Romeo and Juliet belongs to a tradi

Romeo and Juliet belongs to a tradition of tragic romances stretching back to antiquity. Its plot is based on an Italian tale, translated into verse as The Tragical History of Romeus and Juliet by Arthur Brooke in 1562 and retold in prose in Palace of Pleasure by William Painter in 1567. Shakespeare borrowed heavily from both but, to expand the plot, developed

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

โรมิโอและจูเลียตเป็นประเพณีการยืดกลับไปสมัย romances น่าเศร้า พล็อตมันขึ้นอยู่กับเรื่องภาษาอิตาลี แปลข้อประวัติ Tragical Romeus และจูเลียต โดยบรูคอาร์เธอร์ใน 1562 และเก่าเล่าใหม่ในร้อยแก้วในพาสุข โดยจิตรกรวิลเลียมใน 1567 เชกสเปียร์ยืมมาก จากทั้งสอง แต่ ขยายพล็อต พัฒนา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

โรมิโอและจูเลียตเป็นประเพณีของความรักที่น่าเศร้ายืดกลับไปสมัยโบราณ พล็อตมันขึ้นอยู่กับเรื่องอิตาลีแปลเป็​​นกลอนเป็นโศกเศร้าของ Romeus และจูเลียตบรู๊คอาร์เธอร์ใน 1562 และเล่าขานกันในร้อยแก้วในพระราชวังแห่งความสุขโดยจิตรกรวิลเลียมเช็คสเปียร์ใน 1567 ที่ยืมมาจากทั้งสอง แต่อย่างหนักเพื่อขยายพล็อต การพัฒนา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

โรมิโอ กับ จูเลียต เป็นประเพณีของโศกนาฏกรรมความรักที่ยืดกลับไปที่เก่า . พล็อตของอยู่บนพื้นฐานของนิทานภาษาอิตาลี แปลเป็นกลอนเป็นวิปโยคประวัติ romeus จูเลียตโดยอาร์เธอร์บรูคในฉันและเล่าขานในร้อยแก้วในพระราชวังของความสุขโดยวิลเลียมจิตรกรในเรา . เช็คสเปียร์ยืมหนักจากทั้งสอง แต่การขยายแผน , พัฒนา