It probably isn’t going to hit you

It probably isn’t going to hit you in the first trimester, or maybe even the second, but it’s a realization so many parents reach by the time their newborn comes home to the nursery: What if something happens to us? Most new parents have never had to sit down and plan for contingencies like death. But the moment you have someone depending on you — both financially and emotionally — for the next 20-plus years, it hits you: “I need a plan.” For many, this plan has two major pieces that ultimately answer two questions:

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มันคงไม่ไปตีคุณในไตรมาสแรก หรือแม้แต่บางทีที่สอง แต่ก็ตระหนักถึงผู้ปกครองจำนวนมากถึงตามเวลาที่ทารกของพวกเขามาพักที่เรือนเพาะชำ: ถ้าสิ่งที่เกิดขึ้นกับเรา ไม่มีผู้ปกครองใหม่ส่วนใหญ่จะนั่งลง และวางแผนสำหรับ contingencies เช่นตาย แต่ขณะนี้คุณมีคนตามคุณ — ทั้งทางการเงิน และอารมณ์ — สำหรับปีถัดไป 20-plus มันฮิตคุณ: "ผมต้องวางแผน" สำหรับหลาย ๆ คน แผนนี้มีสองชิ้นสำคัญที่สุด ตอบคำถามที่สอง:

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มันอาจจะไม่ได้ไปตีคุณในไตรมาสแรกหรือแม้กระทั่งที่สอง แต่มันเป็นสำนึกเพื่อให้ผู้ปกครองจำนวนมากถึงตามเวลาที่ทารกแรกเกิดของพวกเขามาที่บ้านเพื่อเด็ก: อะไรถ้าสิ่งที่เกิดขึ้นกับเรา? ผู้ปกครองใหม่ส่วนใหญ่ไม่เคยมีที่จะนั่งลงและวางแผนสำหรับภาระผูกพันเช่นการตาย แต่ช่วงเวลาที่คุณมีใครสักคนขึ้นอยู่กับคุณ - ทั้งทางการเงินและอารมณ์ - สำหรับปี 20 บวกต่อไปที่จะ hits คุณ: "ผมต้องวางแผน." สำหรับหลาย ๆ แผนนี้มีสองชิ้นที่สำคัญที่ตอบในที่สุดสองคำถาม:

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มันคงไม่ได้จะทำร้ายคุณในไตรมาสแรก หรืออาจจะสอง พ่อแม่มาก แต่มันคือการเข้าถึงโดยเวลาที่พวกเขาเกิดมาบ้านเลี้ยงเด็ก : ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเรา ผู้ปกครองใหม่ที่สุด ไม่เคยมีที่จะนั่งลงและวางแผนสำหรับภาระผูกพัน เช่น ตายแต่ตอนนี้คุณมีใครบางคนที่ขึ้นอยู่กับคุณ - ทั้งทางการเงินและทางอารมณ์สำหรับถัดไป 20 ปีรวมทั้ง มันฮิต : " ฉันต้องวางแผน " หลาย แผนการนี้ได้สองชิ้นสำคัญที่สุดตอบสองคำถาม :