you live alone, life alone, walk al

you live alone, life alone, walk alone,,,
you never hold my hand and walk together.
i always walk behind you.
when i tired, i sat but you still walk and far away,,,,
you never turn back to look at me.
you do like this long,,,long time.
and finally i tired too much and can't walk again.
i still sit at there, you still walk and never know i stop walk behind you.
one day you turn back to look at me and can't see me.
in the same time, someone stop and hold my hand, pull me and walk together.
i start walk again with difference feeling in the another way.
and you still alone.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อยู่คนเดียว คนเดียว เดินคนเดียว ชีวิต
คุณเก็บมือ และเดินด้วยกันไม่
ฉันมักจะเดินอยู่ข้างหลังคุณ
เมื่อฉันเหนื่อย ฉันนั่ง แต่คุณยังเดิน และ ไกล,
คุณไม่เคยหันกลับไปดูที่ me.
คุณทำเช่นนี้นาน,,, ยาวเวลาการ
และสุดท้ายฉันเหนื่อยมากเกินไป และไม่เดินอีก
ฉันยังนั่งที่มีคุณยังคง เดิน และไม่รู้ว่า ฉันหยุดเดินอยู่ข้างหลังคุณ
วันหนึ่งคุณกลับมองฉัน และไม่เห็น me.
ในเวลาเดียวกัน คนหยุดค้างมือ ดึงผม และเดินกัน
ฉันเริ่มเดินอีกครั้งกับความแตกต่างในอีกวิธี
คุณยังอยู่คนเดียว

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

คุณอยู่คนเดียวในชีวิตเพียงลำพังเดินคนเดียว,,
ที่คุณไม่เคยจับมือของฉันและเดินไปด้วยกัน
ผมมักจะเดินตามหลังคุณ
เมื่อฉันเหนื่อยฉันนั่งอยู่ แต่คุณยังคงเดินและห่างไกล,,,,
คุณไม่เคยหันกลับไปมอง ที่ผม
ให้คุณทำเช่นนี้นาน, เวลานาน
และในที่สุดฉันเหนื่อยมากเกินไปและไม่สามารถเดินได้อีกครั้ง
ฉันยังคงนั่งอยู่ที่นั่นคุณยังคงเดินไปและไม่เคยรู้ว่าฉันหยุดเดินอยู่ข้างหลังคุณ
วันหนึ่งคุณหันหลังกลับ มองที่ผมและไม่สามารถมองเห็นฉัน
ในเวลาเดียวกันคนที่หยุดและจับมือฉันดึงฉันและเดินไปด้วยกัน
ผมเริ่มเดินอีกครั้งด้วยความรู้สึกที่แตกต่างกันในทางอื่น
และคุณยังคงอยู่คนเดียว

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

คุณอยู่คนเดียว ใช้ชีวิตคนเดียว เดินคนเดียว , , ,
คุณเคยจับมือเดินไปด้วยกัน ฉันเดินอยู่ข้างหลังคุณเสมอ
.
เมื่อฉันเหนื่อย ฉันนั่งแต่เธอก็ยังเดินห่าง , , , ,
คุณไม่เคยหันมามองฉัน .
คุณทำแบบนี้นาน , , เวลานาน .
และในที่สุดฉันเหนื่อยเกินไป และไม่สามารถเดินได้อีก ผมยังนั่ง
อยู่ตรงนั้น เธอยังเดิน และไม่เคยรู้ว่าฉันหยุดเดินอยู่ข้างหลังคุณ .
สักวันเธอหันมองที่ฉัน และก็ไม่เห็นฉัน .
ในเวลาเดียวกัน บางคนหยุดแล้วจับมือฉัน ดึงฉันให้เดินไปด้วยกัน ฉันเริ่มเดินอีกครั้ง ด้วยความแตกต่าง

ความรู้สึกในอีกแบบหนึ่ง และคุณก็อยู่คนเดียว