Orphism as a movement was short-liv

Orphism as a movement was short-lived, essentially coming to an end before World War I. In spite of the use of the term the works categorized as Orphism were so different that they defy attempts to place them in a single category.[6] Artists intermittently referred to as Orphists by Apollinaire, such as Léger, Picabia, Duchamp and Picasso, independently created new categories that could hardly be classified as Orphic. The term Orphism most obviously embraced paintings by František Kupka, Robert Delaunay and Sonia Delaunay, if limited to implications imposed by color, light, and the expression of non-representational compositions. Even Robert Delaunay thought this description misrepresented his intentions, though his temporary classification as Orphic had proved successful. The American painters Patrick Henry Bruce and Arthur Burdett Frost, two of Delaunay’s pupils, strove to create a similar art-form circa 1912. The Synchromists Morgan Russell and Stanton Macdonald-Wright wrote their own manifestos in an attempt to distance themselves from the Orphism of Robert Delaunay, but their art at times inevitably appeared Orphic. Essentially a stylistic sub-category of Abstract art created by Apollinaire, Orphism was an elusive term from which artists included within its scope persistently attempted to detach themselves

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Orphism เป็นการเคลื่อนไหวได้ช่วงสั้น ๆ หลักมาสิ้นสุดก่อนสงครามโลก ทั้ง ๆ ใช้ งานแบ่งเป็น Orphism ได้ต่างที่จะท้าทายความพยายามที่จะวางพวกเขาในประเภทเดี่ยว [6] เป็นระยะ ๆ เรียกว่าเป็น Orphists โดยความ เช่น Duchamp Léger, Picabia, Picasso อิสระสร้างประเภทใหม่ที่ศิลปินสามารถไม่จำแนกเป็น Orphic ภาพ Orphism สุดชัดกอดระยะ ทางแห่งความตายอัน Kupka, Delaunay โรเบิร์ตโซเนีย Delaunay ถ้าจำกัดผลที่กำหนด โดยสี ไฟ และค่าของไม่ representational องค์ แม้โรเบิร์ต Delaunay คิดความตั้งใจของเขา misrepresented อธิบายว่าเขาจัดประเภทชั่วคราวเป็น Orphic ได้พิสูจน์ความสำเร็จ ชื่อจิตรกรชาวอเมริกันบรูซ Patrick Henry และ Arthur Burdett น้ำแข็ง สองนักเรียนของ Delaunay, strove สร้างแบบคล้ายศิลปะแบบเซอร์กาซาวน่า รัสเซล Synchromists มอร์แกนและสแตนตันแมคโดนัลด์ไรท์เขียน manifestos ของตนเองในความพยายามที่จะห่างจากตัวเองจาก Orphism ของโรเบิร์ต Delaunay แต่ศิลปะของพวกเขาบางครั้งย่อมปรากฏ Orphic หลักเป็นสำนวนประเภทย่อยของศิลปะนามธรรมที่สร้างขึ้น โดยความ Orphism ถูกราคาเงื่อนไขการเปรียวซึ่งศิลปินที่อยู่ภายในขอบเขตสามารถพยายามที่จะถอดตัวเอง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Orphism เป็นขบวนการในช่วงสั้น ๆ เป็นหลักมาถึงที่สิ้นสุดก่อนสงครามโลกครั้งที่หนึ่งในทั้งๆที่มีการใช้คำว่าการทำงานแบ่งออกเป็น Orphism จึงแตกต่างกันที่พวกเขาต่อต้านความพยายามที่จะวางไว้ในหมวดหมู่เดียว. [6] ศิลปินเป็นระยะ ๆ เรียกว่า Orphists โดย Apollinaire เช่นLéger, Picabia, Duchamp และปิกัสโซอิสระสร้างประเภทใหม่ที่แทบจะไม่สามารถจัดเป็น Orphic Orphism คำที่เห็นได้ชัดเจนที่สุดกอดภาพวาดโดยFrantišek Kupka โรเบิร์ตเนย์และ Sonia Delaunay ถ้า จำกัด ผลกระทบที่กำหนดโดยสีแสงและการแสดงออกขององค์ประกอบที่ไม่ได้ดำเนินการ แม้โรเบิร์ตเนย์คิดว่าคำอธิบายนี้บิดเบือนความตั้งใจของเขา แต่การจำแนกชั่วคราวของเขาในฐานะ Orphic ได้พิสูจน์ที่ประสบความสำเร็จ จิตรกรชาวอเมริกันแพทริคเฮนรี่บรูซและอาเธอร์เบอร์เด็ตต์ฟรอสต์สองของนักเรียน Delaunay ของพยายามที่จะสร้างงานศิลปะรูปแบบที่คล้ายกันประมาณ 1912 Synchromists มอร์แกนรัสเซลและสแตนตัน Macdonald ไรท์เขียนแถลงการณ์ของตัวเองในความพยายามที่จะห่างไกลจาก Orphism ของ โรเบิร์ตเนย์ แต่ศิลปะของพวกเขาในช่วงเวลาที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ปรากฏ Orphic หลักโวหารหมวดหมู่ย่อยของศิลปะนามธรรมที่สร้างขึ้นโดย Apollinaire, Orphism เป็นคำที่เข้าใจยากจากการที่ศิลปินรวมอยู่ในขอบเขตเสมอพยายามที่จะแยกตัวเอง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ออร์ฟิสต์เป็นขบวนการในช่วงสั้น ๆเป็นหลัก จบลงก่อนสงครามโลกครั้งที่ ทั้งๆ ที่ระยะเวลาการใช้งานประเภทออร์ฟิสต์มันแตกต่างกันที่พวกเขาต่อต้านความพยายามที่จะวางพวกเขาในประเภทเดี่ยว [ 6 ] ศิลปินเป็นระยะๆ เรียกว่า orphists โดยอาโปลีแนร์ เช่น L é GER า , , ดูแชมป์ และ ปิกาโซ่อิสระที่สร้างขึ้นใหม่ ประเภทที่แทบจะถูกจัดเป็นเกี่ยวกับ Orpheus คำว่าออร์ฟิสต์ส่วนใหญ่เห็นได้ชัดกอดภาพวาดโดย Franti š EK คัปค่า , โรเบิร์ตเนย์และ Sonia เนย์ ถ้าจำกัดผลกระทบที่กำหนดโดยสี แสง และการแสดงออกที่ไม่ดำเนินการการประพันธ์ แม้โรเบิร์ตเนย์คิดว่ารายละเอียด misrepresented ความตั้งใจของเขาอย่างไรก็ตามการจำแนกประเภทชั่วคราวของเขาเกี่ยวกับ Orpheus ได้พิสูจน์ความสำเร็จ จิตรกรชาวอเมริกันแพทริกเฮนรี่บรูซและอาเธอร์เบอร์เด็ท ฟรอสต์ , สองของเนย์เป็นนักเรียน พยายามจะสร้างเกี่ยวกับรูปแบบศิลปะที่คล้ายกัน 1912 . การ synchromists มอร์แกนรัสเซลและสแตนตัน แม็คโดนัลด์ ไรท์เขียนแถลงการณ์ของตัวเองในการพยายามที่จะออกห่างจากออร์ฟิสต์ของโรเบิร์ตเนย์ ,แต่ศิลปะของพวกเขาในช่วงเวลา ย่อมปรากฏเกี่ยวกับ Orpheus เป็นโวหารของหมวดหมู่ย่อยของศิลปะนามธรรมที่สร้างโดย Apollinaire ออร์ฟิสต์เป็นคำที่เข้าใจยาก , ซึ่งศิลปินรวมอยู่ภายในขอบเขตของการพยายามที่จะแยกตัวเอง