More than four hours had now passed

More than four hours had now passed since they began walking through the mountain forest. Having looked for that long, even the energetic girl began showing signs of tiredness. That was when Koutarou suggested that they take a break by a nearby brook.

“Oh yeah, I never got your name”

”Aha! Now that you say so!”

The girl had been so focused on finding her mother that she hadn't even introduced herself. And since she called Koutarou Onii-chan, she had no trouble getting by. Being it was just the two of them, Koutarou had no problem calling her 'you'. Because of that, they hadn't gotten around to introducing themselves until now.

“I'm Kii!”

”Kii?”

“Yes!”

“I see, so you're called Kii...”

Koutarou had never heard that name before, but since there were a lot of kids with odd names nowadays he didn't think too much of it.

“What about you, Onii-chan?”

“Koutarou”

“Hmm, Koutarou huh.... what a weird name!”

“Is it weird?”

“Yeah!”

The girl called Kii gave Koutarou a large nod and smile. Seeing her bright expression, he felt himself getting happier as well.

I guess the name Koutarou is less used nowadays...

“Can I still call you Onii-chan?”

“Yeah. Can I call you Kii?”

“Yeah, that's okay! That's what mom called me!”

Kii cheerfully smiled and nodded. It was an innocent and happy smile, and it showed how much she had grown to trust Koutarou these few hours.

“But since dad calls me Kii, I prefer Kii-chan”

“Why is that?”

“Because dad always gets so angry. Even before when I said I wanted to go see the movie he said no!”

“Alright, then I'll call you Kii-chan”

“Yeah”

Kii was in a motherless family.

She's the same as me...

Even in the motherless Satomi family, there was a time where the relationship between father and son was awkward. Having recalled that, Koutarou could vaguely imagine Kii's relationship to her father. At the same time, he imagined that said father must be worried.

“Kii-chan, I'm sure your dad is worried sick about you at home. Why don't you go home for now and continue looking for the star tomorrow?”

“No”

Kii puffed up her cheeks and shook her head.

“I won't go back home! I will live on my own!”

“What!?”

Hearing Kii's answer, Koutarou's eyes open wide in surprise.

“J-Just wait a minute!! You mean you ran away from home!?”

“Yeah!!”

Kii smiled and nodded.

“Dad won't take me to see the Kabutonga movie! So Kii came alone!”

The girl showed a smile full of pride. She was satisfied that she had been able to surprise Koutarou.

“T-This is bad! I have to take you to the police right away!”

“The police?”

“They're the people that will take you home!”

If Kii had ran away from home, her father might have filed a missing person report. And if he had, the police would be conducting a major search. If a search party looks through this mountain, they might find the Cradle.

In contrast to Kii's bright smile, Koutarou and Clan were faced with a potentially fatal danger.

“Hey, Clan―”

Koutarou activated the bracelet and was about to contact Clan.

“No!”

However, before he could, Kii reached over and pushed the button that Koutarou had used to activate the bracelet. The bracelet was returned to its standby mode.

“Kii-chan!?”

“If you take me to the police, I will tell them that you kidnapped me!”

”W-what!?”

Koutarou had an identity, but since this was ten years in the past, his age didn't match his birth year. Because of that, he would be treated like an unknown individual if the police were to arrest him. Of course the same was true for Clan. There was a high chance that they would be assumed to be illegal immigrants. And if they were made out to be kidnappers as well, that would be the least of their problems.

“Kii-chan, that's not good! You have to go home!”

Koutarou hurriedly tried persuading her. If he didn't get her to go home fast, the police might show up.

“I won't go home!”

However, Kii firmly refused and shook her head.

“I'm going to find mom and we'll go see Kabutonga!”

“Kii-chan...”

Kii had run away from home after fighting with her father because she wanted to see the movie. And after spotting the Cradle landing, she began looking for her mother's star. However, there was no way that she would find it. At this rate, she would just spend her time wandering the mountain all night.

“Kii-chan, if you do find that star and see the movie, will you go back home?”

It was a particularly difficult situation for Koutarou, but he couldn't just leave a young girl alone in the mountains. And so he began thinking of the best way that he could fulfill her wishes. He believed that letting her search for the star until she was satisfied, then taking her to the movie would be the best way to get her to go home.

“Hmm...”

Kii crossed her arms and began thinking about Koutarou's proposal. Her well-shaped eyebrows furrowed and gave off a mature impression.

Huh, this girl...?

Seeing that expression, Koutarou began feeling like he had seen her face before. But he couldn't tell who she was, and it wasn't all that important right now so he soon forgot about it.

“In that case... I might, go home...?”

That was the conclusion Kii reached as she held a finger on her chin.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ขณะนี้ได้ผ่านมากกว่า 4 ชั่วโมงตั้งแต่เริ่มเดินผ่านป่าเขา มีดูว่า ระยะยาว แม้จะมีพลังสาวเริ่มแสดงสัญญาณของเทวัญดาราสปา ที่ถูกเมื่อ Koutarou แนะนำให้ พวกเขาหยุด โดยลำธารใกล้เคียง"โอ้ ใช่ ฉันไม่เคยมีชื่อของคุณ""Aha หลังจากที่คุณพูดนั้น"หญิงสาวได้ถูกเน้นในการค้นหาแม่ของเธอที่เธอแม้ไม่ได้แนะนำตัวเองดังนั้น และเนื่องจากที่เธอเรียกว่า Koutarou Onii-จันทร์ เธอมีปัญหาไม่รับด้วย กำลังจะเป็นเพียงสองของพวกเขา Koutarou ไม่ได้เรียกเธอ 'คุณ' เนื่องจากว่า พวกเขาไม่ได้เดินทางเพื่อแนะนำตัวเองจนถึงขณะนี้"ฉัน Kii""Kii""ใช่""เห็น ดังนั้นเราเรียกว่า Kii..."Koutarou ไม่เคยได้ยินชื่อก่อน แต่เนื่อง จากมีคนมากมายเด็กแปลกชื่อปัจจุบันเขาไม่ได้คิดมากเกินไปของมัน"สิ่งที่เกี่ยวกับคุณ Onii จัง""Koutarou""อืมม Koutarou ฮะ...อะไรชื่อแปลก! ""คือมันแปลก"ใช่"หญิงสาวเรียกว่า Kii ให้ Koutarou ใหญ่พยักหน้าและยิ้ม เขาเห็นนิพจน์ของเธอสดใส รู้สึกตัวเองที่ได้รับมีความสุขเช่นกันผมคิดว่า ชื่อ Koutarou เป็นน้อยใช้ในปัจจุบัน..."ยังโทรคุณได้ Onii จัง""ใช่ โทรคุณได้ Kii ""ใช่ ที่ไม่เป็นไร ก็เรียกว่าหม่อมฉัน"Kii cheerfully ยิ้ม แล้วพยักหน้า มันเป็นรอยยิ้มที่บริสุทธิ์ และมีความสุข แล้วก็พบว่าจำนวนเธอได้เติบโตขึ้นใจ Koutarou เหล่านี้สอง-สามชั่วโมง"แต่เนื่องจากพ่อเรียกผม Kii ฉันชอบ Kii จันทร์""ทำไมเป็นที่""เพราะพ่อจะได้รับดังนั้นโกรธ แม้ก่อนเมื่อฉันกล่าวว่า ฉันอยากไปดูหนังที่เขากล่าวว่า ไม่มี""ครับ แล้วเราจะเรียกคุณ Kii จันทร์""ใช่"Kii ในครอบครัวแม่ได้เธอเป็นเหมือนกับฉัน...แม้ในครอบครัว Satomi แม่ มีเวลาที่ความสัมพันธ์ระหว่างบิดาและบุตรถูกตกใจ มีการยกเลิกที่ Koutarou คลับเกาะของ Kii ความสัมพันธ์กับพ่อของเธอ ในเวลาเดียวกัน เขาจินตนาการที่กล่าวว่า พ่อต้องเป็นห่วง"Kii-จันทร์ ฉันแน่ใจว่า คุณพ่อ ป่วยกังวลเกี่ยวกับคุณที่บ้าน ทำไมอย่าคุณกลับบ้านในขณะนี้ และยังคงมองหาดาวพรุ่งนี้? ""ไม่"Kii เขื่องแก้มของเธอ และจับศีรษะของเธอ"ไปกลับบ้าน ฉันจะอยู่ในตัวเอง""อะไร?"ได้ยินคำตอบของ Kii ของ Koutarou ตาเปิดกว้างในความประหลาดใจ"เพิ่งเจรอสักครู่!! คุณหมายถึง คุณหนีออกจากบ้าน?""ใช่!!"Kii ยิ้ม แล้วพยักหน้า"พ่อจะพาฉันไปดูหนัง Kabutonga เพื่อ Kii มาคนเดียว"หญิงสาวแสดงให้เห็นว่ารอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ เธอพอใจที่เธอเคยแปลกใจ Koutarou"ทีนี้ไม่ดี มีการนำตำรวจทันที""ตำรวจ""เป็นคนที่จะพาคุณกลับบ้าน"ถ้า Kii หนีออกจากบ้าน พ่อของเธออาจได้ยื่นรายงานผู้สูญหาย และถ้าเขา ตำรวจจะสามารถดำเนินการค้นหาหลัก ถ้าบุคคลค้นหาผ่านภูเขานี้ พวกเขาอาจพบแหล่งกำเนิดIn contrast to Kii's bright smile, Koutarou and Clan were faced with a potentially fatal danger.“Hey, Clan―”Koutarou activated the bracelet and was about to contact Clan.“No!”However, before he could, Kii reached over and pushed the button that Koutarou had used to activate the bracelet. The bracelet was returned to its standby mode.“Kii-chan!?”“If you take me to the police, I will tell them that you kidnapped me!””W-what!?”Koutarou had an identity, but since this was ten years in the past, his age didn't match his birth year. Because of that, he would be treated like an unknown individual if the police were to arrest him. Of course the same was true for Clan. There was a high chance that they would be assumed to be illegal immigrants. And if they were made out to be kidnappers as well, that would be the least of their problems.“Kii-chan, that's not good! You have to go home!”Koutarou hurriedly tried persuading her. If he didn't get her to go home fast, the police might show up.“I won't go home!”However, Kii firmly refused and shook her head.“I'm going to find mom and we'll go see Kabutonga!”“Kii-chan...”Kii had run away from home after fighting with her father because she wanted to see the movie. And after spotting the Cradle landing, she began looking for her mother's star. However, there was no way that she would find it. At this rate, she would just spend her time wandering the mountain all night.
“Kii-chan, if you do find that star and see the movie, will you go back home?”

It was a particularly difficult situation for Koutarou, but he couldn't just leave a young girl alone in the mountains. And so he began thinking of the best way that he could fulfill her wishes. He believed that letting her search for the star until she was satisfied, then taking her to the movie would be the best way to get her to go home.

“Hmm...”

Kii crossed her arms and began thinking about Koutarou's proposal. Her well-shaped eyebrows furrowed and gave off a mature impression.

Huh, this girl...?

Seeing that expression, Koutarou began feeling like he had seen her face before. But he couldn't tell who she was, and it wasn't all that important right now so he soon forgot about it.

“In that case... I might, go home...?”

That was the conclusion Kii reached as she held a finger on her chin.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

กว่าสี่ชั่วโมงที่ผ่านมาตอนนี้ตั้งแต่พวกเขาเริ่มเดินผ่านป่าภูเขา ต้องดูว่านานแม้สาวพลังเริ่มแสดงสัญญาณของความเมื่อยล้า นั่นคือเมื่อ Koutarou บอกว่าพวกเขาจะหยุดพักจากลำธารที่อยู่ใกล้เคียง. "โอ้ใช่ฉันไม่เคยมีชื่อของคุณ" "อ้า! ตอนนี้คุณพูดอย่างนั้น! "หญิงสาวที่ได้รับการเน้นเพื่อหาแม่ของเธอว่าเธอไม่ได้แนะนำตัวเองแม้กระทั่ง และตั้งแต่ที่เธอเรียกว่า Koutarou Onii จังเธอมีปัญหาในการรับโดยไม่มี เป็นมันเป็นเพียงแค่สองของพวกเขา, Koutarou มีปัญหาโทรไม่มีเธอ 'คุณ' เพราะการที่พวกเขาไม่ได้อากาศรอบ ๆ เพื่อแนะนำตัวเองจนถึงขณะนี้. "ฉัน Kii!" "Kii?" "ใช่!" "ผมเห็นดังนั้นคุณเรียกว่า Kii ... " Koutarou ไม่เคยได้ยินมาว่า ชื่อก่อน แต่เนื่องจากมีจำนวนมากของเด็กที่มีชื่อแปลกปัจจุบันเขาไม่คิดว่ามากเกินไปของมัน. "สิ่งที่เกี่ยวกับคุณ Onii จัง?" "Koutarou" "อืม Koutarou ฮะ .... สิ่งที่แปลก ชื่อ! "" มันแปลก? "" ใช่! "หญิงสาวที่เรียกว่าKii ให้ Koutarou พยักหน้าขนาดใหญ่และรอยยิ้ม เห็นการแสดงออกที่สดใสของเธอรู้สึกว่าตัวเองเขาได้รับมีความสุขเช่นกัน. ฉันเดาชื่อ Koutarou ที่มีการใช้น้อยในปัจจุบัน ... "ฉันยังคงสามารถโทรหาคุณ Onii จัง?" "ใช่ ฉันสามารถโทรหาคุณ Kii? "" ใช่ก็ไม่เป็นไร! นั่นคือสิ่งที่เรียกว่าแม่ของฉัน! "Kii ร่าเริงยิ้มและพยักหน้า มันเป็นรอยยิ้มที่บริสุทธิ์และมีความสุขและมันแสดงให้เห็นว่าเธอมีการเติบโตที่จะไว้วางใจ Koutarou ไม่กี่ชั่วโมงเหล่านี้. "แต่เนื่องจากพ่อเรียกผม Kii ฉันชอบ Kii จัง" "คือว่าทำไม?" "เพราะพ่อเคยได้รับโกรธมาก . แม้กระทั่งก่อนที่เมื่อผมบอกว่าผมอยากจะไปดูหนังที่เขากล่าวว่าไม่มี! "" เอาล่ะแล้วผมจะโทรหาคุณ Kii จัง "" ใช่ "Kii อยู่ในครอบครัวของแม่. เธอเป็นคนเดียวกับฉัน ... แม้จะอยู่ใน ครอบครัวแม่ Satomi มีเวลาที่ความสัมพันธ์ระหว่างพ่อและลูกชายเป็นที่น่าอึดอัดใจ ต้องจำได้ว่า Koutarou รางสามารถจินตนาการความสัมพันธ์ของ Kii กับพ่อของเธอ ในขณะเดียวกันเขากล่าวว่าพ่อคิดที่จะต้องกังวล. "Kii จังผมว่าคุณพ่อของคุณเป็นห่วงอาการป่วยเกี่ยวกับคุณที่บ้าน ทำไมคุณไม่ไปที่บ้านตอนนี้และยังคงมองหาในวันพรุ่งนี้ดาว? "" ไม่ "Kii ป่องแก้มของเธอและส่ายหัวของเธอ." ผมจะไม่ได้กลับไปที่บ้าน! ฉันจะมีชีวิตอยู่ด้วยตัวเอง! "" สิ่งที่ !? "คำตอบที่ได้ยินKii ของตา Koutarou เปิดกว้างด้วยความประหลาดใจ." J-เพียงแค่รอสักครู่ !! คุณหมายความว่าคุณจะหนีออกจากบ้าน !? "" ใช่ !! "Kii ยิ้มและพยักหน้า." พ่อจะไม่พาฉันไปดูหนัง Kabutonga! Kii ดังนั้นมาคนเดียว! "หญิงสาวที่แสดงให้เห็นรอยยิ้มที่เต็มรูปแบบของความภาคภูมิใจ เธอเป็นคนที่มีความพึงพอใจว่าเธอได้รับสามารถที่จะแปลกใจ Koutarou. "T-นี้จะไม่ดี! ฉันมีที่จะนำคุณไปยังตำรวจได้ทันที! "" ตำรวจ "" พวกเขากำลังคนที่จะพาคุณกลับบ้าน! "ถ้าKii ได้หนีออกจากบ้านพ่อของเธออาจจะมีการยื่นรายงานคนที่ขาดหายไป และถ้าเขามีตำรวจจะดำเนินการค้นหาที่สำคัญ หากบุคคลที่มีลักษณะการค้นหาผ่านภูเขานี้พวกเขาอาจพบเปล. ในทางตรงกันข้ามกับรอยยิ้มที่สดใส Kii ของ Koutarou ตระกูลและกำลังเผชิญกับอันตรายร้ายแรงที่อาจ. "เฮ้ Clan-" Koutarou เปิดใช้งานสร้อยข้อมือและกำลังจะติดต่อตระกูล"ไม่!" แต่ก่อนที่เขาจะทำได้ Kii ถึงกว่าและผลักดันปุ่มที่ Koutarou ได้ใช้เพื่อเปิดใช้งานสร้อยข้อมือ สร้อยข้อมือที่ถูกส่งกลับไปยังโหมดสแตนด์บายของตน. "Kii จัง !?" "ถ้าคุณพาฉันไปที่ตำรวจผมจะบอกพวกเขาว่าคุณลักพาตัวฉัน!" "W-สิ่ง !?" Koutarou มีตัวตน แต่ตั้งแต่นี้ เป็นสิบปีในอดีตที่ผ่านมาอายุของเขาไม่ตรงกับปีเกิดของเขา เพราะการที่เขาจะได้รับการปฏิบัติเช่นเดียวกับบุคคลที่ไม่ทราบว่าตำรวจจะจับกุมตัวเขา แน่นอนเดียวกันเป็นจริงสำหรับตระกูล มีโอกาสสูงที่พวกเขาจะได้รับการสันนิษฐานว่าเป็นผู้อพยพผิดกฎหมายเป็น และถ้าพวกเขาทำออกมาได้ลักพาตัวเช่นกันที่จะเป็นอย่างน้อยปัญหาของพวกเขา. "Kii จังที่ไม่ดี! คุณจะต้องกลับบ้าน! "Koutarou รีบพยายามเกลี้ยกล่อมให้เธอ ถ้าเขาไม่ได้รับเธอไปอย่างรวดเร็วบ้านตำรวจอาจแสดงขึ้น. "ผมจะไม่กลับบ้าน!" อย่างไรก็ตาม Kii มั่นปฏิเสธและส่ายหัวของเธอ. "ฉันจะไปหาแม่และเราจะไป เห็น Kabutonga! "" Kii จัง ... "Kii ได้หนีออกจากบ้านหลังจากที่ต่อสู้กับพ่อของเธอเพราะเธออยากไปดูหนัง และหลังจากที่เชื่อมโยงไปถึงการจำ Cradle เธอเริ่มมองหาดาวแม่ของเธอ แต่มีวิธีการที่เธอจะพบว่ามันไม่มี อัตรานี้เธอก็จะใช้เวลาที่เธอหลงภูเขาทั้งคืน. "Kii จังถ้าคุณพบดาวที่และดูหนังที่คุณกลับไปบ้านจะ?" มันเป็นสถานการณ์ที่ยากลำบากอย่างยิ่งสำหรับ Koutarou แต่เขา ไม่สามารถเพียงแค่ปล่อยให้เด็กสาวคนเดียวในภูเขา และเพื่อให้เขาเริ่มคิดว่าวิธีที่ดีที่สุดที่เขาจะตอบสนองความปรารถนาของเธอ เขาเชื่อว่าการปล่อยให้เธอสำหรับการค้นหาดาวจนกระทั่งเธอก็พอใจแล้วพาเธอไปยังภาพยนตร์จะเป็นวิธีที่ดีที่สุดที่จะได้รับของเธอจะกลับบ้าน. "อืม ... " Kii ข้ามแขนของเธอและเริ่มคิดเกี่ยวกับข้อเสนอของ Koutarou คิ้วกันรูปของเธอมีรอยย่นและให้ออกจากความประทับใจที่ผู้ใหญ่. อืมมม, เธอคนนี้ ... ? เห็นการแสดงออกที่ Koutarou เริ่มรู้สึกเหมือนเขาได้เห็นใบหน้าของเธอก่อน แต่เขาไม่สามารถบอกได้ว่าเธอเป็นใครและมันก็ไม่ได้เป็นสิ่งที่ถูกต้องเป็นสิ่งสำคัญที่ในขณะนี้เพื่อไม่ช้าเขาก็ลืมเกี่ยวกับมัน. "ในกรณีที่ว่า ... ผมอาจจะกลับบ้าน ... ?" นั่นคือบทสรุป Kii ถึง ขณะที่เธอจัดขึ้นนิ้วมือที่คางของเธอ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มากกว่าสี่ชั่วโมงได้ผ่านในขณะนี้เนื่องจากพวกเขาเริ่มเดินผ่านภูเขาป่า ต้องดูขนาดนั้น แม้แต่สาวกระฉับกระเฉง เริ่มแสดงสัญญาณของความเมื่อยล้า นั่นคือตอนที่โคทาโร่ชี้ให้เห็นว่าพวกเขาหยุดพักจากลำธารใกล้เคียง

" โอ้ใช่ , ฉันไม่เคยได้รับชื่อของคุณ "

" ฮ่าๆ แล้วที่คุณพูดแบบนี้ "

ผู้หญิงที่ได้รับเพื่อตามหาแม่ของเธอว่า เธอยังไม่ได้แนะนำตัวเอง และเมื่อเธอโทรมา โคทาโร่โอนี่จัง เธอมีปัญหาได้รับโดย มีแค่พวกเขาสองคน โคทาโร่มีปัญหาเรียกเธอว่า ' เธอ ' เพราะพวกเขาไม่ได้แนะนำตัวเองจนถึงตอนนี้

" ผมคี "

" คี "

" ครับ "

" ผมเห็นคุณกำลังเรียกคี . . . . . . . "

โคทาโร่ ไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน แต่เพราะมีเด็กมากมายที่มีชื่อแปลก ทุกวันนี้เขาไม่ได้คิดมากนะ

" แล้วคุณ โอนี่จัง "

" โคทาโร่ "

" อืม โคทาโร่เหรอ . . . . . . . ชื่อแปลกชะมัด ! "

" มันแปลก ? "

" เย้ ! ! ! ! ! "

สาวเรียกคีให้โคทาโร่ใหญ่พยักหน้าและยิ้มให้ ได้เห็นสีหน้าของเธอสดใส เขารู้สึกว่าตัวเองกำลังมีความสุขเช่นกัน

ผมเดาว่าชื่อโคทาโร่ใช้น้อยลง ปัจจุบัน . . . . . . .

" ฉันยังโทรหาคุณได้โอนี่จัง "

" ครับ ฉันสามารถเรียกคุณคี "

" ใช่ ไม่เป็นไร นั่นคือสิ่งที่แม่เรียกฉัน "

คีร่ายิ้มและพยักหน้า เป็นผู้บริสุทธิ์ และ ความสุข รอยยิ้ม และมันแสดงให้เห็นว่าเท่าไหร่ที่เธอเติบโตที่จะเชื่อใจโคทาโร่เหล่านี้ไม่กี่ชั่วโมง .

" แต่ถ้าพ่อเรียกผม คี ฉันชอบคีจัง "

" ทำไมเป็นอย่างนั้น ? "

" เพราะพ่อมักจะโกรธ เมื่อก่อนตอนที่ฉันบอกว่าฉันอยากจะไปดูหนัง เขาบอกว่า ไม่ ! ! ! "

" เอาล่ะ ผมจะโทรหาคุณคีจัง "

" ใช่ "

คีเป็นแม่ครอบครัว

เหมือนกับผม . . . . . . .

แม้ในแม่ซาโตมิ ครอบครัว มีเวลาที่ความสัมพันธ์ระหว่างพ่อกับลูกก็อึดอัด มีการเรียกคืนนั้นโคทาโร่ได้ลางๆว่าความสัมพันธ์ของคีกับพ่อของเธอ ในเวลาเดียวกัน เขาคิดไว้ว่าพ่อจะเป็นห่วง

" คีจัง ฉันว่าพ่อเธอจะเป็นห่วงคุณที่บ้าน ทำไมคุณไม่กลับบ้านตอนนี้และยังคงมองหาดาวพรุ่งนี้ ? "

" "

คีป่องขึ้นเธอแก้มและส่ายหัว

" ผมจะไม่กลับไป ฉันจะใช้ชีวิตของฉันเอง ! "

" แล้ว ! "

?คำตอบของคี โคทาโร่ , เปิดตากว้างด้วยความประหลาดใจ

" พา เดี๋ยวก่อน ! ! คุณหมายความว่าคุณหนีออกจากบ้าน ? "

" เย้ ! ! ! ! ! ! ! ! "

คียิ้มและพยักหน้า

" พ่อจะไม่พาข้าไปดู kabutonga ภาพยนตร์ ! คี มาคนเดียว "

สาวแสดงให้เห็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ เธอพอใจที่เธอได้รับสามารถที่จะแปลกใจ โคทาโร่

" นี่มันแย่มากเลยนะ ฉันต้องพาคุณไปแจ้งตำรวจทันที "

" ตำรวจ "

" คนที่จะพาคุณกลับบ้าน "

ถ้าคีได้หนีออกจากบ้าน พ่อจะได้ยื่นแจ้งความคนหาย . และถ้าเขาได้ ตำรวจจะดำเนินการค้นหาเป็นหลัก ถ้าค้นหาดูผ่านภูเขานี้ พวกเขาอาจจะเจออู่

ในทางตรงกันข้ามกับคีสดใสยิ้ม โคทาโร่ตระกูลและต้องเผชิญกับอันตรายอาจถึงแก่ชีวิต

" เฮ้ตระกูล "

ผมอยากโคทาโร่เปิดสร้อยข้อมือและกำลังจะติดต่อตระกูล

" ไม่ ! "

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่เขาจะ คีถึงกว่าและผลักดันปุ่มที่โคทาโร่ได้ใช้เพื่อเปิดใช้งานสร้อยข้อมือ สร้อยข้อมือก็กลับไปเป็นโหมดสแตนด์บาย

" คีจัง ? "

" ถ้าคุณพาฉันไปที่สถานีตำรวจ ผมจะบอกพวกเขาว่าคุณลักพาตัวฉัน ! "

" อะ !

? " โคทาโร่มีเอกลักษณ์แต่ตั้งแต่นี้เป็นสิบปีในอดีต อายุของเขาไม่ตรงกับปีเกิดของเขา เพราะอย่างนั้น เขาจะปฏิบัติเหมือนบุคคลไม่รู้ว่าตำรวจจะจับกุมเขา หลักสูตรเดียวกันเป็นจริงสำหรับตระกูล มีโอกาสสูงที่พวกเขาจะถือว่าเป็นผู้อพยพผิดกฎหมาย และถ้าพวกเขาทำออกมาเป็นคนร้ายได้เช่นกัน ซึ่งจะเป็นอย่างน้อย

ของปัญหาของพวกเขา" คี ชาน นั่นไม่ดีเลย คุณต้องกลับบ้าน "

โคทาโร่รีบพยายามเกลี้ยกล่อมเธอ ถ้าเขาไม่พาเธอกลับบ้านเร็ว ตำรวจอาจจะมา

" ผมจะไม่กลับบ้าน "

แต่คีแน่นปฏิเสธและส่ายหน้า

" ฉันกำลังจะไปหาแม่ แล้วเราค่อยไปดู kabutonga ! "

" คีจัง . . . . . . . "

คีได้หนีออกจากบ้านหลังจากทะเลาะกับบิดาของเธอ เพราะเธออยากมาดูหนังและหลังจากชมอู่จอด เธอเริ่มมองหาแม่ของดาว แต่มันไม่มีทางที่เธอจะพบมัน ที่เป็นอย่างนี้ เธอจะใช้เวลาของเธอเดินภูเขาทั้งคืน

" คีจัง ถ้าคุณพบว่าดวงดาวและการชมภาพยนตร์ คุณจะกลับบ้านหรือ ? "

มันเป็นสถานการณ์ที่ยากโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับ โคทาโร่ ,แต่เขาไม่ปล่อยให้หญิงสาวคนเดียวในหุบเขา และเพื่อให้เขาเริ่มคิดถึงวิธีที่ดีที่สุดที่เขาสามารถเติมเต็มความปรารถนาของเธอ เขาเชื่อว่าการปล่อยให้เธอค้นหาดาวจนพอใจ แล้วพาเธอไปดูหนังจะเป็นวิธีที่ดีที่สุดเพื่อรับเธอกลับบ้าน

" . . . . . . . . . . . . "

คีข้ามแขนของเธอและเริ่มคิดเกี่ยวกับ โคทาโร่ก็ขอแต่งงานเธอได้รูปคิ้วร่องและให้ปิดผู้ใหญ่ประทับใจ

เอ๊ะ ผู้หญิง . . . . . . . ?

เห็นการแสดงออกของโคทาโร่เริ่มรู้สึกว่าเขาเคยเห็นเธอมาก่อน แต่เขาไม่ได้บอกใคร และไม่ได้ทั้งหมดที่สำคัญตอนนี้เขาแล้วลืมเกี่ยวกับมัน

" งั้น . . . . . . . ฉันอาจจะกลับบ้าน . . . . . . . ? "

นั่นคือข้อสรุปคีถึงเป็นเธอจับนิ้วที่คาง