust ของลม ผมหันไปรอบ ๆ แต่ L ไม่เห็นอะไร แล้ว ผมตรวจกระเป๋า และโทรศัพท์สมาร์ทของฉันไม่มี บางคนได้ขโมยมันพอเป็นคลาส และเห็นผู้หญิง ที่ดูเหมือนเป็นการกระทำที่มีชื่อเสียงนักแสดงในประเทศไทย กระโดดออกจากหน้าต่างในถนน สองยามก็นอนบนพื้นดิน ที่เวลาเห็นสมาร์ทโฟนของฉัน ตอนนี้ ฉันไม่เคยใช้โทรศัพท์ของฉันคลาส และไม่ได้รับปัญหากับครู

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เขียนรุ่นเรื่องราวของฉันที่เกิดขึ้นในโรงเรียนของเราในบ่ายวันพฤหัสบดี เราทุกคนนั่งอยู่ในชั้นเรียนภาษาอังกฤษของเราฟังครูของเราอธิบายเรื่องราวของ Leonardo da Vinci. ทันใดนั้นผมได้ยินสิ่งที่อยู่ข้างหลังผม มันฟังเหมือนกระโชกของลม ฉันหันไปรอบ ๆ แต่ L ไม่เห็นอะไร แล้วฉันจะตรวจสอบกระเป๋าของฉันและมาร์ทโฟนของฉันไม่ได้มี ใครบางคนได้ขโมยมันฉันวิ่งออกจากชั้นเรียนและเห็นหญิงสาวคนหนึ่งที่ดูเหมือนจะเป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียงการดำเนินการในประเทศไทยกระโดดออกจากหน้าต่างเข้าไปใน street.Two ของยามที่กำลังนอนอยู่บนพื้นดินที่เป็นครั้งสุดท้ายที่ ผมเห็นมาร์ทโฟนของฉัน ตอนนี้ผมไม่เคยใช้โทรศัพท์ของฉันไปเรียนและฉันไม่ได้รับในปัญหาเกี่ยวกับครู

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เขียนแบบ
เรื่องราวเกิดขึ้นในโรงเรียนของเราในวันพฤหัสบดีตอนบ่าย เราทั้งหมดนั่งในชั้นเรียนภาษาอังกฤษของเรา ฟังครูอธิบายเรื่องราวของ ลีโอนาโด ดาวินชี

อยู่ๆ ผมก็ได้ยินอะไรบางอย่างไว้ข้างหลัง ฟังดูเหมือนการกระโชกของลม ผมหันไปรอบ ๆแต่ฉันมองไม่เห็นอะไรเลย แล้วฉันจะตรวจสอบกระเป๋าและโทรศัพท์สมาร์ทของฉันไม่อยู่ ใครบางคนขโมยมันไป

ฉันวิ่งออกมาจากห้องและเห็นหญิงสาวที่ดูเหมือนเป็นนักแสดงแอ็คชั่นชื่อดังของประเทศไทย กระโดดออกจากหน้าต่างไปถนน สอง ของทหารนอนอยู่บนพื้น นั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันได้เห็นโทรศัพท์สมาร์ทของฉัน ตอนนี้ ผมไม่เคยใช้โทรศัพท์ของฉันไปที่ห้องเรียน และฉันไม่ได้มีปัญหากับครู