Earth itself did not escape devasta

Earth itself did not escape devastation by these cataclysmic events. In addition to the four terrestrial planets that remain, current theory is that there was at least one other large terrestrial object in the early Solar System—with about the same size and mass as Mars. As the newly formed planets were settling into their present-day orbits, this object suffered a grazing collision with Earth and was completely destroyed. The remains of the object, together with material knocked from Earth’s outer layers, formed a huge cloud of debris encircling Earth. For a brief period Earth may have displayed a magnificent group of rings like those of Saturn. In time, this debris coalesced into the single body now known as the Moon.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แผ่นดินตัวเองไม่ได้หลบหนีหลัง โดยเหตุการณ์เหล่านี้ cataclysmic นอกจากสี่คล้ายดาวเคราะห์ที่อยู่ ทฤษฎีปัจจุบันคือ ว่า มีน้อยใหญ่ภาคพื้นวัตถุอื่นในระบบสุริยะช่วง — มีขนาดและมวลเป็นดาวอังคาร เป็นดาวเคราะห์รูปแบบใหม่ตกตะกอนเป็นวงโคจรของพวกเขาเหตุการณ์ วัตถุนี้ชน grazing ด้วยดินที่รับความเดือดร้อน และถูกทำลายอย่างสมบูรณ์ ของวัตถุ พร้อมวัสดุโบว์ลิ่งจากชั้นนอกของโลก รูปก้อนเมฆขนาดใหญ่ของเศษดินร สำหรับระยะเวลาสั้นๆ โลกอาจมีแสดงวงแหวนของดาวเสาร์เช่นกลุ่มงดงาม ในเวลา coalesced เศษนี้เป็นตัวเดียวที่ตอนนี้ เรียกว่าดวงจันทร์

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

โลกที่ตัวเองไม่ได้หลบหนีการทำลายล้างจากเหตุการณ์กลียุคเหล่านี้ นอกจากนี้ยังมีสี่ดาวเคราะห์โลกที่ยังคงทฤษฎีปัจจุบันว่ามีอย่างน้อยหนึ่งวัตถุขนาดใหญ่อื่น ๆ ทั่วโลกในช่วงต้นของระบบพลังงานแสงอาทิตย์ที่มีขนาดเดียวกันและมวลดาวอังคาร ในฐานะที่เป็นดาวเคราะห์ที่เพิ่งตั้งขึ้นใหม่ได้รับการทรุดตัวลงนั่งวงโคจรปัจจุบันของพวกเขาวัตถุนี้ได้รับความเดือดร้อนปศุสัตว์ชนกับโลกและถูกทำลาย ซากของวัตถุร่วมกับวัสดุเคาะจากชั้นนอกของโลกที่เกิดขึ้นเมฆใหญ่ของเศษล้อมรอบโลก สำหรับช่วงเวลาสั้น ๆ ของโลกอาจมีการแสดงกลุ่มของแหวนที่งดงามเช่นเดียวกับที่ของดาวเสาร์ ในเวลาที่เศษนี้รวมตัวกันเข้าสู่ร่างกายเพียงอย่างเดียวในขณะนี้ที่รู้จักกันเป็นดวงจันทร์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

โลกไม่ได้หลบหนีการทำลายล้างโดยเหตุการณ์กลียุคนี้ นอกจากสี่บนดาวเคราะห์ที่ยังคงอยู่ ทฤษฎีปัจจุบันว่ามีอย่างน้อยหนึ่งของวัตถุขนาดใหญ่อื่น ๆในระบบสุริยะแรกเกี่ยวกับขนาดเดียวกันและมวลเป็นดาวอังคาร เป็นรูปแบบใหม่ของดาวเคราะห์ได้ตกตะกอนลงในพวกเขาปัจจุบันวงโคจรวัตถุนี้ได้รับหญ้าการชนกับโลกและถูกทำลายอย่างย่อยยับ ซากวัตถุ ด้วยกันกับวัสดุทำจากโลกชั้นนอก , รูปเมฆขนาดใหญ่ของเศษรอบโลก สำหรับโลกที่เวลาสั้น ๆอาจแสดงกลุ่มที่งดงามของแหวนเช่นบรรดาของดาวเสาร์ ในเวลาเศษนี้รวมตัวกันเป็นร่างเดียวที่รู้จักกันในขณะนี้เป็นดวงจันทร์