Asthma ExacerbationsAn asthma exace

Asthma Exacerbations
An asthma exacerbation in a pregnant patient, as in any adult, should be managed with inhaled β-agonists, inhaled anticholinergic drugs, and systemic corticosteroids.23,24 Maintenance of an arterial oxygen saturation of at least 95%, measured by means of pulse oximetry, is recommended to ensure sufficient oxygenation in both the mother and the fetus.22 Assessment of the fetus during an acute asthma episode depends on the stage of the pregnancy, but continuous electronic fetal monitoring, a biophysical profile, or both should be considered if the fetus has reached the stage of viability.23 A biophysical profile includes a nonstress test for a reactive fetal heart rate, ultrasonographic measurement of amniotic-fluid volume, observation of the presence or absence of fetal breathing movements, and observation of gross body movements and fetal tone. If oxygen saturation remains below a level of at least 95% (as measured by means of pulse oximetry) while the patient is breathing ambient air, if FEV1 or peak expiratory flow remains below 70% of the predicted value, or if there is evidence of fetal compromise, the patient should be hospitalized, with careful medical and obstetrical surveillance.22,23 This pulmonary-function criterion, which is based on general recommendations for asthmatic exacerbations, is supported by some observational data,24 although we are aware of no specific data in pregnant women with asthma.
Obstetrical Care
In general, data are lacking on the optimal obstetrical care of patients with asthma, and recommendations are based on extrapolation of data from other clinical settings and expert opinion. Women with asthma that is not well controlled may benefit from increased fetal surveillance. Ultrasonographic examinations can be helpful to establish accurate pregnancy dating and monitor fetal growth, which (as described above) can be affected by uncontrolled asthma. Assessment of fetal well-being, usually by means of nonstress testing, should be considered, starting at 32 weeks' gestation.23
Adequate hydration and analgesia should be maintained during labor and delivery; analgesia should not compromise the patient's respiratory status, and insufficient pain control could trigger bronchospasm. Use of asthma medications should be continued during labor and delivery. It is commonly recommended that women who are currently taking systemic corticosteroids or who have received several short courses of systemic corticosteroids during pregnancy receive intravenous corticosteroids (e.g., hydrocortisone at a dose of 100 mg every 8 hours) during labor and for 24 hours after delivery in order to prevent adrenal crisis. 22 Prostaglandin E1 or E2 can be used for cervical ripening, management of spontaneous or induced abortions, or postpartum hemorrhage, although the patient's respiratory status should be monitored for bronchospasm. 46 In contrast, carboprost (15-methyl prostaglandin F2α) and ergonovine may trigger bronchospasm and should be avoided, if possible. 22 If tocolysis is required, magnesium sulfate and terbutaline are preferable because they are bronchodilators; in contrast, indomethacin can induce bronchospasm in a patient with aspirin-sensitive asthma.22
Cesarean delivery is rarely required in patients with an acute asthmatic exacerbation; maternal and fetal compromise usually responds to aggressive medical management. Lumbar anesthesia can reduce oxygen consumption and minute ventilation during labor.47 The obstetrician, anesthesiologist, and pediatrician should coordinate intrapartum and postpartum care. In general, only small amounts of the asthma medications listed in Table 5 enter breast milk; none are a contraindication to breast-feeding.23,25
AREAS OF UNCERTAINTY
The mechanisms linking poorly controlled asthma to adverse perinatal outcomes remain unclear. It is not possible in observational studies to definitely distinguish the potential contributions of increased asthma severity and poor asthma control from the potential effects of medications used in more severe cases. Because of the ethical issues raised, controlled trials cannot be performed to determine the effects of asthma control, as compared with lack of control, on perinatal outcomes. Controlled trials are unlikely to be large enough to determine the absolute safety of various asthma medications during pregnancy, especially with regard to uncommon outcomes such as specific congenital malformations.
GUIDELINES
National guidelines for the management of asthma during pregnancy were most recently updated in 2004,25 and general guidelines for the management of asthma in all patients were updated in 2007.24 The American College of Obstetricians and Gynecologists published guidelines on the clinical management of asthma during pregnancy in 2008.23 The recommendations in this article are consistent with these guidelines.
CONCLUSIONS AND RECOMMENDATIONS
Although uncontrolled asthma may increase the risk of adverse perinatal outcomes, women with well-controlled asthma in pregnancy generally have good pregnancy outcomes.48-50 The patient described in the vignette has poorly controlled asthma, as evidenced by daily symptoms and daily use of rescue therapy, asthma that interferes with sleep more than once a week, and an FEV1 of less than 80% of the predicted value. This patient should be educated regarding the potential risks of uncontrolled asthma for herself and her pregnancy. We would recommend testing for sensitivity to mites, cat dander, and cockroach allergens and initiate medium-dose inhaled corticosteroids (a two-step therapy increase). We would choose inhaled budesonide (180 μg per puff, two puffs twice a day) over other inhaled corticosteroids because more safety data are available on the use of this drug during the gestational period. The patient should also be instructed in the use of an optimal inhaler technique, and she should be given a personalized self-treatment action plan for asthma that includes instructions regarding the maintenance medication schedule, doses of rescue therapy for increased symptoms, and when and how to seek urgent or emergency care. We would recommend follow-up every 1 to 2 weeks initially to ensure that asthma control is achieved and then, once the patient's condition is stable, at least monthly throughout the Pregnancy.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

โรคหอบหืด Exacerbationsมี exacerbation โรคหืดในผู้ป่วยตั้งครรภ์ ในผู้ใหญ่มี ควรจัดการกับβ-agonists สูดดม ช่วยในยา anticholinergic และ corticosteroids.23,24 ระบบบำรุงรักษามีความอิ่มตัวออกซิเจนต้วน้อย 95% วัดจากชีพจร oximetry ขอแนะนำให้ oxygenation พอแม่และ fetus.22 การประเมินทารกในครรภ์ในช่วงตอนเป็นโรคหอบหืดเฉียบพลันขึ้นอยู่กับระยะของการตั้งครรภ์ แต่ต่อเนื่องอิเล็กทรอนิกส์ครรภ์ตรวจสอบ ประวัติ biophysical หรือทั้งสองอย่างควรถ้าทารกในครรภ์ได้ถึงระยะของ viability.23 โพรไฟล์ biophysical รวมทดสอบ nonstress สำหรับอัตราการเต้นหัวใจครรภ์ปฏิกิริยา ultrasonographic หน่วยการวัดปริมาตร amniotic fluid สังเกตสถานะหรือการขาดงานของครรภ์หายใจเคลื่อนไหว และสังเกตการเคลื่อนไหวร่างกายรวมเสียงและทารกในครรภ์ ถ้ายังคงความอิ่มตัวออกซิเจนต่ำกว่าระดับน้อย 95% (ตามที่วัดจากชีพจร oximetry) ขณะที่ผู้ป่วย จะหายใจอากาศแวดล้อม FEV1 หรือช่วง peak expiratory กระแสยังคงต่ำกว่า 70% ของค่าคาดการณ์ หรือถ้ามีหลักฐานของการประนีประนอมและทารกในครรภ์ ผู้ป่วยควรจะ พัก กับ surveillance.22,23 ทางการแพทย์ และทางสูติกรรมระวังเงื่อนไขนี้ฟังก์ชันระบบทางเดินหายใจ ซึ่งเป็นไปตามคำแนะนำทั่วไปสำหรับหอบหืด exacerbations สนับสนุนข้อมูลบางสังเกตการณ์ 24 แม้ว่าเราจะตระหนักถึงไม่มีข้อมูลเฉพาะในหญิงตั้งครรภ์กับโรคหอบหืดการดูแลทางสูติกรรมทั่วไป มีการขาดข้อมูลในการดูแลทางสูติกรรมสูงสุดของผู้ป่วยที่มีโรคหอบหืด และคำแนะนำตาม extrapolation ของข้อมูลจากค่าทางคลินิกและความเห็นผู้เชี่ยวชาญอื่น ๆ ผู้หญิงที่ มีโรคหอบหืดที่ยังไม่ดีควบคุมอาจได้รับประโยชน์จากการเฝ้าระวังและทารกในครรภ์เพิ่มขึ้น สอบ ultrasonographic สามารถเป็นประโยชน์เพื่อสร้างตั้งครรภ์ถูกต้องเดทและการตรวจสอบและทารกในครรภ์เจริญเติบโต ซึ่ง (ตามที่อธิบายไว้ข้างต้น) ที่สามารถได้รับผลกระทบ โดยโรคทาง ประเมินของครรภ์สุขภาพ ปกติโดยทดสอบ nonstress ควร ราคาเริ่มต้นที่ 32 สัปดาห์ gestation.23ไล่น้ำที่เพียงพอและ analgesia ควรรักษาไว้ระหว่างแรงงานและการจัดส่ง analgesia ควรประนีประนอมสถานะทางเดินหายใจของผู้ป่วย และควบคุมอาการปวดไม่เพียงพออาจทำให้เกิด bronchospasm การใช้ยารักษาโรคหอบหืดควรดำเนินต่อไประหว่างแรงงานและการจัดส่ง โดยทั่วไปแนะนำว่า ผู้หญิงที่กำลังจะมีระบบ corticosteroids หรือที่ได้รับหลักสูตรระยะสั้นต่าง ๆ ของระบบ corticosteroids ในระหว่างตั้งครรภ์ได้รับการฉีด corticosteroids (เช่น hydrocortisone ในปริมาณ 100 มิลลิกรัมทุก 8 ชั่วโมง) ระหว่างแรงงาน และ 24 ชั่วโมงหลังคลอดเพื่อป้องกันวิกฤต adrenal 22 prostaglandin E1 หรือ E2 สามารถใช้สำหรับการจัดการ ripening ปากมดลูกของขาด หรืออาจแท้ง ตกเลือดหลังคลอด แม้ว่าสถานะของระบบทางเดินหายใจของผู้ป่วยควรจะตรวจสอบสำหรับ bronchospasm 46 ในทางตรงกันข้าม carboprost (15-methyl prostaglandin F2α) และ ergonovine อาจทำให้เกิด bronchospasm และควรหลีก เลี่ยง ถ้าเป็นไปได้ 22 ถ้า tocolysis ต้อง แมกนีเซียมซัลเฟตและ terbutaline จะกว่าเพราะเป็น bronchodilators ในทางตรงกันข้าม indomethacin สามารถก่อให้เกิด bronchospasm ในผู้ป่วยด้วยแอสไพรินลับ asthma.22ส่ง cesarean ไม่ค่อยจำเป็นในผู้ป่วยที่มี exacerbation เป็นหอบหืดเฉียบพลัน ประนีประนอมและทารกในครรภ์ และแม่มักจะตอบการบริหารเชิงรุกทางการแพทย์ ช่องไขยาสามารถลดการใช้ออกซิเจน และระบายนาที ในช่วง labor.47 ที่อบอุ่น anesthesiologist กุมารควรประสาน intrapartum และดูแลหลังคลอด ทั่วไป เฉพาะเงินยาโรคหอบหืดที่แสดงในตาราง 5 ป้อนนม ไม่มีข้อห้ามใช้กับเต้านม feeding.23,25พื้นที่ของความไม่แน่นอนกลไกที่เชื่อมโยงโรคหอบหืดที่ควบคุมไม่ดีผลร้ายปริกำเนิดยังคงชัดเจน เป็นไปไม่ได้ในการศึกษาเชิงสังเกตการณ์เพื่อแยกการจัดสรรเป็นไปได้ของความรุนแรงของโรคหอบหืดเพิ่มขึ้นและการควบคุมโรคหอบหืดดีจากผลของยาที่ใช้ในกรณีที่รุนแรงมากขึ้นอาจเกิดขึ้นแน่นอน เนื่องจากปัญหาด้านจริยธรรมขึ้น ไม่ทำการทดลองควบคุมเพื่อกำหนดผลกระทบของการควบคุมโรคหอบหืด ตกขาดการควบคุม ปริกำเนิดผล ควบคุมการทดลองไม่น่าจะใหญ่พอที่จะกำหนดความปลอดภัยสัมบูรณ์ของยารักษาโรคต่าง ๆ ในระหว่างตั้งครรภ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับผลใช่เช่น malformations เฉพาะแต่กำเนิดคำแนะนำล่าสุดได้ปรับปรุงแนวทางแห่งชาติสำหรับการบริหารของโรคหอบหืดในระหว่างตั้งครรภ์ได้ใน 2004,25 และแนวทางทั่วไปของโรคหืดในผู้ป่วยทั้งหมดถูกปรับปรุงใน 2007.24 วิทยาลัยของสูติแพทย์ และขอนเผยแพร่แนวทางในการบริหารจัดการทางคลินิกของโรคหอบหืดในระหว่างตั้งครรภ์ใน 2008.23 แนะนำในบทความนี้จะสอดคล้องกับแนวทางเหล่านี้บทสรุปและข้อเสนอแนะAlthough uncontrolled asthma may increase the risk of adverse perinatal outcomes, women with well-controlled asthma in pregnancy generally have good pregnancy outcomes.48-50 The patient described in the vignette has poorly controlled asthma, as evidenced by daily symptoms and daily use of rescue therapy, asthma that interferes with sleep more than once a week, and an FEV1 of less than 80% of the predicted value. This patient should be educated regarding the potential risks of uncontrolled asthma for herself and her pregnancy. We would recommend testing for sensitivity to mites, cat dander, and cockroach allergens and initiate medium-dose inhaled corticosteroids (a two-step therapy increase). We would choose inhaled budesonide (180 μg per puff, two puffs twice a day) over other inhaled corticosteroids because more safety data are available on the use of this drug during the gestational period. The patient should also be instructed in the use of an optimal inhaler technique, and she should be given a personalized self-treatment action plan for asthma that includes instructions regarding the maintenance medication schedule, doses of rescue therapy for increased symptoms, and when and how to seek urgent or emergency care. We would recommend follow-up every 1 to 2 weeks initially to ensure that asthma control is achieved and then, once the patient's condition is stable, at least monthly throughout the Pregnancy.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

หอบหืดกำเริบโรคหอบหืดกำเริบในผู้ป่วยตั้งครรภ์ในขณะที่ผู้ใหญ่ควรจะมีการจัดการกับ agonists β-สูดดมยาเสพติด anticholinergic สูดดมและบำรุงรักษาระบบ corticosteroids.23,24 ของความอิ่มตัวของออกซิเจนแดงอย่างน้อย 95% โดยวิธีการวัด ของชีพจร oximetry ขอแนะนำเพื่อให้แน่ใจว่าออกซิเจนที่เพียงพอทั้งในแม่และการประเมิน fetus.22 ของทารกในครรภ์ในช่วงตอนหอบหืดเฉียบพลันขึ้นอยู่กับขั้นตอนของการตั้งครรภ์ แต่การตรวจสอบอย่างต่อเนื่องของทารกในครรภ์อิเล็กทรอนิกส์รายละเอียดชีวฟิสิกส์หรือทั้งสองอย่างที่ควรจะเป็น ถือว่าถ้าทารกในครรภ์ได้ถึงขั้นตอนของการ viability.23 รายละเอียดชีวฟิสิกส์รวมถึงการทดสอบ nonstress สำหรับอัตราการเต้นของหัวใจทารกในครรภ์ปฏิกิริยาการวัดคลื่นเสียงความถี่สูงของปริมาณน้ำคร่ำของเหลว, การสังเกตของการมีหรือไม่มีการเคลื่อนไหวของการหายใจของทารกในครรภ์และการสังเกตของร่างกายขั้นต้น การเคลื่อนไหวและเสียงของทารกในครรภ์
หากความอิ่มตัวของออกซิเจนยังคงต่ำกว่าระดับอย่างน้อย 95% (ตามที่วัดโดยวิธีการของชีพจร oximetry) ในขณะที่ผู้ป่วยจะหายใจอากาศแวดล้อมถ้า FEV1 หรือไหลหายใจสูงสุดยังคงต่ำกว่า 70% ของมูลค่าที่คาดการณ์หรือถ้ามีหลักฐานของการ การประนีประนอมของทารกในครรภ์ผู้ป่วยได้รับการรักษาในโรงพยาบาลควรมี surveillance.22,23 ทางการแพทย์และการคลอดบุตรระวังนี้เกณฑ์ปอดฟังก์ชั่นที่อยู่บนพื้นฐานของคำแนะนำทั่วไปสำหรับการกำเริบของโรคหืดได้รับการสนับสนุนโดยข้อมูลเชิงบาง 24 ถึงแม้ว่าเรามีความตระหนักในที่เฉพาะเจาะจง ข้อมูลในหญิงตั้งครรภ์ที่มีโรคหอบหืด.
Obstetrical
ดูแลโดยทั่วไปจะขาดข้อมูลในการดูแลการคลอดบุตรที่ดีที่สุดของผู้ป่วยที่มีโรคหอบหืดและคำแนะนำจะขึ้นอยู่กับการคาดการณ์ของข้อมูลจากการตั้งค่าทางคลินิกอื่นๆ และความคิดเห็นของผู้เชี่ยวชาญ ผู้หญิงที่มีโรคหอบหืดที่ไม่ได้รับการควบคุมอย่างดีอาจได้รับประโยชน์จากการเฝ้าระวังของทารกในครรภ์ที่เพิ่มขึ้น การตรวจคลื่นเสียงความถี่สูงจะมีประโยชน์ในการสร้างเดทการตั้งครรภ์ที่ถูกต้องและการเจริญเติบโตของทารกในครรภ์ตรวจสอบซึ่ง (ตามที่อธิบายไว้ข้างต้น) ได้รับผลกระทบจากโรคหอบหืดไม่สามารถควบคุมได้ การประเมินของทารกในครรภ์เป็นอยู่ที่ดีมักจะโดยวิธีการของการทดสอบ nonstress ควรพิจารณาเริ่มต้นที่ gestation.23 32
สัปดาห์ความชุ่มชื้นที่เพียงพอและปวดควรจะรักษาในระหว่างแรงงานและการจัดส่ง; ความรู้สึกเจ็บปวดไม่ควรประนีประนอมสถานะทางเดินหายใจของผู้ป่วยและการควบคุมความเจ็บปวดที่ไม่เพียงพออาจทำให้หลอดลมหดเกร็ง การใช้ยารักษาโรคหอบหืดควรได้รับการอย่างต่อเนื่องในระหว่างแรงงานและการจัดส่ง ขอแนะนำกันทั่วไปว่าผู้หญิงที่กำลังใช้ corticosteroids ระบบหรือผู้ที่ได้รับหลักสูตรระยะสั้นหลาย corticosteroids ระบบในระหว่างตั้งครรภ์ได้รับ corticosteroids ทางหลอดเลือดดำ (เช่น hydrocortisone ในขนาด 100 มิลลิกรัมทุก 8 ชั่วโมง) ในระหว่างแรงงานและ 24 ชั่วโมงหลังคลอดใน เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดวิกฤตต่อมหมวกไต 22 Prostaglandin E2 E1 หรือสามารถใช้สำหรับการสุกปากมดลูก, การบริหารจัดการของการทำแท้งที่เกิดขึ้นเองหรือเกิดการตกเลือดหลังคลอดหรือแม้ว่าสถานะทางเดินหายใจของผู้ป่วยควรได้รับการตรวจสอบหลอดลม 46 ในทางตรงกันข้าม carboprost (15-methyl prostaglandin F2α) และ ergonovine อาจก่อให้เกิดหลอดลมและควรหลีกเลี่ยงถ้าเป็นไปได้ 22 tocolysis หากจำเป็นต้องมีแมกนีเซียมซัลเฟตและ terbutaline เป็นที่นิยมเพราะพวกเขามียาขยายหลอดลม; ในทางตรงกันข้าม, indomethacin สามารถกระตุ้นหลอดลมหดเกร็งในผู้ป่วยที่มี asthma.22
แอสไพรินที่สำคัญการส่งมอบการผ่าตัดคลอดจะต้องน้อยมากในผู้ป่วยที่มีอาการกำเริบเฉียบพลันโรคหืด; มารดาและการประนีประนอมของทารกในครรภ์มักจะตอบสนองต่อการจัดการทางการแพทย์เชิงรุก การระงับความรู้สึกเอวสามารถลดการใช้ออกซิเจนและการระบายอากาศในช่วงนาที labor.47 สูติแพทย์, วิสัญญีแพทย์และกุมารแพทย์ควรประสานงานการดูแลคลอดและหลังคลอด โดยทั่วไปเพียงจำนวนน้อยของยารักษาโรคหอบหืดที่ระบุไว้ในตารางที่ 5 ใส่นม; ไม่มีผู้ใดจะห้ามการเต้านม feeding.23,25 พื้นที่ของความไม่แน่นอนกลไกการเชื่อมโยงโรคหอบหืดควบคุมได้ไม่ดีไปสู่ผลลัพธ์ที่ไม่พึงประสงค์ปริยังไม่ชัดเจน มันเป็นไปไม่ได้ในการศึกษาเชิงที่จะแยกแยะความแตกต่างแน่นอนผลงานที่อาจเกิดขึ้นจากความรุนแรงของโรคหอบหืดเพิ่มขึ้นและการควบคุมโรคหืดที่ไม่ดีที่อาจเกิดขึ้นจากผลกระทบของยาที่ใช้ในกรณีที่รุนแรงมากขึ้น เนื่องจากปัญหาทางจริยธรรมที่เกิดขึ้น, การทดลองการควบคุมไม่สามารถดำเนินการเพื่อตรวจสอบผลกระทบของการควบคุมโรคหอบหืดเมื่อเทียบกับการขาดการควบคุมผลลัพธ์ปริกำเนิด การทดลองการควบคุมจะไม่น่าจะมีขนาดใหญ่พอที่จะตรวจสอบความปลอดภัยแน่นอนของยารักษาโรคหอบหืดต่างๆในระหว่างตั้งครรภ์โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องเกี่ยวกับผลที่ผิดปกติเช่นจนผิดรูป แต่กำเนิดที่เฉพาะเจาะจง. แนวทางแนวทางแห่งชาติสำหรับการจัดการของโรคหอบหืดในระหว่างตั้งครรภ์ได้รับการปรับปรุงล่าสุดใน 2004,25 และคำแนะนำทั่วไปสำหรับการจัดการของโรคหอบหืดในผู้ป่วยทุกรายได้รับการปรับปรุงใน 2,007.24 อเมริกันวิทยาลัยสูตินรีแพทย์และนรีแพทย์การเผยแพร่แนวทางในการจัดการทางคลินิกของโรคหอบหืดในระหว่างตั้งครรภ์ใน 2008.23 คำแนะนำในบทความนี้มีความสอดคล้องกับแนวทางเหล่านี้. สรุปและข้อเสนอแนะถึงแม้ว่าจะไม่สามารถควบคุมได้โรคหอบหืดอาจเพิ่มความเสี่ยงของผลที่ไม่พึงประสงค์ปริผู้หญิงที่มีโรคหอบหืดมีการควบคุมในการตั้งครรภ์โดยทั่วไปมีการตั้งครรภ์ที่ดี outcomes.48-50 ผู้ป่วยที่อธิบายไว้ในบทความที่มีโรคหอบหืดควบคุมไม่ดีเป็นหลักฐานโดยอาการประจำวันและการใช้ชีวิตประจำวันของการรักษากู้ภัย โรคหอบหืดที่รบกวนการนอนหลับมากขึ้นกว่าสัปดาห์ละครั้งและ FEV1 น้อยกว่า 80% ของมูลค่าที่คาดการณ์ไว้ ผู้ป่วยรายนี้ควรได้รับการศึกษาเกี่ยวกับความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นของโรคหอบหืดที่ไม่สามารถควบคุมตัวเองและการตั้งครรภ์ของเธอ เราจะแนะนำการทดสอบความไวต่อไรโกรธแมวและสารก่อภูมิแพ้แมลงสาบและเริ่มต้นขนาดกลางขนาด corticosteroids สูดดม (การรักษาสองขั้นตอนเพิ่มขึ้น) เราจะเลือก budesonide สูดดม (180 ไมโครกรัมต่อพัฟสองพัฟวันละสองครั้ง) มากกว่า corticosteroids สูดดมอื่น ๆ เพราะข้อมูลได้มากขึ้นด้านความปลอดภัยที่มีอยู่เกี่ยวกับการใช้ยานี้ในช่วงเวลาขณะตั้งครรภ์ ผู้ป่วยควรได้รับการแนะนำในการใช้เทคนิคการหายใจที่ดีที่สุดและเธอควรจะได้รับการวางแผนการดำเนินการด้วยตนเองการรักษาส่วนบุคคลสำหรับโรคหอบหืดที่มีคำแนะนำเกี่ยวกับการกำหนดการยาบำรุงรักษาปริมาณของการรักษาด้วยการช่วยเหลือสำหรับอาการที่เพิ่มขึ้นและเมื่อใดและอย่างไร ที่จะแสวงหาการดูแลอย่างเร่งด่วนหรือฉุกเฉิน เราจะแนะนำให้ติดตามทุก 1-2 สัปดาห์ที่ผ่านมาในตอนแรกเพื่อให้การควบคุมโรคหอบหืดที่ประสบความสำเร็จแล้วเมื่ออาการของผู้ป่วยที่มีเสถียรภาพอย่างน้อยเดือนตลอดการตั้งครรภ์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ผู้ป่วยโรคหืดโรคหืดกำเริบ
ในผู้ป่วยตั้งครรภ์ ในผู้ใหญ่ ควรจัดการกับสูดดมบีตา - กลุ่มยา corticosteroids สูดดมแอนติโคลิเนอร์จิก และระบบ . 23,24 การบำรุงรักษาของออกซิเจนในหลอดเลือดแดงอย่างน้อย 95% วัดโดยวิธีการ oximetry ชีพจรจะแนะนำเพื่อให้แน่ใจว่าทั้งแม่และออกซิเจนเพียงพอ ทารกในครรภ์22 การประเมินของทารกในครรภ์ในระหว่างตอนหืดเฉียบพลันขึ้นอยู่กับระยะของการตั้งครรภ์ แต่อย่างต่อเนื่องดินเกาเหลียง โพรไฟล์ ทางชีวกายภาพ หรือทั้งควรพิจารณาถ้าตัวอ่อนได้ถึงระยะของ viability.23 เป็นปลาหลดโปรไฟล์รวมถึงการทดสอบ nonstress สำหรับปฏิกิริยาของอัตราการเต้นของหัวใจ การวัดปริมาณน้ำคร่ำ ultrasonographic ,ความเห็นของตน หรือ ไม่มีการเคลื่อนไหวของทารกในครรภ์การหายใจ และสังเกตการเคลื่อนไหวของร่างกายรวมและเสียงทารก ถ้าออกซิเจนยังคงอยู่ด้านล่างระดับอย่างน้อย 95% ( วัดโดยวิธีการ oximetry ชีพจร ) ในขณะที่ผู้ป่วยจะหายใจอากาศ ถ้า fev1 หรือการไหลสูงสุดของกลุ่มยังคงต่ำกว่า 70% ของมูลค่าที่คาดการณ์ไว้ หรือถ้าไม่มีหลักฐานของการประนีประนอม ,ผู้ป่วยควรได้รับการรักษาในโรงพยาบาล โดยระมัดระวัง ทางการแพทย์และทางกล้องวงจรปิด 22,23 นี้เกณฑ์สมรรถภาพปอด ซึ่งเป็นตามคำแนะนำทั่วไปสำหรับผู้ป่วยหอบหืด ได้รับการสนับสนุน โดยข้อมูลที่ได้จากการสังเกตบาง 24 แม้ว่าเราจะทราบข้อมูลใดๆ โดยเฉพาะในหญิงตั้งครรภ์ที่มีโรคหอบหืด .

ดูแลทางทั่วไปข้อมูลที่ขาดการดูแลทางที่ดีที่สุดของผู้ป่วยโรคหอบหืด และข้อเสนอแนะ ตามข้อมูลจากการตั้งค่าทางคลินิกอื่น ๆทำไม และความเห็นของผู้เชี่ยวชาญ ผู้หญิงกับโรคหอบหืดที่ไม่ควบคุมได้ดีอาจได้รับประโยชน์จากการเฝ้าระวังทารกในครรภ์เพิ่มขึ้น ultrasonographic สอบที่สามารถเป็นประโยชน์เพื่อสร้างความถูกต้องและตรวจสอบการเจริญเติบโตของทารกในครรภ์กับการตั้งครรภ์ ,ซึ่ง ( ตามที่อธิบายไว้ข้างต้น ) ได้รับผลกระทบจากโรคหอบหืด . ส่งผลลัพธ์ที่มักจะโดยวิธีการทดสอบ nonstress ควรพิจารณา เริ่มต้นที่ 32 สัปดาห์ ' ตั้งครรภ์ 23
อย่างเพียงพอและควรรักษาความชุ่มชื้นด้วยในระหว่างแรงงานและการจัดส่งสินค้า ; ด้วยไม่ควรประนีประนอมของผู้ป่วยทางเดินหายใจ สถานะและการควบคุมความเจ็บปวดไม่อาจเรียกกว่า . การใช้ยาโรคหอบหืดควรอย่างต่อเนื่องในระหว่างแรงงานและการจัดส่ง มันเป็นโดยทั่วไปแนะนำว่า ผู้หญิงที่รับประทานยาคลายกล้าม หรือระบบที่ได้รับหลักสูตรระยะสั้นหลายกลุ่มยาคลายกล้ามในระหว่างตั้งครรภ์ได้รับยาฉีดคอร์ติโคสเตอรอยด์ ( เช่นไฮโดรคอร์ติโซนในขนาด 100 mg ทุก 8 ชั่วโมง ) ในระหว่างแรงงานและ 24 ชั่วโมงหลังคลอด เพื่อป้องกันวิกฤตจากต่อมหมวกไต . 22 โปรสตาแกลนดิน E1 หรือ E2 สามารถใช้ปากมดลูกสุก , การจัดการของธรรมชาติหรือเกิดการแท้งหรือการตกเลือดหลังคลอด ถึงแม้ว่าผู้ป่วยระบบทางเดินหายใจควรตรวจสอบสถานะสำหรับร้านขายหนังสือ . แต่ในทางตรงกันข้ามcarboprost ( 15 เมทิลโปรสตาแกลนดิน F2 α ) และ ergonovine อาจเรียกกว่า และควรหลีกเลี่ยงถ้าเป็นไปได้ ถ้า tocolysis ที่จําเป็น แมกนีเซียมซัลเฟตและเทอร์บูทาลีนเป็นที่นิยมเพราะพวกเขาเป็นยาขยายหลอดลม ; ในทางตรงกันข้าม , indomethacin สามารถจูงร้านขายหนังสือในผู้ป่วยที่มีโรคหอบหืดแพ้แอสไพริน 22
.กส่งไม่ค่อยจําเป็นในผู้ป่วยที่มีโรคหอบหืดกำเริบเฉียบพลัน ; มารดาและทารกในครรภ์ประนีประนอมมักจะตอบสนองต่อการจัดการทางการแพทย์เชิงรุก เอวชาสามารถลดการใช้ออกซิเจนและการระบายอากาศนาทีในระหว่าง labor.47 สูติแพทย์ กุมารแพทย์ วิสัญญีแพทย์ และควรประสานงาน , intrapartum และการดูแลหลังคลอด โดยทั่วไปเฉพาะขนาดเล็กปริมาณของโรคหืดที่ระบุไว้ในตารางที่ 5 ใส่นม ไม่มีที่เป็นข้อห้ามในการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ . 23,25

พื้นที่ของความไม่แน่นอนของกลไกการเชื่อมโยงงานควบคุมโรคหอบหืดยาสิทธิผลยังคงไม่ชัดเจนมันไม่ได้เป็นไปได้ในการศึกษาสังเกตการณ์ต้องแยกแยะผลงานที่มีศักยภาพที่เพิ่มขึ้นของความรุนแรง โรคหืดและโรคหืดที่ยากจนจากศักยภาพผลของยาที่ใช้ในรายที่รุนแรงมากขึ้น เพราะปัญหาทางจริยธรรมขึ้นมา ทดลองควบคุมไม่สามารถทำการศึกษาผลของการควบคุมโรคหอบหืด เมื่อเทียบกับการขาดการควบคุม ผลทดสอบ .การทดลองควบคุมไม่น่าจะมีขนาดใหญ่พอที่จะตรวจสอบความปลอดภัยแน่นอนของโรคหืดต่างๆระหว่างตั้งครรภ์ โดยเฉพาะในเรื่องผลผิดปกติ เช่น เฉพาะพิการแต่กำเนิด .

แนวทางแนวทางแห่งชาติเพื่อการจัดการโรคหอบหืดในระหว่างการตั้งครรภ์ส่วนใหญ่เมื่อเร็ว ๆนี้การปรับปรุงใน 254725 และทั่วไปแนวทางการจัดการของโรคหืดในผู้ป่วยทั้งหมดได้รับการปรับปรุงใน 2007.24 American College ของสูตินรีแพทย์และแพทย์เผยแพร่แนวทางในการจัดการทางคลินิกของโรคหืดในระหว่างการตั้งครรภ์ใน 2008.23 คำแนะนำในบทความนี้จะสอดคล้องกับแนวทางนี้ และคำแนะนำ

สรุปถึงแม้ว่าโรคหืดที่ควบคุมไม่ได้ อาจเพิ่มความเสี่ยงของภาวะปริกำเนิดผล , ผู้หญิงกับดีควบคุมโรคหืดในการตั้งครรภ์โดยทั่วไปมีการตั้งครรภ์ที่ดี outcomes.48-50 ผู้ป่วยที่อธิบายไว้ในบทความสั้นมีการควบคุมไม่ดี โรคหอบหืดเป็น evidenced โดยอาการทุกวัน และทุกวัน ใช้ยาช่วย โรคหืดที่รบกวนการนอนหลับมากกว่าหนึ่งครั้งต่อสัปดาห์และ fev1 น้อยกว่า 80% ของมูลค่าที่คาดการณ์ไว้ . ผู้ป่วยควรได้รับการศึกษาเกี่ยวกับความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นของโรคหืดที่ควบคุมไม่ได้สำหรับตัวเองและการตั้งครรภ์ของเธอ เราขอแนะนำการทดสอบความไว ขี้แมว dander และภูมิแพ้แมลงสาบ และเริ่มต้น ขนาดปานกลาง ยาพ่นสเตียรอยด์ ( เพิ่มการบำบัดขั้นที่สอง ) เราจะเลือกสูดดมบัดโซไนด์ ( 180 μกรัมต่อ พาย2 puffs วันละสองครั้ง ) มากกว่าอื่น ๆ ยาพ่นสเตียรอยด์ เพราะข้อมูลความปลอดภัยมากขึ้น มีการใช้ยาในระหว่างตั้งครรภ์ . ผู้ป่วยควรได้รับคำแนะนำในการใช้เทคนิคที่เหมาะสมและเครื่องพ่นยา , เธอควรได้รับการรักษาส่วนบุคคลแผนปฏิบัติการตนเองสำหรับโรคหืดที่มีคำแนะนำเกี่ยวกับการบำรุงรักษายาตารางเวลายาช่วยบำบัดอาการให้เพิ่มขึ้น และเมื่อและวิธีการที่จะแสวงหาการดูแลเร่งด่วนหรือฉุกเฉิน เราแนะนำให้ติดตามทุก 1 - 2 สัปดาห์แรก เพื่อให้แน่ใจว่าโรคเกิดขึ้นแล้ว เมื่ออาการของผู้ป่วยคงที่อย่างน้อยเดือน
ตลอดการตั้งครรภ์