Instead of being quiet and staying

Instead of being quiet and staying where I was, I made a run for it, slipping and sliding at first, then going full tilt, but he came after me. Since he was a grownup, he could run faster.
I had never been so terrified in my life. The man was all the boogiemen I’d ever heard of rolled into one.
He gained on me and I knew that when his hand came down on my jacket to yank me back, shortly after I would die.
“You’re wasting your time, little shit,” he yelled when he was probably only ten feet behind.
My consciousness changed - the only way I can describe it is to say I suddenly understood that I controlled my body, that I controlled whatever state I happened to be in, and suddenly the cells, molecules and atoms of my physical self dispersed to reform into whatever I chose. In this case, whatever my eyes had last noticed as I sped by: a large, rotting tree stump. He tripped over me, fell headlong and screamed as his body slid over rocks, pointy sticks and dirt. I could still feel emotion, though I was no longer in human form. In this case, it was rage and sadistic pleasure at his pain.
He pushed himself up, brushed off soil and leaves and looked around in a panicky manner. He stared at me, walked over and warily touched my surface, then let loose with a nasty kick. But I was ready for him and formed that side into rock. He bellowed in misery, dancing on his other foot, while his eyes filled with tears.
My vision, what I would now call astral sight, covered all directions at once. The monster took one last look at me and ran. I heard him crash through the woods for a short time, then nothing. I remained as a stump for a while before reforming into my natural self.
You may wonder what happened to my clothing. It would take several years before I learned to extend my transformative powers to whatever I was wearing. This first time, they fell during the transformation through my spaced out atoms to lie underneath the stump I turned into. They were filthy when I climbed back into them, nervous that someone would come along and see my white, naked skin. But no one did and I made it home safely where I claimed I had a headache and needed to lie down. There was no one in the world I could ask about what had just occurred. I knew then as I know now that even when someone claims to love me, Jeremy Sparks is alone in the world.
The predator murdered one more child before he was apprehended in the basement of an elementary school where he worked as assistant janitor. His mother turned him in.
“You’re awfully quiet,” my father said a few days after what I called in my mind, “the happening.” I mumbled an answer which he didn’t pursue.
I took to spending a lot of time alone. Though I was only eight, I guessed what they’d do with a boy who said he’d changed into a tree stump - if he kept insisting that he had, I mean. An older cousin was in the state hospital and I overheard my aunt describing how they’d used electric shocks on her brain. I pictured Frankenstein’s monster lying on that operating table. That’s what would happen to people who insisted on things other people didn’t believe in. The neighborhood kids avoided me and I did nothing to change the situation. After what I’d experienced, what on earth would I have in common with them?

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แทนการเงียบและพักอยู่ที่ผม ฉันได้ใช้มัน ลื่นไถล และเลื่อนครั้งแรก แล้วไปเต็มเอียง แต่พระองค์หลังจากฉัน เนื่องจากเขาเป็น grownup เขาสามารถทำงานได้เร็วผมไม่เคยให้คนกลัวในชีวิต คนมี boogiemen ทั้งหมดที่ผมได้เคยได้ยินของสะสมเป็นเขาได้รับกับฉัน และฉันรู้ว่า เมื่อมือของเขามาลง บนเสื้อของฉันจะดึงเอาฉันกลับ ไม่ช้าหลังจากที่ ฉันจะตาย"คุณกำลังเสียเวลา น้อยขี้ เขา yelled เมื่อเขาคงเพียง 10 ฟุตอยู่เบื้องหลังการเปลี่ยนแปลงจิตสำนึกของฉัน - วิธีเดียวที่ฉันสามารถอธิบายการพูดก็ใช่ว่า ฉันควบคุมร่างกายของฉัน ฉันควบคุมสถานะสิ่งฉันเกิดใน และก็เซลล์ โมเลกุล และอะตอมของตัวเองทางกายภาพกระจายการปฏิรูปเป็นสิ่งที่ฉันเลือก ในกรณีนี้ เพียงตาล่าสุดพบเป็นฉัน sped โดย: ซุงต้นใหญ่ หึ่ง เขา tripped เหนือฉันตก headlong และกรีดร้องเป็นร่างกายของเขาฝ่อหิน ไม้ชี้ และสกปรก ฉันยังสามารถรู้สึกอารมณ์ แต่ผมไม่ในแบบฟอร์มการมนุษย์ ในกรณีนี้ มันเป็นความโกรธและชนะความสุขที่เจ็บปวดของเขาเขาผลักดันตัวเองขึ้น ทาสีดินและใบไม้ และมองรอบ ๆ อย่าง panicky เขาจ้องไปที่ฉัน เดินผ่าน และ warily สัมผัสผิวของฉัน แล้วปล่อยให้หลวมกับเตะน่ารังเกียจ แต่ฉันพร้อมสำหรับเขา และขึ้นฝั่งที่เป็นหิน เขา bellowed ในความทุกข์ยาก เต้นรำในขาของเขาอื่น ๆ ในขณะที่ตาของเขาเต็มไป ด้วยน้ำตาวิสัยทัศน์ของฉัน สิ่งชอบตอนนี้เรียกสายตาแอสทรัล ครอบคลุมทุกทิศครั้ง สัตว์ประหลาดเอารูปสุดท้ายหนึ่งที และวิ่ง ได้ยินเขาผ่านป่าในเวลาสั้น ๆ แล้วไม่มีอะไรที่ผิดพลาด ฉันยังคงเป็นซุงเป็นครู่ก่อนปฏิรูปเป็นธรรมชาติของฉันด้วยตนเองคุณอาจสงสัยว่า เกิดอะไรขึ้นกับเสื้อผ้าของฉัน มันจะใช้เวลาหลายปีก่อนฉันเรียนรู้เพื่อขยายอำนาจของฉันเปลี่ยนแปลงสิ่งที่ฉันได้สวมใส่ ครั้งนี้ พวกเขาตกในระหว่างการแปลงผ่านอะตอมของฉันลที่ออกนอนใต้โคนผมเปิดเป็น พวกเขาได้ส่วนเมื่อผมปีนขึ้นไปลงไป ประสาทว่า คนจะมาพร้อม และดูผิวขาว เปลือยของฉัน แต่ไม่มีใครได้ และทำได้อย่างปลอดภัยที่ผมอ้างว่า ผมมีอาการปวดหัว และต้องนอนบ้าน มีใครในโลกที่ผมได้ถามเกี่ยวกับอะไรก็เกิด ฉันรู้ แล้วฉันรู้ตอนนี้ที่แม้ว่าบางคนอ้างว่า รักฉัน สปาร์คเจเรมีเป็นคนเดียวในโลกพรีเดเตอร์ที่ฆาตกรรมหนึ่งลูกก่อนที่เขาไม่เข้าใจในชั้นใต้ดินของโรงเรียนประถมศึกษาที่เขาทำงานเป็นผู้ช่วย janitor แม่ของเขาเปิดเขาใน"คุณเงียบชะมัด พ่อกล่าวว่า ไม่กี่วันหลังจากสิ่งที่ฉันเรียกว่าในใจของฉัน "ที่เกิดขึ้น" ฉัน mumbled คำตอบซึ่งเขาไม่ได้ติดตามผมเอาไปใช้จ่ายมากเวลาอยู่คนเดียว แม้ได้เพียงแปด ฉันเดาพวกเขาจะทำกับผู้ชายว่า เขาได้เปลี่ยนเป็นซุงทรี - ถ้าเขาเก็บ insisting เขามี ผมหมายถึง ลูกพี่ลูกน้องเก่าอยู่ในโรงพยาบาลรัฐ และฉัน overheard ป้าอธิบายวิธีได้ใช้ไฟฟ้าแรงกระแทกในสมองของเธอ ฉันภาพของแฟรงเก็นสไตน์นอนบนโต๊ะที่ทำงาน ที่อยู่อะไรจะเกิดขึ้นกับคนที่ยืนยันในสิ่งที่คนอื่นไม่เชื่อ เด็กย่านหลีกเลี่ยงฉัน และฉันก็เปลี่ยนสถานการณ์ หลังจากที่ได้พบ สิ่งบนโลกจะมี in common with พวกเขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แทนการเงียบและอยู่ที่ผม ผมวิ่งหนี , ลื่นไถลและเลื่อนก่อน จากนั้นก็จะเต็มเอียง แต่เขามาตามหาฉัน ตั้งแต่ที่เขาเป็นผู้ใหญ่ เขาก็สามารถวิ่งได้เร็วขึ้น .
ผมไม่เคยกลัวมากในชีวิตของฉัน คนทั้งหมดที่ผมเคยได้ยิน boogiemen รีดเข้า
เขาได้รับฉันและฉันรู้ว่าเมื่อมือของเขาลงมาบนเสื้อของฉัน ที่จะดึงฉันกลับมาไม่นานหลังจากที่ฉันตาย .
" คุณกำลัง wasting เวลาของคุณ มันบ้า " เขาตะโกนเมื่อเขาอาจจะแค่สิบเท้าข้างหลัง
สติของฉันเปลี่ยนไป - วิธีเดียวที่ฉันสามารถอธิบายมันก็พูด ผมก็เข้าใจ ว่า ผมควบคุมร่างกายของฉันที่ฉันควบคุมสิ่งที่รัฐก็เกิดขึ้นใน และก็เซลล์โมเลกุลและอะตอมของตนเอง ร่างกายของผมกระจายไปที่การปฏิรูปเป็นสิ่งที่ฉันเลือก ในกรณีนี้ ไม่ว่าตา ได้ สังเกตว่าผมจะเร่งโดย : ขนาดใหญ่ต้นไม้เน่าตอ เขาสะดุดล้มหัวทิ่มฉัน และร้องเป็นร่างกายของเขาลื่นกว่าหิน ไม้แหลม และสิ่งสกปรก ฉันก็ยังคงรู้สึกว่า อารมณ์ แต่ไม่ใช่ในรูปแบบของมนุษย์ ในกรณีนี้มันคือความโกรธและมีนิสัยทารุณเมื่อเกิดตัณหาความสุขในความเจ็บปวดของเขา
เขาผลักตัวเองขึ้นจากดินและใบปัดและมองไปรอบ ๆในลักษณะที่ตื่นตกใจ . เขาจ้องฉัน เดินไปอย่างระมัดระวังและสัมผัสพื้นผิว แล้วปล่อยกับเตะที่น่ารังเกียจ แต่ผมก็พร้อมแล้วสำหรับเขา และรูปด้านข้างที่เป็นหิน เขาภาพยนต์นั้นตะโกนในความทุกข์ยาก การเต้นบนเท้าของเขา ในขณะที่เขา ดวงตาที่เต็มไปด้วยน้ำตา
วิสัยทัศน์ของฉันแล้วตอนนี้ฉันจะเรียก Astral สายตาครอบคลุมทุกทิศทางพร้อมกัน มอนสเตอร์ได้ดูครั้งสุดท้ายที่ฉันหนีไป ฉันได้ยินว่าเขาชน ผ่านป่าในเวลาสั้นๆ แล้วไม่มีอะไร ฉันยังคงเป็นตอไม้สักพักก่อนการปฏิรูปในตนเองธรรมชาติของฉัน .
คุณอาจสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นกับเสื้อผ้าของฉันมันต้องใช้เวลาหลายปี ก่อนที่จะเรียนรู้เพื่อขยายอำนาจ transformative ของฉันสิ่งที่ฉันสวมใส่ นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาลดลงในช่วงเปลี่ยนผ่านระยะออกอะตอมนอนใต้โคนผมกลายเป็น . มันสกปรก เมื่อผมปีนกลับเข้าไป กลัวว่าคนอื่นจะมาเห็นผมสีขาว ผิวเปลือยแต่ก็ไม่มีใครทำ และผมก็ถึงบ้านอย่างปลอดภัย ที่ผมอ้างผมปวดหัวและต้องนอนลง ไม่มีใครบนโลกนี้ ผมจะขอถามเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้น ฉันรู้แล้ว ฉันรู้แล้วว่า แม้เมื่อมีคนอ้างว่า รัก ฉัน เจเรมี่ สปาร์คอยู่คนเดียวในโลก
นักล่าฆ่าเด็กอีกหนึ่งคน ก่อนที่เขาจะถูกจับในชั้นใต้ดินของโรงเรียนที่เขาเคยทำงานเป็นผู้ช่วยภารโรง แม่ของเขาทำให้เขา .
" เธอเงียบ " พ่อผมบอกว่าไม่กี่วันหลังจากที่ผมเรียกในใจ " เกิดขึ้น " ผมพึมพำตอบ ซึ่งเขาก็ไม่ได้ตาม
ฉันได้ใช้จ่ายมากเวลาอยู่คนเดียว แม้ว่าผมเพียงแปดฉันเดาว่าพวกเขาจะทำอะไรกับเด็กที่บอกว่าจะเปลี่ยนเป็นตอไม้ - ถ้าเขายังยืนยันว่าเขาได้ ฉันหมายถึง มีญาติอยู่ในโรงพยาบาลรัฐ และฉันได้ยินป้าอธิบายถึงวิธีการที่พวกเขาจะใช้แรงกระแทกไฟฟ้าที่สมอง ผมเห็นภาพแฟรงเกนสไตน์เหงานอนอยู่บนเตียงผ่าตัดนั่นนั่นคือสิ่งที่จะเกิดขึ้นกับคนที่ยืนยันในสิ่งที่คนอื่นไม่อยากทำ เด็กแถวบ้านหลีกเลี่ยงฉันและผมก็ไม่ได้ทำอะไรที่จะเปลี่ยนสถานการณ์ หลังจากที่ฉันได้พบอะไรบนโลกก็มีเหมือนกันกับเขา