Meng Hao froze, sighing inwardly. W

Meng Hao froze, sighing inwardly. With a silent, bitter laugh, he turned to face Eccentric Song. His mind spun as he tried to think of a way out of the situation. He placed his hand on his bag of holding. If necessary, he would try to use the good luck charm to escape.

“Kid, why do you look so familiar…?” Eccentric Song’s brow furrowed.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เมงเฮา froze, sighing อย่างภายใน พร้อมกับหัวเราะเงียบ ขม เขาเปิดหน้าเพลงประหลาด จิตใจของเขาปั่นเป็นเขาพยายามคิดวิธีออกจากสถานการณ์ที่ เขาวางมือบนถือถุงของเขา ถ้าจำเป็น เขาจะพยายามใช้เสน่ห์โชคดีหนี"เด็ก ทำไมคุณดูคุ้นเคยเพื่อ..." ประหลาดเพลงคิ้วที่งุ่นง่าน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เม้งเฮา froze ถอนหายใจในใจ ด้วยความเงียบหัวเราะขมเขาหันไปเผชิญหน้าแหกคอกเพลง จิตใจของเขาปั่นขณะที่เขาพยายามที่จะคิดว่าวิธีการออกจากสถานการณ์ เขาวางมือของเขาในกระเป๋าของเขาในการถือครอง ถ้าจำเป็นเขาจะพยายามที่จะใช้เสน่ห์โชคดีที่จะหลบหนี. "เด็กทำไมคุณดูคุ้นเคยดังนั้น ... ?" คิ้วแหกคอกเพลงของรอยย่น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เมิ่งฮ่าวหนาว คร่ำครวญอยู่ในใจ กับความเงียบ ขมขำ เขาหันไปมองหน้าแปลกๆเพลง ทำให้จิตใจของเขา เขาพยายามคิดหาทางออกจากสถานการณ์ เขาใส่มือของเขาถือกระเป๋าของ . ถ้าจำเป็น เขาจะต้องพยายามใช้เสน่ห์โชคดีที่จะหลบหนี" ทำไมคุณดูคุ้นเคย . . . . . . . ? " ประหลาดเพลงคิ้วร่อง .