- ข้อความ
- ประวัติศาสตร์
Compression: It was widely felt tha
Compression: It was widely felt that, in addition to quoted-printable and base64, there
should be a compressed encoding mechanism, possibly based on the UNIX compress
facility. No such mechanism is currently specified, both because of a lack of
compression expertise among the authors and because of the uncertain legal/patent
situation regarding the commonly-used compression algorithms.
Uuencode: Initially, many people questioned the use of the new base64 scheme instead
of the widely-available "uuencode" mechanism. Uuencode was considered and rejected
for several reasons. It is nowhere well-specified, and in fact there are several uuencode
implementations that do not interoperate. The output of uuencode is not robust across
many mail gateways, owing to problems of character set and the cavalier way many
relays treat "white space" in message bodies. It is not uncommon for uuencoded files to
arrive at a remote site in a form from which they simply cannot be decoded. The base64
format was designed specifically to avoid the problems associated with uuencode.
Number of Content-types: There was a significant initial controversy about the overall
number of content-types to be permitted. Some favored a "let a thousand flowers bloom"
philosophy, while others wanted assurances that mail readers would have a good prospect
of recognizing the content-type. The subtype mechanism was a very successful
compromise that met the needs of both camps.
Relation to X.400: As stated previously, the new Internet mechanisms are the result of a
remarkable degree of cooperation between X.400 advocates, die-hard X.400 opponents,
and everyone in between. Not surprisingly, many issues of X.400 gatewaying have
arisen, but most of these have been deferred to a follow-up document that will specify
how X.400 gateways should use and interpret the new Internet mechanisms. However,
such issues were discussed long enough to determine that the new mechanisms would not
be too problematic for such gateways. Indeed, several aspects of the new mechanisms
are expressly designed to facilitate the implementation of such gateways.
Parts are not messages: The alert reader may have wondered why the "message" type
is necessary, in the presence of "multipart". The answer is that the parts of multipart
mechanisms are explicitly specified as not being actual RFC 822 messages, but rather a
new type of object (parts) that have very similar syntax. This distinction, it turns out, is
important for X.400 gateways. In the absence of this distinction, it is impossible to tell
the difference between a multipart message containing an audio part and a multipart
message containing an encapsulated message, the body of which is of content-type audio.
The part/message distinction allows a more precise semantic mapping between the
Internet and X.400 models.
Multipart boundaries: The boundary delimiters that separate the parts of a multipart
message have themselves been the subject of a remarkable amount of controversy. After
much debate, the current document specifies that the area before the first delimiter and
the area after the last delimiter is to be ignored, and that gateways -- particularly
gateways to X.400, which has no concept of such a "prefix" or "postscript" -- are free to
throw them away. It also specifies that a delimiter string appears as part of the
"Content-type: multipart" header field, and that the inter-part delimiter will consist of two
- 11 -
hyphens ("--") followed by that string, except that the last delimiter will end with an
additional pair of hyphens. Moreover, no such delimiter line is permitted to appear in
any of the parts, so that a composing agent must choose its delimiter with care. Although
these requirements may seem somewhat baroque, they are not without their reasons.
Given the possible presence of a non-meaningful suffix area at the end of the message,
the distinguished closing delimiter is particularly important.
Implications of 8-bit or binary transport: Those who worked on the extensions to
RFC 822 were sharply divided in their opinions regarding the desirability and feasability
of 8-bit or binary transport, i.e. extended SMTP. The group’s progress was made, in
large part, by agreeing to disagree on this issue. The result is that the current
mechanisms will work with 7-bit transport, but will move gracefully into an 8-bit world
should 8-bit transport become commonplace in accordance with the mechanisms
currently being drafted by the SMTP extensions working group. However, both groups
are essentially united in rejecting an alternative approach that has been advocated in a
recent Internet Draft [11] that essentially declares SMTP to permit 8-bit data, with no
provision for negotiation among SMTP servers to ensure that 8-bit data is not sent willynilly
to 7-bit implementations.
"Preferred" encodings: There have been proposals for a statement that certain
encoding types are "preferred" for certain content-types. These have not yet been
adopted, largely because it seems likely that common sense will suffice to encourage
people to use, for example, base64 rather than quoted-printable when transmitting audio
data. There have also been proposals for a mechanism by which mail sent in the future
8-bit world could include a specification of a "preferred" encoding should the mail ever
need to be passed off to a 7-bit mailer, but this too can probably be done without.
Non-ASCII header data: Many, particularly those from non-English speaking
countries, feel strongly that they should be able to use their own character sets in the
RFC 822 header area, particularly in human names and in the Subject specification.
However, doing so opens up signicant problems in terms of interoperability and
compatibility with older systems. A mechanism was finally agreed upon, and was
published as a separate document [12] that is generally used as a companion document
with MIME.
Character Set Specification: Character sets are a perennial source of controversy, and
the mail extensions discussion was no different. The working group settled on a
relatively small set of "legal" character sets, and hopes to avoid the proliferation of an
unnecessarily wide variety of character sets in international electronic mail. It is
expected, however, that several more character sets will inevitably be added to the base
set defined in MIME, as that set is fundamentally incomplete. (In particular, most of the
MIME designers sincerely hope that ISO 10646 will succeed in becoming the world’s
universal character set, and will be happy to see the future specification of the use of ISO
10646 in MIME, but were unwilling to pre-specify the details of that usage before ISO
10646 had itself been completely standardized.) There was also extended debate on the
proper way to specify the character set syntactically, and whether or not it should be
possible to specify, probably nonsensically, that an audio message, for example, uses a
- 12 -
specific character set.
Implementations and Interoperation
Various parties in the Internet mail community have been moving quickly to implement
the new standards. A publicly-available implementation by the author adds full MIME
support to over a dozen of the most common UNIX and DOS mail readers, including
Berkeley Mail, MH, XMH, Elm, Emacs rmail, and Andrew. This implementation
supports both encoding mechanisms, the multipart, image, message, audio, text, and
text/richtext content-types, and is easily configurable to handle more. At least three other
"freeware" versions are already available, and the author is aware of approximately three
dozen other implementations, most of them commercial, that were announced or under
development as of the writing of this paper. A large number of prominent vendors of
email software, in particular, have announced their intention to support MIME.
Summary and Future Prospects
The Internet RFC 822 extensions are the combined effort of a great many people who
share the goal of making multipart, multi-character set, multimedia email widely
available on the Internet. They specify mechanisms for including and encoding a wide
variety of types and formats of information in mail, but remain flexible and open to
future extensions. In particular, they are inherently far more open, flexible, and
extensible than solutions based on a single message format such as ODA [6].
Implementation experience so far suggests that the extensions are technically feasible
and relatively easy to implement.
Although MIME was designed for the severe constraints imposed by making multimedia
data interoperate in the bizarre world of electronic mail, the result is a general-purpose
format for representing almost any kind of data in a very robust manner. The growing
acceptance of MIME increases the likelihood that software to interpret MIME-format
data will be available on a wide variety of platforms, thus increasing the appeal of the
format for non-mail applications. There is no reason why MIME could not be used for
such non-mail applications as electronic publishing, multimedia database servers, and so
on. Indeed, interest in using MIME for such purposes has been wide and growing since
the publication of RFC 1341, the official MIME definition.
It remains to be seen, of course, whether MIME will ultimately succeed to make
multimedia mail ubiquitous. But if multimedia mail between software and hardware of
multiple vendors begins to interoperate regularly and reliably for a significant user
community, it is hard to see what benefit any mail software vendors or service providers
will find in bucking the trend.
Acknowledgements
The Internet mail extensions are the product of an Internet Extensions Task Force
Working Group. Far too many people participated in that effort to acknowledge all by
name. I particularly want to thank Ned Freed and Greg Vaudreuil for their tireless efforts
- 13 -
to bring this work to fruition, and Bob Kraut, Al Buzzard, and Stu Personick, my
should be a compressed encoding mechanism, possibly based on the UNIX compress
facility. No such mechanism is currently specified, both because of a lack of
compression expertise among the authors and because of the uncertain legal/patent
situation regarding the commonly-used compression algorithms.
Uuencode: Initially, many people questioned the use of the new base64 scheme instead
of the widely-available "uuencode" mechanism. Uuencode was considered and rejected
for several reasons. It is nowhere well-specified, and in fact there are several uuencode
implementations that do not interoperate. The output of uuencode is not robust across
many mail gateways, owing to problems of character set and the cavalier way many
relays treat "white space" in message bodies. It is not uncommon for uuencoded files to
arrive at a remote site in a form from which they simply cannot be decoded. The base64
format was designed specifically to avoid the problems associated with uuencode.
Number of Content-types: There was a significant initial controversy about the overall
number of content-types to be permitted. Some favored a "let a thousand flowers bloom"
philosophy, while others wanted assurances that mail readers would have a good prospect
of recognizing the content-type. The subtype mechanism was a very successful
compromise that met the needs of both camps.
Relation to X.400: As stated previously, the new Internet mechanisms are the result of a
remarkable degree of cooperation between X.400 advocates, die-hard X.400 opponents,
and everyone in between. Not surprisingly, many issues of X.400 gatewaying have
arisen, but most of these have been deferred to a follow-up document that will specify
how X.400 gateways should use and interpret the new Internet mechanisms. However,
such issues were discussed long enough to determine that the new mechanisms would not
be too problematic for such gateways. Indeed, several aspects of the new mechanisms
are expressly designed to facilitate the implementation of such gateways.
Parts are not messages: The alert reader may have wondered why the "message" type
is necessary, in the presence of "multipart". The answer is that the parts of multipart
mechanisms are explicitly specified as not being actual RFC 822 messages, but rather a
new type of object (parts) that have very similar syntax. This distinction, it turns out, is
important for X.400 gateways. In the absence of this distinction, it is impossible to tell
the difference between a multipart message containing an audio part and a multipart
message containing an encapsulated message, the body of which is of content-type audio.
The part/message distinction allows a more precise semantic mapping between the
Internet and X.400 models.
Multipart boundaries: The boundary delimiters that separate the parts of a multipart
message have themselves been the subject of a remarkable amount of controversy. After
much debate, the current document specifies that the area before the first delimiter and
the area after the last delimiter is to be ignored, and that gateways -- particularly
gateways to X.400, which has no concept of such a "prefix" or "postscript" -- are free to
throw them away. It also specifies that a delimiter string appears as part of the
"Content-type: multipart" header field, and that the inter-part delimiter will consist of two
- 11 -
hyphens ("--") followed by that string, except that the last delimiter will end with an
additional pair of hyphens. Moreover, no such delimiter line is permitted to appear in
any of the parts, so that a composing agent must choose its delimiter with care. Although
these requirements may seem somewhat baroque, they are not without their reasons.
Given the possible presence of a non-meaningful suffix area at the end of the message,
the distinguished closing delimiter is particularly important.
Implications of 8-bit or binary transport: Those who worked on the extensions to
RFC 822 were sharply divided in their opinions regarding the desirability and feasability
of 8-bit or binary transport, i.e. extended SMTP. The group’s progress was made, in
large part, by agreeing to disagree on this issue. The result is that the current
mechanisms will work with 7-bit transport, but will move gracefully into an 8-bit world
should 8-bit transport become commonplace in accordance with the mechanisms
currently being drafted by the SMTP extensions working group. However, both groups
are essentially united in rejecting an alternative approach that has been advocated in a
recent Internet Draft [11] that essentially declares SMTP to permit 8-bit data, with no
provision for negotiation among SMTP servers to ensure that 8-bit data is not sent willynilly
to 7-bit implementations.
"Preferred" encodings: There have been proposals for a statement that certain
encoding types are "preferred" for certain content-types. These have not yet been
adopted, largely because it seems likely that common sense will suffice to encourage
people to use, for example, base64 rather than quoted-printable when transmitting audio
data. There have also been proposals for a mechanism by which mail sent in the future
8-bit world could include a specification of a "preferred" encoding should the mail ever
need to be passed off to a 7-bit mailer, but this too can probably be done without.
Non-ASCII header data: Many, particularly those from non-English speaking
countries, feel strongly that they should be able to use their own character sets in the
RFC 822 header area, particularly in human names and in the Subject specification.
However, doing so opens up signicant problems in terms of interoperability and
compatibility with older systems. A mechanism was finally agreed upon, and was
published as a separate document [12] that is generally used as a companion document
with MIME.
Character Set Specification: Character sets are a perennial source of controversy, and
the mail extensions discussion was no different. The working group settled on a
relatively small set of "legal" character sets, and hopes to avoid the proliferation of an
unnecessarily wide variety of character sets in international electronic mail. It is
expected, however, that several more character sets will inevitably be added to the base
set defined in MIME, as that set is fundamentally incomplete. (In particular, most of the
MIME designers sincerely hope that ISO 10646 will succeed in becoming the world’s
universal character set, and will be happy to see the future specification of the use of ISO
10646 in MIME, but were unwilling to pre-specify the details of that usage before ISO
10646 had itself been completely standardized.) There was also extended debate on the
proper way to specify the character set syntactically, and whether or not it should be
possible to specify, probably nonsensically, that an audio message, for example, uses a
- 12 -
specific character set.
Implementations and Interoperation
Various parties in the Internet mail community have been moving quickly to implement
the new standards. A publicly-available implementation by the author adds full MIME
support to over a dozen of the most common UNIX and DOS mail readers, including
Berkeley Mail, MH, XMH, Elm, Emacs rmail, and Andrew. This implementation
supports both encoding mechanisms, the multipart, image, message, audio, text, and
text/richtext content-types, and is easily configurable to handle more. At least three other
"freeware" versions are already available, and the author is aware of approximately three
dozen other implementations, most of them commercial, that were announced or under
development as of the writing of this paper. A large number of prominent vendors of
email software, in particular, have announced their intention to support MIME.
Summary and Future Prospects
The Internet RFC 822 extensions are the combined effort of a great many people who
share the goal of making multipart, multi-character set, multimedia email widely
available on the Internet. They specify mechanisms for including and encoding a wide
variety of types and formats of information in mail, but remain flexible and open to
future extensions. In particular, they are inherently far more open, flexible, and
extensible than solutions based on a single message format such as ODA [6].
Implementation experience so far suggests that the extensions are technically feasible
and relatively easy to implement.
Although MIME was designed for the severe constraints imposed by making multimedia
data interoperate in the bizarre world of electronic mail, the result is a general-purpose
format for representing almost any kind of data in a very robust manner. The growing
acceptance of MIME increases the likelihood that software to interpret MIME-format
data will be available on a wide variety of platforms, thus increasing the appeal of the
format for non-mail applications. There is no reason why MIME could not be used for
such non-mail applications as electronic publishing, multimedia database servers, and so
on. Indeed, interest in using MIME for such purposes has been wide and growing since
the publication of RFC 1341, the official MIME definition.
It remains to be seen, of course, whether MIME will ultimately succeed to make
multimedia mail ubiquitous. But if multimedia mail between software and hardware of
multiple vendors begins to interoperate regularly and reliably for a significant user
community, it is hard to see what benefit any mail software vendors or service providers
will find in bucking the trend.
Acknowledgements
The Internet mail extensions are the product of an Internet Extensions Task Force
Working Group. Far too many people participated in that effort to acknowledge all by
name. I particularly want to thank Ned Freed and Greg Vaudreuil for their tireless efforts
- 13 -
to bring this work to fruition, and Bob Kraut, Al Buzzard, and Stu Personick, my
0/5000
การบีบอัด: ก็รู้สึกว่าที่ อย่างกว้างขวางนอกจากเสนอราคาสามารถพิมพ์ และ base64 มีควรเป็นระบบเข้ารหัสบีบอัด อาจตามประคบ UNIXสิ่งอำนวยความสะดวก ขณะนี้มีระบุ กลไกดังกล่าวทั้งสองเนื่องจากขาดการความเชี่ยวชาญรวม ระหว่างผู้เขียน และ เพราะกฎหมาย/สิทธิบัตรไม่แน่นอนสถานการณ์เกี่ยวกับอัลกอริทึมการบีบอัดที่ใช้กันทั่วไปUuencode: ครั้งแรก หลายคนสอบสวนการใช้โครงร่าง base64 ใหม่แทน-แพร่ "uuencode" กลไกการ พิจารณา และปฏิเสธ Uuencodeจากหลายสาเหตุ มันไม่มีที่ไหนระบุห้องพัก และในความเป็นจริงมีหลาย uuencodeการใช้งานที่ไม่สามารถทำงานร่วม ผลผลิตของ uuencode ไม่แข็งแกร่งทั่วเกตเวย์จดหมายหลาย owing ปัญหาของชุดอักขระและแบบคาวาเลียร์มากถ่ายทอดข้อมูลแบบรักษา "ช่องว่าง" ในเนื้อหาของข้อความ มันไม่ใช่สำหรับแฟ้ม uuencodedถึงที่อยู่ระยะไกลในรูปแบบที่พวกเขาก็ไม่สามารถถูกถอดรหัส แบบ base64รูปแบบถูกออกแบบมาโดยเฉพาะเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาที่เกี่ยวข้องกับ uuencodeจำนวนชนิดของเนื้อหา: มีข้อแรกสำคัญเกี่ยวกับโดยรวมจำนวนชนิดเนื้อหาจะได้รับอนุญาต บางคนชื่นชอบการ "ปล่อยให้พันดอกไม้บาน"ปรัชญา ในขณะที่คนอื่นต้องมาอ่านจดหมายจะมีโอกาสดีของการจดจำชนิดเนื้อหา กลไกชนิดย่อยประสบความสำเร็จมากปัญหาที่ตรงตามความต้องการของทั้งสองค่ายสัมพันธ์ของ X.400: ตามที่ระบุไว้ก่อนหน้านี้ กลไกที่อินเทอร์เน็ตใหม่เป็นผลของการโดดเด่นในระดับความร่วมมือระหว่าง X.400 สนับสนุน ฝ่ายตรงข้าม X.400 ตายแข็งและทุกคนในระหว่าง ไม่น่าแปลกใจ มีปัญหามากมายของ X.400 gatewayingเกิดขึ้น แต่ส่วนใหญ่เหล่านี้ได้ถูกเลื่อนออกไปติดตามเอกสารที่จะระบุวิธีเกตเวย์ X.400 ควรใช้ และแปลกลไกอินเทอร์เน็ตใหม่ อย่างไรก็ตามปัญหาดังกล่าวได้กล่าวถึงนานพอที่จะกำหนดว่า กลไกใหม่จะไม่จะมีปัญหามากเกินไปสำหรับเกตเวย์ดังกล่าว กลไกใหม่แน่นอน หลายแง่มุมถูกออกแบบมาเพื่อให้ง่ายต่อการใช้งานของเกตเวย์ดังกล่าวอย่างชัดเจนส่วนไม่ข้อความ: อ่านเตือนอาจได้สงสัยว่า ทำไมพิมพ์ "ข้อความ"มีความจำเป็น ในสถานะของ "หลายส่วน" คำตอบคือส่วนของหลายส่วนกลไกที่มีระบุอย่างชัดเจนเป็นไม่ จริงข้อ RFC 822 แต่การชนิดใหม่ของวัตถุ (ชิ้นส่วน) ที่มีไวยากรณ์ที่คล้ายคลึงกันมาก ความแตกต่าง มันเปิดออก คือสิ่งสำคัญสำหรับเกตเวย์ X.400 ในกรณีความแตกต่าง ไม่บอกความแตกต่างระหว่างข้อความหลายส่วนเสียงและหลายส่วนที่ข้อความที่ประกอบด้วยข้อความสรุป ร่างกายที่เป็นของชนิดของเนื้อหาเสียงการแมปความหมายที่ชัดเจนมากขึ้นระหว่างช่วยให้แตกส่วน/ข้อความรูปแบบอินเทอร์เน็ตและ X.400หลายขอบเขต: ตัวคั่นเขตแดนที่แยกส่วนของหลายส่วนเป็นmessage have themselves been the subject of a remarkable amount of controversy. Aftermuch debate, the current document specifies that the area before the first delimiter andthe area after the last delimiter is to be ignored, and that gateways -- particularlygateways to X.400, which has no concept of such a "prefix" or "postscript" -- are free tothrow them away. It also specifies that a delimiter string appears as part of the"Content-type: multipart" header field, and that the inter-part delimiter will consist of two- 11 -hyphens ("--") followed by that string, except that the last delimiter will end with anadditional pair of hyphens. Moreover, no such delimiter line is permitted to appear inany of the parts, so that a composing agent must choose its delimiter with care. Althoughthese requirements may seem somewhat baroque, they are not without their reasons.Given the possible presence of a non-meaningful suffix area at the end of the message,the distinguished closing delimiter is particularly important.Implications of 8-bit or binary transport: Those who worked on the extensions toRFC 822 were sharply divided in their opinions regarding the desirability and feasabilityof 8-bit or binary transport, i.e. extended SMTP. The group’s progress was made, inlarge part, by agreeing to disagree on this issue. The result is that the currentmechanisms will work with 7-bit transport, but will move gracefully into an 8-bit worldshould 8-bit transport become commonplace in accordance with the mechanisms
currently being drafted by the SMTP extensions working group. However, both groups
are essentially united in rejecting an alternative approach that has been advocated in a
recent Internet Draft [11] that essentially declares SMTP to permit 8-bit data, with no
provision for negotiation among SMTP servers to ensure that 8-bit data is not sent willynilly
to 7-bit implementations.
"Preferred" encodings: There have been proposals for a statement that certain
encoding types are "preferred" for certain content-types. These have not yet been
adopted, largely because it seems likely that common sense will suffice to encourage
people to use, for example, base64 rather than quoted-printable when transmitting audio
data. There have also been proposals for a mechanism by which mail sent in the future
8-bit world could include a specification of a "preferred" encoding should the mail ever
need to be passed off to a 7-bit mailer, but this too can probably be done without.
Non-ASCII header data: Many, particularly those from non-English speaking
countries, feel strongly that they should be able to use their own character sets in the
RFC 822 header area, particularly in human names and in the Subject specification.
However, doing so opens up signicant problems in terms of interoperability and
compatibility with older systems. A mechanism was finally agreed upon, and was
published as a separate document [12] that is generally used as a companion document
with MIME.
Character Set Specification: Character sets are a perennial source of controversy, and
the mail extensions discussion was no different. The working group settled on a
relatively small set of "legal" character sets, and hopes to avoid the proliferation of an
unnecessarily wide variety of character sets in international electronic mail. It is
expected, however, that several more character sets will inevitably be added to the base
set defined in MIME, as that set is fundamentally incomplete. (In particular, most of the
MIME designers sincerely hope that ISO 10646 will succeed in becoming the world’s
universal character set, and will be happy to see the future specification of the use of ISO
10646 in MIME, but were unwilling to pre-specify the details of that usage before ISO
10646 had itself been completely standardized.) There was also extended debate on the
proper way to specify the character set syntactically, and whether or not it should be
possible to specify, probably nonsensically, that an audio message, for example, uses a
- 12 -
specific character set.
Implementations and Interoperation
Various parties in the Internet mail community have been moving quickly to implement
the new standards. A publicly-available implementation by the author adds full MIME
support to over a dozen of the most common UNIX and DOS mail readers, including
Berkeley Mail, MH, XMH, Elm, Emacs rmail, and Andrew. This implementation
supports both encoding mechanisms, the multipart, image, message, audio, text, and
text/richtext content-types, and is easily configurable to handle more. At least three other
"freeware" versions are already available, and the author is aware of approximately three
dozen other implementations, most of them commercial, that were announced or under
development as of the writing of this paper. A large number of prominent vendors of
email software, in particular, have announced their intention to support MIME.
Summary and Future Prospects
The Internet RFC 822 extensions are the combined effort of a great many people who
share the goal of making multipart, multi-character set, multimedia email widely
available on the Internet. They specify mechanisms for including and encoding a wide
variety of types and formats of information in mail, but remain flexible and open to
future extensions. In particular, they are inherently far more open, flexible, and
extensible than solutions based on a single message format such as ODA [6].
Implementation experience so far suggests that the extensions are technically feasible
and relatively easy to implement.
Although MIME was designed for the severe constraints imposed by making multimedia
data interoperate in the bizarre world of electronic mail, the result is a general-purpose
format for representing almost any kind of data in a very robust manner. The growing
acceptance of MIME increases the likelihood that software to interpret MIME-format
data will be available on a wide variety of platforms, thus increasing the appeal of the
format for non-mail applications. There is no reason why MIME could not be used for
such non-mail applications as electronic publishing, multimedia database servers, and so
on. Indeed, interest in using MIME for such purposes has been wide and growing since
the publication of RFC 1341, the official MIME definition.
It remains to be seen, of course, whether MIME will ultimately succeed to make
multimedia mail ubiquitous. But if multimedia mail between software and hardware of
multiple vendors begins to interoperate regularly and reliably for a significant user
community, it is hard to see what benefit any mail software vendors or service providers
will find in bucking the trend.
Acknowledgements
The Internet mail extensions are the product of an Internet Extensions Task Force
Working Group. Far too many people participated in that effort to acknowledge all by
name. I particularly want to thank Ned Freed and Greg Vaudreuil for their tireless efforts
- 13 -
to bring this work to fruition, and Bob Kraut, Al Buzzard, and Stu Personick, my
currently being drafted by the SMTP extensions working group. However, both groups
are essentially united in rejecting an alternative approach that has been advocated in a
recent Internet Draft [11] that essentially declares SMTP to permit 8-bit data, with no
provision for negotiation among SMTP servers to ensure that 8-bit data is not sent willynilly
to 7-bit implementations.
"Preferred" encodings: There have been proposals for a statement that certain
encoding types are "preferred" for certain content-types. These have not yet been
adopted, largely because it seems likely that common sense will suffice to encourage
people to use, for example, base64 rather than quoted-printable when transmitting audio
data. There have also been proposals for a mechanism by which mail sent in the future
8-bit world could include a specification of a "preferred" encoding should the mail ever
need to be passed off to a 7-bit mailer, but this too can probably be done without.
Non-ASCII header data: Many, particularly those from non-English speaking
countries, feel strongly that they should be able to use their own character sets in the
RFC 822 header area, particularly in human names and in the Subject specification.
However, doing so opens up signicant problems in terms of interoperability and
compatibility with older systems. A mechanism was finally agreed upon, and was
published as a separate document [12] that is generally used as a companion document
with MIME.
Character Set Specification: Character sets are a perennial source of controversy, and
the mail extensions discussion was no different. The working group settled on a
relatively small set of "legal" character sets, and hopes to avoid the proliferation of an
unnecessarily wide variety of character sets in international electronic mail. It is
expected, however, that several more character sets will inevitably be added to the base
set defined in MIME, as that set is fundamentally incomplete. (In particular, most of the
MIME designers sincerely hope that ISO 10646 will succeed in becoming the world’s
universal character set, and will be happy to see the future specification of the use of ISO
10646 in MIME, but were unwilling to pre-specify the details of that usage before ISO
10646 had itself been completely standardized.) There was also extended debate on the
proper way to specify the character set syntactically, and whether or not it should be
possible to specify, probably nonsensically, that an audio message, for example, uses a
- 12 -
specific character set.
Implementations and Interoperation
Various parties in the Internet mail community have been moving quickly to implement
the new standards. A publicly-available implementation by the author adds full MIME
support to over a dozen of the most common UNIX and DOS mail readers, including
Berkeley Mail, MH, XMH, Elm, Emacs rmail, and Andrew. This implementation
supports both encoding mechanisms, the multipart, image, message, audio, text, and
text/richtext content-types, and is easily configurable to handle more. At least three other
"freeware" versions are already available, and the author is aware of approximately three
dozen other implementations, most of them commercial, that were announced or under
development as of the writing of this paper. A large number of prominent vendors of
email software, in particular, have announced their intention to support MIME.
Summary and Future Prospects
The Internet RFC 822 extensions are the combined effort of a great many people who
share the goal of making multipart, multi-character set, multimedia email widely
available on the Internet. They specify mechanisms for including and encoding a wide
variety of types and formats of information in mail, but remain flexible and open to
future extensions. In particular, they are inherently far more open, flexible, and
extensible than solutions based on a single message format such as ODA [6].
Implementation experience so far suggests that the extensions are technically feasible
and relatively easy to implement.
Although MIME was designed for the severe constraints imposed by making multimedia
data interoperate in the bizarre world of electronic mail, the result is a general-purpose
format for representing almost any kind of data in a very robust manner. The growing
acceptance of MIME increases the likelihood that software to interpret MIME-format
data will be available on a wide variety of platforms, thus increasing the appeal of the
format for non-mail applications. There is no reason why MIME could not be used for
such non-mail applications as electronic publishing, multimedia database servers, and so
on. Indeed, interest in using MIME for such purposes has been wide and growing since
the publication of RFC 1341, the official MIME definition.
It remains to be seen, of course, whether MIME will ultimately succeed to make
multimedia mail ubiquitous. But if multimedia mail between software and hardware of
multiple vendors begins to interoperate regularly and reliably for a significant user
community, it is hard to see what benefit any mail software vendors or service providers
will find in bucking the trend.
Acknowledgements
The Internet mail extensions are the product of an Internet Extensions Task Force
Working Group. Far too many people participated in that effort to acknowledge all by
name. I particularly want to thank Ned Freed and Greg Vaudreuil for their tireless efforts
- 13 -
to bring this work to fruition, and Bob Kraut, Al Buzzard, and Stu Personick, my
การแปล กรุณารอสักครู่..
การบีบอัด: มันเป็นความรู้สึกกันอย่างกว้างขวางว่านอกเหนือจากการยกพิมพ์และ base64 มีควรจะเป็นกลไกการเข้ารหัสบีบอัดตามอาจจะเป็นบนยูนิกซ์บีบอัดสิ่งอำนวยความสะดวก ไม่มีกลไกดังกล่าวมีการระบุในขณะนี้ทั้งสองเพราะการขาดความเชี่ยวชาญในการบีบอัดในหมู่ผู้เขียนและเพราะความไม่แน่นอนทางกฎหมาย / สิทธิบัตรสถานการณ์ที่เกี่ยวข้องกับขั้นตอนวิธีการบีบอัดที่ใช้งานบ่อย. Uuencode: ตอนแรกหลายคนถามการใช้งานของโครงการ base64 ใหม่แทนของที่มีอยู่อย่างกว้างขวาง "uuencode" กลไก uuencode ได้รับการยอมรับและปฏิเสธด้วยเหตุผลหลายประการ มันอยู่ตรงไหนดีที่กำหนดและในความเป็นจริงมีหลาย uuencode การใช้งานที่ไม่ได้ทำงานร่วมกัน การส่งออกของ uuencode ไม่แข็งแกร่งทั่วเกตเวย์อีเมลจำนวนมากเนื่องจากปัญหาของตัวละครตั้งและวิธีการขี่ม้าหลายรีเลย์รักษา "พื้นที่สีขาว" ในร่างกายของข้อความ มันไม่ใช่เรื่องแปลกสำหรับไฟล์ uuencoded ที่จะมาถึงที่ไซต์ระยะไกลในรูปแบบที่พวกเขาก็ไม่สามารถถอดรหัส base64 รูปแบบได้รับการออกแบบมาโดยเฉพาะเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาที่เกี่ยวข้องกับ uuencode. จำนวนประเภทเนื้อหา: มีความขัดแย้งเกี่ยวกับการเริ่มต้นอย่างมีนัยสำคัญโดยรวมจำนวนเนื้อหาประเภทที่จะได้รับอนุญาต บางคนได้รับการสนับสนุน "ให้พันดอกไม้บานสะพรั่ง" ปรัชญาขณะที่คนอื่นอยากให้มั่นใจว่าผู้อ่านจดหมายจะมีโอกาสที่ดีในการรับรู้เนื้อหาประเภท กลไกการย่อยเป็นประสบความสำเร็จมากประนีประนอมที่ตรงกับความต้องการของทั้งสองค่าย. ความสัมพันธ์กับ X.400: ตามที่ระบุไว้ก่อนหน้านี้กลไกอินเทอร์เน็ตใหม่เป็นผลมาจากที่ระดับที่โดดเด่นของความร่วมมือระหว่างผู้สนับสนุน, X.400 ตายยากเอ็กซ์ 400 ฝ่ายตรงข้ามและทุกคนในระหว่าง ไม่น่าแปลกใจหลายประเด็นของ X.400 gatewaying ได้เกิดขึ้นแต่ส่วนใหญ่เหล่านี้ได้รับการรอให้เอกสารการติดตามที่จะระบุว่าเกตเวย์ X.400 ควรใช้และตีความกลไกอินเทอร์เน็ตใหม่ อย่างไรก็ตามปัญหาดังกล่าวได้กล่าวนานพอที่จะตรวจสอบว่ากลไกใหม่จะไม่เป็นปัญหาเกินไปสำหรับเกตเวย์ดังกล่าว อันที่จริงหลายแง่มุมของกลไกใหม่ได้รับการออกแบบอย่างชัดแจ้งเพื่อความสะดวกในการดำเนินงานของเกตเวย์ดังกล่าว. ชิ้นส่วนไม่ได้ข้อความ: แจ้งเตือนผู้อ่านอาจจะสงสัยว่าทำไม "ข้อความ" ประเภทเป็นสิ่งที่จำเป็นในการปรากฏตัวของ"multipart ที่" คำตอบคือว่าบางส่วนของ multipart กลไกที่ระบุไว้อย่างชัดเจนว่าจะไม่เกิดขึ้นจริง RFC 822 ข้อความ แต่เป็นชนิดใหม่ของวัตถุ(ชิ้นส่วน) ที่มีไวยากรณ์ที่คล้ายกันมาก ความแตกต่างนี้ก็จะเปิดออกเป็นสิ่งสำคัญสำหรับเกตเวย์ X.400 ในกรณีที่ไม่มีความแตกต่างนี้มันเป็นไปไม่ได้ที่จะบอกความแตกต่างระหว่างข้อความ multipart ที่มีส่วนเสียงและ multipart ข้อความที่มีข้อความห่อหุ้มร่างของซึ่งเป็นเสียงชนิดเนื้อหา. ส่วน / ความแตกต่างข้อความช่วยให้มากขึ้น การทำแผนที่ความหมายได้อย่างแม่นยำระหว่างอินเทอร์เน็ตและรูปแบบX.400. ขอบเขต Multipart การคั่นขอบเขตที่แยกชิ้นส่วนของ multipart ข้อความของตัวเองได้รับเรื่องของจำนวนเงินที่โดดเด่นของการทะเลาะวิวาท หลังจากถกเถียงกันมากระบุเอกสารปัจจุบันว่าพื้นที่ก่อนที่คั่นแรกและพื้นที่หลังจากคั่นสุดท้ายคือการถูกละเว้นและที่เกตเวย์- โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกตเวย์เพื่อX.400 ซึ่งมีแนวความคิดเช่น "คำนำหน้า" หรือไม่ "เป็น Postscript" - มีอิสระที่จะโยนพวกเขาออก นอกจากนี้ยังระบุว่าสตริงคั่นปรากฏขึ้นเป็นส่วนหนึ่งของ"เนื้อหาประเภท: multipart ฟิลด์" ส่วนหัวและที่คั่นระหว่างส่วนหนึ่งจะประกอบด้วยสอง- 11 - ยัติภังค์ ("-") ตามด้วยสตริงที่ยกเว้นว่า ตัวคั่นสุดท้ายจะจบลงด้วยคู่ที่เพิ่มขึ้นของยัติภังค์ นอกจากนี้ไม่มีเส้นคั่นดังกล่าวจะได้รับอนุญาตให้ปรากฏในใด ๆ ของชิ้นส่วนเพื่อให้ตัวแทนแต่งจะต้องเลือกตัวคั่นด้วยการดูแล แม้ว่า. ความต้องการเหล่านี้อาจดูเหมือนพิสดารค่อนข้างพวกเขาจะไม่ได้โดยไม่มีเหตุผลของพวกเขาได้รับการแสดงตนเป็นไปได้ของพื้นที่ต่อท้ายที่ไม่ได้มีความหมายในตอนท้ายของข้อความตัวคั่นปิดที่โดดเด่นเป็นสิ่งสำคัญโดยเฉพาะอย่างยิ่ง. ผลกระทบของ 8 บิตหรือการขนส่งไบนารี: บรรดาผู้ที่ทำงานเกี่ยวกับการขยายการRFC 822 ถูกแบ่งออกอย่างรวดเร็วในความคิดเห็นของพวกเขาเกี่ยวกับความปรารถนาและ feasability 8 บิตหรือการขนส่งไบนารีคือ SMTP ขยาย ความคืบหน้าของกลุ่มที่ถูกสร้างขึ้นในส่วนใหญ่โดยเห็นพ้องที่จะไม่เห็นด้วยในเรื่องนี้ ผลที่ได้คือปัจจุบันกลไกจะทำงานร่วมกับการขนส่ง 7 บิต แต่จะย้ายได้อย่างสง่างามเข้าสู่โลก 8 บิตควรขนส่ง8 บิตกลายเป็นเรื่องธรรมดาไปตามกลไกในขณะนี้ถูกเกณฑ์ทหารโดยนามสกุลSMTP ทำงานกลุ่ม อย่างไรก็ตามทั้งสองกลุ่มเป็นปึกแผ่นเป็นหลักในการปฏิเสธวิธีทางเลือกที่ได้รับการสนับสนุนในร่างอินเทอร์เน็ตที่ผ่านมา[11] ที่เป็นหลักประกาศ SMTP จะอนุญาตให้ข้อมูล 8 บิตโดยไม่มีข้อกำหนดสำหรับการเจรจาต่อรองในหมู่SMTP เซิร์ฟเวอร์เพื่อให้แน่ใจว่าข้อมูล 8 บิต จะไม่ถูกส่ง willynilly เพื่อการใช้งาน 7 บิต. "ที่ต้องการ" การเข้ารหัส: มีข้อเสนอสำหรับคำสั่งที่บางชนิดมีการเข้ารหัส"ต้องการ" สำหรับเนื้อหาบางประเภท เหล่านี้ยังไม่ได้รับนำมาใช้ส่วนใหญ่เพราะมันดูเหมือนว่าสามัญสำนึกจะพอเพียงที่จะส่งเสริมให้คนที่จะใช้ตัวอย่างเช่นbase64 มากกว่ายกพิมพ์เมื่อเสียงการส่งข้อมูล มีข้อเสนอที่ได้รับยังกลไกที่ mail ที่ส่งไปในอนาคตโลก8 บิตอาจรวมถึงสเปคของ "ต้องการ" การเข้ารหัสอีเมลควรเคยต้องถูกส่งผ่านออกไปจดหมาย7 บิต แต่นี้ก็อาจจะสามารถ ทำได้โดยไม่ต้อง. ส่วนหัวไม่ ASCII ข้อมูล: หลายคนโดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ที่มาจากที่ไม่ได้พูดภาษาอังกฤษประเทศรู้สึกอย่างมากว่าพวกเขาควรจะสามารถที่จะใช้ชุดตัวอักษรของตัวเองในRFC ส่วนหัว 822 โดยเฉพาะในชื่อของมนุษย์และในข้อกำหนดเรื่อง . แต่การทำเช่นนั้นจะเปิดขึ้น signicant ปัญหาในแง่ของการทำงานร่วมกันและเข้ากันได้กับระบบเก่า กลไกในที่สุดก็ตกลงกันเมื่อและได้รับการตีพิมพ์เป็นเอกสารแยกต่างหาก [12] ที่โดยทั่วไปจะใช้เป็นเอกสารสหายกับไมม์. ตั้งตัวละครรายละเอียด: ชุดตัวละครเป็นแหล่งไม้ยืนต้นของความขัดแย้งและการอภิปรายนามสกุลอีเมลไม่แตกต่างกัน คณะทำงานตัดสินในชุดที่ค่อนข้างเล็กของ "ตามกฎหมาย" ชุดตัวอักษรและความหวังที่จะหลีกเลี่ยงการแพร่กระจายของหลากหลายไม่จำเป็นของชุดตัวอักษรในจดหมายอิเล็กทรอนิกส์ระหว่างประเทศ มันเป็นที่คาดว่าอย่างไรที่หลายชุดของตัวละครมากขึ้นย่อมจะถูกเพิ่มเข้าไปในฐานชุดที่กำหนดไว้ในไมม์เป็นชุดที่ไม่สมบูรณ์พื้นฐาน (โดยเฉพาะอย่างยิ่งส่วนใหญ่ของนักออกแบบไมม์หวังว่ามาตรฐาน ISO 10646 จะประสบความสำเร็จในการเป็นของโลกชุดอักขระสากลและจะมีความสุขที่จะเห็นสเปคในอนาคตของการใช้มาตรฐานISO 10646 ในไมม์ แต่ไม่เต็มใจที่จะ pre-ระบุ รายละเอียดของการใช้งานก่อนที่จะ ISO ที่10646 ได้เองรับมาตรฐานสมบูรณ์.) มีการอภิปรายยังขยายได้ในวิธีการที่เหมาะสมในการระบุตัวอักษรที่กำหนดsyntactically และหรือไม่ว่ามันควรจะเป็นไปได้ที่จะระบุอาจไร้สาระที่ข้อความเสียงสำหรับตัวอย่างเช่นใช้- 12 - ชุดตัวอักษรที่เฉพาะเจาะจง. การใช้งานและ Interoperation ฝ่ายต่างๆในชุมชนจดหมายทางอินเทอร์เน็ตที่ได้รับการเคลื่อนย้ายได้อย่างรวดเร็วที่จะใช้มาตรฐานใหม่ การดำเนินการที่สาธารณชนสามารถใช้ได้โดยผู้เขียนเพิ่มเต็ม MIME การสนับสนุนให้เป็นโหลของยูนิกซ์พบมากที่สุดและ DOS ผู้อ่านอีเมลรวมทั้งเบิร์กลีย์จดหมายMH, XMH ต้นเอล์ม rmail Emacs และแอนดรู การดำเนินการนี้สนับสนุนทั้งกลไกการเข้ารหัสแบบหลายภาพ, ข้อความ, เสียง, ข้อความและข้อความ/ Richtext เนื้อหาประเภทและกำหนดค่าได้อย่างง่ายดายในการจัดการมากขึ้น อย่างน้อยสามอื่น ๆ"ฟรีแวร์" รุ่นที่มีอยู่แล้วและผู้เขียนตระหนักถึงประมาณสามการใช้งานอื่นๆ ที่โหลที่สุดของพวกเขาในเชิงพาณิชย์ที่มีการประกาศหรือภายใต้การพัฒนาเช่นการเขียนของบทความนี้ จำนวนมากของผู้ขายที่โดดเด่นของซอฟต์แวร์อีเมลโดยเฉพาะอย่างยิ่งได้ประกาศความตั้งใจที่จะสนับสนุน MIME. สรุปและแนวโน้มในอนาคตอินเทอร์เน็ต RFC 822 นามสกุลเป็นความพยายามร่วมกันของคนจำนวนมากที่ร่วมกันเป้าหมายของการทำmultipart หลายตัวละคร การตั้งค่าอีเมลมัลติมีเดียกันอย่างแพร่หลายมีอยู่บนอินเทอร์เน็ต พวกเขาระบุกลไกสำหรับการรวมและการเข้ารหัสกว้างความหลากหลายของประเภทและรูปแบบของข้อมูลใน mail แต่ยังคงมีความยืดหยุ่นและเปิดให้ส่วนขยายในอนาคต โดยเฉพาะอย่างยิ่งพวกเขาเป็นอย่างโดยเนื้อแท้ไกลเปิดกว้างมากขึ้นและมีความยืดหยุ่นและขยายกว่าโซลูชั่นขึ้นอยู่กับรูปแบบข้อความเดียวเช่นความร่วมมือทางเศรษฐกิจ [6]. ประสบการณ์การดำเนินงานเพื่อให้ห่างไกลแสดงให้เห็นว่านามสกุลเป็นเทคนิคที่เป็นไปได้และความสะดวกในการดำเนินการ. แม้ว่าไมม์ได้รับการออกแบบ สำหรับข้อ จำกัด อย่างรุนแรงที่กำหนดโดยการทำมัลติมีเดียข้อมูลที่ทำงานร่วมกันในโลกที่แปลกประหลาดของจดหมายอิเล็กทรอนิกส์ผลที่ได้คือวัตถุประสงค์ทั่วไปรูปแบบที่เป็นตัวแทนของเกือบทุกชนิดของข้อมูลใดๆ ในลักษณะที่มีประสิทธิภาพมาก การเจริญเติบโตของการยอมรับของไมม์เพิ่มโอกาสที่ซอฟแวร์ที่จะตีความไมม์มฟอร์แมตข้อมูลที่จะสามารถใช้ได้ในหลากหลายแพลตฟอร์มซึ่งจะเป็นการเพิ่มการอุทธรณ์ของรูปแบบสำหรับการใช้งานที่ไม่-mail ไม่มีเหตุผลใดที่ไมม์ไม่สามารถใช้สำหรับการไม่ใช้งานที่ไม่ใช่-mail เช่นพิมพ์อิเล็กทรอนิกส์, เซิร์ฟเวอร์ฐานข้อมูลมัลติมีเดียและอื่น ๆ ใน อันที่จริงสนใจในการใช้ไมม์เพื่อวัตถุประสงค์ดังกล่าวได้รับความกว้างและการเจริญเติบโตตั้งแต่สิ่งพิมพ์ของ RFC 1341 ที่นิยามไมม์อย่างเป็นทางการ. มันยังคงที่จะเห็นแน่นอนไม่ว่าจะเป็นไมม์ในท้ายที่สุดจะประสบความสำเร็จที่จะทำให้มัลติมีเดียอีเมลแพร่หลาย แต่ถ้ามัลติมีเดียจดหมายระหว่างซอฟต์แวร์และฮาร์ดแวร์ของผู้ผลิตหลาย ๆ เริ่มที่จะทำงานร่วมกันอย่างสม่ำเสมอและเชื่อถือได้สำหรับผู้ใช้ที่สำคัญของชุมชนก็ยากที่จะเห็นสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อผู้ผลิตซอฟต์แวร์จดหมายใดๆ หรือผู้ให้บริการจะได้พบในตัวผู้แนวโน้ม. กิตติกรรมประกาศนามสกุลอีเมลอินเทอร์เน็ตผลิตภัณฑ์ของอินเทอร์เน็ตส่วนขยายกองเรือรบคณะทำงาน เกินไปหลายคนมีส่วนร่วมในความพยายามที่จะรับทราบโดยที่ชื่อ โดยเฉพาะอย่างยิ่งผมอยากจะขอบคุณเน็ดอิสระและเกร็ก Vaudreuil สำหรับความพยายามของพวกเขาไม่เบื่อ- 13 - ที่จะนำการทำงานเพื่อการบรรลุผลนี้และบ๊อบ Kraut อัลอีแร้งและสตู Personick ของฉัน
การแปล กรุณารอสักครู่..
การบีบอัด : มันเป็นกันอย่างแพร่หลาย รู้สึกว่านอกจากที่ยกมาพิมพ์และ Base64 มี
ควรอัดกลไกการเข้ารหัสจะขึ้นอยู่กับระบบปฏิบัติการยูนิกซ์อัด
สิ่งอำนวยความสะดวก ไม่มีกลไกอยู่ที่ระบุไว้ เพราะขาด
เชี่ยวชาญอัดในหมู่ผู้เขียนและเนื่องจากความไม่แน่นอนเกี่ยวกับกฎหมาย / สิทธิบัตร
เกี่ยวกับสถานการณ์นิยมใช้ขั้นตอนวิธีการบีบอัด .
uuencode :ในตอนแรก หลายๆ คนถามใช้ Base64 รูปแบบใหม่แทน
ของอย่างแพร่หลาย " uuencode " กลไก uuencode ถูกพิจารณาและปฏิเสธ
ด้วยเหตุผลหลายประการ มันไม่มีที่ไหนดีที่ระบุไว้ และในความเป็นจริงมีหลาย uuencode
การใช้งานที่ไม่ระบบ . ผลของ uuencode ไม่คึกคักทั่วประเทศ
เกตเวย์จดหมายหลายเนื่องจากปัญหาของชุดอักขระและขุนนางหลายวิธี
การรักษา " ช่องว่าง " ในร่างกายข้อความ มันไม่ใช่เรื่องแปลกสำหรับไฟล์ uuencoded
มาถึงไซต์ระยะไกลในรูปแบบจากที่พวกเขาเพียงแค่ไม่สามารถถอดรหัส การ Base64
รูปแบบถูกออกแบบมาเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาที่เกี่ยวข้องกับ uuencode .
หมายเลขของชนิดเนื้อหาการเริ่มต้นการถกเถียงเรื่องจำนวนรวม
ประเภทเนื้อหาที่จะได้รับอนุญาต บางคนที่ชื่นชอบการ " ให้พันดอกไม้บาน "
ปรัชญา ในขณะที่คนอื่นต้องการให้มั่นใจว่าผู้อ่านจดหมายจะมีโอกาสที่ดีของการ
ประเภทเนื้อหา กลไกซึ่งก็ประสบความสำเร็จ
มากประนีประนอมที่ตรงตามความต้องการของทั้งสองค่าย กับ x.400
:ตามที่ระบุไว้ก่อนหน้านี้ เน็ตใหม่ กลไก เป็นผลของระดับของความร่วมมือระหว่าง
ที่สนับสนุน x.400 ตายฝ่ายตรงข้ามอย่างหนัก x.400
, และทุกคนในระหว่าง ไม่น่าแปลกใจหลายประเด็นของ x.400 gatewaying มี
เกิดขึ้น แต่ส่วนมากของเหล่านี้ได้รับการรอการตัดบัญชีเพื่อติดตามเอกสารที่ระบุว่า x.400
ตัวควรใช้และตีความใหม่อินเทอร์เน็ตกลไกอย่างไรก็ตาม ประเด็นดังกล่าวได้ถูกกล่าวถึง
ยาวพอเพื่อตรวจสอบว่ากลไกใหม่จะไม่ต้องมีปัญหา เช่น
เกตเวย์ แน่นอน หลายแง่มุมของ
กลไกใหม่เพื่อความสะดวกในการใช้งานออกแบบมาอย่างชัดแจ้ง เช่น เกตเวย์
ส่วนจะไม่แจ้งเตือนข้อความ : ผู้อ่านอาจสงสัยทำไม " ข้อความ " พิมพ์
ที่จำเป็นในการแสดงตนของ " ส่วน "คำตอบคือ ชิ้นส่วนของกลไกส่วน
จะชัดเจนระบุเป็นไม่ได้จริง RFC 822 ข้อความ แต่เป็น
ชนิดใหม่ของวัตถุมากกว่า ( ส่วน ) ที่มีไวยากรณ์ที่คล้ายคลึงกันมาก ความแตกต่างนี้ ปรากฏว่า เป็น x.400
ที่สำคัญสำหรับเกตเวย์ ในการขาดของความแตกต่างนี้ , มันเป็นไปไม่ได้ที่จะบอก
ความแตกต่างระหว่างส่วนที่เป็นข้อความเสียงและส่วน
ข้อความที่มีการห่อหุ้มร่างกายของข้อความที่เป็นเสียงประเภทเนื้อหา .
ส่วนข้อความแตกต่างให้แม่นกว่าความหมายการทำแผนที่ระหว่างอินเทอร์เน็ตและ x.400
ส่วนแบบจำลองขอบเขต : ขอบเขตตัวคั่นที่ แยก ชิ้นส่วนของข้อความ ส่วน
มีตัวเองเป็นเรื่องของจํานวนเงินที่โดดเด่นของข้อพิพาท หลังจากการอภิปรายมาก
,เอกสารระบุว่า ปัจจุบันพื้นที่ก่อนที่ตัวคั่นก่อน
พื้นที่หลังแบ่งคำสุดท้ายจะถูกละเว้น และเกตเวย์ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง
แปด x.400 ซึ่งไม่มีความคิดเช่น " คำนำหน้า " หรือ " ปัจฉิมลิขิต " -- ฟรี
โยนพวกเขาออกไป นอกจากนี้ยังระบุว่า ตัวคั่นสตริงจะปรากฏเป็นส่วนหนึ่งของ
" ประเภทเนื้อหา : เขตข้อมูลส่วนหัวส่วน "และตัวคั่นระหว่างส่วนจะประกอบด้วย 2
- 11 -
- ( " - " ) ตามด้วยสตริง ยกเว้นตัวคั่น สุดท้ายจะจบด้วย
คู่เพิ่มเติมของยัติภังค์ . นอกจากนี้ ไม่มีตัวคั่นบรรทัดจะได้รับอนุญาตให้ปรากฏใน
ใด ๆของชิ้นส่วนที่ประกอบด้วยตัวแทนต้องเลือกตัวคั่นด้วยการดูแล แม้ว่า
ความต้องการเหล่านี้อาจดูเหมือนค่อนข้างพิสดารพวกเขาจะไม่ได้โดยไม่มีเหตุผลของตน ให้ตน
เป็นไปได้ของไม่มีความหมายต่อท้ายพื้นที่ที่ส่วนท้ายของข้อความ
ตัวคั่นปิดแตกต่างเป็นสิ่งสำคัญโดยเฉพาะอย่างยิ่ง .
ความหมายของ 8 บิตหรือไบนารีการขนส่ง : คนที่ทำงานบนขยาย RFC 822 เป็นอย่างรวดเร็ว
แบ่งความคิดเห็นของพวกเขาเกี่ยวกับความ feasability
และ หรือเลขฐานสอง 8 บิตของการขนส่ง เช่นขยาย SMTP . ความคืบหน้าของกลุ่ม ถูกสร้าง ใน
ส่วนขนาดใหญ่ โดยตกลงที่จะไม่เห็นด้วย ในประเด็นนี้ ผลที่ได้คือกลไกในปัจจุบัน
จะทำงานกับ 7 บิตขนส่ง แต่จะเคลื่อนไหวอย่างสง่างามเป็น 8 บิต 8 บิตเป็นธรรมดาโลก
ควรขนส่งให้เป็นไปตามกลไก
ปัจจุบันถูกเกณฑ์ทหารโดย SMTP ขยายการทำงานกลุ่ม อย่างไรก็ตาม ทั้งกลุ่ม
ควรอัดกลไกการเข้ารหัสจะขึ้นอยู่กับระบบปฏิบัติการยูนิกซ์อัด
สิ่งอำนวยความสะดวก ไม่มีกลไกอยู่ที่ระบุไว้ เพราะขาด
เชี่ยวชาญอัดในหมู่ผู้เขียนและเนื่องจากความไม่แน่นอนเกี่ยวกับกฎหมาย / สิทธิบัตร
เกี่ยวกับสถานการณ์นิยมใช้ขั้นตอนวิธีการบีบอัด .
uuencode :ในตอนแรก หลายๆ คนถามใช้ Base64 รูปแบบใหม่แทน
ของอย่างแพร่หลาย " uuencode " กลไก uuencode ถูกพิจารณาและปฏิเสธ
ด้วยเหตุผลหลายประการ มันไม่มีที่ไหนดีที่ระบุไว้ และในความเป็นจริงมีหลาย uuencode
การใช้งานที่ไม่ระบบ . ผลของ uuencode ไม่คึกคักทั่วประเทศ
เกตเวย์จดหมายหลายเนื่องจากปัญหาของชุดอักขระและขุนนางหลายวิธี
การรักษา " ช่องว่าง " ในร่างกายข้อความ มันไม่ใช่เรื่องแปลกสำหรับไฟล์ uuencoded
มาถึงไซต์ระยะไกลในรูปแบบจากที่พวกเขาเพียงแค่ไม่สามารถถอดรหัส การ Base64
รูปแบบถูกออกแบบมาเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาที่เกี่ยวข้องกับ uuencode .
หมายเลขของชนิดเนื้อหาการเริ่มต้นการถกเถียงเรื่องจำนวนรวม
ประเภทเนื้อหาที่จะได้รับอนุญาต บางคนที่ชื่นชอบการ " ให้พันดอกไม้บาน "
ปรัชญา ในขณะที่คนอื่นต้องการให้มั่นใจว่าผู้อ่านจดหมายจะมีโอกาสที่ดีของการ
ประเภทเนื้อหา กลไกซึ่งก็ประสบความสำเร็จ
มากประนีประนอมที่ตรงตามความต้องการของทั้งสองค่าย กับ x.400
:ตามที่ระบุไว้ก่อนหน้านี้ เน็ตใหม่ กลไก เป็นผลของระดับของความร่วมมือระหว่าง
ที่สนับสนุน x.400 ตายฝ่ายตรงข้ามอย่างหนัก x.400
, และทุกคนในระหว่าง ไม่น่าแปลกใจหลายประเด็นของ x.400 gatewaying มี
เกิดขึ้น แต่ส่วนมากของเหล่านี้ได้รับการรอการตัดบัญชีเพื่อติดตามเอกสารที่ระบุว่า x.400
ตัวควรใช้และตีความใหม่อินเทอร์เน็ตกลไกอย่างไรก็ตาม ประเด็นดังกล่าวได้ถูกกล่าวถึง
ยาวพอเพื่อตรวจสอบว่ากลไกใหม่จะไม่ต้องมีปัญหา เช่น
เกตเวย์ แน่นอน หลายแง่มุมของ
กลไกใหม่เพื่อความสะดวกในการใช้งานออกแบบมาอย่างชัดแจ้ง เช่น เกตเวย์
ส่วนจะไม่แจ้งเตือนข้อความ : ผู้อ่านอาจสงสัยทำไม " ข้อความ " พิมพ์
ที่จำเป็นในการแสดงตนของ " ส่วน "คำตอบคือ ชิ้นส่วนของกลไกส่วน
จะชัดเจนระบุเป็นไม่ได้จริง RFC 822 ข้อความ แต่เป็น
ชนิดใหม่ของวัตถุมากกว่า ( ส่วน ) ที่มีไวยากรณ์ที่คล้ายคลึงกันมาก ความแตกต่างนี้ ปรากฏว่า เป็น x.400
ที่สำคัญสำหรับเกตเวย์ ในการขาดของความแตกต่างนี้ , มันเป็นไปไม่ได้ที่จะบอก
ความแตกต่างระหว่างส่วนที่เป็นข้อความเสียงและส่วน
ข้อความที่มีการห่อหุ้มร่างกายของข้อความที่เป็นเสียงประเภทเนื้อหา .
ส่วนข้อความแตกต่างให้แม่นกว่าความหมายการทำแผนที่ระหว่างอินเทอร์เน็ตและ x.400
ส่วนแบบจำลองขอบเขต : ขอบเขตตัวคั่นที่ แยก ชิ้นส่วนของข้อความ ส่วน
มีตัวเองเป็นเรื่องของจํานวนเงินที่โดดเด่นของข้อพิพาท หลังจากการอภิปรายมาก
,เอกสารระบุว่า ปัจจุบันพื้นที่ก่อนที่ตัวคั่นก่อน
พื้นที่หลังแบ่งคำสุดท้ายจะถูกละเว้น และเกตเวย์ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง
แปด x.400 ซึ่งไม่มีความคิดเช่น " คำนำหน้า " หรือ " ปัจฉิมลิขิต " -- ฟรี
โยนพวกเขาออกไป นอกจากนี้ยังระบุว่า ตัวคั่นสตริงจะปรากฏเป็นส่วนหนึ่งของ
" ประเภทเนื้อหา : เขตข้อมูลส่วนหัวส่วน "และตัวคั่นระหว่างส่วนจะประกอบด้วย 2
- 11 -
- ( " - " ) ตามด้วยสตริง ยกเว้นตัวคั่น สุดท้ายจะจบด้วย
คู่เพิ่มเติมของยัติภังค์ . นอกจากนี้ ไม่มีตัวคั่นบรรทัดจะได้รับอนุญาตให้ปรากฏใน
ใด ๆของชิ้นส่วนที่ประกอบด้วยตัวแทนต้องเลือกตัวคั่นด้วยการดูแล แม้ว่า
ความต้องการเหล่านี้อาจดูเหมือนค่อนข้างพิสดารพวกเขาจะไม่ได้โดยไม่มีเหตุผลของตน ให้ตน
เป็นไปได้ของไม่มีความหมายต่อท้ายพื้นที่ที่ส่วนท้ายของข้อความ
ตัวคั่นปิดแตกต่างเป็นสิ่งสำคัญโดยเฉพาะอย่างยิ่ง .
ความหมายของ 8 บิตหรือไบนารีการขนส่ง : คนที่ทำงานบนขยาย RFC 822 เป็นอย่างรวดเร็ว
แบ่งความคิดเห็นของพวกเขาเกี่ยวกับความ feasability
และ หรือเลขฐานสอง 8 บิตของการขนส่ง เช่นขยาย SMTP . ความคืบหน้าของกลุ่ม ถูกสร้าง ใน
ส่วนขนาดใหญ่ โดยตกลงที่จะไม่เห็นด้วย ในประเด็นนี้ ผลที่ได้คือกลไกในปัจจุบัน
จะทำงานกับ 7 บิตขนส่ง แต่จะเคลื่อนไหวอย่างสง่างามเป็น 8 บิต 8 บิตเป็นธรรมดาโลก
ควรขนส่งให้เป็นไปตามกลไก
ปัจจุบันถูกเกณฑ์ทหารโดย SMTP ขยายการทำงานกลุ่ม อย่างไรก็ตาม ทั้งกลุ่ม
การแปล กรุณารอสักครู่..
ภาษาอื่น ๆ
การสนับสนุนเครื่องมือแปลภาษา: กรีก, กันนาดา, กาลิเชียน, คลิงออน, คอร์สิกา, คาซัค, คาตาลัน, คินยารวันดา, คีร์กิซ, คุชราต, จอร์เจีย, จีน, จีนดั้งเดิม, ชวา, ชิเชวา, ซามัว, ซีบัวโน, ซุนดา, ซูลู, ญี่ปุ่น, ดัตช์, ตรวจหาภาษา, ตุรกี, ทมิฬ, ทาจิก, ทาทาร์, นอร์เวย์, บอสเนีย, บัลแกเรีย, บาสก์, ปัญจาป, ฝรั่งเศส, พาชตู, ฟริเชียน, ฟินแลนด์, ฟิลิปปินส์, ภาษาอินโดนีเซี, มองโกเลีย, มัลทีส, มาซีโดเนีย, มาราฐี, มาลากาซี, มาลายาลัม, มาเลย์, ม้ง, ยิดดิช, ยูเครน, รัสเซีย, ละติน, ลักเซมเบิร์ก, ลัตเวีย, ลาว, ลิทัวเนีย, สวาฮิลี, สวีเดน, สิงหล, สินธี, สเปน, สโลวัก, สโลวีเนีย, อังกฤษ, อัมฮาริก, อาร์เซอร์ไบจัน, อาร์เมเนีย, อาหรับ, อิกโบ, อิตาลี, อุยกูร์, อุสเบกิสถาน, อูรดู, ฮังการี, ฮัวซา, ฮาวาย, ฮินดี, ฮีบรู, เกลิกสกอต, เกาหลี, เขมร, เคิร์ด, เช็ก, เซอร์เบียน, เซโซโท, เดนมาร์ก, เตลูกู, เติร์กเมน, เนปาล, เบงกอล, เบลารุส, เปอร์เซีย, เมารี, เมียนมา (พม่า), เยอรมัน, เวลส์, เวียดนาม, เอสเปอแรนโต, เอสโทเนีย, เฮติครีโอล, แอฟริกา, แอลเบเนีย, โคซา, โครเอเชีย, โชนา, โซมาลี, โปรตุเกส, โปแลนด์, โยรูบา, โรมาเนีย, โอเดีย (โอริยา), ไทย, ไอซ์แลนด์, ไอร์แลนด์, การแปลภาษา.
- Buck still felt the past living in him,
- เหล้าย่อมข้นกว่าน้ำ
- related
- have already completed two internship wi
- หนังสือ
- มีความเครียดอยู่มาก
- เหนื่อย
- were used per spawning attempt, animals
- last week, I flew to Japan. I ate sushi
- อ้วก
- 晚安
- by using the controllers like fuzzy logi
- ฉันแก้ปัญหาในการเข้าห้องน้ำโดย
- รวมมูลราค่า
- อาหารกลางวัน
- The ways to improving your writing, Read
- The proposed algorithm has better perfor
- i was in london from tuesday saturday
- You took my copy?
- She went upstairs to
- how is the city explain
- To get engaged
- เอาความทุกข์ไปทิ้งทะเล
- เหนื่อย
