During the 1960s and 1970s, imports

During the 1960s and 1970s, imports grew in tandem with exports, at an average annual rate of 15.4% during the 1960s and 22.2% during the 1970s. In a sense, import growth over much of this period was constrained by exports, because exports generated the foreign exchange to purchase the imports. During the 1980s, however, import growth lagged far behind exports, at an average annual rate of only 2.9% from 1981 to 1988. This low level of import growth led to the large trade surpluses that emerged in the 1980s.

In general, Japan has not imported an unusually large amount as a share of its GNP, but it has been highly dependent on imports for a variety of critical raw materials. Japan has by no means been the only industrialized nation dependent on imported raw materials, but it has depended on imports for a wider variety of materials, and often for a higher share of its needs for these materials. The country imported, for example, 50% of its caloric intake of food and about 30% of the total value of food consumed in the late 1980s. It also depended on imports for about 85% of its total energy needs (including all of its petroleum and 89% of its coal) and nearly all of its iron, copper, lead, and nickel.

The long-term growth in imports was facilitated by several major factors. The most important was general growth in the Japanese economy and income levels. Rising real incomes increased demand for imports, both those consumed directly and those entering into production. Another factor was the shift in the economy toward greater reliance on imported raw materials. Primary energy sources in the late 1940s, for example, were domestic coal and charcoal. The shift to imported oil and coal as major energy sources did not come until the late 1950s and 1960s. The small size and poor quality of many of the mineral deposits in Japan, combined with innovations in ocean transportation, such as bulk ore carriers, meant that as the economy grew, demand outstripped domestic supply and cheaper imports were utilized.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในช่วงปี 1960 และทศวรรษ 1970 นำเข้าเพิ่มขึ้นคือการส่งออก ที่มีอัตราเฉลี่ยปี 15.4% ในช่วงปี 1960 และ 22.2% ในช่วงทศวรรษ 1970 ในความรู้สึก นำเข้าเติบโตกว่ามากของรอบระยะเวลานี้ถูกจำกัด โดยการส่งออก เนื่องจากส่งออกสร้างแลกซื้อนำเข้า ในช่วงทศวรรษที่ 1980 ไร นำเข้าเติบโต lagged ช้าส่งออก ที่มีอัตราเฉลี่ยรายปีเพียง 2.9% จากปี 1981 ถึง 1988 นี้ระดับต่ำของการนำเข้าขยายตัวนำไป surpluses ค้าขนาดใหญ่ที่เกิดในทศวรรษ 1980ทั่วไป ญี่ปุ่นได้นำยอดเงินผิดปกติขนาดใหญ่เป็นสัดส่วนของมวลของ แต่จะได้รับสูงขึ้นในการนำเข้าสำหรับวัตถุดิบสำคัญ ญี่ปุ่นไม่ได้แล้วประเทศอุตสาหกรรมเท่านั้นขึ้นอยู่กับวัตถุดิบนำเข้า แต่มันมีขึ้นอยู่กับการนำเข้าวัสดุหลากหลาย และมักจะร่วมกันสูงกว่าความต้องการเหล่านี้ ประเทศนำเข้า ตัวอย่าง 50% ของการบริโภคแคลอริกอาหารและประมาณ 30% ของมูลค่ารวมของอาหารที่บริโภคในปลายทศวรรษ 1980 มันยังขึ้นอยู่กับการนำเข้าประมาณ 85% ของความต้องการพลังงานรวม (รวมทั้งหมดของปิโตรเลียมและ 89% ของถ่านหิน) และเกือบทั้งหมดของเหล็ก ทองแดง ลูกค้าเป้าหมาย และนิกเกิลThe long-term growth in imports was facilitated by several major factors. The most important was general growth in the Japanese economy and income levels. Rising real incomes increased demand for imports, both those consumed directly and those entering into production. Another factor was the shift in the economy toward greater reliance on imported raw materials. Primary energy sources in the late 1940s, for example, were domestic coal and charcoal. The shift to imported oil and coal as major energy sources did not come until the late 1950s and 1960s. The small size and poor quality of many of the mineral deposits in Japan, combined with innovations in ocean transportation, such as bulk ore carriers, meant that as the economy grew, demand outstripped domestic supply and cheaper imports were utilized.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในช่วงทศวรรษที่ 1960 และปี 1970 มีการนำเข้าเพิ่มขึ้นควบคู่กับการส่งออกในอัตราประจำปีเฉลี่ย 15.4% ในช่วงทศวรรษที่ 1960 และ 22.2% ในช่วงปี 1970 ในแง่หนึ่งการเจริญเติบโตของการนำเข้ากว่ามากของช่วงเวลานี้ถูก จำกัด โดยการส่งออกเนื่องจากการส่งออกที่สร้างแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศที่จะซื้อนำเข้า ในช่วงทศวรรษที่ 1980 แต่การเจริญเติบโตของการนำเข้า lagged ไกลหลังการส่งออกในอัตราประจำปีเฉลี่ยเพียง 2.9% จาก 1981 ปี 1988 นี้ระดับต่ำของการเจริญเติบโตของการนำเข้านำไปสู่การเกินดุลการค้าขนาดใหญ่ที่โผล่ออกมาในปี 1980. โดยทั่วไปญี่ปุ่น ไม่ได้นำเข้าในปริมาณที่มากผิดปกติเป็นส่วนแบ่งของผลิตภัณฑ์มวลรวมประชาชาติของตน แต่จะได้รับสูงขึ้นอยู่กับการนำเข้าสำหรับความหลากหลายของวัตถุดิบที่สำคัญ ประเทศญี่ปุ่นได้โดยไม่เป็นประเทศอุตสาหกรรมเท่านั้นขึ้นอยู่กับวัตถุดิบที่นำเข้า แต่มันก็ขึ้นอยู่กับการนำเข้าที่หลากหลายยิ่งขึ้นของวัสดุและมักจะสำหรับหุ้นที่สูงขึ้นของความต้องการสำหรับวัสดุเหล่านี้ ประเทศที่นำเข้าเช่น 50% ของแคลอรี่ของอาหารและประมาณ 30% ของมูลค่ารวมของอาหารที่บริโภคในช่วงปลายปี 1980 นอกจากนี้ยังขึ้นอยู่กับการนำเข้าประมาณ 85% ของความต้องการพลังงานทั้งหมด (รวมทั้งปิโตรเลียมและ 89% ถ่านหิน) และเกือบทั้งหมดของเหล็กทองแดงตะกั่วและนิกเกิล. การเจริญเติบโตในระยะยาวในการนำเข้าได้รับการอำนวยความสะดวก จากปัจจัยสำคัญหลายประการ ที่สำคัญที่สุดก็คือการเจริญเติบโตในเศรษฐกิจญี่ปุ่นและระดับรายได้ ที่เพิ่มขึ้นรายได้ที่แท้จริงเพิ่มขึ้นความต้องการนำเข้าทั้งผู้บริโภคโดยตรงและผู้ที่เข้ามาในการผลิต ปัจจัยอีกประการหนึ่งคือการเปลี่ยนแปลงในระบบเศรษฐกิจที่มีต่อความเชื่อมั่นมากขึ้นเกี่ยวกับวัตถุดิบที่นำเข้า แหล่งพลังงานหลักในช่วงปลายปี 1940 ยกตัวอย่างเช่นมีถ่านหินในประเทศและถ่าน การเปลี่ยนแปลงที่จะนำเข้าน้ำมันและถ่านหินเป็นแหล่งพลังงานที่สำคัญไม่ได้มาจนถึงปลายปี 1950 และปี 1960 ขนาดที่เล็กและมีคุณภาพไม่ดีของหลายแร่ในประเทศญี่ปุ่นรวมกับนวัตกรรมในการขนส่งในมหาสมุทรเช่นแร่จำนวนมากนั่นหมายความว่าในขณะที่เศรษฐกิจขยายตัวความต้องการแซงอุปทานภายในประเทศและการนำเข้าที่ถูกกว่าถูกนำมาใช้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในช่วงทศวรรษที่ 1960 และ 1970 , การนำเข้าเติบโตควบคู่กับการส่งออกของอัตราโดยเฉลี่ย 15.4 % ในช่วงทศวรรษที่ 1960 และ 1970 22.2 ล้านบาท ในความรู้สึก นำเข้าเพิ่มขึ้นมากนี้มีระยะเวลาจำกัด โดยการส่งออก เพราะส่งออกที่สร้างเงินตราต่างประเทศในการซื้อสินค้านำเข้า ในช่วงปี 1980s แต่ lagged ไกลหลังการ นำเข้า ส่งออกอัตราโดยเฉลี่ยเพียง 2.9% จากปีพ.ศ. 2524 ถึงปี 1988 นี้ระดับต่ำของมูลค่าการนำเข้าหดตัว นำไปสู่การค้าขนาดใหญ่ที่ออกมาในช่วงปี 1980 .

ในทั่วไป , ญี่ปุ่นยังไม่นำเข้ามีขนาดใหญ่ผิดปกติจำนวนเงินเป็นส่วนแบ่งของ GNP , แต่มันได้ถูกขอพึ่งพาการนำเข้าเพื่อความหลากหลายของวัตถุดิบที่สำคัญญี่ปุ่นได้โดยไม่เป็นเพียงประเทศอุตสาหกรรมชาติขึ้นอยู่กับวัตถุดิบ แต่มันขึ้นอยู่กับการนำเข้าเพื่อความหลากหลายของวัสดุและมักจะสูงกว่าแบ่งปันความต้องการของวัสดุเหล่านี้ ประเทศที่นำเข้า เช่น ร้อยละ 50 ของปริมาณแคลอรี่ของอาหาร และประมาณ 30% ของมูลค่ารวมของอาหารที่บริโภคในช่วงปลายทศวรรษที่ 1980นอกจากนี้ยังขึ้นอยู่กับการนำเข้าประมาณ 85% ของความต้องการพลังงานทั้งหมด ( รวมถึงทั้งหมดของปิโตรเลียมและร้อยละ 89 ของถ่านหิน ) และเกือบทั้งหมดของเหล็ก ทองแดง ตะกั่ว และนิกเกิล

การเติบโตระยะยาวในการนำเข้าได้สะดวก โดยปัจจัยที่สำคัญหลาย ที่สำคัญที่สุดคือการเจริญเติบโตทั่วไปในเศรษฐกิจญี่ปุ่น และระดับรายได้ เพิ่มรายได้ที่แท้จริงเพิ่มขึ้น อุปสงค์การนำเข้าทั้งผู้บริโภคโดยตรง และผู้ที่เข้าไปในการผลิต ปัจจัยอีกประการหนึ่งคือการเปลี่ยนแปลงในเศรษฐกิจต่อความเชื่อมั่นมากขึ้นในการนำเข้าวัตถุดิบ แหล่งพลังงานหลักในยุค 40 สาย ตัวอย่างเช่น ถ่านหินในประเทศ และถ่าน กะจะนำเข้าน้ำมันและถ่านหินเป็นแหล่งพลังงานที่สำคัญไม่ได้มาจนถึงปลายปี 1950 และ 1960 .ขนาดเล็กและมีคุณภาพไม่ดีของมากของแร่เงินฝากในประเทศญี่ปุ่น รวมกับนวัตกรรมในมหาสมุทรขนส่ง เช่น กลุ่มแร่ผู้ตั้งใจ ว่า เนื่องจากเศรษฐกิจขยายตัว ความต้องการ outstripped อุปทานภายในประเทศและนำเข้าถูกกว่า

ใช้ .