Anger surged from the bottom of Cli

Anger surged from the bottom of Climb’s heart.


She was the one who saved the life that was tossed out on the side of the road. If so, his life was not his own. This body was for Renner, to grant her even the smallest form of happiness—




There has to be a way to get out of this—!




The chains of fear were shattered by the manifestation of an intense emotion.


His hands moved.


His legs moved as well.


The eyes that were about to close shut were opened wide. He tried desperately with the naked eye to detect the ultrahigh speed fist heading his way.


All of the senses in his body were pushed to their limit, to the point where he could even feel the air’s vibrations.




Like how people display superhuman strength at the scene of a fire, during an emergency, the brain releases the safety placed on the muscles and allows them to display a strength that would otherwise be impossible.


The brain secretes chemicals en masse and focuses the mind solely on survival. It quickly processes massive amounts of information and selects the most optimal action.




In this single moment, Climb had stepped foot into the world of first-rate warriors. However, even that was surpassed by the speed of Sebas’ attack. It was possible that it was already too late, that there may no longer be any time left to dodge Sebas’ fist. Even so, he had to move. How could he give up?


In that rapid compression of time, his own movements appeared to be as slow as a turtle. Despite this, Climb desperately moved his body.


And—


Boom. With a roar, Sebas’ fist passed by Climb’s face. The wind pressure from his strike ripped off a few strands of hair from his head.


He heard a quiet voice ring out.


“Congratulations. How does it feel to overcome the fear of death?”


—.


—Unable to understand what he was saying, Climb wore a stupid expression on his face.


“How did it feel to face death? And how did it feel to overcome it?”


Climb panted heavily and stared at Sebas with an absent-minded expression. His face looked as if he had a few screws loose. The bloodlust had disappeared without a trace. It was only after Sebas’ words finally entered his head that he could feel a sense of relief.


As if that intense bloodlust was all that had been holding him up, Climb collapsed like a puppet that had its strings cut.


While on his hands and knees, he indulgently sucked in the fresh air into his lungs.


“…It is fortunate that you did not die from shock. There are times when the body so strongly believes that it is dead that it forfeits its ability to sustain life.”


There was still something bitter left in Climb’s throat. This must be what death tastes like, he thought.
aa
a
a
a

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ความโกรธเพิ่มขึ้นจากด้านล่างของหัวใจของปีนเธอเป็นผู้หนึ่งที่บันทึกชีวิตที่โยนออกมาริมถนน ถ้าดังนั้น เขาไม่เขาเอง ร่างกายนี้เป็นคอนดิชั่นเนอร์ ให้เธอแม้แบบเล็กที่สุดของความสุข — จะเป็นวิธีที่จะได้รับจากนี้ — โซ่ของความกลัวถูกทำลาย โดยการรวมตัวของอารมณ์รุนแรงมือของเขาย้ายขาของเขาถูกย้ายเป็นอย่างดีตาจะปิดปิดที่เปิดกว้าง เขาพยายามหมด ด้วยตาเปล่าเพื่อตรวจหาหมัดความเร็วในการหมุนที่หัวของเขาความรู้สึกในร่างกายของเขาทั้งหมดถูกผลักดันขีดจำกัดของพวกเขา ที่จุดที่เขาสามารถแม้จะรู้สึกสั่นสะเทือนของอากาศ เช่นว่าคนแสดงพละที่ฉากของไฟไหม้ ในกรณีฉุกเฉิน สมองออกความปลอดภัยที่วางอยู่บนกล้ามเนื้อ และช่วยให้พวกเขาเพื่อแสดงแรงที่อื่นจะไม่สมองหลั่งสารเคมีมวล และเน้นจิตใจผู้อยู่รอด มันรวดเร็วประมวลผลของข้อมูล และเลือกการดำเนินการที่เหมาะสม ในช่วงเวลานี้เดี่ยว ปีนได้ก้าวเท้าเข้าสู่โลกของนักรบที่ผ่อน อย่างไรก็ตาม แม้ที่ทะลุ ด้วยความเร็วของการโจมตีของ Sebas มันเป็นไปได้ว่า มันเป็นไปแล้วสายเกินไป ว่า อาจไม่มีก็ได้ไปทางซ้ายเพื่อหลบหมัดของ Sebas ดังนั้นแม้ เขาจะย้าย เขาสามารถให้ค่าอย่างไรในที่การบีบอัดอย่างรวดเร็วของเวลา เคลื่อนไหวของเขาเองที่ดูเหมือนจะเป็นช้าเป็นเต่า แม้นี้ ปีนหมดย้ายร่างกายของเขาและ —บูม ด้วยเสียงคำราม กำปั้นของ Sebas ผ่าน โดยใบหน้าของปีน แรงดันลมจากเขาตีฉีกกี่เส้นผมจากศีรษะของเขาเขาได้ยินเสียงเงียบวงแหวนออก"ขอแสดงความยินดี วิธีมันรู้สึกจะเอาชนะความกลัวความตาย"—.ซึ่งไม่สามารถเข้าใจสิ่งที่เขาพูด ปีนสวมนิพจน์ที่โง่บนใบหน้าของเขา"วิธีทำมันรู้สึกหน้าตาย และวิธีการที่ไม่รู้สึกว่าจะเอาชนะมัน"ปีน panted หนัก และจ้องที่ Sebas กับนิพจน์เคลิ้ม ๆ ใบหน้าของเขาดูเหมือนว่าเขามีกี่สกรูหลวม Bloodlust หายไป โดยไม่มีการสืบค้นกลับ หลังจาก Sebas ของคำสุดท้ายป้อนหัวของเขาที่เขาอาจรู้สึกชื้นได้กับว่า bloodlust ที่รุนแรงทั้งหมดที่มีการถือเขาขึ้น ปีนขึ้นยุบเหมือนตุ๊กตาที่มีสตริงของตัดบนมือและหัวเข่าของเขา เขา indulgently ดูดอากาศบริสุทธิ์เข้าไปในปอดของเขา“… โชคดีที่คุณไม่ได้ตายจากช็อตได้ มีบางครั้งเมื่อร่างกายดังนั้นเชื่อว่า มันเป็นความตายที่มันไม่สามารถดำรงชีวิต"มันมีบางสิ่งบางอย่างยังคงขมเหลือในลำคอของปีน นี้ต้องตายอะไรไวน์ เขาคิดaaมีมีมี

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความโกรธเพิ่มขึ้นจากก้นบึ้งของหัวใจของ Climb. เธอเป็นคนหนึ่งที่ช่วยชีวิตที่ถูกโยนออกด้านข้างของถนนที่ ถ้าเป็นเช่นนั้นชีวิตของเขาไม่ได้เป็นของตัวเอง ร่างกายนี้เป็น Renner, ที่จะให้เธอแม้รูปแบบที่เล็กที่สุดของ happiness- จะต้องมีวิธีการที่จะได้รับจากการ this- มี! โซ่ของความกลัวถูกทำลายโดยการประกาศของอารมณ์ที่รุนแรง. มือของเขาย้าย. ขาของเขาย้าย เช่นกัน. ดวงตาที่กำลังจะปิดปิดเปิดกว้าง เขาพยายามอย่างยิ่งที่ได้ด้วยตาเปล่าในการตรวจสอบกำปั้น ultrahigh ความเร็วมุ่งหน้าไปทางของเขา. ทั้งหมดของความรู้สึกในร่างกายของเขาได้รับการผลักดันให้ถึงขีด จำกัด ของพวกเขาไปยังจุดที่เขายังรู้สึกได้ถึงแรงสั่นสะเทือนของอากาศ. ชอบวิธีการที่คนแสดงพลังวิเศษที่ เกิดเหตุไฟไหม้ในช่วงฉุกเฉินสมองเผยแพร่ความปลอดภัยที่วางอยู่บนกล้ามเนื้อและช่วยให้พวกเขาที่จะแสดงความแข็งแรงที่มิฉะนั้นจะเป็นไปไม่ได้. สมองหลั่งสารเคมีค์ไรเดอใจและมุ่งเน้น แต่เพียงผู้เดียวในการอยู่รอด มันได้อย่างรวดเร็วประมวลผลจำนวนมหาศาลของข้อมูลและเลือกการดำเนินการที่เหมาะสมที่สุด. ในช่วงเวลาเดียวนี้ปีนได้ก้าวเท้าเข้าสู่โลกของนักรบอัตราแรก อย่างไรก็ตามแม้ที่ถูกค้นพบโดยความเร็วของการโจมตี Sebas ฯ มันเป็นไปได้ว่ามันเป็นสายเกินไปแล้วที่ไม่มีอีกต่อไปอาจเป็นเวลาที่เหลือที่จะหลบ Sebas 'กำปั้น ดังนั้นแม้เขาจะต้องย้าย ว่าเขาจะให้ได้อย่างไรในการบีบอัดที่รวดเร็วของเวลาการเคลื่อนไหวของเขาเองที่ดูเหมือนจะเป็นช้าเป็นเต่า อย่างไรก็ตามเรื่องนี้ปีนเขาหมดย้ายร่างกาย. And- บูม ด้วยเสียงคำราม, Sebas 'กำปั้นส่งผ่านไปตามใบหน้าของ Climb ความดันลมจากการนัดหยุดงานของเขาฉีกออกเส้นไม่กี่เส้นผมจากศีรษะของเขา. เขาได้ยินเสียงเรียกเข้าเสียงเงียบออก. "ขอแสดงความยินดี รู้สึกอย่างไรที่จะเอาชนะความกลัวของการเสียชีวิตหรือไม่ " -. -Unable จะเข้าใจในสิ่งที่เขาพูดไต่สวมแสดงออกโง่บนใบหน้าของเขา. " มันรู้สึกอย่างไรที่จะเผชิญกับความตาย? และไม่รู้สึกวิธีที่จะเอาชนะมันได้หรือไม่ " ปีน panted หนาทึบและจ้องที่ Sebas กับการแสดงออกเหม่อลอย ใบหน้าของเขาดูราวกับว่าเขามีสกรูไม่กี่หลวม กระหายเลือดก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย มันเป็นเพียงหลังจากคำ Sebas 'ในที่สุดก็เข้ามาในหัวของเขาที่เขาจะได้รู้สึกโล่ง. ราวกับว่ากระหายเลือดที่รุนแรงคือทั้งหมดที่ได้รับการถือครองเขาขึ้นไปปีนที่ทรุดตัวลงเหมือนหุ่นเชิดที่มีสตริงของตัด. ในขณะที่มือของเขาและ หัวเข่าของเขา indulgently ดูดในอากาศที่บริสุทธิ์เข้าไปในปอดของเขา. " ... มันเป็นโชคดีที่คุณไม่ได้ตายจากการกระแทก มีครั้งเมื่อร่างกายเพื่อให้เชื่อมั่นว่ามันจะตายว่ามันทำผิดต่อความสามารถในการดำรงชีวิต. " ยังคงมีบางสิ่งบางอย่างที่มีรสขมที่เหลืออยู่ในลำคอปีนของ นี้จะต้องเป็นสิ่งที่ตายรสชาติเหมือนเขาคิดว่า. AA

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ความโกรธเพิ่มขึ้นจากก้นบึ้งหัวใจของปีน .เธอเป็นคนที่ช่วยชีวิตที่ถูกโยนออกไปที่ด้านข้างของถนน ถ้าเป็นเช่นนั้น ชีวิตของเขาไม่ได้ของเขาเอง ตัวนี้สำหรับ เรนเนอร์ เพื่อให้เธอแม้แต่ที่เล็กที่สุดของความสุข - แบบฟอร์มมันต้องมีทางออกไปจากที่นี่ !โซ่กลัวแตก โดยการแสดงออกของอารมณ์ที่รุนแรงมือของเขาขยับขาขยับได้เป็นอย่างดีดวงตาที่กำลังจะปิด ปิด เปิด กว้าง เขาพยายามอย่างเต็มที่ด้วยตาเปล่าเพื่อตรวจจับคลื่นวิทยุความเร็วหมัดไปทางของเขาทั้งหมดของความรู้สึกในร่างกายของเขาถูกผลักให้ขีด จำกัด ของพวกเขา ไปยังจุดที่เขาจะรู้สึกสั่นสะเทือนของอากาศเหมือนกับว่าคนแสดงพลังเหนือมนุษย์ที่ฉากของไฟ ในช่วงฉุกเฉิน สมองออกตู้ที่วางอยู่บนกล้ามเนื้อ และช่วยให้พวกเขาที่จะแสดงความแข็งแกร่งที่มิฉะนั้นจะเป็นไปไม่ได้สมองหลั่งสารเคมีว่อน และมุ่งเน้นจิตใจ แต่เพียงผู้เดียวในการอยู่รอด ได้อย่างรวดเร็วกระบวนการจำนวนมหาศาลของข้อมูลและเลือกการกระทำที่เหมาะสมมากที่สุดในขณะเดียวนี้ปีนได้ก้าวเท้าเข้าสู่โลกของนักรบชั้นยอดเลย อย่างไรก็ตาม แม้มันเกิน โดยความเร็วของ sebas " โจมตี มันเป็นไปได้ว่ามันสายไปแล้ว มันอาจไม่มีเวลาเหลือที่จะหลบ sebas " หมัด ดังนั้นแม้เขาจะย้าย แล้วเขาจะยอมแพ้งั้นเหรอ ?ในการบีบอัดอย่างรวดเร็วของเวลา การเคลื่อนไหวของเขาเองดูเหมือนจะเป็นช้าเป็นเต่า แม้นี้ ปีนก็ย้ายร่างของเขาและบูม กับคำราม sebas " หมัดผ่านไปไต่ใบหน้า แรงดันลมจากการนัดหยุดงานของเขาฉีกออกสองสามเส้นผมจากศีรษะของเขาเขาได้ยินแหวนเสียงเงียบไป" ยินดีด้วยนะ มันรู้สึกอย่างไรที่จะเอาชนะความกลัวของความตาย "- .- ไม่สามารถเข้าใจสิ่งที่เขาพูดปีนใส่สีหน้าโง่บนใบหน้าของเขา" รู้สึกยังไงบ้างที่ต้องเผชิญหน้ากับความตาย ? แล้วทำไมมันรู้สึกที่จะเอาชนะมัน "ปีนออกมาสั่นแฮกๆ หนัก และจ้อง sebas ด้วยสีหน้าเหม่อลอย . ใบหน้าของเขาดูราวกับว่าเขาได้ไม่กี่เกลียวหลวม ที่เลือดสูบฉีดได้หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย มันเป็นเพียงหลังจากที่ sebas " คำสุดท้ายป้อนหัวของเขาที่เขาอาจรู้สึกโล่งอก .เป็นถ้าที่รุนแรง เลือดสูบฉีดคือทั้งหมดที่ได้ถูกจับเขาปีนลงเหมือนหุ่นเชิดที่มีสายตัดในขณะที่ในมือและเข่าของเขา เขา indulgently ดูดสูดอากาศเข้าไปในปอดของเขา" . . . . . . . โชคดีที่คุณไม่ได้ตายจากอาการช็อก มีครั้งเมื่อร่างกายเพื่อให้เชื่อมั่นว่ามันตายแล้วมันถูกปรับความสามารถในการรักษาชีวิตยังคงมีอะไรขมๆแล้วปีนของคอ นี่คงเป็นสิ่งที่ตายเหมือนที่เขาคิดAAเป็นเป็นเป็น