โลกมันไม่ได้มีอะไร แต่จะรับรู้ได้ด้

โลกมันไม่ได้มีอะไร แต่จะรับรู้ได้ด้วยปรากฏการณ์ เป็นการอธิบายว่าสิ่งของที่เรามองเห็น สิ่งทั้งหมดนี้เป็นเพียงภาวะที่จิตรับรู้เอง มันไม่ได้มีอยู่อย่างแท้จริง การที่เรารับรู้ถึงการมีอยู่ของวัตถุคือสิ่งที่จิตของเราสร้างขึ้นมา ข้อมูลคือสิ่งที่เราใช้เชื่อมต่อ


The world it does not have anything but a recognition by explains the phenomenon of what we see. This whole thing is just a condition the mind recognizes itself. It is not true. We recognized the existence of an object is something that our minds created. Information is what we use to connect to the.


How are we to find a set of sense-datum descriptions that would sufficiently distinguish one spatial location from another? In our example, this room must be specified entirely in terms of possible experiences, in a way which would distinguish it from any other similar room. But we couldn’t do that by referring to material objects like the Faculty building, or the University Campus, or Reading. We can only talk about possible series of experiences.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

โลกมันไม่ได้มีอะไรแต่จะรับรู้ได้ด้วยปรากฏการณ์เป็นการอธิบายว่าสิ่งของที่เรามองเห็นสิ่งทั้งหมดนี้เป็นเพียงภาวะที่จิตรับรู้เองมันไม่ได้มีอยู่อย่างแท้จริงการที่เรารับรู้ถึงการมีอยู่ของวัตถุคือสิ่งที่จิตของเราสร้างขึ้นมาข้อมูลคือสิ่งที่เราใช้เชื่อมต่อโลกมันไม่มีอะไรแต่รู้โดยอธิบายถึงปรากฏการณ์ของสิ่งที่เราเห็น สิ่งทั้งหมดนี้เป็นเพียงสภาพจิตใจรู้จักตัวเอง ไม่เป็นความจริง เรารับรู้การมีอยู่ของวัตถุเป็นสิ่งที่เราสร้าง ข้อมูลเป็นสิ่งที่เราใช้การเชื่อมต่อหาชุดคำอธิบายวันที่ความรู้สึกโพสที่พอจะแยกแยะสถานพื้นที่หนึ่งจากเราอย่างไร ในตัวอย่างของเรา ต้องระบุห้องนี้ทั้งในแง่ของประสบการณ์ได้ วิธีที่จะแยกออกจากห้องคล้ายกันอื่น ๆ แต่เราไม่สามารถทำ โดยอ้างอิงถึงวัตถุวัสดุเช่นอาคารคณะ หรือการศึกษา การอ่าน เราสามารถพูดคุยเกี่ยวกับชุดได้ประสบการณ์เท่านั้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

โลกมันไม่ได้มีอะไร แต่จะรับรู้ได้ด้วยปรากฏการณ์ มันไม่ได้มีอยู่อย่างแท้จริง ข้อมูลคือสิ่งที่เราใช้เชื่อมต่อโลกมันไม่ได้มีอะไร แต่การรับรู้โดยการอธิบายปรากฏการณ์ของสิ่งที่เราเห็น สิ่งทั้งหมดนี้เป็นเพียงสภาพจิตใจตระหนักถึงตัวเอง มันไม่เป็นความจริง เราได้รับการยอมรับการดำรงอยู่ของวัตถุเป็นสิ่งที่จิตใจของเราสร้าง ข้อมูลเป็นสิ่งที่เราใช้ในการเชื่อมต่อกับ. วิธีการที่เราจะหาชุดของคำอธิบายความรู้สึกตัวเลขที่พอจะเห็นความแตกต่างเชิงพื้นที่สถานที่หนึ่งจากที่อื่นหรือไม่? ในตัวอย่างของเราห้องนี้จะต้องระบุทั้งในแง่ของประสบการณ์ที่เป็นไปได้ในทางซึ่งจะแตกต่างจากห้องอื่น ๆ ที่คล้ายกัน แต่เราไม่สามารถดำเนินการได้โดยอ้างถึงวัตถุเช่นอาคารคณะหรือมหาวิทยาลัยหรือการอ่าน เราสามารถพูดคุยเกี่ยวกับซีรีส์ที่เป็นไปได้จากประสบการณ์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

โลกมันไม่ได้มีอะไรแต่จะรับรู้ได้ด้วยปรากฏการณ์เป็นการอธิบายว่าสิ่งของที่เรามองเห็นสิ่งทั้งหมดนี้เป็นเพียงภาวะที่จิตรับรู้เองมันไม่ได้มีอยู่อย่างแท้จริงข้อมูลคือสิ่งที่เราใช้เชื่อมต่อ


โลกมันไม่ได้มีอะไร แต่การอธิบายปรากฏการณ์ของสิ่งที่เราเห็น ทั้งหมดนี้เป็นเพียงสภาพจิตใจ รู้จักตัวเอง มันไม่เป็นความจริง เรายอมรับการดำรงอยู่ของวัตถุเป็นสิ่งที่จิตใจของเราสร้างขึ้น ข้อมูลเป็นสิ่งที่เราใช้เพื่อเชื่อมต่อกับ

.แล้วเราจะหาชุดของตัวเลขที่จะพอแยกแยะความรู้สึกอธิบายอวกาศจากสถานที่อื่น ในตัวอย่างของเราในห้องนี้จะต้องระบุทั้งในแง่ของประสบการณ์ที่เป็นไปได้ในลักษณะซึ่งจะแตกต่างจากห้องอื่น ๆ ที่คล้ายกัน แต่เราทำอย่างนั้นไม่ได้ โดยอ้างถึงวัตถุเหมือนตึกคณะ หรือมหาวิทยาลัย หรือการอ่านเราสามารถพูดคุยเกี่ยวกับชุด ที่สุดของประสบการณ์The world is not what, but will be perceived by the phenomenon. It is explained that the things we see. All this is just a mental status recognition. It did not exist.The world is not what, but will be perceived by the phenomenon. It is explained that the things we see. All this is just a mental status recognition. It did not exist.