In literature, too, critics have be

In literature, too, critics have been willing to accept
complexity and contradiction in their medium. As in architectural
criticism, they refer to a Mannerist era, but unlike
most architectural critics, they also acknowledge a "mannerist"
strain continuing through particular poets, and some,
indeed, for a long time have emphasized the qualities of
contradiction, paradox, and ambiguity as basic to the medium
of poetry, just as Albers does with painting.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในวรรณคดี เกินไป วิจารณ์ได้เต็มใจที่จะยอมรับความซับซ้อนและความขัดแย้งในการ ในสถาปัตยกรรมวิจารณ์ พวกเขาดูยุค Mannerist แต่ไม่เหมือนมากที่สุดสถาปัตยกรรมนักวิจารณ์ พวกเขายังยอมรับ "mannerist"ต้องใช้อย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะกวี และ บางแน่นอน เป็นเวลานานได้เน้นคุณภาพของความขัดแย้ง paradox และย่อเป็นพื้นฐานการสื่อของบทกวี เพียงเป็น Albers ไม่ มีภาพวาด

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในวรรณคดีเกินไปนักวิจารณ์ที่ได้รับการเต็มใจที่จะยอมรับความซับซ้อนและความขัดแย้งในสื่อของพวกเขา
ในขณะที่สถาปัตยกรรมวิจารณ์พวกเขาอ้างถึงยุคปฎิบัติแต่ไม่เหมือนนักวิจารณ์สถาปัตยกรรมส่วนใหญ่พวกเขายังรับทราบ"การปฎิบัติ" สายพันธุ์อย่างต่อเนื่องผ่านบทกวีโดยเฉพาะและบางจริงเป็นเวลานานได้เน้นคุณภาพของความขัดแย้ง, ความขัดแย้งและ ความคลุมเครือเป็นพื้นฐานในการสื่อของบทกวีเช่นเดียวกับAlbers จะมีการวาดภาพ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในวรรณคดีด้วย วิจารณ์ได้ยอมรับ
ความซับซ้อนและขัดแย้งในอาหารของพวกเขา ในการวิจารณ์สถาปัตยกรรม
พวกเขาอ้างถึงยุคเรอเนซองส์ยุคแต่แตกต่าง
วิจารณ์สถาปัตยกรรมมากที่สุด พวกเขายังยอมรับว่า " มีมารยาท "
สายพันธุ์อย่างต่อเนื่องผ่านโดยเฉพาะกวี และบาง
แน่นอน นานๆได้เน้นคุณภาพของ
ขัดแย้ง , ความขัดแย้งและความคลุมเครือเป็นพื้นฐานปานกลาง
บทกวีเช่นเดียวกับ Albers ไม่กับภาพวาด