C. Common Themes and ConvergenceThe

C. Common Themes and Convergence
The subject of development theory is not merely a discussion about goals
(which processes of change are desirable), allocation of resources (which
means are most effective) and control of resources (who directs and exploits
the stream of resources). It is also a contemporary interpretation of complex
global and local changes (how we interpret and measure processes of
change). Development theory’s basic themes are economic growth and
efficiency, social and cultural conflict, local and global change, and the
influence of politics and governance on the processes of change. It is limited
geographically such that it primarily concerns developing countries.31
Human rights are both a product of and an answer to the modern
national state.32 The subject area of human rights is not just the protection of
individuals and groups against those in power, but also the duties the state
(or international or other actors) has in relation to individuals and groups,
including the duty to create decent living standards for citizens.
Human rights thought is therefore about both norms and rules concerning
this relation. This subject area is in principle universal, but in reality,
states in the East, West, North and South have different relationships to the
different types of rights. Nevertheless, human rights in the 1990s, to a
greater extent than ever before, set a norm that regulates the relationship
between state and society. They have become part of the global order in
which common norms and goals are constantly debated.
Differences thus exist between the two traditions. Human rights has as its subject norms, rules, and duties together with their institutional foundations,
whereas development theory has general processes of change,
resource control/conflict, and resource allocation at its core. Convergence
of the two does exist, however, in the common discussion about the goals
and values that should globally regulate relations between the Third World
and the West and in the significance of governance in processes of change
that emphasize socio-economic standards as part of the rights complex.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

C. รูปแบบทั่วไปและบรรจบกันเรื่องของทฤษฎีการพัฒนาไม่เพียงการสนทนาเกี่ยวกับเป้าหมาย(กระบวนการที่เปลี่ยนเป็นช), การปันส่วนทรัพยากร (ซึ่งหมายถึงมีประสิทธิภาพมากที่สุด) และการควบคุมทรัพยากร (ที่เป็นการชักจูง และนำกระแสของทรัพยากร) นอกจากนี้ก็ยังมีความร่วมสมัยของคอมเพล็กซ์เปลี่ยนแปลงที่ส่วนกลาง และท้องถิ่น (วิธีตี และวัดกระบวนการของเปลี่ยน) รูปแบบพื้นฐานของการพัฒนาทฤษฎีเติบโตทางเศรษฐกิจ และเปลี่ยน แปลงเฉพาะที่ และสากล ประสิทธิภาพ ความขัดแย้งทางสังคม และวัฒนธรรมและอิทธิพลของการเมืองและธรรมาภิบาลในกระบวนการของการเปลี่ยนแปลง ถูกจำกัดทางภูมิศาสตร์เช่นที่มันเกี่ยวข้องพัฒนา countries.31 เป็นหลักสิทธิมนุษยชนเป็นผลิตภัณฑ์และคำตอบเพื่อความทันสมัยstate.32 ชาติวิชาสิทธิมนุษยชนไม่ใช่เพียงการป้องกันบุคคล และกลุ่มเทียบกับในอำนาจ หน้าที่รัฐ(หรือนานาชาติหรืออื่น ๆ นักแสดง) มีความสัมพันธ์กับบุคคลและกลุ่มรวมถึงหน้าที่ในการสร้างคุณภาพชีวิตที่ดีสำหรับประชาชนความคิดสิทธิมนุษยชนจึงเกี่ยวกับทั้งบรรทัดฐาน และกฎเกี่ยวกับความสัมพันธ์นี้ วิชานี้เป็นหลักสากล แต่ ในความเป็น จริงอเมริกาในตะวันออก ตะวันตก เหนือ และใต้มีความสัมพันธ์ที่แตกต่างกันกับการประเภทต่าง ๆ ของสิทธิ อย่างไรก็ตาม สิทธิมนุษยชนในปี 1990 ถึงขอบเขตมากขึ้นกว่าที่เคย ตั้งบรรทัดฐานที่ควบคุมความสัมพันธ์ระหว่างรัฐและสังคม ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของใบสั่งในส่วนกลางตลอดเวลาถกเถียงกันซึ่งบรรทัดฐานและเป้าหมายร่วมความแตกต่างจึงอยู่ระหว่างสองประเพณี มีสิทธิมนุษยชนเป็นเรื่องบรรทัดฐานของ กฎ และหน้าที่ร่วมกับรากฐานของสถาบันในขณะที่ทฤษฎีพัฒนามีกระบวนการทั่วไปของการเปลี่ยนแปลงควบคุม/ความขัดแย้งทรัพยากร และการจัดสรรทรัพยากรเป็นหลัก บรรจบกันทั้งสองไม่มี อย่างไรก็ตาม ในการอภิปรายร่วมกันเกี่ยวกับเป้าหมายและค่านิยมที่ควรควบคุมความสัมพันธ์ระหว่างโลกที่สามทั่วโลกและตะวันตก และความสำคัญของธรรมาภิบาลในกระบวนการของการเปลี่ยนแปลงที่เน้นมาตรฐานเศรษฐกิจสังคมเป็นส่วนหนึ่งของสิทธิซับซ้อน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ซีรูปแบบทั่วไปและบรรจบ
เรื่องของทฤษฎีการพัฒนาไม่ได้เป็นเพียงการอภิปรายเกี่ยวกับเป้าหมาย
(ซึ่งกระบวนการของการเปลี่ยนแปลงเป็นที่พึงประสงค์) การจัดสรรทรัพยากร (ซึ่ง
หมายถึงการที่มีประสิทธิภาพมากที่สุด) และการควบคุมของทรัพยากร (ผู้ชี้นำและใช้ประโยชน์จาก
กระแสของทรัพยากร ) นอกจากนี้ยังเป็นความร่วมสมัยในที่ซับซ้อน
การเปลี่ยนแปลงของโลกและระดับท้องถิ่น (วิธีการที่เราตีความและกระบวนการตัวชี้วัดของ
การเปลี่ยนแปลง) ทฤษฎีการพัฒนารูปแบบขั้นพื้นฐานมีการเติบโตทางเศรษฐกิจและ
มีประสิทธิภาพความขัดแย้งทางสังคมและวัฒนธรรมท้องถิ่นและการเปลี่ยนแปลงของโลกและ
อิทธิพลของการเมืองการปกครองในกระบวนการของการเปลี่ยนแปลง จะมีข้อ จำกัด
ทางภูมิศาสตร์ดังกล่าวว่าส่วนใหญ่กังวลพัฒนา countries.31
สิทธิมนุษยชนมีทั้งสินค้าและคำตอบที่ทันสมัยต่อ A
state.32 แห่งชาติพื้นที่เรื่องของสิทธิมนุษยชนไม่ได้เป็นเพียงการป้องกันของ
บุคคลและกลุ่มกับผู้ที่อยู่ในอำนาจ แต่ยังหน้าที่รัฐ
(หรือระหว่างประเทศหรือนักแสดงคนอื่น) มีความสัมพันธ์กับบุคคลและกลุ่ม,
รวมทั้งการปฏิบัติหน้าที่ในการสร้างมาตรฐานการดำรงชีวิตที่ดีสำหรับประชาชน.
สิทธิมนุษยชนจึงเป็นความคิดเกี่ยวกับทั้งสองบรรทัดฐานและกฎระเบียบที่เกี่ยวข้องกับ
ความสัมพันธ์นี้ สาขาวิชานี้อยู่ในหลักการสากล แต่ในความเป็นจริง
รัฐในภาคตะวันออกทิศตะวันตกทิศเหนือและทิศใต้มีความสัมพันธ์ที่แตกต่างกันไป
ชนิดที่แตกต่างกันของสิทธิ อย่างไรก็ตามสิทธิมนุษยชนในปี 1990 ไปยัง
ระดับที่สูงกว่าที่เคยตั้งบรรทัดฐานที่ควบคุมความสัมพันธ์
ระหว่างรัฐและสังคม พวกเขาได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของการสั่งซื้อทั่วโลกในปี
ที่บรรทัดฐานร่วมกันและเป้าหมายการถกเถียงกันอย่างต่อเนื่อง.
ความแตกต่างจึงอยู่ระหว่างสองประเพณี สิทธิมนุษยชนได้เป็นบรรทัดฐานเรื่องกฎระเบียบและการปฏิบัติหน้าที่ร่วมกับมูลนิธิสถาบันของพวกเขา
ในขณะที่การพัฒนาทฤษฎีมีกระบวนการทั่วไปของการเปลี่ยนแปลง
การควบคุมทรัพยากร / ความขัดแย้งและการจัดสรรทรัพยากรที่หลักของ บรรจบกัน
ของทั้งสองไม่อยู่ แต่ในการอภิปรายทั่วไปเกี่ยวกับเป้าหมาย
และค่าที่ทั่วโลกควรควบคุมความสัมพันธ์ระหว่างประเทศโลกที่สาม
และเวสต์และความสำคัญของการกำกับดูแลในกระบวนการของการเปลี่ยนแปลง
ที่เน้นมาตรฐานทางเศรษฐกิจและสังคมเป็นส่วนหนึ่งของ สิทธิที่ซับซ้อน