English has its roots in the langua

English has its roots in the languages of the Germanic peoples of northern Europe. In the times of the Roman Empire, most of the Germanic-inhabited area (Germania) remained independent from Rome, although some southwestern parts were within the empire. Some Germanics served in the Roman military, and troops from Germanic tribes such as the Tungri, Batavi and Frisii served in Britain (Britannia) under Roman command. Germanic settlement and power expanded during the Migration Period, which saw the fall of the Western Roman Empire. The Germanic settlement of Britain took place from the 5th to the 7th century, following the end of Roman rule on the island. The Anglo-Saxon Chronicle relates that around the year 449 Vortigern, King of the Britons, invited the "Angle kin" (Angles allegedly led by the Germanic brothers Hengist and Horsa) to help repel invading Picts, in return for lands in the southeast of Britain. This led to waves of settlers who eventually established seven kingdoms, known as the heptarchy. (The Chronicle was not a contemporaneous work, however, and cannot be regarded as an accurate record for such early events.[1]) Bede, who wrote his Ecclesiastical History in 731 AD, writes of invasion by Angles, Saxons and Jutes, although the precise nature of the invasion and settlement process and the contributions made by these particular groups are the subject of much dispute among historians.[2]

The languages spoken by the Germanic peoples who initially settled in Britain were part of the West Germanic branch of the Germanic language family. They consisted of dialects from the Ingvaeonic grouping, spoken mainly around the North Sea coast, in regions that lie within modern Denmark, north-west Germany and the Netherlands. Due to specific similarities between early English and Old Frisian, an Anglo-Frisian grouping is also identified.

These dialects had most of the typical West Germanic features, including a significant amount of grammatical inflection. Vocabulary came largely from the core Germanic stock, although due to the Germanic peoples' extensive contacts with the Roman world, the settlers' languages already included a number of loanwords from Latin.[3] These included the predecessor of Modern English wine, which had been borrowed into early Germanic from the Latin vinum.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ภาษาอังกฤษมีรากของมันในภาษาของประชาชนดั้งเดิมของยุโรปเหนือ ในช่วงเวลาของจักรวรรดิโรมัน พื้นที่อาศัยดั้งเดิม (Germania) ส่วนใหญ่ยังคงเป็นอิสระจากโรม แม้ว่าจะบางส่วนตะวันตกเฉียงใต้ภายในจักรวรรดิ บาง Germanics ในทหารโรมัน และทหารจากชนเผ่าดั้งเดิมเช่น Tungri, Batavi และ Frisii ให้บริการในสหราชอาณาจักร (บริ) ภายใต้คำสั่งของโรมัน ตระกูลการชำระเงินและพลังงานขยายช่วงการโยกย้าย ซึ่งเห็นการล่มสลายของจักรวรรดิโรมันตะวันตก การชำระเงินดั้งเดิมของสหราชอาณาจักรเอาที่ 5 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 7 ต่อไปนี้จุดสิ้นสุดของโรมันกฎบนเกาะ พงศาวดารแองโกล-แซ็กซอนเกี่ยวข้องว่า รอบปี Vortigern 449 กษัตริย์ของชาวอังกฤษ เชิญ "kin มุม" (มุมถูกกล่าวหาว่านำ โดยพี่น้องตระกูล Hengist และ Horsa) เพื่อช่วยขับไล่บุกรุกชาวพิคท์ เพื่อแลกกับดินแดนในตะวันออกเฉียงใต้ของสหราชอาณาจักร นี้นำไปสู่คลื่นของการตั้งถิ่นฐานที่เจ็ดก๊ก เรียกว่าเจ็ดอาณาจักรที่ก่อตั้งขึ้นในที่สุด (พงศาวดารไม่ทำงานพร้อมกัน อย่างไรก็ตาม และไม่สามารถถือเป็นเรกคอร์ดที่ถูกต้องสำหรับเหตุการณ์ดังกล่าวล่วงหน้า บี๊ด [1]) ผู้เขียนประวัติศาสตร์เกี่ยวกับศาสนาของเขาในโฆษณา 731 เขียนของบุกโดยมุม แซ็กซอน และ งเกิลส์ แม้ว่าธรรมชาติแม่นยำของกระบวนการรุกรานและการชำระเงินและมีส่วนร่วมโดยเฉพาะกลุ่มเหล่านี้เป็นเรื่องของข้อพิพาทมากมายในหมู่นักประวัติศาสตร์ [2]ภาษาที่พูด โดยชนชาติตระกูลที่เริ่มต้นในสหราชอาณาจักรเป็นส่วนหนึ่งของสาขาดั้งเดิมเวสต์ของตระกูลตระกูลภาษา พวกเขาประกอบด้วยสำเนียงจาก Ingvaeonic ที่พูดส่วนใหญ่อยู่รอบชายฝั่งทะเลเหนือ ในภูมิภาคที่ตั้งอยู่ภายในทันสมัยเดนมาร์ก เยอรมนีตะวันตกเฉียงเหนือ และเนเธอร์แลนด์ การจัดกลุ่ม เนื่องจากความคล้ายคลึงกันเฉพาะระหว่างอังกฤษและเก่าฟรีสแลนด์เทิร์ ยังมีระบุการจัดกลุ่มแองโกลฟรีสแลนด์เทิร์สำเนียงเหล่านี้มีคุณลักษณะคตะวันตกทั่วไป รวมทั้งโรคติดเชื้อทางไวยากรณ์เป็นจำนวนมากส่วนใหญ่ คำศัพท์มาส่วนใหญ่จากหลักหุ้นตระกูล แต่เนื่องจากติดต่อครอบของนิคกับอรรถกถา ภาษาของที่ตั้งถิ่นฐานรวมแล้วจำนวนยืมจากภาษาละติน [3] บรรพบุรุษของไวน์ภาษาอังกฤษสมัยใหม่ ซึ่งได้รับการยืมเป็นต้นดั้งเดิมจาก vinum ติ เหล่านี้ด้วย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ภาษาอังกฤษมีรากในภาษาของชนชาติดั้งเดิมของภาคเหนือของยุโรป ในช่วงเวลาของจักรวรรดิโรมันส่วนใหญ่ของพื้นที่ดั้งเดิมที่อาศัยอยู่-(เจอร์) ยังคงเป็นอิสระจากกรุงโรมแม้ว่าบางส่วนทางตะวันตกเฉียงใต้ยังอยู่ในจักรวรรดิ บาง Germanics เสิร์ฟในทหารโรมันและกำลังพลจากชนเผ่าดั้งเดิมเช่น Tungri, Batavi และ Frisii ทำหน้าที่ในสหราชอาณาจักร (Britannia) ภายใต้คำสั่งของโรมัน การตั้งถิ่นฐานดั้งเดิมและพลังงานขยายตัวในช่วงระยะเวลาการย้ายถิ่นซึ่งเห็นการล่มสลายของจักรวรรดิโรมันตะวันตก การตั้งถิ่นฐานดั้งเดิมของสหราชอาณาจักรที่เกิดขึ้นตั้งแต่วันที่ 5 ถึงศตวรรษที่ 7 หลังจากการสิ้นสุดของการปกครองของโรมันบนเกาะ แองโกลแซกซอนพงศาวดารเกี่ยวข้องว่ารอบปีที่ 449 Vortigern กษัตริย์แห่งอังกฤษได้รับเชิญ "มุมญาติ" (Angles ที่ถูกกล่าวหาว่านำโดยพี่น้องดั้งเดิม Hengist และ Horsa) เพื่อช่วยขับไล่บุกรุกรูปภาพในทางกลับกันสำหรับดินแดนทางตะวันออกเฉียงใต้ของ สหราชอาณาจักร. นี้นำไปสู่คลื่นของการตั้งถิ่นฐานที่ในที่สุดก็จัดตั้งเจ็ดก๊กเป็นที่รู้จัก Heptarchy (เหตุการณ์ไม่ได้เป็นงานสมัยอย่างไรและไม่สามารถถือได้ว่าเป็นบันทึกที่ถูกต้องสำหรับการจัดกิจกรรมในช่วงต้นดังกล่าว. [1]) ประจัญบานผู้เขียนพระประวัติของเขาใน 731 AD เขียนของการบุกรุกจากมุมแอกซอนและ Jutes แม้ว่า ธรรมชาติที่แม่นยำของการบุกรุกและการตั้งถิ่นฐานกระบวนการและผลงานที่ทำโดยกลุ่มเหล่านี้โดยเฉพาะเป็นเรื่องของความขัดแย้งในหมู่นักประวัติศาสตร์. [2] ภาษาที่พูดโดยคนดั้งเดิมที่เริ่มตั้งรกรากอยู่ในสหราชอาณาจักรเป็นส่วนหนึ่งของสาขาดั้งเดิมตะวันตกของ ตระกูลภาษาเยอรมัน พวกเขาประกอบด้วยภาษาจากการจัดกลุ่ม Ingvaeonic พูดส่วนใหญ่รอบ ๆ ชายฝั่งทะเลเหนือในภูมิภาคที่อยู่ภายในที่ทันสมัยเดนมาร์กตะวันตกเฉียงเหนือของเยอรมนีและเนเธอร์แลนด์ เนื่องจากความคล้ายคลึงกันเฉพาะระหว่างต้นภาษาอังกฤษและเก่า Frisian ในแองโกล-Frisian การจัดกลุ่มยังมีการระบุ. ภาษาเหล่านี้มีที่สุดของคุณลักษณะดั้งเดิมตะวันตกโดยทั่วไปรวมทั้งจำนวนเงินที่สำคัญของโรคติดเชื้อทางไวยากรณ์ คำศัพท์ส่วนใหญ่มาจากการเป็นหลักทรัพย์ดั้งเดิมหลักแม้ว่าเนื่องจากการดั้งเดิม 'กว้างขวางติดต่อกับโลกโรมันมาตั้งถิ่นฐาน' ภาษารวมแล้วจำนวนของคำยืมจากภาษาละติน. [3] เหล่านี้รวมถึงบรรพบุรุษของไวน์ภาษาอังกฤษสมัยใหม่ซึ่งมี ถูกยืมต้นดั้งเดิมจาก Vinum ละติน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ภาษาอังกฤษมีรากในภาษาของชนชาติดั้งเดิมของภาคเหนือของยุโรป ในช่วงเวลาแห่งจักรวรรดิโรมัน ซึ่งพื้นที่ส่วนใหญ่ที่อาศัยอยู่ในเยอรมัน ( เยอรมนี ) ยังคงเป็นอิสระจากกรุงโรม แม้ว่าบางบริษัทชิ้นส่วนภายในอาณาจักร บาง germanics เสิร์ฟในกองทัพโรมันและทหารจากชนเผ่าดั้งเดิม เช่น tungri ปาตาวี frisii , และบริการในอังกฤษ ( อังกฤษ ) ภายใต้คำสั่งของโรมัน ชุมชนดั้งเดิม และกำลังขยายในช่วงโยกย้าย ซึ่งได้เห็นการล่มสลายของจักรวรรดิโรมันตะวันตก . การตั้งถิ่นฐานดั้งเดิมของอังกฤษ เกิดขึ้นจาก 5 ถึงศตวรรษที่ 7 หลังสิ้นสุดการปกครองของโรมันบนเกาะ พงศาวดารแองโกล แซกซันเกี่ยวข้องรอบปี 449 วอร์ติเกิร์น , กษัตริย์ของชาวอังกฤษ , เชิญ " มุมกิน " ( มุมที่ถูกกล่าวหาว่า นำโดยเยอรมันและพี่น้องเฮนกิส horsa ) เพื่อช่วยขับไล่ชาวมัวร์ที่บุกรุก เพื่อดินแดนทางตะวันออกเฉียงใต้ของสหราชอาณาจักร ทำให้เกิดคลื่นของการตั้งถิ่นฐานที่ในที่สุดก่อตั้งอาณาจักรทั้งเจ็ด เรียกว่าเจ็ดอาณาจักร . ( อดีตไม่ทำงาน ซึ่งเกิดขึ้นในสมัยเดียวกันแต่ไม่สามารถถือเป็นบันทึกที่ถูกต้องสำหรับเหตุการณ์ดังกล่าวก่อน [ 1 ] ) ผู้ที่เขียนประวัติพระของเขาใน 731 โฆษณา เขียนจากการรุกรานจากมุมและชาวแซ็กซอนชนจูต แม้ว่าธรรมชาติของความแม่นยำของการรุกรานและการยุติกระบวนการและผลงานที่ทำโดย กลุ่มเหล่านี้ โดยเฉพาะเรื่องของข้อพิพาทมากในหมู่นักประวัติศาสตร์ [ 2 ]ภาษาที่พูดโดยกลุ่มชนเจอร์มานิคที่เริ่มตั้งรกรากในอังกฤษเป็นส่วนหนึ่งของสาขาตะวันตกดั้งเดิมภาษาดั้งเดิมของครอบครัว . จำนวนผู้ ingvaeonic จากการจัดกลุ่มที่พูดส่วนใหญ่รอบชายฝั่งทางเหนือทะเลในภูมิภาคที่มีอยู่ในเดนมาร์กสมัยใหม่ คือ เยอรมนี และเนเธอร์แลนด์ เนื่องจากความคล้ายคลึงกันเฉพาะระหว่างภาษาอังกฤษในช่วงต้นและเก่า Frisian Frisian , การจัดกลุ่มอังกฤษยังระบุภาษาถิ่นเหล่านี้มีมากที่สุดของตะวันตกดั้งเดิม คุณสมบัติทั่วไป รวมทั้งจำนวนเงินที่สำคัญของไวยากรณ์การผันคำ . คำศัพท์ส่วนใหญ่มาจากหลักดั้งเดิมหุ้น แต่เนื่องจากประชาชนดั้งเดิมอย่างละเอียดติดต่อกับโลกโรมัน ตั้งถิ่นฐาน " ภาษารวมแล้วจำนวนของคำมาจากภาษาละติน . [ 3 ] โดยบรรพบุรุษของไวน์ภาษาอังกฤษสมัยใหม่ ซึ่งถูกยืมเป็นต้นดั้งเดิมจากละติน วินูม .