I should start this out by saying t

I should start this out by saying that I believe that in most cases of rape, the majority of the blame falls on the man (or aggressor, it is sometimes a woman).
However, at the same time women are in control of certain things. For example they choose clothes they wear, the locations they put themselves in, if they are going to drink. Thus, while it's not the woman's fault, women are (generally) able to avoid situations where rape is likely to occur.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ฉันควรเริ่มต้นนี้ โดยบอกว่า ผมเชื่อว่า ในคดีข่มขืนมากที่สุด ส่วนใหญ่ตำหนิตรงกับผู้ชาย (หรือผู้ รุกราน คือบางครั้งผู้หญิง) .
อย่างไรก็ตาม ขณะเดียวกัน ผู้หญิงจะควบคุมสิ่งบางอย่าง ตัวอย่าง พวกเขาเลือกเสื้อผ้าพวกเขาสวมใส่ สถานที่พวกเขาใส่ตัวเอง ถ้าพวกเขากำลังจะดื่ม ดังนั้น ใน ขณะที่มันไม่ใช่ข้อบกพร่องของผู้หญิง ผู้หญิงจะ (ทั่วไป) เพื่อหลีกเลี่ยงสถานการณ์ที่อาจเกิดขึ้นได้ข่มขืน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ฉันควรเริ่มต้นออกโดยบอกว่าผมเชื่อว่าในกรณีส่วนใหญ่ของการข่มขืนส่วนใหญ่ของโทษตรงกับชายคนนั้น (หรือรุกรานบางครั้งก็เป็นผู้หญิงคนหนึ่ง)
แต่ในเวลาเดียวกันในผู้หญิงที่อยู่ในการควบคุมของสิ่งบางอย่าง . ยกตัวอย่างเช่นที่พวกเขาเลือกเสื้อผ้าที่พวกเขาสวมใส่สถานที่ที่พวกเขาใส่ตัวเองในกรณีที่พวกเขาจะไปดื่ม ดังนั้นในขณะที่มันไม่ใช่ความผิดของผู้หญิงผู้หญิง (โดยทั่วไป) สามารถที่จะหลีกเลี่ยงสถานการณ์ที่ข่มขืนมีแนวโน้มที่จะเกิดขึ้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ฉันควรเริ่มต้นออกโดยบอกว่า ผมเชื่อว่าส่วนใหญ่ในคดีข่มขืน ส่วนใหญ่ของตำหนิที่อยู่บนชาย ( หรือผู้รุกราน บางครั้งก็เป็นผู้หญิง )
อย่างไรก็ตาม ในเวลาเดียวกัน ผู้หญิงอยู่ในการควบคุมของสิ่งที่แน่นอน ตัวอย่างเช่นพวกเขาเลือกเสื้อผ้าที่พวกเขาสวมใส่ , ใส่ตัวเองในสถานที่ที่พวกเขาหากพวกเขาจะดื่ม ดังนั้นในขณะที่มันไม่ได้เป็นความผิดของฝ่ายหญิงผู้หญิง ( โดยทั่วไป ) สามารถหลีกเลี่ยงสถานการณ์ที่ข่มขืนมีแนวโน้มที่จะเกิดขึ้น