On 1 August 1953, the Diet of Japan passed the Japan Air Lines Company Act (日本航空株式会社法 Nihon Kōkū Kabushiki-gaisha Hō?), forming a new state-owned Japan Air Lines on 1 October, which assumed all assets and liabilities of its private predecessor.[3][4][5][6] By 1953 the JAL network extended northward from Tokyo to Sapporo and Misawa, and westward to Nagoya, Osaka, Iwakuni and Fukuoka.[7]
On 2 February 1954 the airline began international flights, carrying 18 passengers from Tokyo to San Francisco on a Douglas DC-6B City of Tokyo via Wake Island and Honolulu.[3][6][8][9] The flights between Tokyo and San Francisco are still Flights 1 and 2, to commemorate its first international service.[10] The early flights were advertised as being operated by American crews and serviced by United Air Lines in San Francisco.[11]
ในวันที่ 1 สิงหาคม 1953 การรับประทานอาหารของประเทศญี่ปุ่นผ่านไปประเทศญี่ปุ่นทางอากาศบริษัทสายการ( kōkū hō kabushiki - gaisha 日本航空株式会社法 ควบรวมกิจการหรือไม่?)ซึ่งเป็นประเทศญี่ปุ่นทางอากาศสายรัฐ - เป็นเจ้าของใหม่ในวันที่ 1 ตุลาคมซึ่งคาดว่าสินทรัพย์และหนี้สินของรุ่นก่อนส่วนตัว[ 3 ],[ 4 ],[ 5 ],[ 6 ] 1953 โดยเครือข่ายเดินทางโดยรถไฟสายด่วน Jal ขึ้นไปทางทิศเหนือจาก Tokyo เพื่อไปยัง Sapporo และ misawa และทิศตะวันตกเพื่อไปยัง Nagoya และ Osaka iwakuni ฟูกูโอกะ[ 7 ],
เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ 1954 ที่สายการบินบางกอกแอร์เวย์สเที่ยวบินระหว่างประเทศเริ่ม,และกระเป๋าสำหรับพกพา 18 ผู้โดยสารจาก Tokyo เพื่อไปยัง San Francisco ที่ดักลาส DC - 6 b ของเมือง Tokyo โดยผ่านเกาะเวกและโฮโนลูลู.[ 3 ],[ 6 ][ 8 ][ 9 ]ที่เที่ยวบินระหว่าง Tokyo และ San Francisco ยังเที่ยวบิน 1 และ 2 ,เพื่อเป็นที่ระลึกเป็นครั้งแรกของนานาชาติที่ให้บริการ.[ 10 ]เที่ยวบินช่วงต้นที่มีโฆษณาว่าได้รับดำเนินการโดยลูกเรือชาวอเมริกันและจัดให้บริการด้วยเครื่องปรับอากาศประเทศสหรัฐอเมริกาใน San Francisco .[ 11 ]
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)