ONES ARE MoST OFTEN SEEN as pale, d

ONES ARE MoST OFTEN SEEN as pale, dry, flaky objects in museums, or lying in the countryside as the last remnants of a dead animal. They might not seem very interesting, but they do have a life of their own. Our prehistoric ancestors would have had a more intimate knowledge of bones than people today. More than a million years ago, early humans used rock axes and stone hammers to crack open animal bones, presumably to get at the nutritious marrow inside. They would see that a typical bone has a tough skin that we call the periosteum, covering an outer shell of compact bone, which is hard and dense. The compact bone an inner of lighter, honeycombed cancellous or spongy bone, with soft marrow at the centre. When early microscopists peered at thin slices of bone, they were amazed to see a complex and regular micro-architecture, which reflects bone's active life. The structural unit of compact bone is the tube-shaped Haversian system, named after English physician Clopton Havers (1650-1701). He published his observations in 1691, and opened the way for the research of later physiologists, who found that bones had many roles, in addition to holding up the body.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

คนได้มากที่สุดมักเห็นเป็นวัตถุซีด แห้ง ไม่สม่ำเสมอในพิพิธภัณฑ์ หรืออยู่ในชนบทเป็นเศษล่าสุดของสัตว์ที่ตาย พวกเขาอาจดูเหมือนไม่น่าสนใจมาก แต่พวกเขามีชีวิตของตนเอง บรรพบุรุษของเราสมัยก่อนประวัติศาสตร์จะมีความรู้อย่างใกล้ชิดมากขึ้นของกระดูกกว่าคนวันนี้ กว่าล้านปีที่ผ่านมา ต้นมนุษย์ใช้ค้อนหินและแกนหินแตกเปิดกระดูกสัตว์ ทับไปที่ไขมีคุณค่าทางโภชนาการภายใน พวกเขาจะเห็นว่า กระดูกโดยทั่วไปมีผิวที่ยากที่เราเรียก periosteum ครอบคลุมเป็นเปลือกนอกของกระดูกขนาดเล็ก ที่หนัก และหนาแน่น กระดูกขนาดเล็กภายในมีของที่มีน้ำหนักเบา honeycombed เนื้อโปร่ง หรือ spongy กระดูก กับไขอ่อนที่ศูนย์ เมื่อก่อน microscopists peered ที่บางชิ้นของกระดูก พวกเขาได้ตั้งใจดูแบบซับซ้อน และปกติไมโครสถาปัตยกรรม ซึ่งสะท้อนชีวิตการใช้งานของกระดูก หน่วยโครงสร้างของกระดูกขนาดเล็กเป็นรูปหลอด Haversian ระบบ ตั้งชื่อตามแพทย์อังกฤษ Clopton Havers (1650-นี้) เขาตีพิมพ์ข้อสังเกตของเขาใน 1691 และเปิดวิธีสำหรับการวิจัยของ physiologists หลัง ที่พบว่า กระดูกมีหลายบทบาท นอกจากถือขึ้นร่างกาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

พรินเตอร์ส่วนใหญ่มักจะเห็นเป็นสีซีดแห้งเป็นขุยวัตถุในพิพิธภัณฑ์หรือนอนอยู่ในชนบทเป็นเศษสุดท้ายของสัตว์ที่ตายแล้ว พวกเขาไม่อาจจะดูน่าสนใจมาก แต่พวกเขาจะมีชีวิตเป็นของตัวเอง บรรพบุรุษยุคก่อนประวัติศาสตร์ของเราจะได้มีความรู้ใกล้ชิดมากขึ้นของกระดูกกว่าคนในวันนี้ มากกว่าหนึ่งล้านปีที่ผ่านมามนุษย์ต้นใช้ขวานหินและค้อนหินจะแตกกระดูกสัตว์เปิดสันนิษฐานว่าจะได้รับที่มีคุณค่าทางโภชนาการภายในไขกระดูก พวกเขาจะเห็นว่ากระดูกทั่วไปมีผิวที่ยากลำบากที่เราเรียกว่าเชิงกรานครอบคลุมเปลือกนอกของกระดูกที่มีขนาดกะทัดรัดซึ่งเป็นเรื่องยากและมีความหนาแน่น กระดูกที่มีขนาดกะทัดรัดภายในของเบาโพรงกระดูก cancellous หรือเป็นรูพรุนมีไขกระดูกนุ่มที่ศูนย์ เมื่อ microscopists peered ต้นที่ชิ้นบาง ๆ ของกระดูกที่พวกเขาประหลาดใจที่เห็นความซับซ้อนและปกติสถาปัตยกรรมไมโครซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงชีวิตที่ใช้งานของกระดูก หน่วยโครงสร้างของกระดูกที่มีขนาดกะทัดรัดเป็นระบบ Haversian กระบอกตั้งชื่อตามแพทย์ชาวอังกฤษ Clopton เฮเวอร์ส (1650-1701) เขาตีพิมพ์ข้อสังเกตของเขาใน 1691 และเปิดทางสำหรับการวิจัยของ physiologists ต่อมาที่พบว่ากระดูกมีบทบาทมากมายนอกเหนือไปจากการถือครองร่างกาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

คนส่วนใหญ่มักจะเห็นเป็นขุยแห้งซีด วัตถุในพิพิธภัณฑ์ หรือนอนในชนบทเป็นเศษสุดท้ายของสัตว์ที่ตายแล้ว พวกเขาไม่อาจดูเหมือนจะน่าสนใจมาก แต่พวกเขาจะมีชีวิตของตนเอง บรรพบุรุษโบราณของเราจะได้ใกล้ชิดมากขึ้นความรู้ของกระดูกมากกว่าคนวันนี้ มากกว่าหนึ่งล้านปีก่อนมนุษย์ยุคแรกที่ใช้ขวานและค้อนหินหินให้แตก กระดูกสัตว์ น่าจะเอาที่ลดไขเข้าไปข้างใน พวกเขาจะเห็นกระดูก โดยทั่วไปมีผิวที่ยากที่เราเรียกว่าเยื่อหุ้มกระดูก ครอบคลุมเปลือกนอกของกระดูกเนื้อแน่น ซึ่งยาก และหนาแน่น ขนาดของกระดูกชั้นใน ของเบา honeycombed กระดูกเนื้อโปร่งหรือกระดูกฟ่าม , นุ่มไขกระดูกที่ศูนย์เมื่อช่วงต้น microscopists เพ่งดูบางๆของกระดูก พวกเขาประหลาดใจเพื่อดูซับซ้อนและปกติ ไมโคร สถาปัตยกรรม ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงกระดูกของงานชีวิต หน่วยโครงสร้างของกระดูกเนื้อแน่นเป็นหลอดรูป haversian ระบบตั้งชื่อภาษาอังกฤษแพทย์ Clopton แฮเวิร์ส ( 1650-1701 ) เขาได้รับการตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1691 เขาสังเกต และเปิดหนทางเพื่อการวิจัยของอุตุนิยมวิทยาต่อมาที่พบว่ากระดูกมีหลายบทบาท นอกจากรั้งขึ้นร่างกาย