Figurative language is language tha

Figurative language is language that uses words or expressions with a meaning that is different from the literal interpretation. When a writer uses literal language, he or she is simply stating the facts as they are. Figurative language, in comparison, uses exaggerations or alterations to make a particular linguistic point. Figurative language is very common in poetry, but is also used in prose and nonfiction writing as well.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ภาษาอุปมาคือ ภาษาที่ใช้คำหรือนิพจน์ที่ มีความหมายที่แตกต่างจากการตีความตามตัวอักษร เมื่อนักเขียนใช้ภาษาตามตัวอักษร เขาหรือเธอเป็นเพียงแค่ระบุข้อเท็จจริงพวกเขาเป็น ภาษาอุปมา เปรียบเทียบ ใช้พ่ายแพ้หรือเปลี่ยนแปลงเพื่อชี้เฉพาะภาษาศาสตร์ ภาษาอุปมาเป็นกันมากในบทกวี แต่ยังใช้ร้อยแก้วและ nonfiction ที่เขียนเช่น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ภาษาที่เป็นรูปเป็นร่างเป็นภาษาที่ใช้คำหรือสำนวนที่มีความหมายที่แตกต่างจากการตีความตามตัวอักษร เมื่อนักเขียนใช้ภาษาที่แท้จริงที่เขาหรือเธอเป็นเพียงการระบุข้อเท็จจริงที่พวกเขาเป็น ภาษาที่เป็นรูปเป็นร่างในการเปรียบเทียบการใช้บรรเจิดหรือการปรับเปลี่ยนเพื่อให้จุดภาษาศาสตร์โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ภาษาที่เป็นรูปเป็นร่างเป็นเรื่องธรรมดามากในบทกวี แต่ยังใช้ในร้อยแก้วและการเขียนสารคดีเช่นกัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ใช้ภาษาเป็นภาษาที่ใช้คำหรือสำนวนที่มีความหมายที่แตกต่างจากการตีความตามตัวอักษร เมื่อนักเขียนใช้อักษรภาษา เขาหรือเธอก็แค่พูดความจริงตามที่เขาเป็น ใช้ภาษาในการเปรียบเทียบการใช้โอ้อวด หรือดัดแปลงให้ใช้เฉพาะจุด เปรียบเทียบภาษาเป็นเรื่องธรรมดามากในบทกวีแต่ยังใช้ในร้อยแก้วและสารคดีการเขียนได้เป็นอย่างดี