Kaew Luem Rung had the highest (P <

Kaew Luem Rung had the highest (P < 0.05) TSS values for both
fresh and purée samples (Table 3), whereas all other cultivars were
not significantly different in TSS content. Panelists perceived Kaew
Luem Rung purée to be high in sweetness, which was consistent
with TSS measurements; however, they found fresh Nam Dok Mai
to be sweeter (P < 0.05) than fresh KaewLuem Rung (Table 2),
which may result from the association of sweetness with fresh Nam
Dok Mai’s fruit-related characteristics (Bonnans & Noble, 1993).
Although processing had no significant effect on TSS for any of the
cultivars (Table 3), panelists detected higher intensity (P < 0.05) of
sweetness in purées compared to fresh samples for Chok Anun,
Kaew Luem Rung, and Nung Klang Won (Table 2). The perceived
sweetness may have been heightened by the increase in caramelized
flavor during processing (Stampanoni Koeferli, Piccinali, &
Sigrist, 1996).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แก้วรุ้ง Luem ได้ที่สูงที่สุดจาก (P < 0.05) ค่า TSS ทั้งสดและ purée ตัวอย่าง (ตาราง 3), ในขณะที่พันธุ์อื่น ๆ ทั้งหมดได้ไม่แตกต่างอย่างมากในเนื้อหา TSS แก้วรับรู้ panelistsPurée Luem รังจะสูงในความหวานหอม ซึ่งสอดคล้องมีการวัด TSS อย่างไรก็ตาม พวกเขาพบไม้ดอกน้ำสดจะหวานกว่า (P < 0.05) กว่าสด KaewLuem รุ่ง (ตาราง 2),ซึ่งอาจเกิดจากความสัมพันธ์ของความหวานหอมด้วยน้ำจืดดอกไม้ที่เกี่ยวข้องกับผลไม้ลักษณะ (Bonnans และโนเบิล 1993)แม้ว่าประมวลผลมีผล TSS ไม่สำคัญใด ๆ(ตาราง 3) พันธุ์ panelists ตรวจพบความเข้มสูง (P < 0.05) ของความหวานหอมในเปรียบเทียบกับตัวอย่างสดในโชค Anun, puréesแก้วรุ้ง Luem และ Klang นังชนะ (ตาราง 2) การรับรู้ความหวานหอมอาจถูก heightened โดยเพิ่มใน caramelizedรสชาติในระหว่างการประมวลผล (Stampanoni Koeferli, Piccinali, &Sigrist, 1996)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แก้วลืมรุ่งได้สูงสุด (P <0.05) ค่า TSS ทั้ง
ตัวอย่างสดและน้ำซุปข้น (ตารางที่ 3) ในขณะที่สายพันธุ์อื่น ๆ ทุกคน
ไม่ได้มีความหมายที่แตกต่างกันในเนื้อหาของ TSS ผู้ร่วมอภิปรายการรับรู้แก้ว
ลืมรุ่งน้ำซุปข้นจะสูงในความหวานซึ่งสอดคล้อง
กับการวัด TSS; แต่พวกเขาก็พบสดน้ำดอกไม้
ที่จะเป็นความหวาน (p <0.05) มากกว่าสด KaewLuem รุ้ง (ตารางที่ 2)
ซึ่งอาจเป็นผลมาจากการเชื่อมโยงของความหวานสดน้ำ
ผลไม้ลักษณะที่เกี่ยวข้องกับดอกเชียงใหม่ (Bonnans & Noble, 1993)
แม้ว่าการประมวลผลไม่มีผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญใน TSS สำหรับใด ๆ ของ
สายพันธุ์ (ตารางที่ 3) ประจบประแจงตรวจพบความเข้มสูง (P <0.05) ของ
ความหวานใน purees เมื่อเทียบกับตัวอย่างสดที่โชคอนันต์
แก้วลืมรังและนั่งกลางวอน (ตารางที่ 2 ) การรับรู้
ความหวานอาจจะได้รับความคิดริเริ่มจากการเพิ่มขึ้นในคาราเมล
รสในระหว่างการประมวลผล (Stampanoni Koeferli, Piccinali และ
Sigrist, 1996)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แก้วลืมรุ้งได้สูงสุด ( P < 0.05 ) คือ ค่า ทั้งสดและ Pur é e
ตัวอย่าง ( ตารางที่ 3 ) ในขณะที่พันธุ์อื่น ๆทั้งหมดถูก
ไม่แตกต่างกันคือ เนื้อหา ผู้ที่รับรู้แก้ว
ลืมรุ่งสาออร์จะสูงในความหวาน ซึ่งสอดคล้องกับการวัด TSS
; อย่างไรก็ตาม , พวกเขาพบด๊กนัมสดเชียงใหม่
น่าจะหวานกว่านี้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ( P < 0.05 ) มากกว่าสด kaewluem รุ่ง ( ตารางที่ 2 ) ,
ซึ่งอาจเป็นผลมาจากสมาคมความหวานด้วยดอกนัม
สดเชียงใหม่ ผลไม้ที่เกี่ยวข้องกับลักษณะ ( bonnans &โนเบิล , 1993 ) .
ถึงแม้ว่าการประมวลผลไม่มีผลต่อ TSS สำหรับใด ๆของ
พันธุ์ ( ตารางที่ 3 ) พบว่าผู้ทดสอบความเข้มสูง ( p < 0.05 )
ความหวานใน PUR é es เมื่อเทียบกับ ตัวอย่างสด โชคอนันต์
แก้วลืม , รุ่ง และนังกลางวอน ( ตารางที่ 2 ) การรับรู้
ความหวานจะเพิ่มขึ้นโดยการเพิ่มรสคาราเมล
ในระหว่างการประมวลผล ( stampanoni koeferli piccinali
, , &ซีกรีสต์ , 1996 )