ครั้งแรกคือไปเกาหลีค่ะ
ตั้งใจจะไปชมดอกไม้บาน และดูการคัมแบ็คของศิลปินที่เราชอบที่เกาหลีค่ะ ก็จองตั๋วเครื่องบินเอง จัดการจองที่พัก อะไรเองทุกอย่าง
ตอนที่ทำนั้นมันเครียดมากๆเลยค่ะ แต่พอได้ทุกอย่างมาอยู่ในมือแล้วก็ภูมิใจมากๆ ตอนที่จะต้องบินนั้นงงหลงทางในสุวรณภูมิตั้งนาน
แบบว่าไปนั่งรอตรงหน้าบินภายในประเทศค่ะ เกือบไปขึ้นเครื่องไม่ทัน 555 ก็เดินไกลมากอ่ะ ไปต่อเครื่องที่ฮ่องกงอีก ก็งงทางดีค่ะ
แต่ดีที่พูดอังกฤษพอได้ค่ะ แต่พอถึงเกาหลีแล้วน้ำตาจะไหลอ่ะ แบบว่าได้พูดภาษาเกาหลีที่ตัวเองฝึกมานานซะที แม้จะพูดไม่เก่งก็ตามเหอะ
อุตส่าห์กะลังสนุก แต่ว่าตอนที่ไปถึงนั้นเป็นไฟลท์ดึกค่ะ ทุกอย่างปิดหมด รถไฟฟ้าใต้ดินกำลังจะปิด กังวลมาก ดีที่เจอครอบครัวเด็กเกาหลีที่มารับลูกสาวฝาแฝดที่ไปเรียนภาษาที่ฟิลิปปินส์ เขาก็มาช่วยพาไปส่งที่ฮงแดค่ะ ประทับใจมาก
หลังจากนั้นก็ไปเดินเที่ยวหาซื้อของ หาของกินแปลกๆ เดินดูถนนสวยๆ เข้าชมพิพิธภัณฑ์ทุกวันเลยค่ะ
เจอคนใจดีๆมาช่วยเยอะแยะ แม้บางคนจะพูดอังกฤษไม่ได้ แต่พอเราพูดเกาหลีใส่ ทุกคนก็จะเอ็นดู
ป้าแม่ค้าก็จะตักให้เยอะๆเลย ค่ะ 555
จนวันนึงไปรออปป้าที่สถานีโทรทัศน์ไม่ทัน ไม่ได้เข้าไปร่วมชมการถ่ายทำค่ะ ก็ไปยืนรอที่ลานจอดรถ แบบสิ้นหวังมากๆ
หนาวมากด้วย ลมหนาววิ้วๆๆๆ แต่ก็เจออปป้าจนได้ค่ะ ร้องไห้เลย ถือว่าคุ้มนะที่มาทริปนี้
หลังจากกลับไทย เวลาเจออะไรที่เสียใจหรือว่าทุกข์ใจมากๆจะนึกถึงความสนุกที่ได้รับตอนไปเที่ยวคนเดียวที่เกาหลีครั้งนี้หล่ะค่ะ ^^