The inscriptions in Khmer are quite

The inscriptions in Khmer are quite distinct, as they are almost exclusively concerned with drawing up inventories: the wealth of a temple calculated in numbers of paddy fields, other land holdings, domestic animals, even lists of servants, which seem to have been considered at the time rather like 'rolls of honour'. In the case of paddy fields, their value is often recorded (in kind, as a cash economy did not exist), together with their size, and the name of the previous owner. These texts have been less frequently studied than the Sanskrit poems and probably still have a good deal more information to yield about daily life, for example when they record the sale, donation or transfer of a paddy field.
There is one special category of Khmer language inscriptions: those incised on the piers at the entrance of shrines. They record the name of the monument's occupier, or occasionally the name of the donor of the statue, or that of the personage incarnated by the statue, This practice of 'personality cults', begun at this time, became widespread from the twelfth century onwards.
A few items of information can also be found in the inscriptions of neighbouring countires, especially Champa, periodically a rival of the Khmer empire. The name refers to one or several kingdoms, extending along the coastal plains of what is today's Central Vietnam, whose language belonged to the Sundic group of Western Malayo-Polynesian.

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ศิลาจารึกเขมรจะค่อนข้างแตกต่าง พวกเขาเป็นเกือบเฉพาะ ที่เกี่ยวข้องกับการพัสดุ : สมบัติของวัด คำนวณตัวเลขของนาข้าว อื่น ๆ , การถือครองที่ดิน , สัตว์ในประเทศ , รายชื่อข้าราชการซึ่งดูเหมือนจะได้รับการพิจารณาในเวลาของม้วนมากกว่า ' ' ในกรณีของนาข้าว ค่าของพวกเขามักจะบันทึกไว้ ( ในชนิดเป็นเงินสดเศรษฐกิจไม่ได้อยู่ ) ด้วยขนาด และชื่อของเจ้าของเดิม ข้อความเหล่านี้ได้น้อยกว่าเรียนกว่าสันสกฤตบทกวีและอาจยังคงมีการจัดการข้อมูลที่ดีมากขึ้นเพื่อผลผลิตที่เกี่ยวกับชีวิตประจำวัน ตัวอย่างเช่นเมื่อพวกเขาบันทึกการขาย , การบริจาคหรือการโอนของนาข้าว .
มีประเภทพิเศษของจารึกภาษาขอมที่แกะสลักบนสะพานทางเข้าของศาลเจ้า พวกเขาบันทึกชื่อของอนุสาวรีย์ของผู้ครอบครอง หรือบางครั้งชื่อของผู้บริจาคของรูปปั้น หรือของบุคคลสำคัญ incarnated โดยรูปปั้นนี้การปฏิบัติของ ' ลัทธิ ' บุคลิกภาพ เริ่มในเวลาแบบนี้ เป็นที่แพร่หลายจากศตวรรษที่ 12 เป็นต้นไป .
บางรายการของข้อมูลยังสามารถพบในจารึกของประเทศเพื่อนบ้านโดยเฉพาะอย่างยิ่งจำปา เป็นระยะ ๆคู่แข่งของอาณาจักรขอมโบราณ ชื่อหมายถึงหนึ่งหรือหลายอาณาจักรที่ขยายตามแนวที่ราบชายฝั่งที่เป็นภาคกลางของเวียดนามในวันนี้ ที่มีภาษาเป็นของ sundic ตะวันตกกลุ่มมาลาโยโพลีนีเซียน .