Tobi and I have been friends for as

Tobi and I have been friends for as long as I can remember. Our mother were friends when they were our age. I found this out last year when Tobi was chosen for the varsity soccer team and I wasn't. Sometime i couldn't I felt jealous and decided not to play soccer the next season.Tobi asked me to come to a few of her games,but I was always busy. I developed friendships with new people.But,Tobi was always at soccer practice.
The next school year Tobi and I never do anything together anymore anyway. Sometime I felt as if a part of me was missing.
One day I saw Tobi sitting at a long lunch table all by herself. I decided to sit down beside Tobi. I saw that she was working on some of the hardest math problems. I was shadowing Tobi shortcuts for working the problems.
When were finished we went to the library and spend some time together. It felt just like old times. I wonder if Tobi felt the same way didn't have to wonder long. we sat together on the bus, chatted incessantly, and made up for lost time. I think we had both learned that true friends are loyal to each other, no matter what happens.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Tobi และได้เพื่อนตราบใดที่ฉันสามารถจำ แม่ของเราถูกเพื่อนขณะอายุของเรา พบนี้ออกปีเมื่อ Tobi ถูกเลือกให้เป็นทีมฟุตบอล varsity และไม่ค่อย บางครั้งฉันไม่สามารถฉันรู้สึกอิจฉา และตัดสินใจไม่ไปเล่นฟุตบอลในฤดูกาลถัดไปได้ Tobi ถามผมมากี่เกมของเธอ แต่ผมจะไม่ว่าง พัฒนามิตรภาพกับคนใหม่ แต่ Tobi เสมอในฟุตบอลฝึกปีโรงเรียนหน้า Tobi และไม่เคยมีอะไรกันอีกต่อไป บางครั้งฉันรู้สึกว่าเป็นส่วนหนึ่งของฉันได้หายไปวันหนึ่งผมเห็น Tobi ที่นั่งที่กลางวันยาวตาราง ด้วยตนเอง ฉันตัดสินใจที่จะนั่งลงข้าง ๆ Tobi เห็นว่า เธอกำลังทำงานอยู่บางปัญหาคณิตศาสตร์ที่ยากที่สุด ฉันถูกแรเงา Tobi ลัดสำหรับการทำงานปัญหาเมื่อได้เสร็จแล้วเราไปรี และใช้เวลาร่วมกัน มันรู้สึกเหมือนครั้งเก่า สงสัยถ้า Tobi รู้สึกเหมือนไม่ได้คิดนาน เรานั่งด้วยกันบนรถเมล์ chatted incessantly และทำเวลาหายไป ผมคิดว่า เราได้ทั้งเรียนรู้ว่า เพื่อนแท้จะซื่อสัตย์กัน ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Tobi และฉันได้รับเพื่อนให้นานที่สุดเท่าที่ผมจำได้ แม่ของเราเป็นเพื่อนเมื่อพวกเขาอายุของเรา ผมพบว่าปีที่ผ่านมานี้ออกเมื่อ Tobi เป็นทางเลือกสำหรับตัวแทนทีมฟุตบอลและผมไม่ได้ บางครั้งฉันไม่สามารถฉันรู้สึกหึงหวงและตัดสินใจที่จะไม่เล่นฟุตบอลต่อไป season.Tobi ถามฉันที่จะมาถึงไม่กี่เกมของเธอ แต่ผมยุ่งเสมอ ผมพัฒนามิตรภาพกับ people.But ใหม่ Tobi อยู่เสมอในการปฏิบัติฟุตบอล.
โรงเรียนในปีถัดไป Tobi และฉันไม่เคยทำอะไรด้วยกันอีกต่อไปแล้วล่ะค่ะ บางครั้งฉันรู้สึกราวกับว่าส่วนหนึ่งของฉันหายไปก.
วันหนึ่งผมเห็น Tobi นั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารกลางวันยาวทั้งหมดด้วยตัวเอง ฉันตัดสินใจที่จะนั่งลงข้าง Tobi ผมเห็นว่าเธอเป็นคนที่ทำงานในบางส่วนของปัญหาที่ยากที่สุดคณิตศาสตร์ ฉันถูกเงา Tobi ทางลัดสำหรับการทำงานปัญหาที่เกิดขึ้น.
เมื่อเสร็จเราก็เดินไปที่ห้องสมุดและใช้เวลาอยู่ด้วยกัน มันให้ความรู้สึกเหมือนครั้งเก่า ฉันสงสัยว่าโทบิรู้สึกแบบเดียวกันไม่ต้องสงสัยนาน เรานั่งกันบนรถบัสที่พูดคุยอย่างไม่หยุดหย่อนและทำขึ้นสำหรับเวลาที่หายไป ผมคิดว่าเราทั้งสองได้เรียนรู้ว่าเพื่อนแท้มีความภักดีต่อกันและกันไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

โทบิและฉันได้รับเพื่อนสำหรับตราบเท่าที่ฉันสามารถจำ แม่เราเคยเป็นเพื่อนกันเมื่อพวกเขาอายุของเรา ฉันพบนี้เมื่อปีที่แล้วตอนที่โทบิได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนฟุตบอลทีม และผมก็ไม่ได้ บางครั้งผมไม่ได้รู้สึกอิจฉา และตัดสินใจที่จะไม่เล่นฟุตบอลฤดูกาลถัดไป โทบิถามฉันไปไม่กี่เกม แต่ผมยุ่งตลอด ผมพัฒนามิตรภาพกับผู้คนใหม่ ๆแต่โทบิคือเสมอที่ซ้อมฟุตบอล
ต่อไปโรงเรียนปีโทบิและฉันไม่เคยทำอะไรด้วยกันได้อีกแล้ว บางครั้งฉันรู้สึกเหมือนเป็นส่วนหนึ่งของผมหายไป
วันหนึ่งฉันเห็นโทบินั่งอยู่ที่โต๊ะยาวเที่ยงด้วยตัวเธอเอง ฉันตัดสินใจนั่งลงข้างๆ โทบิ . ฉันเห็นว่าเธอทำงานในบางส่วนของปัญหาคณิตศาสตร์ที่ยากที่สุด . ข้าติดตามเจ้าโทบิทางลัดสำหรับการทำงานปัญหา .
เมื่อเสร็จเรียบร้อยแล้วเราก็ไปที่ห้องสมุด และใช้เวลาร่วมกัน มันรู้สึกเหมือนวันเก่าๆ ผมสงสัยว่า ถ้า โทบิก็เคยรู้สึกอย่างนั้นเหมือนกัน ไม่ต้องสงสัยนาน เรานั่งด้วยกันในรถ คุยกันไม่หยุดหย่อน และชดเชยเวลาที่เสียไป ฉันคิดว่าเราทั้งคู่ได้เรียนรู้ว่าเพื่อนแท้จะซื่อสัตย์กับแต่ละอื่น ๆ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น